Христиан дінінде құлшылық принциптері: Нормативті және реттеуші тұжырымдар
Normative principle of worship
Христиан дініндегі құлшылық қағидасы: Жазбаларда тыйым салынбаған элементтерді пайдалануға болады. Бірлік пен бейбітшілік сақталып, қағидалар орындалуы керек.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Христиан дініндегі теологиялық принцип. Ғибадат етудің нормативті принципі – бұл шіркеудегі ғибадатқа Құдай сөзінде тыйым салынбаған элементтерді қосуға болатындығын үйрететін христиандық теологиялық принцип.
Theological principal in Christianity
The normative principle of worship is a Christian theological principle that teaches that worship in the Church can include those elements that are not prohibited by Scripture.
Тарих
Тарихи тұрғыдан алғанда, реттеуші дегеніміз тікелей нұсқауларға бағынуды білдірсе, нормативті дегеніміз реттеуші принциптің талаптарын ғана емес, сонымен қатар жазбаларда орнатылған үлгілерді қайталауды қамтиды. Мысалы, шіркеу басқаруына қатысты конгрегационалистік жүйесін қарастырайық: осы жүйені қолдаушылар шіркеулердің жеке дербестігіне қатысты Киелі кітаптағы нормаға сілтеме жасайды.
Historically, regulative meant simply obeying direct instructions, whereas normative meant not just the requirements of the regulative principle, but also replicating patterns established by the scriptures. One example of this concerns congregationalist polity in respect of church government: proponents of this polity point to the biblical norm of churches being individually autonomous.
Анықтамалық сипаттамалар
Нормативтік принцип бойынша, Киелі кітапта тыйым салынбаған нәрселердің бәрі ғибадат кезінде рұқсат етіледі, егер ол шіркеудің тыныштығы мен бірлігіне сай болса. Қысқасы, ғибадатта істелетін нәрсе шіркеудің жалпы практикасына сәйкес болуы керек және Киелі кітапта тыйым салынбаған болуы тиіс. Нормативтік принцип, ғибадатта тек Киелі кітапта нақты бұйырылған немесе көрсетілген амалдар мен элементтерге ғана рұқсат беруді талап ететін реттеуші принциптен көбінесе өзгеше. Осы екі принциптің (нормативтік және реттеуші) арасындағы айырмашылықты шіркеуде хабарламалар жасау (яғни жаңалықтар, болашақ шаралар және басқа да ақпарат) мысалы арқылы түсіндіруге болады. Нормативтік принципке сәйкес, мұндай амал Жаңа өсиетте тыйым салынбағандықтан және хабарламалар жасау қауымға пайдалы болуы мүмкін, сондай-ақ олардың шіркеу қызметіне қатысуын ынталандыруы мүмкін болғандықтан, бұл практикаға рұқсат етілуі керек. Ал реттеуші принцип мұндай амалға шіркеу қызметінде орын беруге тыйым салады, себебі Жаңа өсиетте шіркеу жиналысында хабарлама жасаудың ешбір мысалы табылмаған.
The normative principle teaches that whatever is not prohibited in Scripture is permitted in worship, as long as it is agreeable to the peace and unity of the Church. In short, there must be agreement with the general practice of the Church and no prohibition in Scripture for whatever is done in worship. The normative principle is often contrasted with the regulative principle of worship, which teaches that only those practices or elements specifically commanded or modelled in Scripture are to be permitted in worship services. An example of the difference between these two principles of worship (normative and regulative) can be illustrated by the example of announcing notices in church (i. e. news, upcoming events, and other information). The normative principle holds that since such activity is not prohibited in the New Testament, and since announcing notices may well be beneficial for the congregation and their involvement in the activities of the church, then this practice should be permitted. On the other hand, the regulative principle would ban such activity from taking place in the church service, because no example of announcing notices at the church gathering can be found in the New Testament.