Кіріспе

Жаңа Зеландиядағы Маңгаре көпірі
көпірдің оңтүстік жағында орналасқан, сол аттас шағын қаласы

Маңгаре көпірі, ресми түрде Манукау портын кесіп өту деп те аталады, Жаңа Зеландияның оңтүстік-батысындағы Окленд қаласының Манукау порты арқылы өтетін қос автомагистральдық көпір. Көпір Маңгаре көпірі (оңтүстік жағы) деп те аталатын шағын қала мен Онехунга шағын қаласын (солтүстік жағы) байланыстырады. Көпірдің 1983 жылы құрылысы аяқталған ескі бөлігі төрт жолақты автомагистральды және батыс жағында велосипед және жаяу жүргіншілерге арналған жолды қамтиды. 2000 жылға қарай бұл көпірден күніне 80 000 көлік өтіп, тығырындар жиі пайда бола бастады. 2010 жылы 1983 жылғы көпірдің жаңасы шығыс жағынан салынды. Бұл көпірдегі жалпы көлік жолақтарының санын сегізге дейін екі есеге арттырды және автобустар үшін қосымша екі жолақ салынды, соның нәтижесінде порт арқылы жалпы 10 жолақ пайда болды. Жоба жобалау және қаржыландыру мәселелері, сондай-ақ көпір жобасының көлемі және оған қоса салынатын айырықтар бойынша келіспеушіліктерге байланысты кешіктірілді. Жергілікті тұрғындардың алаңдаушылығынан кейін айырықтардың көлемі азайтылды. 1912 жылғы жаяу жүргіншілер көпірі 2022 жылы Ngā Hau Māngere деп аталған жаңа жаяу жүргіншілер мен велосипедшілерге арналған көпірмен ауыстырылды.

Табиғи тас жол және бастапқы көпір

Бастапқы көпірдің орналасқан жері бастапқыда Тамаки Маори қолданған табиғи базальт тас жолы болды, төмен су тасқынында жаяу өтуге болатын (бірақ шағын, бірнеше метрлік жағалау ағыны болғанда басқа). 19 ғасырдың басында бұл жол Нгати Ватуа Маңгер-Онехунга қауымдастығының екі бөлігін байланыстырды. 1847 жылы Онехунга мен Маңгер арасында алғашқы паром қызметі іске қосылды, онда жолаушылар паром операторына сигнал беру үшін Маңгер жағалауында ту көтеруі керек еді. 1858 жылы тас жолдың үлкен бөлігі портта кемелердің еркін жүзуі үшін динамитпен жарылды. Азаматтық инженер Джеймс Стюарт 1866 жылдың 7 тамызында көпір дизайны бойынша өткізілген байқаудың жеңімпазы деп жарияланды, бірақ көпір салынатын жердің оңтүстік жағындағы жер Нгати Махутаның меншігінде болғандықтан, компанияның мүмкіндіктері шектелді, сондықтан жұмыс тоқтап қалды. 1872 жылы көпірді салуға тендерлер ұсынылды. Тар ағаш фермалы көпірдің 20 аралығы 12,2 метрден тұрды және Австралиядан әкелінген жарах ағашынан жасалған тіреулермен сүйеніп тұрды, құрылысы 14 997 фунт стерлингке бағаланды. Ол толыққанды бұзылғанға дейін пайдаланылды.

Ескі Маңгер көпірі

1911 жылы мамыр айында Маңгердің салық төлеушілері ескі ағаш көпірді жаңасымен алмастыру жоспарын қабылдады. Графтон көпірі мен Куинс-Уорфты жобалаған Р. Ф. Мурдың жобасы бойынша, оны сол компания, Австралазияның Ферро-Конкрет компаниясы салған (сол кезде елдегі көпірлердің басым бөлігі Мемлекеттік жұмыстар департаментімен салынып жатқанда). 17 аралықтан тұратын темір бетон көпір 1912 және 1916 жылдар аралығында салынды, ал темір бетон құрылысының құрылысы 1914 және 1915 жылдар аралығында жалғасты. Көпірдің темір бетон арқалықтары мен тіректері зауытта дайындалған бетоннан жасалды, бұл сол кезде Жаңа Зеландиядағы құрылыста сирек кездесетін әдіс болатын. Көпірді 1915 жылғы 31 мамырда Маңгер тұрғыны, премьер-министр Уильям Масси ресми түрде ашты. 1927 жылға қарай бетон құрылыстың нашарлауына байланысты жөндеу жұмыстары қажет болды. Бетон мен болаттың сапасымен байланысты мәселелерге байланысты, оны бұзу жоспарлары 2012 жылға дейін бекітілмеді. Ескі көпір ашылғанына 100 жыл толуына орай, 2015 жылы жаяу жүру, велосипедпен жүру және балық аулау үшін арналған жаңа құрылыс салу жоспарланған.

Нга Хау Маңгер

Жаңа Зеландияның көлік агенттігі 2018 жылы қауіпсіздік мәселелеріне байланысты 1912 жылғы Маңгер көпірін бөлшектеп шығарды. Жаңа көпір, Ngā Hau Māngere, бұрынғы көпірдің тіректерінің үстіне салынды, портынан алыс орналасқан және шағын қайықтардың астынан өтуі үшін жеткілікті биіктікке ие. Көпірдің ені сегіз метрді құрайды, ал кейбір бөлімдерінде балық аулауға мүмкіндік беру үшін 12 метрге дейін кеңейтілген. Ngā Hau Māngere 2022 жылдың 27 тамызында ашылды.

Автомобиль көпірі

1963 жылы американдық De Leuw Cather and Co консалтингтік фирмасының баяндамасында Окленд қаласы үшін автокөлік жолы мен жылдам қоғамдық көлік жүйесін дамыту ұсынылды. Бұл жобаға қала орталығын айналып өтетін Солтүстік-Батыс және Оңтүстік бөліктерін байланыстыратын Оңтүстік-Батыс тас жолы, сондай-ақ Маңгер шығанағындағы Ескі Маңгер көпіріне жақын үлкен көлемдегі автокөлік жолын салу кірді. Оңтүстік-Батыс тас жолының бірінші бөлігі – Onehunga Bypass 1977 жылы аяқталды, ол Хиллсборо ауданындағы Куинстаун жолымен өтіп, Ескі Маңгер көпірінде тоқтады. Автокөлік көпірінің құрылысы үшін екі келісімшарт жасалды: біріншісі, 1973 жылғы 25 қаңтарда Gilberd Hadfield Pile Co Ltd компаниясымен негіз салу жұмыстарына, ал екіншісі, 1974 жылғы 24 шілдеде Wilkins & Davies Development Company Ltd компаниясына көпір құрылымын салуға берілді. 1978 жылғы шілдеде Wilkins & Davies Development Company компаниясымен жасалған келісімшарт тоқтатылып, 1980 жылғы қарашада құрылысты аяқтау үшін Fletcher Construction компаниясымен жаңа келісімшарт жасалды. 2007 жылғы қыркүйекте Окленд аймақтық көлік басқармасы болашақта теміржол байланысын қамтамасыз ету үшін 2,5 миллион NZ$ көлемінде жөндеу жұмыстарын жүргізуге кепілдік беруді ұсынды. Жоба бойынша, болашақ теміржол желісі автокөлік жолы құрылымының астындағы бөлікте жаңа көпір тіректерімен салынуы тиіс, бұл көпірді нығайтуға байланысты шамамен 20 миллион NZ$ қосымша шығындарды қысқартуға мүмкіндік береді.

Бірлескен алмасу мәселелері

2007 жылдың шілдесінде Окленд қалалық кеңесінің комиссарлары көпірге Onehunga шығанағы арқылы жақындасатын тас жолды кеңейтуге келісім берді, бірақ Transit ұсынған, Gloucester Park және Hopua жанартаулық туф сақинасының үстінен 7 метр биіктікте салынуы жоспарланған көпірдің солтүстігіндегі жаңа түйіскен дизайнына қарсылық танытты. Кеңес таңдаған нұсқа автомобиль жолының бір бөлігін қазып, үстін жабу арқылы жер бетіндегі түйіскенді салу еді. Осы себептердің біріне байланысты, 2007 жылдың тамызында Transit New Zealand жаңа көпірді жаңа түйіскенді қоспай салуды жалғастыруға шешім қабылдады.

Қосалқы жұмыстар

Жобамен байланысты бірқатар жұмыстар қоршаған ортаны қорғауға қатысты, жоба аяқталғаннан кейінгі жасылдандыру немесе тас жол емес көлік байланыстарын жақсартумен байланысты болды (оларды NZTA төледі немесе жүзеге асырды). Бұған Beachcroft Road үстінен 3,5 метрлік жаңа жаяу және велосипедтік көпір, Old Mangere көпіріне Onehunga Harbor Road үстінен 3,5 метрлік жаңа жаяу және велосипедтік көпір, Onehunga қаласына қосылатын тас жолдың астындағы жаңартылған өткел, сондай-ақ жағалау және тас жол жиегіндегі жаяу және велосипед жолдарына жасалған жақсартулар, Old Mangere Bridge бөгетінің күйін жақсарту жұмыстары кірді. Жұмыстар аяқталғаннан кейін NZTA оңтүстік жағалаудағы үлкен құрылыс алаңын Pohutukawa ағаштарымен ашық кеңістік, "жай демалыс" паркі ретінде қайта жарақтандырды.