Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландиялық кинорежиссер (1966 жылы туған)
New Zealand filmmaker (born 1966)
Никола Джин Каро (20 қыркүйек 1966 жылы туған) – Жаңа Зеландияның кино, теледидар және музыкалық бейнефильмдер режиссері және сценарийшісі. Оның 2002 жылғы «Кіт мінген қыз» (Whale Rider) фильмі сыншылар тарапынан жоғары бағаланды және халықаралық кинофестивальдерде көптеген жүлделерді жеңіп алды. Ол 2020 жылы Диснейдің «Мулан» фильмінің көркем фильмін түсірді, осылайша 100 миллион доллардан астам бюджетпен фильм түсіруге Дисней тартқан екінші әйел режиссер және екінші Жаңа Зеландиялық режиссер атанды. Кароның туындылары музыкалық бейнеклиптерден, жарнамалардан, теледрамалардан және фильмдерге дейін кең ауқымды.
Nikola Jean Caro (born 20 September 1966) is a New Zealand film, television, and music video director and screenwriter. Her 2002 film Whale Rider was critically praised and won a number of awards at international film festivals. She directed the 2020 live action version of Disney's Mulan, making her the second female and the second New Zealand director hired by Disney to direct a film budgeted at over $100 million. Caro's works ranged from music videos, commercials, television dramas, and films, etc.
Ерте өмір
Каро Жаңа Зеландияның Веллингтон қаласында дүниеге келген. Ол Оклендтегі Кадима колледжіне, содан кейін қыздарға арналған Диоцезан мектебіне оқыды, онда түлектер сыйлығын алды. Каро 1988 жылы Окленд университетінің Элам көркемсурет мектебін BFA дәрежесімен бітірді және Австралияның Виктория штатындағы Мельбурн технологиялық университетінен кино бойынша диплом алды. Кароның туындыларына қысқаметражды фильмдер, «Джексонның кемежайы» Киви телесериалының сыйлыққа ұсынылған эпизоды және көптеген музыкалық бейнеклиптер кіреді, соның ішінде Straitjacket Fits тобының «Bad Note for a Heart» әніне жасаған сыйлыққа ие болған интерпретациясы, кейіннен 1990 жылғы Жаңа Зеландия музыкалық сыйлықтарында «Ең үздік музыкалық бейнеклип» деп танылды. 1992 жылы продюсер Оуэн Хьюз оны жарты сағаттық теледрамалардың трилогиясына қатысуға шақырғаннан кейін ол теледрамаларға көшті. Кароның қатысуымен жазылған «Жазғы патшайым келді» теледрамасы 1994 жылғы Жаңа Зеландия кино және телеарнасы сыйлықтарына үш номинация алды. Сонымен қатар, Кароның «Sure To Rise» және «Lemming Aid» туындылары Франциядағы Канн кинофестивалінде көрсетілуге іріктелді. Кароның ерте туындылары әйелдердің өмірлік мақсаттарды, қарым-қатынастарды және армандарды іздеуін бейнелейді. Оның танымал «Plain Tastes» драмасы – бақыт пен махаббатты іздеген орта таптағы әйел туралы, және ол 1996 жылғы Жаңа Зеландия кино және телеарнасы сыйлықтарында «Ең үздік теледрама» және «Ең үздік жазушы» номинацияларына ұсынылды. Телевизиялық драмаларды өндірумен қатар, ол деректі фильмдер саласында да жұмыс істеді, оның ішінде «Old Bastards» (1994) және «Footage» (1996) қысқаметражды фильмдері бар.
Caro was born in Wellington, New Zealand. She attended Kadimah College, Auckland, then Diocesan School for Girls, where she received an alumni award. Caro graduated with a BFA from the Elam School of Fine Arts at the University of Auckland in 1988 and received a Postgraduate Diploma in Film from the Swinburne University of Technology in Melbourne, Victoria, Australia. Caro's work also includes short films, an award nominated episode of Kiwi TV series Jackson's Wharf, and a number of music videos — including an award winning interpretation of Straitjacket Fits single "Bad Note for a Heart" which was later judged Best Music Video at the 1990 New Zealand Music Awards. Her focus then turned into TV dramas after producer Owen Hughes invited her to contribute to a trilogy of half hour TV dramas in 1992. The Summer the Queen Came, which was contributed by Caro, earned three nominations at the 1994 NZ Film and Television Awards. Notably, Caro's other works: Sure To Rise and Lemming Aid were selected to compete at the Cannes Film Festival in France. Caro's earlier works were intentionally depicting women's search for life goals, relationships, and desires. Her acclaimed drama Plain Tastes was about a middle class woman searching for the ultimate happiness and love and was nominated for "Best Television Drama" and "Best Writer" at the 1996 NZ Film and Television Awards. Along with her productions of television dramas, she also has developed pursue in documentary fields, including her short film Old Bastards (1994) and Footage (1996).
Естелік пен құмарлық
Кароның алғашқы көркем фильмі "Жаңа Зеландияның мәдениеті мен өмір салтын көрсетуге" (үкіметтің Жаңа Зеландия туризмі бөлімі 100% таза Жаңа Зеландия туристік науқанын бастаған кезде) бағытталған еді, бірақ күтілген нәтижені бермеді; кассада көңілі толмаған нәтижелер мен халықаралық сын-пікірлер әртүрлі болды. Бұл әсіресе Жапонияда байқалды, онда фильм жапон инвесторларынан қаржы және кеңес алуға тырысқанына қарамастан, жапон мәдениетінің мәнін ашып көрсетпеді деп есептелді. Фильм пейзаждарды кейіпкерлер мен олардың тегін салыстыру үшін пайдалануды мақсат етеді. Жаңа Зеландияның тыныш және көңілді ашық кеңістіктері Токионың үлкен, жұмбас қаласының қарбаласына қарсы қойылады. Бұл екі жағынан да жұмыс істейді, себебі контраст Жаңа Зеландияның "цивилизацияланған" бөліктерін жабайы табиғатпен салыстыруға да мүмкіндік береді, елге саяхаттауды жоспарлап отырған әртүрлі топтарға елдің екі жақты сипатын көрсетуге тырысады. Туризм басқармасы туристердің назарында ең тартымды фактор ретінде пейзаждарды, сондай-ақ адамдарды, саяхатты және мәдениетті пайдалануды көздеді. Фильм мұны дәлелдейді, мысалы, Кеижи мен Саёның некелерін тек ашық ауада ғана толықтыра алатынын көрсетеді, себебі Кеижи қалалық ортада эрекцияға қол жеткізе алмайды, бұл адамның қоршаған ортамен байланысты "табиғи" жағдайына баса назар аударады. 1999 жылы фильм Жаңа Зеландия киносының сыйлығында "Жылдың үздік жаңа фильмі" деп танылды.
Caro's first feature film, Memory & Desire, was meant to be a showcase of New Zealand's culture and lifestyle (aligning with the start of the 100% Pure New Zealand tourism campaign by the New Zealand tourism section of the government), but it fell short; seeing disappointing results at the box office and mixed international reviews. This was especially true in Japan, where the film was deemed to have not captured the essence of Japanese culture, despite its attempts to evoke money and consult from possible Japanese investors. The film is meant to use landscapes to juxtapose the characters and their origins. The calm and relaxed outdoor setting of New Zealand is meant to oppose the hustle and bustle of the big, busy city of Tokyo. It works twofold because the contrast also works for the comparison of the "civilized" parts of New Zealand against the wild outdoors, showing off the two different sections of the country in an effort to advertise to multiple groups of people considering visiting the country. The tourism board looked to use landscapes as the most enticing factor in a tourist's eyes, along with people, adventure and culture. The film shows evidence of this by implying that Keiji and Sayo are unable to consummate their marriage anywhere but in the outdoors due to Keiji being unable to achieve an erection in an urban setting, emphasizing the "natural" state of humanism of being connected to the surrounding landscapes. In 1999 the film was voted best new film at the New Zealand Film Awards.
Кит атты
Кейін Каро "Уайл Райдер" романын жазып, режиссерлік етті. Бұл фильмде маори қызы өз әкесіне және тайпадағы басқа еркектерге қарсы тұрып, басшы болуға дайындалып жатқан жігіттермен бірдей көшбасшы бола алатынын дәлелдеуге тырысады. Бұл фильм "Уайл Райдер" кітабының бейімделуі, ал автор Вити Ихимераның сөзіне сүйенсек, бұл кітап "маори қауымы ең жақсы қабылдайтын, ал Кэтрин Мэнсфилдтің туған күніне арналған шараларға жауап ретінде маори көзқарасынан жазылған туынды". Дегенмен, әйелдердің өркендеуі туралы өз идеяларын күшейту және қоғамдағы әйелдердің мәртебесін көрсету үшін Ники Каро маори аңызын қайта баяндауды шеберлікпен өзгертті. Кароның пікірінше, "Уайл Райдер" сексизмнен гөрі көшбасшылық туралы, себебі маорилерде аналық билік те зор. Каро айтады, маорилерде "әйелдер артта тұрып, жетекшілік етеді" деген мақал бар. Ол он үш жасар Киша Касл-Хьюзді "Оскар" сыйлығының "Ең үздік әйел актер" номинациясына ие болған рөлге түсірді. Фильмнің бюджеті 2 миллион долларды құрады.
Caro went on to write and direct Whale Rider, which is about a Māori girl that has to stand up against her grandfather and the other men in the tribe to show she can be as much of a leader as the boys who were being trained to be leaders. This film is the reproduction of the book "Whale Rider", while according to the author Witi Ihimaera, this book is the one "that the Māori community accepts best, and a response to the Katherine Mansfield centenary celebrations which rewrites her stories from a Māori perspective." However, in order to strengthen her idea on women development and bringing out women's position in the society, Niki Caro intelligently modified this retelling of a Maori legend. Caro argues that Whale Rider is more about leadership than sexism because the Māori are also profoundly matriarchal. Caro says there is a Māori saying that "women lead from behind". She directed thirteen year old Keisha Castle Hughes to a performance nominated for an Oscar for Best Actress. The film had a budget of $2 million,
Жануарлар дүниесін күзетушінің әйелі
«Зообақтағы әйел» 2017 жылы, сол аттас көркем емес кітап негізінде шықты. Кітапта 1939-1945 жылдары Польшаға неміс басқыншылығы кезінде Варшава зообағының аумағында еврейлерді жасырын қорғаған Ян және Антонина Жабиньскилердің шын оқиғасы айтылады. Бұл туындының бастапқы құрамы әйелдердің белсенді үлесімен толы, негізінен әйел автор Диана Акерман және басқа да әйел суретшілердің еңбегімен жасалған. Сонымен қатар, «Қар гүлі мен құпия сыпырғыш» сценарийін жазған Анжела Уоркманның сценарийімен Каро әйелдердің маңызды рөлін көрсетуге және гендерлік теңсіздікті азайтуға ұмтылды. «Каро, Уоркман және Акерманмен бірге «Зообақтағы әйел» фильмінде көптеген әйел продюсерлер (Дайан Левин, Ким Зубик және Кэти МакНилл), әйел оператор (Рейчел Левин), әйел каскад үйлестірушісі (Антже "Энжи" Рау), әйел декорация жасаушы (Сьюзи Дэвис), әйел декоратор (Шарлотта Уоттс) және бұл тек басы ғана». Каро «әйелдердің үлкен құпиясын» жасауды көздемегенін, тек «Зообақтағы әйел» фильмінің түсірілімінде әртүрлі рөлдерге ең жақсы адамдарды таңдап алғанын, ал олар интуитивті түрде әртүрлі лауазымдарға ең лайықты болғанын мәлімдеді.
The Zookeeper's Wife was released in 2017 based on the non fiction book of the same name which recounts the true story of the couple, Jan and Antonina Żabiński, who secretly sheltered Jews during the German invasion of Poland from 1939 to 1945 on their premises of the Warsaw Zoo. The original composition of this writing piece was imbued with female's energetic contributions, mainly created by the female author, Diane Ackerman, and other female artists. Furthermore, with a script by "Snow Flower and the Secret Fan" scribe Angela Workman, Caro tended to bring out female's significant position and fill the gender gap even further. "Along with Caro, Workman and Ackerman, "The Zookeeper's Wife" features a slew of female producers (Diane Levin, Kim Zubick and Katie McNeill), a female camera operator (Rachael Levine), a female stunt coordinator (Antje "Angie" Rau), a female production designer (Suzie Davies), a female set decorator (Charlotte Watts) and that's just the start." Caro claimed that she didn't meant to create a "big conspiracy of women", but only hired all best people assigning to different roles in the production of The Zookeeper's Wife, while they intuitively are best fits for the various positions.
Кейінгі жобалар
Солтүстік елде жұмыс істегеннен кейін, Каро Жаңа Зеландияға оралып, "Уайл Райдер" фильмінің жұлдызы Кейша Касл Хьюзбен бірге "Виноделдің бақыты" (2009) көркем фильмінің сценарийін жазып, режиссерлік етті. Фильм жас шаруаның тамаша жылдық шарап жасауға тырысуы туралы айтады. 2013 жылы Каро Дайан Акерманның көркем емес кітабы негізінде "Зообақтың әйелі" фильмінің экранизациясын түсіруді жоспарлады. Фильм 2017 жылы шықты және көбінесе жағымды пікірлер алды. FF2 Media-ға берген сұхбатында Каро "әйел сексуалдығы әйелдің көзқарасынан кинода жеткілікті зерттелмегенін" айтты және осы перспективаны өз фильміне енгізу қажет деп ойлады. Каро Кевин Костнердің басты рөлде ойнаған "Макфарланд, АҚШ" фильмін режиссерлік етті. Фильм 2015 жылдың ақпан айында шықты және сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. Каро сонымен қатар әйгілі опера әншісі Мария Каллас пен миллиардер Аристотель Онассис арасындағы қарым-қатынас туралы "Каллас" атты тамыр тарихтық фильмінің сценарийін жазып, режиссерлік етеді. 2016 жылы Marvel супергеройлық фильмі "Капитан Марвелді" түсіру үшін әйел режиссерді іздеді, ал Каро Дженнифер Кентпен бірге кандидаттардың бірі болды. Кейіннен ол 1998 жылғы "Мулан" анимациялық фильмінің тікелей эфирдегі нұсқасын түсіруге бекітілді. 2017 жылдың ақпан айында Каро Диснейдің "Мулан" фильмінің тікелей эфирдегі экранизациясын режиссерлік етуге шақырылды, ол 2020 жылы шықты және аралас пікірлер алды. "Мулан" 46-шы Сатурн сыйлығында "Үздік режиссер" номинациясына ие болды. Ол студияда 100 миллион доллардан астам бюджетпен фильм түсірген екінші әйел режиссер, бұрын Ава Дюверней (2018 жылғы "Уақыт бүктелуі") осы көрсеткішті жеткізген еді, сондай-ақ Тайка Вайтитиден (2017 жылғы "Тор: Рагнарок") кейін екінші жаңа зеландиялық режиссер. 2019 жылдың 18 қарашасында Каро Тейлор Дженкинс Ридтің романы негізінде және Риз Уизерспунның продюсерлігімен жасалған Amazon телесериалының бірнеше эпизодасын режиссерлік етеді.
After doing North Country, Caro went back to New Zealand to write and direct the feature film The Vintner's Luck (2009), which is about a peasant winemaker who sets out to make the perfect vintage wine. The film reunited her with her Whale Rider star Keisha Castle Hughes. In 2013, Caro planned to direct the film adaptation of The Zookeeper's Wife, based on Diane Ackerman's non fiction book. It was released in 2017 and received generally mixed to positive reviews. In an interview with FF2 Media, Caro states that "female sexuality from a female's point of view is rather under explored in cinema" and so felt it necessary to include such a perspective in her film. Caro directed McFarland, USA starring Kevin Costner. It was released in February 2015 and has received a critical success. Caro will also be writing and directing the biographical film Callas, about the famous opera singer Maria Callas and her relationship with billionaire Aristotle Onassis. In 2016, Marvel has decided to hire women filmmaker to direct the Super Hero movie Captain Marvel, while Caro was one of the contenders with Jennifer Kent. Later, she has rather been designated as directing a live action adaptation of 1998 animated hit Mulan. In February 2017, Caro was hired to direct Disney's live action adaptation of Mulan, which was released in 2020, to mixed reviews. Mulan was nominated by the 46th Saturn Award for Best Director. She is the second woman at the studio to direct a film budgeted at over $100 million, after Ava DuVernay (2018's A Wrinkle in Time), and the second New Zealander, after Taika Waititi (2017's Thor: Ragnarok). On 18 November 2019, Caro will direct multiple episodes of Amazon TV series Daisy Jones and the Six which is based on novel by Taylor Jenkins Reid and produced by Reese Witherspoon.
Жеке өмір
Каро архитектор Эндрю Листерге үйленген, және олардың Туи мен Перл есімді екі қызы бар. Олардың үлкен қызы "Уайл Райдер" фильмі сәтті болғаннан кейін жақын арада дүниеге келді. Каро жүкті болғандықтан, фильмнің премьерасына қатыса алмады. Каро бұл оған өкімді екенін айтты, бірақ сонымен бірге Америкадағы сәттілік мұндай күшті болуы мүмкін, сондықтан бұл жаман болмағандай сезімде болды.
Caro is married to architect Andrew Lister, and they have two daughters, Tui and Pearl. Their first daughter was born shortly after the success of Whale Rider. Because Caro was pregnant, she was unable to attend any of the premieres for the film. Caro said she was sad, but at the same time thought it may not be such a bad thing because success in America is so radical.