Анджело Жилардино: өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Италиялық композитор, гитарист және музыктанушы (1941–2022)

Анджело Джиллардино (16 қараша 1941 – 14 қаңтар 2022) – итальян композиторы, гитарист және музыктанушы.

Өмір және мансап

Джиллардино 1941 жылғы 16 қарашада Италияның Верчелли қаласында дүниеге келген. 1958 жылдан 1981 жылға дейінгі концерттік карьерасы барысында ол гитараға арналған жүздеген жаңа шығармалардың тұсаукесерін жасады. Оның тұсаукесерлерінің бірі – 1974 жылы Джон Дуартенің "Dies Irae" бойынша "Мутациялар" шығармасы. 1965 жылдан 1981 жылға дейін ол Верчеллидегі G. B. Viotti музыкалық лицейінде оқытты, ал 1981 жылдан 2004 жылға дейін Александриядағы Антонио Вивальди консерваториясында профессор қызметін атқарды. 1998 жылы консерватория оған Маренго музыкалық сыйлығын табыс етті. Джиллардино соло гитара, сондай-ақ камералық музыка мен концерттер үшін көптеген музыка жазды. Оның жеке шығармаларына бес томдық "Studi di virtuosità e di trascendenza" (1981-1988), екі нөмірленген соната (1985, 1986), сондай-ақ бірнеше атаулы сонаталар мен сонатиналар, екі вариациялар жиынтығы (1989, 1991) және G тонында реттелген гитараға арналған "Ikonostas" (2004) кіреді. "Studi di virtuosità e di trascendenza" 20 ғасырдағы гитара репертуарына ең маңызды үлес қосылған шығармалардың бірі болып табылады. Атауы осы жинақты Франц Листтің трансценденттік этюдтері дәстүрімен байланыстырады. 1-ден 48-ге дейінгі нөмірлер композитор үшін маңызды болған ықпалдар мен дәстүрлерді анықтауда және жеке этюдтерді түсіндіруге көмектесетін арнаулармен белгіленген. Бұл шығармаларды гитарист Криштиану Поркедду Brilliant Classics лейблы үшін жазды. Сонымен қатар, ол гитара оркестрімен гитараға арналған төрт шығарма, гитараға арналған жеті концерт, олардың кейбіреулері басқа аспаптармен (мандолина мен аккордеон сияқты) және бірнеше дуэттер (гитарамен фагот, виолончель, скрипка және вибрафон үшін) жазды. 1967 жылдан 2006 жылға дейін Джиллардино Edizioni Musicali Bèrben баспасы арқылы жүздеген жаңа гитаралық шығармалардың жарық көруіне жауапты болды. Ол сондай-ақ Отторино Респигидің "Variazioni" шығармасын және гитарист Андрес Сеговияға арналған Сирил Скотт, Пьер де Бревилл, Леннокс Беркли және тағы да көптеген авторлардың шығармаларын жаңғыртты. 1997 жылдан 2005 жылға дейін Линарес Андрес Сеговия қорының көркемдік директоры болды. 2009 жылы Американың гитара қоры оған классикалық гитара өнерінің дамуына және өміріне үлкен үлес қосқан орындаушылар, композиторлар, педагогтар мен ғалымдарға арналған беделді "Көркемдік жетістіктер" сыйлығын табыс етті. Джиллардино 2022 жылғы 14 қаңтарда 80 жасында дүние салды.

Gilardino was born in Vercelli, Italy, on 16 November 1941. During his concert career, from 1958 to 1981, he premiered hundreds of new works for the guitar. Among his premieres was John Duarte's Mutations on Dies Irae in 1974. He taught at the Liceo Musicale G. B. Viotti in Vercelli from 1965 to 1981, and held a professorship at the Antonio Vivaldi Conservatory in Alessandria from 1981 to 2004. The Conservatory awarded him the Marengo Music Prize in 1998. Gilardino has composed much music for solo guitar, as well as chamber music and concertos. His solo works include five volumes of Studi di virtuosità e di trascendenza (1981 1988), two numbered sonatas (1985, 1986) as well as several titled sonatas and sonatinas, two sets of variations (1989, 1991), and Ikonostas for a guitar tuned in G (2004). The Studi di virtuosità e di trascendenza represent one of the most significant contributions to the guitar repertoire in the 20th century. The title places the collection in the tradition of the Transcendental Etudes by Franz Liszt. Numbers 1 through 48 have dedications that play an important role in identifying influences and traditions that are important to the composer and help provide a context in which to interpret the individual etudes. These have been recorded by the guitarist Cristiano Porqueddu for Brilliant Classics. He has also written four works for guitar with guitar orchestra, seven concertos for guitar, some in combination with other instruments (including mandolin and accordion), and several duets (for guitar with bassoon, cello, violin and vibraphone). From 1967 to 2006, Gilardino supervised the publication of hundreds of new guitar works by Edizioni Musicali Bèrben. He has also discovered the Variazioni by Ottorino Respighi and several works written for the guitarist Andrés Segovia by Cyril Scott, Pierre de Bréville, Lennox Berkeley and many others. He was artistic director of the Andrés Segovia Foundation of Linares from 1997 to 2005. In 2009 the Guitar Foundation of America conferred upon him the prestigious Artistic Achievement Award which is reserved for performers, composers, pedagogues, and scholars who have made monumental contributions to the development of the art and life of the classical guitar. Gilardino died on 14 January 2022, at the age of 80.

Дәйексөздер

Мен өзімнің музыканы жақсы түсіндіре алмаймын, оны ешқашан ойнаған емеспін және мен өз музыканы сабақ беруде пайдаланудан қашамын. жазба. музыка. классикалық. 23 қаңтар 2003 жыл. "Мен шығармаларыма оларды жазатын кезде ғана байланыстымын. Содан бері, әсіресе жарияланғаннан кейін, олар баршаға тиесілі, мен енді ешқандай шығарманы ерекше жақсы көре бермеймін. Мен өзім жазған музыкаға қатысты өте маңызсыз және ұсақ сезінемін. Шынымды айтсам, сабақ бергенде өз музыкамен жұмыс істеуге ұнамайды. [ ] Егер мен өз шығармаларымды оқытуға тура келсе, не айтарымды білмей қиналамын." Анжело Джиллардиномен сұхбат. "Шындығында, 1981 жылдан осы жылдың наурыз айына дейін консерваторияда профессор болып жұмыс істедім және концерттер бермесе де, студенттердің өте жақсы деңгейіне байланысты гитара туралы көп нәрсе білдім. Бірақ, растаймын, сіз дұрыс айтасыз, мен мүлде техникалық маман емеспін – менің ойнаушылармен жұмысым интерпретация саласында дамыды. Мен өзімнен де жақсы ойнайтын адамдарды тәрбиеледім, тіпті концерттік орындаушы болған кезімде де." жазба. музыка. классикалық. гитара (31 тамыз 2004 жыл).