Кіріспе

Даниялық суретші (1825–1910)

Йохан Юлиус Экнер (30 қараша 1825 – 15 қараша 1910), даниялық жанрлық суретші, Копенгагенде Богемиядан шыққан чех музыканты Иоганн Готтлиб Экнер мен оның әйелі Карен Йоргенсдаттердің отбасында дүниеге келді. Иоганн Готтлиб Экнер Наполеон дәуірінде Данияға келген болатын. Экнер бастапқыда тарих суретшісі болуды ниеттенген, бірақ өте кешін жанрлық суретте өзінің шеберлігін тапты, ол оның заманының ең танымал және табысты сурет салу стилі еді. Оның жанрлық суреттері Данияның ұлттық романтизм дәуірінде маңызды орын алды, бұл Дания суретінің алтын ғасырынан кейінгі кезең болды, онда көркемдік назар қатаң түрде даниялық тақырыптарға бұрылды.

Өнерге дайындық және алғашқы мансап

Жас Экнер ерте кезден сурет салу мен бояуға қызығушылық танытты және оның дінге бекітілуінен кейін жеке оқытуға жіберілді. Ол 1839 жылдың сәуір айында Дания Корольдік өнер академиясында (Det Kongelige Danske Kunstakademi) оқуға түсті, онда тарих суретшісі болуды жоспарлады. Ол профессор Дж. Л. Лундтың назарына ілігіп, одан тарих суреттерін үйренді. Кейіннен ол Дания суретінің алтын ғасырымен тығыз байланысты және Дания суретінің әкесі деп есептелетін Кристофер Вильгельм Эккерсбергпен оқыды. 1844 жылы ол өзінің алғашқы "Fra Kunstakademiets figursal" ("Академияның гипстен жасалған мүсіндер жинағынан") суретін таныстырды, ол 1843 жылы салынған; суретте Академияның гипстен жасалған мүсіндер жинағындағы мүсіннің гипстен жасалған көшірмесін сурет салатын студент бейнеленген, ал фондық екінші студент фигуралар арасында қозғалады. Ол 1843 жылы Академияның кіші күміс медалін, ал 1845 жылы үлкен күміс медалін жеңіп алды. Осы алғашқы жылдары ол бірнеше тарихи картиналармен қатар көптеген портреттерді де көрсете бастады. Осы портреттердің бірі, оның әпкесінің портреті, оған 1847 жылы Академияның Нойхаузенс сыйлығын (Neuhausens præmie) жеңіп алды. 1849 жылы оның тарихи картиналарының бірі – "Тхира Данебод тұтқынға алынған христиандарға қарсы Горм ақсақалдың ашуын басуға тырысады" ("Thyra Danebod Tries to Placate Gorm the Elder's Anger with Imprisoned Christians") Дания Корольдік суреттер жинағынан сатып алынды, қазір Дания Ұлттық галереясы (Statens Museum for Kunst) деп аталады. 1851 жылғы тағы бір картинасы – "Марск Стигтің қыздары" ("Marsk Stig's Daughters") граф Фредерик Кристиан Юлиус Кнутқа Кнуттенборг сарайында ілу үшін тапсырылды. Граф Экнерге жомарт болды, оған жақсы төлеп қана қоймай, бірнеше жылға студиямен қамтамасыз етті. Бұл екі картинаның екеуі де ежелгі Дания тарихы мен аңыздарын бейнелейді.

Амагердегі халық өмірін суреттеп беру

Бірақ тіпті Экнер де "тарих суретшісі болуға деген ықылас" бар екенін мойындады ("usalige lyst til at blive historiemaler"). Нильс Лориц Хойен, сыншы, Академия профессоры және ұлттық өнер қозғалысын қолдаушы, Экнердің болашақ көркемдік бағытына әсер етуге көмектесті, ал Экнер округте тұратын ерекше даниялық халық типтерін көркемдік тақырыптар ретінде іздестіре бастады. Бұл оны 1521 жылы қоныстанған, бірақ өздерінің даниялық әріптестеріне әлі де жақсы таныс емес голланд фермерлері орналасқан Копенгагеннің оңтүстігіндегі Амагер аралына жеткізді. Ол жерде ол шеберлікпен салған "En Amagerkone, der tæller sine Penge efter" ("Амагер әйелі ақшасын санайды") суретін жасады, ол 1852 жылы көрмеге қойылды және Ұлттық жинаққа сатып алынды. Ол Хойеннің ұлттық өнер қозғалысына ғана емес, сонымен қатар Наполеон соғыстарынан кейінгі патриотизмнің күшті сезіміне, сондай-ақ бейнелеу өнерінде ғана емес, әдебиет пен театр салаларында да "даниялық" тақырыптарды кеңінен қолдануына ықпал етті. Бұл тақырыптар Данияның әртүрлі аймақтарындағы, әсіресе ауылдық жерлерде және шаруашалықтарда тұратын халыққа арналған. Бейнелеу өнерінде суретшілердің бір буыны даниялық пейзаждар, даниялық және скандинавиялық тақырыптарды бейнелеу, мифологиялық оқиғалар мен тарих сияқты тақырыптарды зерттеген. Алдыңғы буын суретшілерінің көптегені Эккерсбергтің шәкірттері болды және олар Дания суретшілерінің Алтын ғасыры деп белгілі суретшілер тобын құрады. Олар Эккерсбергтің даниялық табиғатты мұқият зерттеуге және бейнелеуге берген назарынан, сондай-ақ осы мақсаттарға жету үшін оларға үйреткен техникалық дағдыларынан әсер алды. Оның алғашқы Амагер суретіне 1853 жылы салған "Et Besøg hos Bedstefaderen" ("Бабасының үйіне сапар") суреті оның кең танымалдылығы мен көптеген көшірмелерінің арқасында сәтті мансабын қамтамасыз етті. Ол бұл туындысы үшін Торвальдсеннің көрме медалін жеңіп алды, ал сурет Ұлттық жинаққа сатып алынды. Ол бірнеше жыл бойы Амагерде көптеген суреттер салған, ал оның шеберлігі көркемдік қиындықтардың үйлесімін бейнелеуде артып, адамдар тобын күрделендіру, ашық жерге көзқарас, жарқын халықтық киімдер және ескі шаруалар үйлерінің ішкі көрінісі сияқты жаңа мүмкіндіктерді ашты. Бұл суреттер қызығушылық танытқан көпшіліктің назарына ілікті, олар Данияда бірге тұратын шетелдіктердің ерекшелігіне жақыннан қарап, таң қалды. Бұл - бейтаныс адамдардың үйіне кірудің және олардың күнделікті өмірін көрудің мүмкіндігі болды. Экнер шеберлігімен, өз суреттеріндегі кейіпкерлерін сүйіспеншілікпен, қызығушылықпен және жұмсақ юмормен бейнеледі. Ол жаз айларында табиғаттан тікелей сурет салу үшін ауылға жиі саяхаттайтын, бұл сол кездегі әдеттегі практика еді, ал қыс айларында студияда аяқталған суреттерге жұмыс істеді. Ол Сейландтың басқа да аймақтарында тақырыптарды іздеуді бастады, нәтижесінде 1856 жылы салған "Et Bondegilde i Hedeboegnen" ("Хедебо аймағындағы шаруалар тойы") және осыған ұқсас суреттер дүниеге келді. Оның 1856 жылы салған "Lille pige lader en gammel mand lugte til en blomst" ("Шағын қыз қарт кісіге гүлдің иісін сезуге рұқсат береді") суреті Генрих Хиршпрунг коллекциясының бастамасы болды (қазір Копенгагендегі Хиршпрунг коллекциясы деп аталатын музей), ол оны 1866 жылы сатып алған.

Саяхат

Академиядан Италияға студенттік сапар үшін екі жылдық саяхат стипендиясын (1857–1858) алды, бұл сапар оны Италияның Венеция, Парма, Флоренция, Неаполь және Рим қалаларымен қатар Дрезден, Вена, Швейцария және Париж қалаларына да жеткізді. Ол Италия бейнелерін әдетте суреттеді, соның ішінде 1859 жылғы жақсы танымал "En gondol" ("Гондола") суретін жасады, ол жабық гондоланың қараңғы ішінде сыртқа қарап тұрған көріністі бейнелейді. Суретте сол жақтағы жас әйел қараңғыдан сыртқа қарайды; орталық арканың оң жағындағы гондолье суреттің ортасына қарай еңкейіп, жарыққа шомырылған. Артта су жолы мен басқа қайықтар көрінеді. Ол 1862 жылы ақын Кристиан Винтердің "Billeder og Vers" ("Суреттер мен өлеңдер") атты туындысын суреттеді. 15 маусымда 1863 жылы Ингер Генриетта Софи Йенсин Рингстедке үйленді. 1863 және 1864 жылдар аралығында бірнеше рет Швецияға сапар шекті, ал Даниядағы саяхаттарында 1867 жылы Ютландияның ең солтүстік нүктесі Скагенге жетті – кейінірек бір ұрпақтан соң Скаген суретшілері деп аталатын суретшілер тобын қабылдаған балықшылар ауылы.

Академияның мүшесі

1864 жылы Дания академиясының, ал 1866 жылы Швецияның Стокгольм академиясының мүшесі болды. Ол 1866 жылы Амагер халқының тағы бір әйгілі суретін – балалар ойнап жүрген шаруа үйінің ішін бейнелейтін "Көзі жоқ адамның ойыны" ("Blindebuk") атты көңілді суретті салды. Өнеркәсіптің дәстүрлі шаруа өміріне жылдам үлкен әсер ете бастаған дәуірде, Экнер бірнеше буын шаруаларды идеалданған және қуанышты үйлерінде жиналған, өздерін-өздерімен қамтамасыз ететін және бақытты көрсететін мәңгілік бейнеде суреттеді. Кейінгі буын суретшілері осы идеалға қарсы шығып, сол адамдардың қажеттіліктері мен қиындықтарын шынайы бейнеледі. Ол сондай-ақ, 1868 жылы бизнесмен, банкир және саясаткер Дэвид Барух Адлердің әйелі Джени Адлерді қыздарымен бірге, ал 1869 жылы ақын Кристиан Винтердің "Серуенде" ("Christian Winther paa Spaseretur") атты портретін салды. 1872 жылдан бері модель суретшілігі мектебінде ассистент профессор болғаннан кейін, 1876 жылы Дания академиясының профессоры атанды.

Өмірінің соңғы жылдары

1870-ші жылдардың аяғынан бастап Экнер Данияның материгі Ютландияның батыс жағалауындағы Солтүстік теңіздегі Фано аралының тақырыптарын суретке түсіре бастады. Ол алғаш рет 1877 жылы осы аралға келді. Ол отбасымен бірге көп жыл бойы жыл сайын жаздарды өткізді. Оның Сёндерхо Кроде студиясы болды. Ол онда өзін қатты қызықтырған, сол кездегі әлеуметтік өзгерістер салдарынан жоғалып бара жатқан халықты кездестірді. Осы тақырыптар оның өмірінің соңына дейін сурет салу үшін тамаша материал болды. Оның туындылары 1878 жылы Парижде өткен әлемдік көрмеде көрсетілді. 1887 жылы ол Трешоу сыйлығын алды. 1879 жылы Шарлоттенборг көрме комитетінің мүшесі болды, ал 1890 жылы комитет төрағасы болып тағайындалды. Ол осы лауазымда бес жыл қызмет етті. 1883 жылдан 1905 жылға дейін Мектеп Кеңесінің (Skolerådet) мүшесі, 1884 жылдан бастап қазынашы, ал 1887 жылдан бастап Академия Кеңесінің (Akademirådet) мүшесі болды. Өмірінің соңғы жылдарында ол бірнеше автопортрет салған, олардың бірі 1906 жылы, екіншісі 1910 жылы жазылған. Ол 1910 жылдың 15 қарашасында Копенгагенде 85 жасқа толуына екі апта қалғанда қайтыс болды. Ол Копенгагеннің орталық бөлігіндегі Холмен зиратында жерленген. Ол 1844 жылдан бастап 1910 жылы қайтыс болғанға дейін жыл сайын Шарлоттенборг көктемгі көрмесіне қатысты, тек бірнеше рет қана қатыспады.

Шығармалары

Оның туындылары Копенгагенде (1872, 1883, 1888) және 1881 жылы Швецияның Гётеборг қаласында, 1882 жылы Австрияның Вена қаласында өткен алғашқы халықаралық көркемсурет көрмесінде, сондай-ақ 1891 жылы Берлиндегі халықаралық көркемсурет көрмесінде қойылды. Оның өнері Данияда да, халықаралық аренада да көптеген даниялық өнер көрмелерінде, оның ішінде 1928 жылы Парижде өткен көрмеде көрсетілді. Оның жұмыстары көптеген даниялық мұражайлардың қорында сақталады, соның ішінде Ұлттық өнер мұражайы (Statens Museum for Kunst), Hirschsprung Collection, және Орхус, Рандерс, Рибе, Амагер, Солтүстік Ютландия, Фредериксборг және Фюн қалаларындағы жергілікті өнер мұражайларында. Экнер – голланд және неміс суреттерінен шабыттанған, кейіпкерлер, киімдер және интерьерлердің көшпенді композициясын, сонымен қатар жасырын сюжетті шеберлікпен бейнелей білген суретші. Ол бейнелеген адамдарға қызығушылық танытты, олардың өмірін идеализациялады, ал оның еңбектері реализм деп аталатын бағыттың қалыптасуына ықпал етті. Оның замандас даниялық жанрлық суретшілерінің арасында Кристен Далсгаард және Фредерик Вермехрен болды. Олардың барлығы даниялық шаруаларды бейнелеген.