Кіріспе
Жиынтықтар теориясында, математиканың бір саласында, біркелкілендіру аксиомасы таңдау аксиомасының әлсіз түрі болып табылады. Ол былай тұжырымдайды: егер - жиынтығының ішкі жиыны болса, мұнда және - поляк кеңістіктері, онда -тың ішкі жиыны бар, ол -тан -ға бөлшектік функция болып табылады, және оның анықталу облысы ( бар болатын барлық жиыны) -қа тең болады.
Мұндай функция үшін біркелкілендіру функциясы немесе біркелкілендіруі деп аталады. Таңдау аксиомасымен байланысын қарастыру үшін, -ты элементіне -тың ішкі жиынын сәйкестендіру ретінде қарастыруға болады. біркелкілендіруі осылайша, әрбір мұндай ішкі жиыннан дәл бір элементті таңдайды, егер ішкі жиын бос емес болса. Осылайша, кездейсоқ X және Y жиынтықтарына (тек поляк кеңістіктерінен гөрі) рұқсат ету біркелкілендіру аксиомасын таңдау аксиомасына теңестіреді. Нүктелік сынып -қа қатысты, егер -дағы әрбір қатынасты -дағы бөлшектік функциямен біркелкілендіруге болады, онда біркелкілендіру қасиетіне ие деп айтылады. Біркелкілендіру қасиеті, кем дегенде, белгілі бір формадағы жеткілікті нүктелік сыныптар үшін, масштабтық қасиетімен түсіндіріледі. ZFC-ден ғана және біркелкілендіру қасиетіне ие екендігі байқалады. Бұл жеткілікті үлкен кардинальдардың бар екендігінен туындайды және әр табиғи сан үшін және біркелкілендіру қасиетіне ие. Сондықтан проективті жиынтықтар жиыны біркелкілендіру қасиетіне ие. L(R)-дегі әрбір қатынасты біркелкілендіруге болады, бірақ міндетті түрде L(R)-дағы функция арқылы емес. Шын мәнінде, L(R) біркелкілендіру қасиетіне ие емес (біркелкілендіру аксиомасын қанағаттандырмайды). (Ескертпе: L(R)-дегі әрбір қатынас V-де біркелкіленуі мүмкін, V таңдау аксиомасын қанағаттандырады деп болжау. Маңыздысы - әр осындай қатынасты V-дің белгілі бір транзитивті ішкі үлгісінде біркелкілендіруге болады, онда айқындалу аксиомасы қолданылады.)
To see the relationship with the axiom of choice, observe that can be thought of as associating, to each element of , a subset of A uniformization of then picks exactly one element from each such subset, whenever the subset is non empty. Thus, allowing arbitrary sets X and Y (rather than just Polish spaces) would make the axiom of uniformization equivalent to the axiom of choice. A pointclass is said to have the uniformization property if every relation in can be uniformized by a partial function in The uniformization property is implied by the scale property, at least for adequate pointclasses of a certain form. It follows from ZFC alone that and have the uniformization property. It follows from the existence of sufficient large cardinals that
and have the uniformization property for every natural number Therefore, the collection of projective sets has the uniformization property. Every relation in L(R) can be uniformized, but not necessarily by a function in L(R). In fact, L(R) does not have the uniformization property (equivalently, L(R) does not satisfy the axiom of uniformization). (Note: it's trivial that every relation in L(R) can be uniformized in V, assuming V satisfies the axiom of choice. The point is that every such relation can be uniformized in some transitive inner model of V in which the axiom of determinacy holds.)