Кіріспе

Холокостты жоққа шығаратын «Алты миллион адам шынымен де өлген бе?» атты памфлет – Холокостты жоққа шығару және басқа да неонацистік көзқарастарды тарату мақсатындағы кітапша. Оны Британдық Ұлттық фронт (NF) мүшесі Ричард Верралл Ричард Э. Харвуд псевдонимімен 1974 жылы жазған, ал неонацистік пропагандист Эрнст Зюндель, тағы бір Холокостты жоққа шығарушы және памфлет жазушы жариялаған. 1978 жылы шыққан «Әлем ішіндегі оқиғалар» журналында NF Верраллдың автор екенін жоққа шығарды. 1983 жылы Холокосттан аман қалған Сабина Ситрон Зюндельге қарсы Канаданың қылмыстық кодексінің 181-бабы бойынша жеке сот процесін бастады, оны жалған ақпарат таратуда айыптады. Кейіннен Онтарио үкіметі де осы процеске қосылды. 1988 жылғы сот отырысында Жоғарғы сот: «Алты миллион адам шынымен де өлген бе?» памфлеті шындыққа қатысты қалыптасқан көзқарастарға сай келмейді, себебі ол шындықтың бір бөлігі емес» деген шешім шығарды. Верраллдың мақсаты – «алты миллион» құрбан болғандардың тарихы кез келген ұлтшылдықты басу үшін пайдаланылады және англосаксондық нәсілдің сақталуына қауіп төндіреді екенін дәлелдеу: «Еврейлердің ғасырлар бойы және бүгінге дейін өз нәсілін сақтап қалуға жасаған тырысқандарына ешкім құрмет танытпауға болмайды. Оларға бұл жолда «Алты миллион» оқиғасы көмектесті, ол діни миф сияқты, еврейлердің ұлтаралық бірлігіне қажеттілікті күшейтті. Алайда, бұл басқа халықтар үшін кері нәтиже берді, оларды өзін-өзі қорғау үшін күресте әлсіз қылды». Герштейннің баяндамасын талқылағанда памфлетте: «Герштейннің қарындасы туа біткен психикалық аурумен ауырған және эвтаназия арқылы қайтыс болған» делінеді, бұл T4 бағдарламасында нацистердің бейбіт азаматтарды жаппай өлтіргенін фактісін мойындауға тең. Верралл кітапшасын жазу үшін 1950-1960 жылдарда жарияланған материалдарды пайдаланды, ал кітапшадағы қателердің көпшілігі Пауль Рассиньенің жұмыстарында жасалған қателер еді, Верралл оның еңбектерін кеңінен қолданған.

Табыстар

Энтони Хэнкок "Алты миллион адам шынымен өлді ме?" кітабын қайта басып шығарды және осыдан айтарлықтай пайда тапты, тіпті 1982 жылы Канаданың Жоғарғы сотында авторлық гонорары үшін сотқа тартылды.

Халықаралық реакциялар

1975 жылы Оңтүстік Африка авторлары Артур Сузман мен Денис Даймонд Верраллдың "Алты миллион адам өлді" (Жоханнесбург) деген тұжырымын жоққа шығаратын кітап жариялады. Кітаптың екінші басылымы 1978 жылы шықты. Кітаптың бірінші бөлігі Верраллдың мәлімдемелерін жоққа шығаруға, ал екінші бөлігі Холокостқа қатысты қосымша дәлелдер ұсынуға арналған. 1978 жылғы "Жалған үгіт" атты ресми хабарламасында ХҚКК Холокостты жоққа шығаруды айыптады және агенттік "осындай жалған статистиканы жариялаған да, тіпті жинамаған" екенін, ал оның миссиясы "соғыс құрбандарына көмектесу, оларды санау емес" екенін мәлімдеді. Верралл 1939-1945 жылдар аралығында нацистік түрмелер мен лагерьлерде қайтыс болғандардың саны "300 000, олардың бәрі еврей емес" деген қорытындыға жету үшін ХҚКК статистикасын дұрыс пайдаланбады, бірақ бұл көрсеткі тек "неміс және неміс еврейлеріне" қатысты, ал басқа елдердің азаматтарына емес. Кейіннен (толық) өлгендердің саны Халықаралық іздеу қызметі мен басқа Холокост зерттеушілерінің бағалауларымен сәйкес келді. 1985 және 1988 жылдары Верраллдың баспагері Эрнст Зюндель "жалған ақпарат тарату" айыбымен Канадада сотталды. Ол кінәлі деп танылып, 15 айға түрмеге кесілді. Апелляциялық сотта Канада Жоғарғы Сотының маңызды шешімімен R v Zundel ісі бойынша оның үкімі күштен шығарылды, онда оған тағылған айып бойынша жалған ақпарат тарату заңы конституциялық емес деп жарияланды. "Алты миллион адам шынымен де өлді ме?" кітабы Германия мен Оңтүстік Африкада тыйым салынды. 2017 жылы Amazon.com Холокостты жоққа шығаратын басқа кітаптармен бірге осы кітапты АҚШ және Ұлыбританиядағы сайттарынан алып тастады.