Кіріспе

1973 жылы британдық Энтони Симмонс түсірген фильм. "Тоғыз елмнің оптимистері", сондай-ақ "Оптимистер" деп те аталады, – Питер Селлерстің басты рөлде ойнаған және Энтони Симмонстың режиссерлік еткен, ол 1964 жылы фильмнің негізі болған романды да жазған британдық драмалық фильм. Фильм көшедегі ескі музыкант (Селлерс ойнаған) және екі бала – Дона Муллен ойнаған Лиз бен оның кіші інісі Марк (Джон Чаффи ойнаған) арасындағы достық туралы. Бала актерлердің ешқайсысы кейіннен басқа фильмдерде түспеген. Жас Кит Чегвин де шағын рөлде ойнады. Муллейн мектептен үйге бара жатқанда оны фильм түсіру тобы байқап, рөлге шақырған.

Сюжет

Сэм – бұрынғы музыкалық зал әртісі, қазір Лондондағы Вест-Эндте егде жастағы үйретілген иті Белламен бірге көшеде ақша табады. Ол Nine Elms-тағы құлаған каналдың жанындағы ескірген тауар сарайында тұрады. Екі кішкентай бала, Лиз бен Марк, серуендеп жүргенде оған кездейсоқ соғып алады. Ол оларды қуа жөнелтеді, бірақ бар күшін салса да, кейіннен олар оны эдуард стиліндегі арбада иті мен барлық құрал-жабдықтарын итеріп жұмысқа бара жатқанда таба алады. Лиз бен Марк ата-аналары Крисси мен Боб және кішкентай інісі Джеймспен бірге жақын жерде, тар, ықшам жертөледе тұрады. Боб жергілікті газ зауытында жұмыс істейді және отбасы жаңа кең пәтерге көшуді армандайды. Мектептен кейін аналары оларға көп уақыт бөлмейді, сондықтан олар көшеде өздеріне қызықты оқиғалар табады. Сэм балалармен араласып, оларға жақын болады. Бұрын айтқандай, ол оларды Хайд-парктегі үй жануарлары зиратына апаруға келіседі, онда ол Белланың бір күні әсем жерленгеннен кейін, келесі күні Вест-Эндке бара жатқанда сонда жатқанын көреді. Олар жаңа пәтерлерге бару туралы да әңгімелеседі. Келесі күні Белланың денсаулығы нашарлап, Сэм оның жағдайына алаңдайды. Жаңа пәтерде ол оларға әйелі он жыл бұрын қайтыс болғанын және жеті ересегі баласының қазір әлемге таралып кеткенін айтады. Ол өмірінде адамдарға сенімсіздікпен қарады, "тек итке ғана сенуге болады". Белла оның ең жақын досы, және жаңа пәтер алу жақсы болғанымен, ит алу әлдеқайда маңыздырақ. Олар отбасына ит қажет дегенге келіседі және балалар оны дұрыс күтіп-бағалайтынына көз жеткізген соң, Сэм оларға ит алуға көмектесуге келіседі. Келесі күні ол оларды Баттерси иттер үйіне алып барады, онда ол олардың атасы рөлінде оларға ит таңдауға көмектеседі. Бірақ үй қызметкерлері иттің ақысын төлеген жағдайда ғана ала алатындарын айтқанда, Сэм таңғалып, ашуға буырады. Балалар мен Сэм көңілі қалған күйі үйден шығып кетеді, және балалар "ол олардың әкесі емес" деп жалған айтқаны үшін оларды сөккеннен кейін, Сэм оларға ата-аналарынан ақша сұрау керегін айтады және қорланған күйі кетеді. Балалар үйге қайтып келгенде аналары ит алуға ықыласты болмайды, олар көңілсіздікке ұшырайды. Балалар ақша жинап, кез келген жағдайда итті алуға тырысады және қосымша жұмыс істеп ақша табады. Олар Сэмді келесі кездескенде ол ренжіді, ал Белланың жағдайы нашарлай түседі. Сэм оларға жұмыс істеп жатқанда Беллаға қарау үшін ақы төлеуді ұсынады және ақы туралы келіскеннен кейін олар келіседі. Келесі күні олар әкесіне жұмысына барып, иттің ақысын төлеу үшін қалған ақшаны бере ме деп сұрайды, бірақ ол пәтер алу үшін бар ақшасын жинау керек екенін айтады. Олар Сэмге қайтып келеді, ол Белланың жағдайының өлімге қарай бара жатқанын мойындамайды, оларға бала күтімі үшін алдын ала ақы ретінде қажетті ақшаны беруге келіседі. Келесі күні олар жаңа пәтер алғанын біліп, Сэмпен бірге итті алып келеді, оны Баттерси деп атайды. Кейін үйге келгенде, олар итті сатып алмау керек еді деген жауап алады. Олар жаңа пәтердің Nine Elms-те екенін, Сэммен Вестминстерде көрген пәтерлер емес екенін және иттерге рұқсат етілмейтінін біледі. Балалар Сэмге жүгіріп барады, ол Белла үшін қайғырып, мас күйде отыр. Олар Баттерсиді Сэмге беруге тырысады, бірақ ол оны қабылдамайды және Белланың салтанатты жерлеуі туралы айтқанда, ол күліп, оларға оны қоқыс машинасымен апарып тастайтынын айтады. Ол кетеді, ал балалар Бэттерсиді үстеліне байлап, Белланың денесін алып, түнде Хайд-парктегі зиратқа кіріп, сонда көмеді. Олар әкелері мен Сэм зираттың сыртына келгенде жасырынады, бірақ екеуі өмір, өлім, иттер және балалар туралы түн бойы сөйлескенде ұйықтап қалады. Ертеңгі күні олар оянғанда әкелері оларды көріп, қуанышқа бөленеді және олар Сэмпен бірге Баттерсиді алып кетеді.

Роман және сценарий

Симмонс екі сыйлық алған қысқаметражды фильмдері – "Sunday By the Sea" (1953) және "Bow Bells" (1954) экранға шыққан шақта фильмді жоспарлаған делінеді. Екі фильм де кокни музыкалық зал әндерімен сүйемелдеген, бұл туындылардың арасында анық байланыс орнатып берді. Бастер Китон Сэмнің басты рөлін сомдауға тиіс болған, бірақ британдық қаржыгерлер Китонның кассалық табыс әлеуетіне көз жеткізбеді және жоба сәтсіз аяқталды.

Сыни қабылдау

Variety журналы: "Бәрі сопақтап естіледі, ал фильмнің соңғы жарты сағаты қауіпті жақындыққа дейін барады. Бірақ тіпті ең жаман тұсында "Оптимистер" қабылданатын отбасылық фильм, ал алғашқы 80 минутының көп бөлігінде ол қызықты түрде қиял атмосферасын жасайды". "Нью-Йорк Таймс" газеті бұл фильмді "жақсы отбасылық ойын-сауық деп аталатын сирек кездесетін нәрсені іздеп жүрген ата-аналардың жүректерін жылытатын, ескі дәуірдегі сезімтал саяхат ретінде сипаттады. Питер Селлерс ескі музыкалық зал киімдерімен, Белла атты талантты, бірақ қарт итпен және Лондон көшелерінде итеріп жүретін коляскасымен жалғыз, ерекше қарт көше музыканты рөлін ойнайды. Күміс жақсы, ол рөлге толыққанды еніп, Сэмнің өз өмірі болуына мүмкіндік береді".