Кіріспе
Холокостты жоққа шығаратын «Алты миллион адам шынымен де өлген бе?» атты памфлет – Холокостты жоққа шығару және басқа да неонацистік көзқарастарды тарату мақсатындағы кітапша. Оны Британдық Ұлттық фронт (NF) мүшесі Ричард Верралл Ричард Э. Харвуд псевдонимімен 1974 жылы жазған, ал неонацистік пропагандист Эрнст Зюндель, тағы бір Холокостты жоққа шығарушы және памфлет жазушы жариялаған. 1978 жылы шыққан «Әлем ішіндегі оқиғалар» журналында NF Верраллдың автор екенін жоққа шығарды. 1983 жылы Холокосттан аман қалған Сабина Ситрон Зюндельге қарсы Канаданың қылмыстық кодексінің 181-бабы бойынша жеке сот процесін бастады, оны жалған ақпарат таратуда айыптады. Кейіннен Онтарио үкіметі де осы процеске қосылды. 1988 жылғы сот отырысында Жоғарғы сот: «Алты миллион адам шынымен де өлген бе?» памфлеті шындыққа қатысты қалыптасқан көзқарастарға сай келмейді, себебі ол шындықтың бір бөлігі емес» деген шешім шығарды. Верраллдың мақсаты – «алты миллион» құрбан болғандардың тарихы кез келген ұлтшылдықты басу үшін пайдаланылады және англосаксондық нәсілдің сақталуына қауіп төндіреді екенін дәлелдеу: «Еврейлердің ғасырлар бойы және бүгінге дейін өз нәсілін сақтап қалуға жасаған тырысқандарына ешкім құрмет танытпауға болмайды. Оларға бұл жолда «Алты миллион» оқиғасы көмектесті, ол діни миф сияқты, еврейлердің ұлтаралық бірлігіне қажеттілікті күшейтті. Алайда, бұл басқа халықтар үшін кері нәтиже берді, оларды өзін-өзі қорғау үшін күресте әлсіз қылды». Герштейннің баяндамасын талқылағанда памфлетте: «Герштейннің қарындасы туа біткен психикалық аурумен ауырған және эвтаназия арқылы қайтыс болған» делінеді, бұл T4 бағдарламасында нацистердің бейбіт азаматтарды жаппай өлтіргенін фактісін мойындауға тең. Верралл кітапшасын жазу үшін 1950-1960 жылдарда жарияланған материалдарды пайдаланды, ал кітапшадағы қателердің көпшілігі Пауль Рассиньенің жұмыстарында жасалған қателер еді, Верралл оның еңбектерін кеңінен қолданған.
Did Six Million Really Die? The Truth at Last is a pamphlet that promotes Holocaust denial and other neo Nazi sentiments, allegedly written by British National Front (NF) member Richard Verrall under the pseudonym Richard E. Harwood and published in 1974 by neo Nazi propagandist Ernst Zündel, another Holocaust denier and pamphleteer. The NF denied that Verrall was the author in a 1978 edition of World in Action. In 1983, Holocaust survivor Sabina Citron began a private prosecution under s.181 of the Canadian Criminal Code against Zündel, charging him with spreading false news. She was subsequently joined in her proceedings against Zündel by the government of Ontario. The Supreme Court concluded in the 1988 trial that "The pamphlet Did Six Million Really Die? does not fit with received views of reality because it is not part of reality." Verrall's aim is to argue that the history of the 'six million' holocaust is used to discourage any form of nationalism and is a danger to the preservation of the Anglo Saxon race:
"No one could have anything but admiration for the way in which the Jews have sought to preserve their race through so many centuries, and continue to do so today. In this effort they have frankly been assisted by the story of the Six Million, which, almost like a religious myth, has stressed the need for greater Jewish racial solidarity. Unfortunately, it has worked in quite the opposite way for all other peoples, rendering them impotent in the struggle for self preservation." In discussing the Gerstein report, the pamphlet states that "Gerstein's sister was congenitally insane and died by euthanasia", effectively admitting the mass murder of civilians by the Nazis in the T4 program. In writing his booklet, Verrall had used material published in the 1950s and 1960s and most of the inaccuracies of his booklet were errors originally made by Paul Rassinier whose works Verrall had used extensively.
Табыстар
Энтони Хэнкок "Алты миллион адам шынымен өлді ме?" кітабын қайта басып шығарды және осыдан айтарлықтай пайда тапты, тіпті 1982 жылы Канаданың Жоғарғы сотында авторлық гонорары үшін сотқа тартылды.
Халықаралық реакциялар
1975 жылы Оңтүстік Африка авторлары Артур Сузман мен Денис Даймонд Верраллдың "Алты миллион адам өлді" (Жоханнесбург) деген тұжырымын жоққа шығаратын кітап жариялады. Кітаптың екінші басылымы 1978 жылы шықты. Кітаптың бірінші бөлігі Верраллдың мәлімдемелерін жоққа шығаруға, ал екінші бөлігі Холокостқа қатысты қосымша дәлелдер ұсынуға арналған. 1978 жылғы "Жалған үгіт" атты ресми хабарламасында ХҚКК Холокостты жоққа шығаруды айыптады және агенттік "осындай жалған статистиканы жариялаған да, тіпті жинамаған" екенін, ал оның миссиясы "соғыс құрбандарына көмектесу, оларды санау емес" екенін мәлімдеді. Верралл 1939-1945 жылдар аралығында нацистік түрмелер мен лагерьлерде қайтыс болғандардың саны "300 000, олардың бәрі еврей емес" деген қорытындыға жету үшін ХҚКК статистикасын дұрыс пайдаланбады, бірақ бұл көрсеткі тек "неміс және неміс еврейлеріне" қатысты, ал басқа елдердің азаматтарына емес. Кейіннен (толық) өлгендердің саны Халықаралық іздеу қызметі мен басқа Холокост зерттеушілерінің бағалауларымен сәйкес келді. 1985 және 1988 жылдары Верраллдың баспагері Эрнст Зюндель "жалған ақпарат тарату" айыбымен Канадада сотталды. Ол кінәлі деп танылып, 15 айға түрмеге кесілді. Апелляциялық сотта Канада Жоғарғы Сотының маңызды шешімімен R v Zundel ісі бойынша оның үкімі күштен шығарылды, онда оған тағылған айып бойынша жалған ақпарат тарату заңы конституциялық емес деп жарияланды. "Алты миллион адам шынымен де өлді ме?" кітабы Германия мен Оңтүстік Африкада тыйым салынды. 2017 жылы Amazon.com Холокостты жоққа шығаратын басқа кітаптармен бірге осы кітапты АҚШ және Ұлыбританиядағы сайттарынан алып тастады.