Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс ақыны және драматургі (1845–1909)
German poet and dramatist (1845–1909)
Эрнст фон Вильденбрук (3 ақпан 1845 – 15 қаңтар 1909) – неміс ақыны және драматургі.
Ernst von Wildenbruch (3 February 184515 January 1909) was a German poet and dramatist.
Өмірбаян
Вильденбрук Ливанның Бейрут қаласында, Пруссияның бас консулы Людвиг фон Вильденбруктың ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі Пруссияның өкілдігіне бекітілген болатын, ал Вильденбрук өзінің ерте жылдарын Афина және Константинопольде өткізді. 1857 жылы ол Пруссия Корольдігіне келді, алғашқы білімін Галледегі Падагогиумда және Берлиндегі Француз гимназиясында алды. Кадет мектебін бітіргеннен кейін 1863 жылы Пруссия армиясының офицері болды. Екі жыл өткен соң Вильденбрук әскери қызметтен бас тартты, бірақ 1866 жылы Аустрия-Пруссия соғысы үшін қайтадан қатарға шақырылды. Одан кейін ол Берлин университетінде заңды оқыды және 1870-71 жылдардағы Франко-Пруссия соғысы кезінде әскери қызметте болды. 1876 жылы Вильденбрук сыртқы істер министрлігіне жұмысқа орналасты, ал 1900 жылы кеңесші атағымен қызметтен кетті. Оның алғашқы әдеби жетістіктері «Вионвилл» (1874) және «Седан» (1875) эпостары болды. «Lieder und Balladen» (1877) өлеңдер жинағын жариялағаннан кейін, 1882 жылы «Die Karolinger» трагедиясын жазды. 1885 жылы Вильденбрук инженер Макс Мария фон Вебердің қызы және Карл Мария фон Вебердің немересі Мария Каролина фон Веберге үйленді. Олардың балалары болмады. Вильденбруктың драмаларына «Гарольд» (1882); «Квиццо» (1888); «Генералфельдоберст» (1889); «Гаубенлерше» (1891); «Генрих және Генрихтің әулеті» (1895); «Эразмның қызы» (1900) және «Көңілді Лаурин» (1902) кіреді. Ол сонымен қатар бірнеше әңгімелер жинағын жазды («Novellen», 1883; «Neue Novellen», 1885; «Tiefe Wasser», 1897 және т.б.). Ол екі рет (1884 және 1896 жылдары) Шиллер сыйлығын (Пруссия) [de] алды, ал 1892 жылы Йена университеті оған философия ғылымдарының докторы атағын берді. Ол 1909 жылы Берлинде қайтыс болды.
Wildenbruch was born at Beirut in Lebanon, the son of the Prussian consul general, Ludwig von Wildenbruch, who was himself an illegitimate son of Prince Louis Ferdinand of Prussia. Having passed his early years at Athens and Constantinople, where his father was attached to the Prussian legation, he came in 1857 to the Kingdom of Prussia, received his early schooling at the Padagogium at Halle and the Französische Gymnasium in Berlin, and, after passing through the cadet school, became, in 1863, an officer in the Prussian Army. Two years later Wildenbruch abandoned his military career, but was recalled to the colors in 1866 for the Austro Prussian War. He next studied law at the University of Berlin, and again served in the army during the Franco Prussian War (1870–71). In 1876 Wildenbruch was attached to the foreign office, which he finally quit in 1900 with the title of counsellor of legation. He achieved his first literary successes with the epics Vionville (1874) and Sedan (1875). After publishing a volume of poems, Lieder und Balladen (1877), he produced, in 1882, the tragedy Die Karolinger. Wildenbruch married Maria Karoline von Weber, daughter of the engineer Max Maria von Weber and niece to Carl Maria von Weber, in 1885. The couple had no children. Wildenbruch's dramas include the tragedy Harold (1882); Die Quitzows (1888); Der Generalfeldoberst (1889); Die Haubenlerche (1891); Heinrich und Heinrichs Geschlecht (1895); Die Tochter des Erasmus (1900); and König Laurin (1902). He also wrote several volumes of short stories (Novellen, 1883; Neue Novellen, 1885; Tiefe Wasser, 1897, and others). He was twice (in 1884 and 1896) awarded the Schiller Preis (Preußen) [de], and was, in 1892, made a doctor of philosophy honoris causa by the University of Jena. He died at Berlin in 1909.