Кіріспе
Indigofera – Fabaceae тұқымдасына жататын 750-ден астам гүлді өсімдіктерден тұратын ірі тұқымдас. Олар тропикалық және субтропикалық аймақтарда кеңінен таралған. Ұсақ гүлдер жапырақ қойнауларынан ұзын гүлсабақтардан немесе масатыр гүлшоғырларынан өседі, олардың гүл жапырақтары қызыл немесе күлгін түстерде болады, бірақ жасыл, ақ және сары гүлді түрлері де кездеседі. Бұл әртүрлілік нақты көпжылдық поликультурадағы олардың рөліне маңызды әсер ете алады. Мысалы, әртүрлі қоршаған орта жағдайларына және басқа өсімдіктердің әртүрлі популяцияларымен үйлесімді болу үшін әртүрлі гүлдену пішіндерін жасанды түрде таңдауға болады.
Indigofera is a large genus of over 750 species of flowering plants belonging to the pea family Fabaceae. They are widely distributed throughout the tropical and subtropical regions of the world. Small flowers grow in the leaf axils from long peduncles or spikes, their petals come in hues of red or purple, but there are a few greenish white and yellow flowered species. This variety could have significant implications on its role in an actual perennial polyculture. For example, different flowering morphologies could be artificially selected for in varying directions in order to better fit in different environmental conditions and with different populations of other plants.
Жемістер
Жемісі - әр түрлі өлшем мен пішіндегі ұзын, цилиндр тәрізді бұршақ. Бұл айырмашылық ең көп кездесетін және қоректік жеміс түрлері мен пішіндерін жасанды түрде таңдауға мүмкіндік береді. Индигофераны жіктеудің тағы бір тәсілі – перикарптың қалыңдығы. Перикарп (тұқымдарды қоршап тұрған жатыр ұлпасы) I, II және III типтерге бөлінеді, I типтегі перикарп ең жұқа болып, склеренхиматоздық (қатты) ұлпа қабаттары да аз, ал III типтегі перикарп ең қалың болып, склеренхиматоздық қабаттары да көп. Бұрынғы кешіккен дехисценция мысалдарына қарамастан, осы туыстың көптеген жемістері тұқымдарды тарату үшін қалыпты жарылыс дехисценциясын көрсетеді. Жемістің пішініне ұқсас, жемістің өлшемдерінің әртүрлілігі ең қалың және мол жемістерді таңдауға мүмкіндік береді.
Индиго бояуы
Индиго бояуын өндіру үшін бірнеше түрлер қолданылады, әсіресе Индигофера тинктория және Индигофера суфрутикоза. Хуака-Приетада табылған, ықтимал, Индигофера тұқымдасына жататын өсімдіктермен боялған индиго түсіне боялған матаның сынықтары, египеттік индиго боялған маталардан 1500 жылдан астам бұрын жасалған. Кариб теңізіндегі отаршылдар индиго өсіріп, Оңтүстік Каролина және Солтүстік Каролина колонияларына қоныстанғанда оны отырғызды, онда Тускарора конфедерациясының халқы бас киімдерін және киімдерін бояу үшін бұл процесті қабылдады. 18-шы ғасырдың ортасы мен соңына дейін егіннің экспорты кеңейе қоймады. Елиза Лукас Пинкни және құл болған африкалықтар Чарльстонның жанында жаңа сорттарды сәтті өсірген кезде, ол американдық революциядан бұрын колониядағы екінші ең маңызды ақша өніміне (күріштен кейін) айналды. Ол экспорттың құны бойынша үштен бір бөлігінен асты. Көптеген маңызды бояулар алынатын анилин химиялық заты алғаш рет Indigofera suffruticosa (syn. Indigofera anil, осыдан анилин атауы шыққан) көмегімен синтезделді. Индонезияда сундалықтар Indigofera tinctoria (жергілікті жерде тарум немесе нила деп аталады) батикке бояу ретінде қолданады. Марко Поло алғаш рет Үндістанда индиго дайындалуы туралы хабарлады. Индиго орта ғасырлардағы еуропалық сурет салуда жиі қолданылды.
Экология
Индигофера түрлері кейбір көбелектердің (Lepidoptera) дернәсілдерінің тағамы ретінде қолданылады, оның ішінде репа көбелегі (Agrotis segetum) да бар.