Кіріспе

Ұлылакеба – Ниуматаиваллудың үлкен ұлы еді. Ол әкесінің тағына ие бола алмады, біріншіден, оның әкесі Туи Наяу немесе Сау ни Вануа ко Лау лауазымына тағайындалған емес еді, екіншіден, Туи Наяу лауазымына үміткерді іріктеу үшін өткізілген ерлік сынағына байланысты. Ол Бете жасаған қорқынышты секіруден бас тартып, Ниуматаиваллудың екі ұлының бірі екені белгілі болды. Сол сынақта ол өзінің қорқақ екені туралы айыпталудан сақтану үшін, өзі үлкен ұлы болғандықтан, оның таққа құқығы туғаннан бері белгіленгенін және оған өзін дәлелдеудің қажеті жоқ екенін айтты. Расоло ағасының осы сөзіне орай, үш ұлының екіншісі Матаваллу да сынақтан бас тарды, ал ең кішісі сынаққа түсуден мүлдем жаңылды. Таққа сәтсіз тырысқаннан кейін, кейіннен Расоло Лейкебада Туи Наяу және Сау ни Вануа ко Лау болып орныққаннан кейін ол екінші рет әрекеттенгені айтылды. Ауызша жеткізілген мәліметтерге сәйкес, ол Наяуда тұрып, кейде Лейкебаға барып-келіп, бірде ізбасарларымен бірге Расолоға қарсы қастандық жоспарлаған. Бұл туралы Наяудың Вакавуасы білді, Туи Наяудың Наяудағы өкілі оған жас жігітін Друаның мұртына жасырынуға, ал Лейкебаға келгенде дереу жасырындырып, қазіргі Накорузаға, ескі ауылдың орнына барып, үлкен ағасының достық сапармен келгені сыпайымен Сауға қастандық жоспары туралы хабарлауды бұйырды. Сау өміріне қастандық жасалатынын естіген соң, қазіргі Тубу ауылында болған тонгалықтарды шақырып, келгендерге салтанатты қарсы алу рәсімін ұйымдастырды, ал жіберілген соғыс жасағы ресми қарсы алу өтетін жерден әңгіме естілетін қашықтықта тығырыққа түсті. Соғыс жасағы келгендердің тұзаққа түскенін анықтап алғанға дейін бұл жалғасты. Содан кейін Ұлылакеба мен оның ізбасарлары қазіргі күні Ivi (каштан) ағашы тұрған жерде ұрып-соғылды. Алайда, Ұлылакебаның өзі ауылдан қашып, жағаға жетіп, өмірін сақтап қалу үшін жүзуге тырысқан, бірақ оның бекер екенін түсініп, қарсылық көрсетіп, содан кейін ұрып-соғылды. Ол мерт болды, ал оны пешке салуға келгенде, кіші інісі Сау, Расоло Ұлылакебаның абыройын толығымен түсірмей, оны құлаған жерінде қалдыруға бұйырды. Бұл сәтсіз үміткердің тырысы туралы айтылғанда, ертесі күні ауыл тұрғындары жағаға барғанда, оның денесі жағаға шығып, акулалар жегені, ал денесінің қалдықтарына ақ теңіз қабығының бір түрі жиналғаны анықталды. Сондықтан Вуанирева тайпасының дәстүріне дейін бүгінгі күнге дейін ақ ұшты мұражай акуласының және Лайро вуланың (ақ теңіз қабығы) етін жеуге тыйым салынған, себебі Ұлылакебаның туғаннан бергі құқығы.