Кіріспе

Вульва қабынуы
Вульвит – бұл ірі ерін, кіші ерін, клитор және интроитус (қынапқа кіретін жол) сияқты сыртқы аналық сүтқоректілердің жыныс мүшелерінің қабынуы. Ол вагинитпен (қынап қабынуымен) бірге вульвовагинит ретінде де кездесуі мүмкін және жұқпалы немесе жұқпалы емес себептері болуы мүмкін. Вульваның жылы және ылғалды ортасы оны тез зақымдануға бейім етеді. Вулвит кез келген әйелге, әсіресе белгілі бір сезімталдықтары, инфекциялары, аллергиялары немесе осы ауруға бейімдейтін аурулары бар әйелдерге жиі кездеседі. Менопаузадан өткен әйелдер мен жасөспірім қыздар менструация кезеңіндегі әйелдерге қарағанда осы ауруға көбірек шалдығады, себебі олардың эстроген деңгейі төмен болып, вульва тіндері жұқарады және құрғайды. Қант диабетімен ауыратын әйелдер де жасушаларындағы қанттың жоғары деңгейіне байланысты вульвитке шалдығуға бейім, бұл олардың осалдығын арттырады. Вулвит – бұл жеке ауру емес, ол инфекция, аллергия немесе жарақат салдарынан туындаған қабыну. Вулвит – жыныстық жолмен берілетін инфекцияның немесе зең инфекциясының белгісі болуы мүмкін.

Диагностика

Вулвиттің көптеген түрлі себептері болуы мүмкін, бұл диагноз қоюды қиындатады. Вулвит диагнозы әсер еткен адамның медициналық тарихын қарастырудан және кіші жамбас мүшелерін тексеруден басталады. Сонымен қатар, Пап-тест, зәр сынамасы, қан сынамасы және жұқпалы сексуалдық ауруларды анықтау сияқты басқа да диагностикалық әдістер қолданылады.

Балаларда

Вулвит балалар мен жасөспірімдерде түрлі себептерге байланысты болуы мүмкін, оның ішінде аллергиялық дерматит, контактты дерматит, лихен склерозус және бактериялар, саңырауқұлақтар мен паразитарлық инфекциялар. Сәбилерде дерматит көбінесе ұзақ уақыт бойы лас пелене киюден туындайды. Пеленені жиі ауыстыру және тері жұмсартқыштарын жергілікті түрде қолдану көптеген жағдайларды шешуге жеткілікті. Үлкен балаларда вульва дерматиті көбінесе тітіркендіргіш заттарға (мысалы, вульвамен жанасатын хош иісті өнімдер, кір жууға арналған ұнтақ, сабындар және т.б.) байланысты болады және оны тітіркендіргіштен аулақ болу арқылы және тері жазылуын жеңілдету үшін сода қосылған жылы ванналар қабылдау арқылы емдеуге болады. Вульва дерматитін емдеудің басқа да нұсқаларына ауызға қабылданатын гидроксизин гидрохлориді немесе жергілікті гидрокортизон жатады. Лихен склерозус балаларда вульвиттің тағы бір жиі кездесетін себебі болып табылады және ол көбінесе анус және вульва айналасындағы терінің сағат немесе сегіздік пішіндес аймағына әсер етеді. Жеңіл жағдайлардың белгілеріне терідегі жарықтар, тері түсінің жоғалуы (гипопигментация), терінің жұқаруы (атрофия), пергамент сияқты тері текстурасы, дизурия, қышыну, дискомфорт және терінің сырқырауы кіреді. Ауыр жағдайларда вульва түсі өзгеруі мүмкін, қою күлгін түсті көгалдырлар (экхимоз), қан кету, жарақаттар, кіші еріннің кішіреюі және артқы төртбұрышқа әсер ететін жарықтар мен қан кетулер пайда болуы мүмкін. Оның себебі белгісіз, бірақ генетикалық немесе аутоиммундық болуы мүмкін және балаларда қатерлі ісікке байланысты емес. Егер терідегі өзгерістер көзбен қарағанда анық көрінбесе, нақты диагноз қою үшін тері биопсиясы жасалуы мүмкін. Лихен склерозустың емдеуі жеңіл жағдайларда жергілікті гидрокортизонды немесе күшті жергілікті стероидтарды (мысалы, клобетазол пропионатын) қолданудан тұруы мүмкін. Алдын ала зерттеулер көрсеткендей, жағдайлардың 75% -ы жасөспірім кезеңінде шешілмейді. Көптеген пациенттер репродуктивті жастағы немесе постменопаузалық жастағы ересектер (26-70 жас аралығы). Вульвадағы зақымдар көбінесе симптомсыз болады, жалғыз немесе көптеген, анық шекараланған, қызыл қоңыр, жылтыр дақтардан тұрады, олар көбінесе ұсақ және қанды беткейге ие. Көбінесе ойық жаралар пайда болады. Емдеуге симптомдарды жеңілдету үшін жергілікті стероидтар кіреді. Сирек жағдайларда, емдеуге жарамайтын зақымдарды кесіп тастау қажет болуы мүмкін.