Кіріспе

Паомбонг (немесе), ресми түрде Паомбонг муниципалитеті, Филиппиннің Булакан провинциясындағы 3-ші сыныпты муниципалитет. 2020 жылғы халық санауы бойынша, онда 55 696 адам тұрады. "Филиппиннің сірке суының астанасы" атанған Паомбонг, саса (нипа) ағашының шырынынан жасалған сірке суымен мәшһүр, соның салдарынан "Суканг Паомбонг" (Паомбонг сірке суы) термині Лусон және Филиппиннің басқа аймақтарында кеңінен танылды.

Этимология

Аңыз бойынша, Паомбонг атауы нипа шырынын жинауға қолданылатын, бамбуктан жасалған ұзын түтік – бумбонг немесе тукильден алынған. Нипа шырынын бумбонгтармен алу салты қаланың көптеген бумбонгтары бар екенін таныстырды. Жергілікті халық алғаш келген испандықтардың бумбонгқа қатты әсерленгенін айтады, олар жергілікті тұрғындардан оның атын білген соң, қалаға осы ыдыстың атын берген, ол есім кейін Паомбонгқа айналған.

Тарих

Паомбонг бастапқыда Малолостың визитасының (барриосының) бірі болды, және Фрай Гаспар Сан-Агустиннің "Conquistas de Las Islas libro segundo" кітабының XXXVI тарауында еске алынған. Тондо монастырында өткен отырыста, провинциялық басшылық 1580 жылғы маусым айында Малолос қаласын құрды, ал Фрей Матео де Мендоса OSA оның алғашқы миссионері болды, сонымен қатар Сан-Рок қамқорлығындағы Мамбог, Санта-Крузбен Матимбо және Апостол Жақыппен Паомбонг барриолары да кірді. 1619 жылы августиндіктер Паомбонг монастырын құрды, бірақ қаланың басқаруы Малолостан келген монахтардың әділеттілігінде болды. Паомбонг сол кездегі Малолос және Хагоной сияқты көршілес қалалармен салыстырғанда бай емес еді, сондықтан өзінің қалалық мәртебесін сақтай алмады және 1638 жылы қайтадан барриоға дейін төмендеді. 1639 жылы Паомбонг ана қаласы Малолостан Калумпит қаласына берілді, ал 1649 жылы ол қайтадан Малолосқа қайтарылды, бірақ 1650 жылғы 28 қарашада ол Дон Агустин Мангахаяны алғашқы Губернадорсильосы етіп тағайындап, толыққанды қалалық мәртебесімен және өздік азаматтық үкіметімен қамтамасыз етілді. 1750-ші жылдардың ортасында Паомбонг, бір кезде бірнеше тагалогтар мекендеген когон жерінен қарапайым қауымға айналды. Испанияға қарсы революция кезінде Паомбонгтың жағалау аймағы, атап айтқанда Масукол және Бинакод барангайлары, испан әскері мен Катипунеролардың кездесу орындары ретінде Филиппин тарихында маңызды рөл атқарды. Малолено генералы Исидоро "матанглавин" Торрес испан күштерінің шабуылынан қашу үшін әскерлерімен Масукол және Бинакод барангайларына шегінді. Соңғы ауылда ол Паомбонгтың Катипунан жасақтарын ұйымдастырды. Шындығында, осы кездесулердің нәтижесінде Бинакод және Масукол барангайлары қазіргі аттарын алды. Бір кездесуде Бинакодта жаулар "қоршалды" (бинакуран), ал Масуколда олар ақырында "бұрышқа тірелді" (насукол) және жеңілді. 1898 жылы Дон Викторио де Леон бастаған алғашқы азаматтық шенеунік 1900 жылға дейін муниципалитеттік үкіметке жетекшілік етті. Жергілікті үкімет алғаш рет Паомбонг шіркеуінің бірінші қабатында орналасты, ол сол кезде "загуан" деп аталды. Кейіннен ол Побласиондағы Нумерино Линдаягтың үйіне, содан кейін қазіргі Ауылдық денсаулық сақтау орталығы орналасқан жерге көшірілді. Соңында ол қазіргі орналасқан жеріне көшірілді, ол осы күнге дейін муниципалитеттік үкіметтің ордасы болып табылады. 1941 жылы муниципалитеттік үкімет басшысы муниципалдық мэр деп аталды.

География

Паомбонг Булакан провинциясының оңтүстік-батысында орналасқан, жалпы жер аумағы 46,34 шаршы километрді құрайды. Солтүстік жағынан Калумпит муниципалитетімен, шығысынан Малолос қаласымен, батысынан Хагоной муниципалитетімен және оңтүстігінен Манила шығанағымен шектеседі. Муниципалитет Метро Маниладан шамамен 47 километр қашықтықта орналасқан, ол айналып өту қаласы болып табылады және Солтүстік Лузон тас жолы мен Макартур тас жолы арқылы қолжетімді.

Демография

2020 жылғы санақта Паомбонг, Булаканның халқы 55 696 адамды құрады, халық тығыздығы .

Туризм

Жақып елші шіркеуі: Паомбонг қаласының шіркеуі 1580 жылы Малолостың визитасы ретінде салынған, 1639 жылы жеңіл материалдардан тұрғызылған шіркеу ретінде бекітілген. Үлкен өрт салдарынан ежелгі архитектурасын жоғалтқан. 1970 жылдары және 2003 жылы қайта жаңартылды. Сиудад Клементино, шағын қаланың ең танымал курорты, "Sa Sandaling Kailangan Mo Ako" мини-сериалының түсірілім алаңы болды. Капитанган ауылындағы Ұлы Жұма күнгі айқышқа шегелену: Халықаралық БАҚ Ұлы Жұма күні Капитанган ауылындағы айқышқа шегелену оқиғасына ерекше назар аударады. Бұл орын қастерлі саяхаттарға арналған, рухани емшілердің панасы және Мәсіхтің құмарлық азаптарын жергілікті діндарлар мен тәуіп етушілердің қайта жаңғырту алаңы болып табылады.

Көлік

Паомбонгтағы қоғамдық көлік провинциялық автобустармен, джипнилермен, жалдамалы трициклдермен, педикабтармен және UV Express микроавтобустарымен қамтамасыз етіледі. Теңіз көлігі моторлы қайықтар арқылы жүзеге асырылады. First North Luzon Transit және Baliwag Transit автобустары муниципалитеттен өтеді.

Денсаулық сақтау

Паомбонгта бір аурухана және негізгі ауылдық денсаулық сақтау орталығы жұмыс істейді. Сан-Паскуал-Байлон босанау ауруханасы, Санто-Нино ауылында орналасқан, екінші деңгейлі медициналық қызметтер ұсынады. Ал негізгі ауылдық денсаулық сақтау орталығы – Булакан облыстық әкімдігінің меншігіндегі және басқаруындағы аудандық ауылдық денсаулық сақтау орталықтарының бірі. Ол бастапқы медициналық көмекпен қатар, зертханалық, стоматологиялық және босану қызметтерін де ұсынады.

Жергілікті билік

Ұлттық үкімет сияқты, қалалық үкімет те үш тармаққа бөлінеді: атқарушы, заң шығарушы және сот. Сот тармағын Филиппиннің Жоғарғы соты ғана басқарады. Жергілікті өкімет органдары атқарушы және заң шығарушы тармақтарын бақылайды. Атқарушы тармаққа қала әкімі және барангайлар үшін барангай капитаны кіреді. Заң шығарушы тармаққа Сангунианг Баян (қалалық ассамблея), Сангунианг Барангай (барангай кеңесі) және жастар секторы үшін Сангунианг Кабатан кіреді. Үкіметтік билік қала әкіміне және қалалық әкімшілікте қызмет ететін басқа да сайланған лауазым иелеріне жүктеледі. Сангунианг Баян – заң шығарудың орталығы.