Ирландия жас азамат еріктілері: 1912 жылғы ұйымның тарихы
Young Citizen Volunteers (1912)
Ирландияда 1912 ж. құрылған «Жас азамат еріктілері» ұйымы – 18-25 жастағы жастарды дайындаған, саяси және қоғамдық қозғалысқа қатысқан ұйым. Тарихы, мақсаты туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландияның жас азаматтық еріктілері, немесе қысқаша Жас азаматтық еріктілері (ЖАЭ) – 1912 жылы Белфаста құрылған ирландтық қоғамдық ұйым. Ол 18-25 жастағы жастар үшін, мысалы, "Ұлдар бригадасы" және "Скауттар" сияқты жастар ұйымдарының мүшелігі мен жауапты ересек өмірге қадам басқан аралықтағы қашықтықты қысқарту мақсатында құрылды.
The Young Citizen Volunteers of Ireland, or Young Citizen Volunteers (YCV) for short, was an Irish civic organisation founded in Belfast in 1912. It was established to bridge the gap for 18 to 25 year olds between membership of youth organisations—such as the Boys' Brigade and Boy Scouts—and the period of responsible adulthood.
Құру
YCV-нің бастауы Белфаст азаматтар қауымдастығында, консервативті салық төлеушілер тобында болды. YCV өзінің алғашқы кездесуін Белфаст қаласындағы қалалық ғимаратта 1912 жылдың 10 қыркүйегінде, «Үйдегі басқаруға» қарсылық білдіріп, Салтанатты Лига мен келісімге (Ульстер) қол қою алдында өткізді. Топты Белфаст қаласының Лорд-мэрі Роберт Джеймс МакМорди ашты, ал Фредерик Кроуфорд басқарды. Әрбір мүше YCV-ге қосылғанда 2 пенс 6 пенс (12,5 пенс) төлеуге, әр ай сайын 6 пенс (2,5 пенс) және сұр форма сатып алу үшін 1 фунт 10 шиллингтен бөліп төлеуге міндетті болды. Олар апта сайынғы жаттығуларға қатысып, «өзгертілген әскери және полиция жаттығуларын, бір таяқпен, мылтықпен және таяқпен жаттығуларды, сигнал беруді, түйін байлауды және басқа да осы сияқты жаттығуларды» үйренуге тиіс еді. Мүмкін болса, «өмір сақтап қалу және жедел жәрдем жұмысы» туралы да біраз білім алуы керек еді. YCV конституциясы мүшелерінің ешқандай саяси жиналысқа немесе демонстрацияға қатыспауын, сондай-ақ мұндай шараларда YCV формасын кимеуін талап етті. Мүшелік он сегіз бен отыз бес жас аралығындағы, бойы бес футтан жоғары және «жақсы мінез-құлықты растайтын құжаттар» ұсына алатын кез келген адамға ашық болды. Көптеген мүшелері орта тапқа жататын YCV, «скаут» қозғалысына ұқсас құрылды, бірақ бұл қозғалысқа тым ескі болған жас жігіттерге арналған. Топтың құрылуының бір себебі – Аумақтық күштер Ирландияға таратылмауы және мүшелердің орынбасарын іздеуі болды. YCV-нің құрылуын «Юнионист» күндізгі газеті «Солтүстік Уиг» құттықтады, ал «Irish News» ұлттық газеті оған онша ынталы болмады, YCV ұйымдастырылған ереуілді бұзушы күш ретінде құрылғанын болжады, 1907 жылғы Белфаст портының ереуілі әлі естерде болды.
The YCV had its origins in the Belfast Citizens Association, a conservative ratepayers group. The YCV had its first meeting just prior to the signing of the Solemn League and Covenant (Ulster), opposing Home Rule, in Belfast City Hall on 10 September 1912. The group was inaugurated by Robert James McMordie in his role as Lord Mayor of Belfast and was led by Frederick Crawford. Each member was to pay 2s.6d (12.5 p) on joining the YCV and a further 6d (2.5p) each month as well as instalments on a £1.10s fee for purchase of their grey uniform. he was to attend weekly drills to learn "modified military and police drill, single stick, rifle and baton exercises, signalling, knot tying and other such exercises". If possible, he was also to gain some knowledge of "life saving and ambulance work". The constitution of the YCV insisted that members should not take part in any political meeting or demonstration, or wear their YCV uniforms at such events. Membership was open to anyone aged between eighteen and thirty five who was over five feet in height and could present "credentials of good character". Made up mainly of middle class members, the YCV was patterned after the Scout movement, albeit for young men who were too old for that group, The group was formed in part because the Territorial Force had not been extended to Ireland and members wanted a substitute. The foundation of the YCV was hailed by the Northern Whig, a Unionist daily paper, although the Irish News, a nationalist paper, was less enthusiastic, speculating that the YCV had been set up as an organised strike breaking force, with memories of the 1907 Belfast Dock strike still fresh.
Ольстер еріктілерімен бірігу
1913 жылдың қаңтарында үйдегі басқаруға қарсы Ольстер ерікті күштері құрылды және олар мен YCV арасындағы ынтымақтастыққа, соның ішінде Ларн қару жеткізіліміне куәлік ететін деректер бар.
The anti Home Rule Ulster Volunteer Force was created in January 1913 and there is evidence of co operation between them and the YCV including the Larne gun running.
Қаржылық проблемалар
Құрылғалы бері YCV қаржылық қиындықтарға тап болды, себебі ірі жергілікті кәсіпорындардан қаржы жинауға тырысып, сәтсіз аяқтады. Чичестердің топты толыққанды әскерилендіру әрекеттеріне қарамастан, британ үкіметі YCV-ге қаржылық көмек көрсетуден бас тартты, оның орнына оларды үкіметтің қажеттіліктеріне бағынуға міндеттеме беруді талап етті. Батальонға подполковник Роберт Чичестер басшылық етті, ол сарбаздарға «жас азаматтар» деп үндеді және YCV-нің сұр түсті формасын киді. Бірақ топтың 750 мүшесіне Ұлыбританияның материктік бөлігінен (14-ші батальонның 25%-ын құрады) және Ирландияның қалған бөлігінен (17%) келген әскерлер қосылды. Батальондағы көптеген ағылшын сарбаздарына Белфасттың алғашқы мүшелері «Gawd Blimey Brigade» деген лақап ат қойды. Олардың көпшілігі орта және жоғарғы тапқа жататын отбасылардан шыққандықтан, ағылшын сарбаздарын қарапайымдылықпен қарады. YCV мүшелерінің әулеттік жағдайы жақсы болғандықтан, батальонның өзі «Жас шоколад сарбаздары» деген есімді алды. 1915 жылы топ екі рет бүлік көтерді. Біріншісі маусым айында Рандалстаун қаласының жанындағы Шейннің қасапасында жаттығу жасап жатқан сарбаздар казармаға оралудан бас тартып, оларды тасымалдау үшін пойыз жіберуді талап етті. Чичестер бұл талапқа келісті. Ал қыркүйек айында топ 36-шы батальондағы жалпы бүлік аясында демалыстың тоқтатылуына наразылық білдірді. Бірақ 14-ші батальондағы бүлік «B майоры» арқылы тоқтатылды, ол сарбаздарды жоспарларынан бас тартуға көндірді. Осыдан кейін жақын арада олар Ольстер күштерінің қайта ұйымдастырылуынан кейін 12-ші бригадаға қосылды. 1917 жылға қарай 14-ші батальон Ольстер дивизиясының ең нашар жауынгерлік бөлімдерінің бірі саналды. 1917 жылдың желтоқсанында генерал-майор Оливер Нюгенттің генерал-адъютантқа жазған хатында олар «мүлдем әскери рухтан мүлдем құрғақ» деп сипатталды және «бригадир оларға сенбеуін айтады және мен оның дұрыс екенін білемін, себебі олар жұмыс істеуге де, соғысуға да жарамсыз және соңғы үш аптада үнемі алаңдау тудырды» делінді. Топ 1918 жылдың басында 36-шы (Ольстер) дивизиясының мөлшерін қысқарту аясында таратылды.
From soon after its inception the YCV faced financial problems as it tried and failed to solicit donations from major local businesses. Despite Chichester's attempts to fully militarise the group, the British government refused to offer financial assistance to the YCV, in return for placing themselves at the government's disposal. The Battalion was commanded by Lieutenant Colonel Robert Chichester, who addressed the soldiers as "young citizens", and wore the grey uniform of the YCV, although the group's 750 members were augmented by troops from mainland Britain (who made up 25% of the 14th) and the rest of Ireland (17%). A large group of English conscripts in the Battalion were nicknamed the "Gawd Blimey Brigade" by the original Belfast members, many of whom came from middle and upper class families and looked down on the more rough and ready English soldiers. The more well off origins of the YCV members saw the Battalion itself acquire the nickname "Young Chocolate Soldiers". The group mutinied twice in 1915, first in June when soldiers drilling at Shane's Castle near Randalstown refused to march back to barracks, insisting that a train be sent to carry them instead. Chichester acceded to this demand. This was followed in September when the group mutinied over the cancellation of leave as part of a wider mutiny within the 36th. The mutiny in the 14th was defused however by a "Major B" who convinced the soldiers to abandon their plans. Soon after this they were attached to the 12th Brigade following a reorganisation of the Ulster forces. By 1917, the 14th was generally seen as one of the poorer combat units of the Ulster Division. A letter by Major General Oliver Nugent to the Adjutant General in December 1917 described them as "totally wanting in any military spirit" and stated that "the Brigadier says he cannot trust them and I know that he is right [as] they are poor stuff either as workers or fighters and have been a constant source of anxiety during the past three weeks". The group was disbanded in early 1918 as part of a wider reduction in size for the 36th (Ulster) Division.
Соғыстан кейінгі
1919 жылы Белфаст қаласының сол кездегі әкімі Джеймс Джонстонның қолдауымен YCV ұйымын қайта жандандыру жоспарлары жасалды. Бірақ Эдвард Карсон бұл идеяға құлшыныс танытпады және олардың пікірін білу үшін Дублин сарайындағы британдық шенеуніктермен байланысуды ұсынды. Алайда, бұл арнаға жауап келмеген соң жоспар тоқтатылды және YCV қайта құрылған жоқ. 1972 жылы бұл атау басқа, түпнұсқамен тікелей байланысы жоқ ұйым үшін қайта қолданылды.
Plans were made in 1919 to revive the YCV under the patronage of James Johnston, the serving Mayor of Belfast. Edward Carson however had little enthusiasm and suggested they contact the British authorities at Dublin Castle for their opinion. When this line of contact was ignored the plan was abandoned and the YCV did not return. The name was revived in 1972 for a separate group with no direct connection to the original.