Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
441 жылы Батыс Рим империясының сол кездегі бөлігі болған Оранж епархиясында Оранждің бірінші кеңесі (немесе Оранждің бірінші синоды) өтті. Кездесу Арль епископы Иларий басқарған Justinianensis шіркеуінде болды. Кездесуге 17 епископ қатысты, олардың ішінде Лион епископы Евхерий де бар еді. Синодтың шешімі ретінде Канонға қол қою 441 жылғы 8 қарашада өтті.
The First Council of Orange (or First Synod of Orange) was held in the diocese of Orange, then part of the Western Roman Empire, in 441. The meeting took place in a church called the ecclesia Justinianensis, under the presidency of Bishop Hilary of Arles. Seventeen bishops attended the meeting, among them Bishop Eucherius of Lyons. The signing of the Canons, which marked the culmination of the synod, took place on 8 November 441.
Заңдар
Отыз канон (немесе 'ережелер') келісілді және бекітілді, олар соңғы жатқандағы майлаумен, тәубе етуге рұқсат берумен, қасиетті орын құқығымен айналысады; шетелдік дін қызметкерлерін тағайындауда епископтарға сақтық танытуды, өз юрисдикциясынан тыс шіркеулерді қасиеттеуді; денесі немесе санасы кемшіліктері бар адамдарға діни рәсімдерді орындауда шектеулер қоюды; және діни лауазымдағыларға, әсіресе диакондар мен жесірлерге бойдақ болу міндетін қатаң ұстауды, сондай-ақ 401 жылғы Турин Синодының VIII канонына сілтеме жасайды. Кейбір канондардың (II, III, XVII) нақты мағынасы талқылауда. IV канон Папа Сирицийдің жарлығына қайшы келеді деп айтылады; ал II және XVIII канондар Рим әдет-ғұрыптарын қабылдауға қарсылық танытады. XVI канон бойынша, демонмен иеленген адам дін қызметкері болып тағайындалмайды, ал тағайындалған болса, лауазымынан алынуы керек. XXVI канон некеде тұрған ер адамдар діни тазалыққа серт беруге дейін диакон болып тағайындалмауы керек деп талап етеді. XXVII канонға сәйкес, егер тағайындалған диакон әйелімен жыныстық қатынас жасаса, ол лауазымынан шеттетілуі керек. Бұл канондар шамамен 443 жылы Арль Синодында бекітілді. Бірінші кеңестің канондары әйелдерді дін қызметкері етіп тағайындау туралы қазіргі заманғы пікірталастарда жиі сілтеме жасалады.
Thirty canons (or 'regulations') were agreed upon and subscribed to, dealing with extreme unction, the Permission of penance, the right of sanctuary; recommending caution to bishops in the ordination of foreign clergy, the consecration of churches outside of their own jurisdictions; imposing limitations on the administration of ecclesiastical rites to those who were in any way defective, either in body or mind; and emphasizing the duty of celibacy for those belonging to the clerical state, especially deacons and widows, with specific reference to canon viii. of the Synod of Turin (AD 401). The exact interpretation of some of the canons (ii., iii., xvii.) is debated. Canon iv. is alleged to be in conflict with a decretal of Pope Siricius; and ii. and xviii. betray an inclination to resist the introduction of Roman customs. Canon XVI determines that a person who has been possessed by a demon cannot be ordained, and if they have been ordained, they must be deposed. Canon XXVI requires that married men must not be ordained deacons until they have sworn chastity. Canon XXVII requires that if an ordained deacon should have sex with his wife, then he should be deposed. These canons were confirmed at the Synods of Arles about 443. The canons of the first council are often cited in the modern debates over the ordination of women to the priesthood.