Кіріспе

Ирландиялық діңгез Генри Эссекс Эджворт (1745 - 22 мамыр 1807), сондай-ақ Л'Аббе Эджворт де Фирмонт деп белгілі, ирландиялық католик діңгез және Людовик XVI-ның сырласқысы болды.

Өмір

Ол Ирландияның Лонгфорд графтығындағы Эджвортстаун қаласында, Эджвортстаун шіркеуінің пасторы Роберт Эджворттың ұлы болып дүниеге келді. Оның анасы Марта Ушерді көбінесе архиепископ Ушердің немересі деп есептейді, бірақ ол, шындығында, сол әулеттің басқа тармағынан шыққан. Шамамен төрт жасында әкесі Рим католицизміне көшті, қызметін тастап, Тулузаға эмиграциялады, онда бала иезуиттер тәрбиесінде өсті. 1769 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол дін қызметкері болу үшін Парижге оқуға барып, сан берген соң, Эджвортстаун маңындағы Фермонт мүлігінен Фирмонт деген қосымша тегін алды. Бастапқыда миссионер болуды жоспарлағанмен, ол Парижде қалып, ирланд және ағылшын католиктеріне көбірек қызмет етуге бел буды. Әкесі мен Париж архиепископының арқасында ол Париж епархиясының бас викариі және корольдік отбасының досы болды, сонымен қатар Франция революциясы кезінде олармен бірге болды. 1791 жылы ол Людовик XVI-ның қарындасы Мадам Элизабеттің рухани кеңесшісі болды және батылдығы мен адалдығымен тіпті «сан-кюлоттардың» да құрметіне ие болды. Мадам Элизабет Луидің сот процесі алдында оны патшаға ұсынды; Луи өлім жазасына кесілгеннен кейін ол оған арнап қасиетті мисса өткізуге және эшафодқа бірге баруға рұқсат алды, онда ол патшаға: «Мырза, осы жаңа зұлпылымда Мен сіздің Ұлылығыңыз бен сізге сыйлық ететін Құдай арасындағы соңғы ұқсастықты көремін» деген сөздермен қолын байлауға кеңес берді. Осы сәтте рухани кеңесші: «Сент-Луистің ұлы, жұмаққа көтеріл!» деген сөздерді айтқан деседі (бірақ бұл сөздердің растығы даулы, өйткені Эджворт өзінің естеліктерінде оларды нақтылай да, жоққа да шығара алмады). Қауіпке қарамастан, Эджворт Франциядан кетпеді, себебі ол әлі де хат алмасып жүрген Мадам Элизабетке көмектесе алатын. Соңғы кезде, 1795 жылы анасы түрмеде қайтыс болғаннан кейін, оның қарындасы да сол жерде қамауда болған, ол Англияға, содан кейін Шотландияға қашып кетті. Генридің ағасы Ушер, Эджвортстаунның жанында тұрып, сол жердегі туыстарымен бірге (соның ішінде романшы Мария Эджворт) оны Ирландияға қайтаруға ынталанды. Бірақ ол Брансвиктегі Бланкенбургке Луи XVIII-ге бірнеше құжаттармен барды, ол оны Ресейдегі Миттауға ертіп алып, 1807 жылы француз тұтқындарына көмек көрсету кезінде жұқтырған қызбадан қайтыс болды. Луи XVIII оның қабір тасын жазды, оның бір көшірмесі және көңіл айту хаты Луидің бұйрығымен Ирландиядағы Ушер Эджвортқа жіберілді.

Мемуарлар мен хаттар

Эджворттың «Мемуарлары», С. С. Эджворттың редакциясымен, алғаш рет ағылшын тілінде (Лондон, 1815) жарық көрді, ал француз тіліне аудармасы (негізінен хаттар мен әртүрлі жазбалар және т.б.) 1816 жылы Парижде жарияланды. «Аббэ Эджворттың хаттары және өмірбаяны» атты туындының аудармасы 1818 жылы Парижде мадам Элизабет де Боу арқылы, ал Томас Ричард Англия редакциялаған «Аббэ Эджворттың достарына хаттары, өмірбаянымен бірге» 1818 жылы Лондонда баспадан шықты.