Канада және АҚШ-тағы Одиссеялық Уикка дәстүрі

Кіріспе

Канадада және АҚШ-тағы Уика дәстүрі

Одиссеан Уикасы – 1970-ші жылдардың соңында Канаданың Онтарио штатындағы Торонто қаласында құрылған Уика дәстүрі. Оның негізін қалаушылар Тамара және Ричард Джеймс болды. Бүгінде оның көптеген жақтастары Онтариода тұрады, сонымен қатар Канаданың шығысында және АҚШ-та да мүшелері бар. Бұл дәстүр басқа бастамалық Уика дәстүрлерінен мүшелерін қоғамдық діни қызметке дайындауға баса назар аударуымен ерекшеленеді. Одиссеан дәстүрі Джеймстердің құрылған Уиккан Канада шіркеуімен тығыз байланысты.

Шығуы мен тарихы

Викканың Одиссей дәстүрі 1979 жылы Ричард және Тамара Джеймс, сондай-ақ олардың ковенінің басқа мүшелерімен бірге құрылды. Дәстүрдің атауы Гомердің «Одиссеясынан» шабыттандырылып, өмірді «рухани сапар» деп қабылдауға баса назар аударуды мақсат етеді. Дәстүр Джеймстің Канада Викка шіркеуін құруынан өркендеді, және осы дәстүрмен бүгінгі күнге дейін тығыз байланыста. Джеймс және олардың ковен мүшелері Гарднер Виккасы, Александрия Виккасы және Континенталдық Виккада тәжірибесі бар екенін мәлімдегенімен, бұл мәлімдемелер ешқашан расталмады. 1987 жылға дейін Онтариодағы Британдық дәстүрлі Виккан қауымдастығының басым пікірі осы мәлімдемелердің ешқандай негізі жоқ екендігі болды. Дегенмен, бұл дәстүрлер қоғамдық неопагандық құлшылық орынын құру мақсатына толыққанды сай келмеді, сонымен қатар ковен (және, тиісінше, шіркеу) қабылдаған рәсімдер стилін де көрсетпеді. Бірақ, Гарднер бастамашылары құрған «Pagan Way» (сыртқы ковен жүйесі) Канада Викка шіркеуінің литургиясына тікелей әсер етті. Одиссей дәстүрі – Британдық дәстүрлі және эклектикалық Викка сияқты, жалпыға ортақ Викка дінінің қызметкерлері неопагандық дінге жатпайтын жамағатқа діни қызметтер көрсетеді. 1987 жылы Джеймс Джеральд Гарднердің коллекциясының көп бөлігін Риплиден сатып алды, соның ішінде «Ye Bok of Ye Art Magical» кітабы да болды. Осы сатып алудан кейін Джеймс әртүрлі дәстүрлер мен ұрпақтар бойынша жарамды бастамалар мен көтерілулер алды. Одиссей дәстүрі мен Канада Викка шіркеуі 1992 жылы өркендеме кезегіне жетті – сол кезде төрт ғибадатхана (Торонто, Оттава, Гамильтон және Китченер-Ватерлоо) және Брэмптон, Ошава және Монреальде үш прото-ғибадатхана болды. Қазіргі уақытта Канада Викка шіркеуінде тек екі ғибадатхана бар: Торонтодағы (Онтарио) ана ғибадатхана және Гамильтондағы (Онтарио) ғибадатхана. Соңғы он жылда Канада Викка шіркеуінің ықпалы төмендесе, Одиссей дәстүрінің жанама ықпалы артты. Себебі КВШ – қоғамдық заманауи неопагандық шіркеу, және көптеген жамағат мүшелері, неофиттер мен бастамашылар өздерінің жолын табу үшін КВШ-тан кетуге бейім. Одиссей дәстүрінің бұрынғы мүшелері, зейнеткерлер мен бастамашылары белсенді бастамашылардан гөрі көп. Одиссейдің көптеген зейнеткерлері Одиссейлік тәжірибелерге негізделген өздерінің ковендерін және дәстүрлерін құрды. Канададағы және белгілі бір деңгейде АҚШ-тағы басқа Викка шіркеулерінің көпшілігі Одиссейлік көздерге және зейнеткер Одиссейліктерге сүйенді. 1987 жылға дейін Жоғары діни қызметкерлікке көтерілген Одиссейлік бастамашы дәстүрдің негізін қалаушылар мен КВШ-тан тәуелсіз болды. Бұл олардың өз шәкірттерін дәстүрдің басқа Жоғары діни қызметкерлерінің мақұлдауынсыз ең жоғары дәрежеге (3-ші дәрежеге) дейін бастауы және/немесе көтеруі мүмкін дегенді білдірді. 1987 жылдан кейін бастамашылар белсенді мәртебесін сақтауы керек – олар Канада Викка шіркеуінің ғибадатханаларының бірінде діни қызметтердің (жария рәсімдер мен қоғамдық сабақтар) ең төменгі деңгейін орындауы керек, тіпті студентті Одиссей діни кеңесінің алдына әкелу үшін. Одиссейлік діни кеңес қазіргі уақытта белсенді мәртебеге ие барлық бастамашыларға ашық, және бастамашы шәкіртін бастауға немесе көтеруге тек Кеңестің мақұлдауын алғаннан кейін ғана құқылы. Егер бастамашы КВШ ғибадатханаларының біріне ең аз діни қызмет көрсетпесе, оның мәртебесі белсенді емес болып төмендетіледі. Одиссейлік бастамашы бір жылдан астам уақыт бойы белсенді емес болса, дәстүрдің Жоғары діни қызметкерлері оны зейнеткер ретінде қайта жіктеуі мүмкін. Одиссейлік зейнеткер тек дәстүрдің Жоғары діни қызметкерлерінің рұқсатымен ғана белсенді мәртебеге оралуы мүмкін. Сондықтан, шіркеудің негізін қалау жылдары Одиссей дәстүрі мен КВШ бөлек болғанмен, соңғы жиырма жыл бойы Одиссей дәстүрі мен Канада Викка шіркеуі тығыз байланысты.

The Odyssean Tradition of Wicca was founded by Richard and Tamara James in 1979, along with other members of their coven. The name of the tradition was inspired by Homer's Odyssey, and is meant to emphasize a belief in life as a "spiritual journey". The tradition grew out of the James' creation of the Wiccan Church of Canada, with which the tradition is still very closely associated. While the James’s and their coven members claimed to have had backgrounds in Gardnerian Wicca, Alexandrian Wicca, and Continental Wicca, these claims were never substantiated—the general consensus of the British Traditional Wiccan community in Ontario prior to 1987 was that these claims had no substance whatsoever. Regardless, those traditions were not ideally suited for the goal of creating a place for public Neopagan worship, nor did any of these reflect the ritual style that the coven (and, by extension, the church) were adopting—with the exception of Pagan Way (an Outer Court system created by Gardnerian initiates) that had a direct influence upon Wiccan Church of Canada liturgy. The Odyssean tradition is a British Traditional like Eclectic tradition of Wicca—with a public Wiccan priesthood providing religious services for a Neopagan laity. In 1987, the James' purchased much of Gerald Gardner's collection back from Ripleys, this included Ye Bok of Ye Art Magical. It is after this purchase that the James' received valid initiations and elevations into the various traditions and lineages British Traditional Wicca
The Odyssean tradition and the Wiccan Church of Canada reached their apex in 1992—at that time there were four temples (Toronto, Ottawa, Hamilton, and Kitchener Waterloo) and three proto temples in Brampton, Oshawa, and Montreal. Currently, the Wiccan Church of Canada has only two temples; the mother temple in Toronto, Ontario and a temple in Hamilton, Ontario While the influence of the Wiccan Church of Canada has declined over the past decade, the indirect influence of the Odyssean tradition has grown. Because the WCC is a public Modern Pagan church, and because many members of the laity, many neophytes, and many initiates step away from the WCC to follow their path elsewhere. There are more former members of the WCC laity and more retired neophytes and initiates of the Odyssean tradition than there are active initiates. Many of these retired Odysseans have gone on to found their own covens and traditions that are based upon Odyssean practices. Many of the other Wiccan churches that exist in Canada, and to some extent the United States, have drawn upon Odyssean sources and retired Odysseans. Prior to 1987, an Odyssean initiate who had been elevated into the High Priesthood would be autonomous of both the tradition's founders and of the WCC. That meant that they could initiate and/or elevate their students up to the highest degree (3rd Degree) without requiring approval from the other High Priesthood of the tradition. For those initiated after 1987, these initiates would have to retain active status—they must perform a minimal level of religious services (public rituals and public classes) to one of the temples of the Wiccan Church of Canada—for them to even bring a student before the Odyssean Priesthood Council. The Odyssean Priesthood Council is open to all initiates who currently have active status and it is only after obtaining the approval of the Council that an initiate may initiate or elevate their student. If an initiate fails to perform the minimum amount of religious services to one of the Wiccan Church of Canada temples, their status will be downgraded to inactive. An Odyssean initiate who has been inactive for more than one year and one day can be reclassified by the High Priesthood of the tradition as retired. A retired Odyssean initiate can only return to active status with the permission of the High Priesthood of the tradition. Therefore, while the Odyssean tradition and the WCC were separate during the foundation years of the church, it has been the practice for the past twenty years that the Odyssean tradition and the Wiccan Church of Canada are firmly linked one to the other.

Әдебиет

Қоғамдық қызметке баса назар аударғаннан басқа, Одиссей дәстүрі мыналармен сипатталады: ол бастауларында эклектикалық дәстүр болып табылады және ұйымдастыру мен бастама рәсімдерінің формаларында күшті британдық дәстүрлі Викка стиліне ие; Британдық дәстүрлі дәстүрге еліктесе де, дәстүрдің ритуалға қатысты көзқарасы көбірек икемді және көбінесе көптеген британдық дәстүрлі виккандарға қарағанда кем құрылымдалған болуы мүмкін; дәстүр неопаган моноизмі мен неопаган монотеизмі тұжырымдамаларын қабылдамайды; дәстүр неопаган дуотеизмінің негізгі Викка тұжырымдамасын қабылдайды, бірақ студенттер мен ізденушілерді нақты бір паган пантеонымен байланысуға және құдайға (немесе құдайлар тобына) құлшылық етуге шақырады.

Одиссей оқу жүйесі ерекше қатаңдығымен аталады, оны Канада Викка Шіркеуінің апталық сабақтарында байқауға болады. Бұл сабақтар Одиссейлер қажет деп санайтын негізгі білімді қамтиды және 150 сағаттан астам сабақ уақытын құрайды. Осы сабақтарды аяқтау (оның ішінде оқушыға берілген үй тапсырмаларын орындау) жаңа оқушыны қабылдамас бұрын бастамашылар үшін ең төменгі талап ретінде қарастырылады.

Ренттер мен дәрежелер

Бағышталу – неопагандық (қажет емес, Одиссейлік) жолға және Ежелгі Құдайларға табынуға өзінің адалдығын нығайтқысы келетін адамдар үшін Одиссейліктер тарапынан жасалатын рәсім. Неофитинг – дәстүрді зерттеуге үміткердің міндеттемесін көрсететін "алдын ала дәреже". Неофит – дәстүрге толық кірмеген, бірақ антына берілген студент. Әдетте, ол жеке ұстаздан бір-екі жыл оқығаннан кейін беріледі, ал бұл жеке оқу, бір жылдық жалпы білім беру курсын аяқтағаннан кейін басталады. Бірінші дәрежелі бастау – Одиссей дәстүріндегі дінге қабылдану рәсімі. Бірінші дәрежелі бастамашы – дін қызметкері немесе дін қызметкері және дәстүрдің мүшесі. Одиссейлер арасында бұл тек дәстүрдің белсенді дін қызметкерлерінен құралған кеңестің келісімімен ғана беріледі. Неофитингтен кейін әдетте үштен бес жылға дейін оқу қажет. Бұл "ғисыпты басқару, оқыту, кеңес беру және дағдарыстарды шешу" сияқты дін қызметкерінің талаптарына сай келуді көрсетеді. Екінші дәрежелі бастама – "Жоғарғы дін қызметкерлігіне" көтерілуді білдіреді. Бұл марапат, берілген жұмыстармен қатар, кем дегенде бір жыл бойы табысты түрде үйірме немесе студенттік топты басқарған және кем дегенде бір студентті бірінші дәрежеге дейін оқытқандарға беріледі. Бұл дәрежеге көтерілуге қажетті уақыт өзгеріп отырады, көптеген бірінші дәрежелі бастамашылар одан әрі оқуды жалғастырмайды, бірақ осыны істегендер үшін бастамадан кейін бес-он жыл уақыт кетеді. Үшінші дәрежелі бастама сирек беріледі, себебі ол тек неопагандық қауымдастыққа елеулі үлес қосқан адамдарға ғана беріледі.

Басқа дәстүрлермен қарым-қатынасы

Жоғарыда айтылғандай, Одиссей Виккасы кем дегенде ішінара Гарднериан, Александрия, Континенталь және Көк Жұлдыз дәстүрлерінен шабыт алды. Атының бірінші бөлігіне қарамастан, Викканың барлық түрлері сияқты, Одиссей Виккасы да ежелгі грек құдайларына табынуға негізделген қазіргі заманғы Эллинизм дінімен ешқандай байланысы жоқ. Көк Жұлдыз Виккасы Одиссей дәстүрімен "қарындас" немесе "туысқан" дәстүр ретінде ерекше байланысқа ие. Александриялық Викканың Даймонд желісі де Одиссей дәстүрімен және Канада Викка шіркеуімен ерекше қарым-қатынаста. Одиссей дәстүрі Гарднериан Виккасы мен Александриялық Викканың 1979 жылға дейінгі белгілі жарияланған материалдарынан құрылғандықтан, Одиссейлік жамағатқа, жаңадан бастаушыларға және Канада Викка шіркеуі арқылы кіріскендерге басқа Викка және Жаңа Пәгендік дәстүрлерінің рәсімдік стилімен танысу мүмкіндігі зор.