Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1921 жылы Рекс Инграмның түсірген фильмі, 1962 жылғы фильмнің нұсқасы.
1921 film by Rex Ingram
the 1962 film version
Көптеген адамдар бұл фильді соғысқа қарсы түсірілген алғашқы фильмдердің бірі деп санайды. Ол үлкен мәдени әсер етіп, 1921 жылы Чарли Чаплиннің "Баласынан" асып түсіп, ең көп тамашашы жинаған фильм болды. Бұл фильм бұрын көпке танылмаған актер Рудольф Валентиноны жұлдызға айналдырып, оның бейнесін латын ғашығы ретінде қалыптастырды. Сонымен қатар, фильм тангоға деген қызығушылықты арттырып, гаучо шалбарлары сияқты сәндік әуес тудырды. Фильм сценарийін Джун Матис жазды, ол осы табысының арқасында сол кездегі Голливудтағы ең беделді әйелдердің біріне айналды. 1995 жылы "Апокалипсис төрт салт аттысы" фильмі АҚШ Ұлттық кино реестріне "мәдени, тарихи немесе эстетикалық маңызы бар" деп танылып, сақтауға алынды. Фильм қазір авторлық құқығы бұзылмаған, тегін қолданысқа берілген. 2000 жылы DVD нұсқасы жарық көрді. Қазір фильмді Интернет-архивтен тегін жүктеуге болады.
Often regarded as one of the first anti war films, it had a huge cultural impact and became the top grossing film of 1921 by beating out Charlie Chaplin's The Kid. The film turned the little known actor Rudolph Valentino into a superstar and associated him with the image of the Latin lover. The film also inspired a tango craze and such fashion fads as gaucho pants. The film was written by June Mathis, who, by its success, became one of the most powerful women in Hollywood of the time. In 1995, The Four Horsemen of the Apocalypse was selected for preservation in the United States National Film Registry by the Library of Congress as being "culturally, historically, or aesthetically significant." The film is now in the public domain. A DVD version was released in 2000. The film is now available for free download on the Internet Archive.
Сюжет
Мадариага "Кентавр" (Померой Канон), қатал, бірақ танымал аргентиналық жер иесі, неміс күйеу баласы Карл фон Хартроттты ұнатпайды және француз Марсело Деснойерстің отбасын ашық қолдайды. Ол әсіресе немересі Хулионы (Рудольф Валентино) жақсы көреді, олар Буэнос-Айрестің Бока ауданындағы соқпақтарда жиі бірге уақыт өткізеді. Сол барлардың бірінде ер адам мен әйел (Беатрис Домингес) танго билейді. Хулио келіп, биге қосылуға рұқсат сұрайды. Әйел Хулиоға қызығушылықпен қарайды. Ер адам оны кері қағып, билеуді жалғастырады. Хулио оны шақырып, ұрып, бірнеше үстелге соғып, сахнадан шығарып жібереді. Содан кейін Хулио мен әйел тангоның құмарлыққа толы нұсқасын билейді, бұл мекемедегілердің ықыласын тудырады. Биден кейін әйел Хулионың қолына отырады. Мадариага мас күйінде еденге құлайды. Әйел Мадариагаға күліп, қысым көрсетеді. Хулио оны жек көрінішпен бір жағына тастап, әкесіне үйіне көмектеседі. Біраз уақыттан кейін Мадариага қайтыс болады. Отбасы бөлініп, бірі Германияға, екіншісі Францияға оралады. Парижде Хулио суретші болуға тырысып, жергілікті шай кештерінде сенсация тудырады. Ол Этьен Лориердің, Хулио әкесінің досының, бақытсыз және одан жас әйелі Маргарита Лориерге (Элис Терри) ғашық болады. Бұл оқиға ашылып, Маргаританың күйеуі онымен ажырасуға келіседі. Хулио мен Маргарита үйленуге аздан қалғанда, екеуі де Ұлы соғыстың басталуына тап болады. Маргарита Лурдесте медбике болады. Этьеннің батырлығы туралы хабар таралады, ол шайқаста соқыр болады. Этьен оның жұмыс істейтін ауруханаға түседі, ал Маргарита оған күтім көрсетеді. Хулио Маргаританы көру үшін Лурдеске барады, бірақ оның Этьенге қамқорлық жасағанын көреді. Өзінің бекерге өткен өміріне ұялып, Хулио француз армиясына қосылады. Осы уақытта неміс армиясы Марнаның бірінші шайқасында Марселоның Марна аңғарындағы қамалын басып алады. Марсело неміс генералы мен штабын қамалда қабылдауға мәжбүр болады. Марселоның үш неміс туысының бірі штабта болады және оны қорғауға тырысады, бірақ Марсело офицердің әйелге шабуыл жасауынан туған жанжалдан кейін тұтқындалады. Марсело таңертең өлім жазасына кесіледі, бірақ француз армиясы "Марна кереметі" кезінде қарсы шабуыл жасағанда оның өмірі сақталады. Француздардың қарсы шабуылынан қамал қиратылады. Төрт жылдан кейін Хулио аман қалып, майдан даласындағы батылдығымен танылады. Бір миссияда ешкімнің жерінде ол соңғы тірі қалған неміс туысымен кездеседі. Бірнеше сәттен кейін екеуі де снарядтың жарылысынан қаза табады. Парижде Маргарита соқыр Этьенді тастап кетуді ойлайды, бірақ Хулионың рухы оны оған күтім жасауды жалғастыруға жетеледі. Соңғы сахнада Марсело Деснойерс ұлының қабірі басында аза тұрып жатыр. Хулионың үйінің үстінде тұрған адам оған қарап отырады. Марсело одан: "Сен менің ұлымды білдің бе?" - деп сұрайды. Ол өкінішпен қолын көтеріп, денесін крест пішініне келтіріп: "Мен олардың бәрін білдім!" - дейді. Содан кейін ол аспанға қарап, Марселоға Апокалипсис аттарының төрт аттысының бұлттарға қарай жорыққа шығып жатқанын көрсетеді. Содан кейін ол оған: "Бейбітшілік келді, бірақ төрт атты адамзатты әлі де жойып, әлемде мазасыздық тудырады, барлық жеккөрушілік өліп, адамзат жүрегінде тек махаббат билік құрғанша" деп сендіреді.
Madariaga "The Centaur" (Pomeroy Cannon), a harsh but popular Argentine landowner, has a German son in law, Karl von Hartrott, whom he dislikes and a French one, Marcelo Desnoyers, whose family he openly favors. He is particularly fond of his grandson, Julio (Rudolph Valentino), with whom he often carouses at seedy dives in the Boca district of Buenos Aires. In one of those bars, a man and a woman (Beatrice Dominguez) are dancing the tango. Julio strides up and asks to cut in. The woman stares at Julio alluringly. The man brushes him off, and they resume dancing. Julio then challenges the man, strikes him, and knocks him into some tables and out of the scene. Julio and the woman then dance a dramatic version of the tango that brings cheers from the people in the establishment. After the dance, the woman sits on Julio's lap. Madariaga then drunkenly slides to the floor. The woman laughs at Madariaga. Julio casts her aside in scorn and helps his grandfather home. Some time later, Madariaga dies. The extended family breaks up, one half returning to Germany and the other to France. In Paris, Julio enjoys a somewhat shiftless life as a would be artist and sensation at the local tea dances. He falls in love with Marguerite Laurier (Alice Terry), the unhappy and much younger wife by an arranged marriage of Etienne Laurier, a friend of Julio's father. The affair is discovered, and Marguerite's husband agrees to give her a divorce to avoid a scandal. It seems as if Julio and Marguerite will be able to marry, but both end up getting caught up in the start of the Great War. Marguerite becomes a nurse in Lourdes. The bravery of Etienne is reported, and he is blinded in battle. Etienne happens to end up at the hospital at which she works, and Marguerite attends to him there. Julio travels to Lourdes to see Marguerite but sees her taking care of Etienne. Julio, ashamed of his wastrel life, enlists in the French Army. In the meantime, the German Army overruns Marcelo's Marne valley castle at the First Battle of the Marne. Marcelo is forced to host a German general and staff in the castle. One of Marcelo's three German nephews is among the staff and tries to protect him, but Marcelo is arrested after a mêlée involving an officer's assault of a woman. Marcelo is to be executed in the morning, but his life is spared when the French Army counterattacks during the "Miracle of the Marne". The castle is destroyed by the French counterattack. Four years later, Julio has survived and become renowned for his bravery in the trenches at the front. During a mission in no man's land, he encounters his last surviving German cousin. Moments later, they are both killed by a shell. Back in Paris, Marguerite considers abandoning the blinded Etienne, but Julio's ghost guides her to continue her care for him. The ending scene shows Marcelo Desnoyers mourning over his son's grave. The man who lived upstairs from Julio watches over him. Marcelo asks him, "Did you know my son?" The man, with a remorseful expression, lifts his arms, forming the shape of a cross with his body, and says, "I knew them all!" He then points to the sky and shows Marcelo the Four Horsemen of the Apocalypse riding away into the clouds. Then, the man assures him that "Peace has come—but the Four Horsemen will still ravage humanity—stirring unrest in the world—until all hatred is dead and only love reigns in the heart of mankind."
Қосымшалар
Сценаның орталық тұлғасы болған, бірақ ешқандай сөзі болмаған актерлердің арасында афроамерикалық актриса Анита Томпсон да бар еді.
Among the actors who appear as the focus of a scene but had no words was African American actress Anita Thompson.
Өндіріс
1919 жылы сценарийші Джун Мэтис Metro Pictures сценарий бөлімінің басшысы болды. Осы лауазымға ие болған ол кино тарихындағы алғашқы әйел басшылардың бірі атанды. Мэтис 1919 жылы Клара Кимболл Янгтың "Жастық шағының көзі" фильміндегі шағын ролде Рудольф Валентиноны көрген. Валентино 1918 жылы Голливудқа келді, онда ол көптеген B фильмдерінде жұмыс істеді, соның ішінде Кармель Майерспен "Түн бойы", Мэй Мюрреймен "Тамшыдай тәтті әйел" фильмдерінде ойнады. Ол сондай-ақ Джулиан Элтинг мен Вирджиния Раппемен бірге "Махаббат аралы" фильмінде де жұмыс істеді. Мэтис оны алғаш рет сол фильмде көрген болуы мүмкін, өйткені ол Элтингтің жақын досы болған. Дегенмен, Мэтис өз ниетіне жетті, және ол мен Инграм Валентиноның талантын көрсету үшін Хулио рөлін кеңейтуге келісті. Валентино Нью-Йоркте таксиде билеуші болып жұмыс істеген. Оның би дағдысын көрсету үшін, түпнұсқа әңгімеге енбеген танго сахнасы қосылды. Элис Терри Хулионың сүйіктісі Маргарита рөлін ойнады. Ол сол жылы Инграмға тұрмысқа шықты. Metro Ибанезге оның романының экрандалу құқығы үшін 20 000 доллар және жалпы табыстың 10% төледі. Фильмді түсіруге алты ай кетті, ол 800 000 долларға бағаланды және 72 "басты актер" қатысты. Валентиноға аптасына 350 доллар төленді, бұл басқа актерлерге қарағанда әлдеқайда аз ақша еді. Оның үстіне, ол мыңдаған доллар тұратын костюмдерін өзі сатып алуға мәжбүр болды. Француз Марнасының ауылы Лос-Анджелестегі Гриффит саябағында салынды. Хулио мен Маргарита арасындағы сахналарда Валентино мен Терри француз тілінде сөйледі, осылайша еріндерін оқып түсінуге тырысатындарға әсер еткісі келді. Валентино француз тілін жақсы білді, өйткені оның анасы француз болған. Мэтис сонымен қатар баламалы өмір салтының алғашқы бейнелерін де қосты. Фильмде неміс офицерлерінің әйелдер киімімен баспалдақтан түсіп келе жатқан көрінісі бар. Кейіннен Мэтис Лос-Анджелес Таймс газетіне: "Мен неміс офицерлерін әйелдер киімімен баспалдақтан түсіп келе жатқанда көрсеттім. Жүздеген адам үшін бұл тек маскарадтық кеш болды. Өмірді көрген, оқыған және түсінген адамдар үшін бұл көрініс фильмдегі ең қорқынышты нәрселердің бірі болып ерекшеленді", – деді. Алғашқы көрсетілім кезінде ол отандық нарықта 4,5 миллион доллар табыс тапты. Француздық ауылдың қираған көріністері мен жеке басының жоғалту туралы әңгімесін кеңінен көрсеткен "Апокалипсис төрт салт аттысы" көбінесе соғысқа қарсы фильмдердің бірі саналады. Фильмнің кейбір аспектілері американдық кино цензуралық кеңестерімен келіспеушілік тудырды. Мысалы, Пенсильвания кеңесі Хулио мен Маргарита арасындағы қарым-қатынасты қарастырғанда, Маргаританың Этьен Лориенің әйелі емес, құдайы ретінде сипатталуын талап етті. Picture Play Magazine журналы 1921 жылғы сәуір нөмірінде "Апокалипсис төрт салт аттысы" туралы былай деп жазды: "Төрт салт атты тамаша және миллион долларлық ойыншық болуы мүмкін. Бірақ бұл – өнердің жемісі". Олар актерлік құрамды да жоғары бағалады. "Рудольф Валентино Хулио Деснойерс рөлін ойнайды. Ол соншалықты жақсы актер, оның қаншалықты әдемі екенін және қаншалықты жақсы билейтінін ұмытасың. Элис Терри Маргарита рөлінде тағы бір Бланш Свитт сияқты көрінеді және ойнайды. Қысқасы, актерлік құрам керемет". Фильм Мэтисті Голливудтағы ең беделді және құрметті әйелдердің біріне айналдырды, оның Мэри Пикфордтан кейін екінші орында тұрғаны айтылды. Ол жақын досы болған Валентиномен байланысымен танымал болды. Ол оған көптеген фильмдер жазып, оның имиджін қалыптастыруға көмектесті. Бірақ Валентино көп ұзамай оларды Famous Players–Lasky үшін тастап кетті, және ол осы фильмде эпизодтық рольде ойнады.
In 1919, screenwriter June Mathis became head of the scenario department for Metro Pictures. With this position, she became one of the first female executives in film history. Mathis had seen a young actor named Rudolph Valentino in a bit part of a Clara Kimball Young film, Eyes of Youth, in 1919. Valentino had arrived in Hollywood in 1918, where he had worked in many B movies, including All Night with Carmel Myers and The Delicious Little Devil with Mae Murray. He also worked on a picture with Julian Eltinge and Virginia Rappe that would eventually become The Isle of Love. It has been suggested that Mathis might have seen him first in that film, as she was a close friend of Eltinge. However, Mathis got her way, and after seeing the rushes, she and Ingram decided to expand the role of Julio to showcase the talents of Valentino. Valentino had worked as a taxi dancer during his time in New York. To show off his dancing skills, the tango scene was included though it had not been part of the original story. Alice Terry was cast as Julio's lover, Marguerite. She would marry Ingram that same year. Metro paid Ibañez $20,000 and 10% of the gross earnings for the rights to adapt his novel. The film took six months to shoot, cost $800,000, and had a cast of 72 "principal players." Valentino was paid only $350 a week, which was much less than other players. To add to his troubles, he also had to provide his own costumes, which cost thousands. The French Marne village was constructed at Griffith Park, in Los Angeles. In the scenes between Julio and Marguerite, Valentino and Terry spoke French to impress lip readers. Valentino was fluent in French, as his mother was French. Mathis also injected some early depictions of alternative lifestyles. The film featured a scene with German officers coming down the stairs in drag. Of the scene, Mathis would later tell the Los Angeles Times, "I had the German officers coming down the stairs with women's clothing on. To hundreds of people that meant no more than a masquerade party. To those who have lived and read, and who understand life, that scene stood out as one of the most terrific things in the picture." During its initial run, it grossed $4,500,000 domestically. With its extended scenes of the devastated French countryside and personalized story of loss, The Four Horsemen of the Apocalypse is often considered to be one of the first anti war films made. Some aspects of the film were controversial with American film censorship boards. For example, the Pennsylvania board, upon reviewing the affair between Julio and Marguerite, required that Marguerite be described in intertitles as being the fiancée of Etienne Laurier rather than his wife. Picture Play Magazine reviewed The Four Horsemen of the Apocalypse in their April 1921 issue, saying "The Four Horsemen may have been a spectacular and million dollar flivver. As it is, it is an artistic triumph." They also praised the cast. "Rudolph Valentino plays the role of Julio Desnoyers. He is such a fine actor that you forget how handsome he is and how well he dances. Alice Terry as Marguerite looks and acts like another Blanche Sweet. In plain and simple words, the cast is a wonder." The film made Mathis one of the most powerful and respected women in Hollywood, said to be only second to Mary Pickford. She became known for her association with Valentino, who became a close friend. She wrote many more films for him, helping to shape his image. Valentino soon left them for Famous Players–Lasky. and who appeared as an extra in this film.
Өзгерістер мен қайта жасаулар
Фильм "Апокалипсистің 4 салт аттысы" (1962) деп қайта түсірілді, оқиға орны Екінші дүниежүзілік соғысқа көшірілді. Режиссер Винсенте Миннелли болды.
The film was remade as The 4 Horsemen of the Apocalypse (1962), with the setting changed to World War II. Vincente Minnelli was the director.
Танымал мәдениетте
Джек Финнидің "Марионның қабырғасы" повесінде баяндаушы мен Марион көрсетілімге қатысады, ал Валентиноның күйі Домингуеспен билеген тангосын тамашалауға келеді.
In Jack Finney's "Marion's Wall," the narrator and Marion attend a screening, and Valentino's ghost shows up to watch his tango with Dominguez.