Генри Т. Кинг: Нюрнбергтік сот процесінің прокуроры және халықаралық құқық сардары

Кіріспе

Американдық заңгер

Генри Т. Кинг (1919 жылдың 27 мамырында Коннектикут штатының Мериден қаласында туған, 2009 жылдың 9 мамырында Огайо штатының Кливленд қаласында қайтыс болған) – 1946-47 жылдарғы Нюрнберг процесінде АҚШ прокуроры қызметін атқарған американдық заңгер. Өмірінің соңында ол заң профессоры, халықаралық құқық және соғыс қылмыстары саласындағы белсенді, жазушы және лекторы болды; Дэвид М. Крейн Кингті «қазіргі заманғы халықаралық құқықтың Джордж Вашингтоны» деп сипаттаған.

Өмір және жұмыс

Кинг 1941 жылы Йель колледжінде А. дәрежесін, ал 1943 жылы Йель заң мектебінен LL.B. дәрежесін алды (1943). Екінші дүниежүзілік соғыста жүрек қақтырысы оны әскери қызметке алудан шығарды. Бірнеше жыл Милбанк, Твид және Хоуп фирмасында заңгерлік тәжірибеден кейін Кинг Нюрнберг процесінде АҚШ прокурорларының бірі болды, ол 1946 жылдан 1947 жылға дейін қызмет етті. Ол бастапқыда неміс бас штабы мен жоғарғы қолбасшылығына қарсы қылмыстық істерді жүргізуге тағайындалды, Вальтер фон Браухич, Хайнц Гудериан және Эрхард Милхке қарсы Нюрнберг әскери трибуналында сотталуға арналған материалдарды дайындады. Гудериан ешқашан сотталған жоқ, ал фон Браухич сот күтіп жүріп қайтыс болды. Милхке тағылған үш айыптың екеуі бойынша кінә тағылып, 20 жылға бас бостандығынан айырылды. Кинг сондай-ақ «Министрліктер ісі» және «Әділет ісі» бойынша жұмыс істеді. Нюрнбергтегі қызметінен кейін Кинг TRW Corporation сияқты бірнеше корпорациялардың кеңесшісі ретінде ұзақ жылдар бойы жұмыс істеді, ол 1981 жылы зейнетке шықты. 1990 жылдары Кинг Америка құқық қорғау қауымдастығының бұрынғы Югославиядағы соғыс қылмыстары жөніндегі топтастығының мүшесі болды. Ол кейін Халықаралық қылмыстық соттың жарғысына ықпал етті. 1998 жылы 131 елдің делегаттары қылмыстық сотты құрғанда, агрессиялық соғыс бастауды соғыс қылмысы ретінде қарастырмады. Нюрнбергтен келген тағы екі прокурор – Уитни Харрис және Бенджамин Ференцпен бірге Кинг Римдегі конвенцияға барып, мұндай соғыстарды бастаушыларға қатысты соттың юрисдикциясын қолдау үшін сәтті лобби жасады. Майкл Шарф олардың Римдегі рөлін былай сипаттады: «Олар моральдық беделін пайдаланды; олар жаратқан қиындықтарды жеңіп, ақырында делегаттар сот жарғысына агрессиялық соғыс қылмысы туралы сілтеме енгізді». Кинг онда: «Технологиялық әлемде зұлымдық жасаудың сиқырлы құралы – Гитлер сияқты зұлым және агрессивті көшбасшы басқаратын Шпеер сияқты соқыр технократтар» деп жазды. Кинг 60-тан астам ғылыми мақала жазды. 1980 жылдардың ортасынан бастап өмірінің соңына дейін Кинг Кейс-Уэстерн Резерв университетінің құқық мектебінде профессор болып жұмыс істеді, сонымен қатар ол Канада-АҚШ құқық институтының АҚШ директоры болып қызмет етті. Кинг сонымен қатар Нью-Йорк штатының Джеймстаун қаласындағы Роберт Х. Джексон орталығының аға кеңесшісі болды; Джексон Нюрнберг процесінде бас прокурор болған. Кинг 2006 жылы BBC-нің «Нюрнберг: сотталып жатқан нацистер» атты деректі фильміне сұхбат берді. Кинг бұрынғы Бетти Мэй Скрантонмен елу жыл бойы некеде тұрды. Олардың үш баласы болды: Сюзанна Вагнер, 1993 жылы қайтыс болған Генри Т. Кинг III және романист Дейв Кинг.

King received his B. A. degree in 1941 from Yale College, and his LL. B. in 1943 from Yale Law School (1943). A heart murmur excluded him from military service during World War II. After practicing law for several years with the firm Milbank, Tweed & Hope, King became one of the United States prosecutors at the Nuremberg Trials, serving from 1946 to 1947. He was initially assigned to the prosecution of the German General Staff and the High Command, preparing cases against Walther von Brauchitsch, Heinz Guderian, and Erhard Milch for trial before Nuremberg Military Tribunals. Guderian was never tried, and von Brauchitsch died while awaiting trial. The Milch Trial convicted Milch on two of three counts, and he was sentenced to 20 years imprisonment. King also worked on the Ministries Case and the Justice Case. Following his service at Nuremberg, King had a long career as counsel for several corporations, including the TRW Corporation, from which he retired in 1981. In the 1990s, King was a member of the American Bar Association Task Force on War Crimes in the former Yugoslavia. He subsequently influenced the charter of the International Criminal Court. When delegates from 131 nations established the criminal court in 1998, they did not initially include initiating wars of aggression as a war crime. With Whitney Harris and Benjamin Ferencz, two of the other prosecutors from Nuremberg, King traveled to the convention in Rome to successfully lobby for the court's jurisdiction over the instigators of such wars. Michael Scharf described their role in Rome: "They used their moral authority; they were persistent, and ultimately the delegates included a reference to the crime of war of aggression in the court's statute." King wrote there that, "In a technological world, the magic concoction for evil consists of blind technocrats such as Speer led by an evil and aggressive leader such as Hitler." King wrote more than 60 journal articles. From the mid 1980s until his death, King was a professor at Case Western Reserve University School of Law, where he also served as the U. S. Director of the Canada United States Law Institute. King also was a senior advisor to the Robert H. Jackson Center in Jamestown, New York; Jackson was the chief prosecutor at the Nuremberg trials. King was interviewed for the 2006 BBC docudrama Nuremberg: Nazis on Trial. King was married for fifty years to the former Betty May Scranton. The couple had three children: Suzanne Wagner, Henry T King III, who died in 1993, and Dave King, a novelist.

Құрметтер

2002 жылы Питтсбург университетінің құқық мектебі Кингті Халықаралық құқықтық білім беру орталығының құрметті мүшесі (Fellow honoris causa) деп атады. Сондай-ақ 2002 жылы Кингке Батыс Онтарио университеті азаматтық құқық докторының құрметті дәрежесі берілді. 2003 жылдың 11 наурызында Кинг Нидерланд үкіметінің шақыруымен Гаагадағы Халықаралық қылмыстық соттың ашылуына қатысты.