Кіріспе
Небраска штатындағы ұлттық парк, АҚШ. Homestead National Historical Park, 2021 жылға дейін Американың Homestead National Monument деп аталған Ұлттық парк жүйесінің бір бөлігі, 1862 жылғы Homestead Act-тің қабылдануын еске алады. Бұл акт кез келген талапкерге бес жыл бойы жерді мекендеу және оны өңдеу шартымен федералдық меншіктегі жердің белгілі бір бөлігін иеленуге мүмкіндік берді. Аталған актінің нәтижесінде жерлер мемлекеттік меншіктен жеке меншікке көшті. Парк Небраска штатының Беатрис қаласынан батысқа қарай, Homestead Act бойынша алғашқы табысты игерілген жерлердің орналасқан жерінде жатыр. Ұлттық ескерткіш 1966 жылы алғаш рет Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Жеке білім беру орталығында ғылым және әлеуметтік ғылымдар бойынша презентациялар ұсынылады, оларды қашықтықтан оқыту арқылы АҚШ-тың кез келген сыныбымен бөлісуге болады.
Homestead National Historical Park, a unit of the National Park System known as the Homestead National Monument of America prior to 2021, commemorates passage of the Homestead Act of 1862, which allowed any qualified person to claim up to of federally owned land in exchange for five years of residence and the cultivation and improvement of the property. The Act eventually transferred from public to private ownership. The park is west of Beatrice, Nebraska on a site that includes some of the first acres successfully claimed under the Homestead Act. The national monument was first included in the National Register of Historic Places in 1966. A separate Education Center features science and social science presentations that can be shared with classrooms anywhere in the United States through distance learning.
Биік шөпті дала
Парк құрамына бір кездері АҚШ-тың орталық жазықтарын жауып тұрған, бірақ отаршылардың салдарынан жойылуға айналған биік шөптік далалардың қалпына келтірілген бөлігі кіреді. Бұл қалпына келтіру үшін үнемі шабын, шөп жинау және бақыланған өртеулер қажет, және 60 жылдан бері Ұлттық паркі қызметі басқарып келеді. Бұл Ұлттық паркі жүйесіндегі ең ескі қалпына келтіру жұмысы болып табылады. Парк Cub Creek-тің маңындағы дала мен орманды аралап өтетін, барлық жағдайда дөңгелекті коляскамен жүруге қолайлы, шамамен 1200 шақырымдық жаяу жолдарды ұстап тұрады.
Палмер-Эпардтың үйі
1867 жылы Джордж В. Палмер парктің солтүстік-шығысында аралас қатты ағаштан Палмер Эпардтың үйін салды. Оның көлемі шамамен алты метрге жетіп, жергілікті құрылыс стилінің нақты үлгісі болып табылады. Палмер әйелімен және он баласымен осы үйде тұрды. 1875 және 1880 жылдар аралығында үйдің арт жағына қосымша бөлме салынды, ал Палмерлер 1895 жылға дейін онда тұрды, содан кейін үйді немерелері Юджин Мамфорд пен Уильям Форманға сатты. Бірнеше жыл өткен соң, шаруашылық Лоренс пен Айда Мамфорд Эпардтарға сатылды, олар шамамен 40 жылға дейін осы үйде тұрды. 1950 жылы үй паркеге сыйға берілді және содан бері бірнеше рет көшіріліп, жаңартылды.
Фримен мектебі
Фримен мектебі қалың қызыл кірпіштен салынған, әк таспен оюланған есік жақтаулары бар. Бұл мектеп Небраска штатында үздіксіз қолданылған ең ұзақ мерзімді бір бөлмелі мектеп болды (1872–1967 жж.). Мектеп сонымен қатар лютеран шіркеуі, Блейкли округінің дауыс беру орны, сондай-ақ пікірсайыстар, клубтар мен қораптық тойлар өткізілетін қоғамдық орталық ретінде де қызмет етті. Ұлттық саябақтар қызметі мектепті 1870 жылдардағы түріне келтіріп қайта жаңартып берді. Фримен мектебі дін мен мемлекеттің бөлінуіне қатысты маңызды сот шешімінің қабылдану орны болды. 1899 жылы Дэниел Фриман мектеп әкімшілігіне шағым түсірді, себебі мұғалім Эдит Бичер сыныпта дұға оқуды, Библиядан үзінділер оқуды және ән шырқауды тоқтатудан бас тартты. «Фриман және басқалар. қарсы Шеве» (1902) ісі бойынша Небраска Жоғарғы соты Бичердің әрекеттері Небраска конституциясының қағидаларын бұзғанын мәлімдеді.
Әкімшілік тарихы
Огайо штатының тумасы Дэниел Фримен (1826–1908) 1863 жылғы 1 қаңтарда Браунвилл, Небраска жер кеңсесінде алғашқы шаруашылыққа иелік ету туралы өтініш берді. 1880-жылдардың ортасында Фримен сондай-ақ елдегі алғашқы шаруашылық иесі болғанын мәлімдеді. Кейін Фримен 200-ден астам жер жинап, Гейдж округының белгілі азаматы болды. 1884 жылы ол өзін алғашқы шаруашылық иесі ретінде есте қалдыру идеясын ұсынды, ал 1908 жылы қайтыс болғаннан кейін Беатрис тұрғындары оның шаруашылығын ұлттық саябақ ретінде сақтау туралы әңгімеледі. Мұндай саябақ құру туралы ұсыныстар 1920-жылдардың ортасында ықпалды сенатор Джордж У. Норрис Фрименнің жерінде ауыл шаруашылығы құралдарының тарихи мұражайын құруды ұсынғанға дейін қабылданбады. 1934 жылы Беатрис тұрғындары қозғалысты қайта жандандырып, Ұлттық шаруашылық саябағы қауымдастығын құрды. 1935 жылы Норрис және Линкольн қаласынан жаңадан сайланған конгрессмен Генри К. Лакки Американың Ұлттық ескерткішін құру туралы заң жобасын енгізді, ол 1936 жылғы наурыз айында заңға айналды. Бірақ сатып алуға қажетті федералдық қаржы 1938 жылғы наурыз айына дейін алынбады. Фрименнің мұрагерлерімен жердің құны туралы келіссөздер «айлар бойы созылды», ал оларды келісуге мәжбүр ету үшін сот ісі қозғалды. Жыл соңында үкімет иелікке өтті. Американың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуына дейін сайтқа бірнеше жақсартулар енгізілді, бұл сапарлау мен дамуды тоқтатты. 1950-жылдары Ұлттық саябақтар қызметі Палмер Эпардтың үйінің орнын сатып алып, «Миссия 66» бағдарламасының аясында келушілер орталығын салды. Мұндағы шағын мұражайда 1948 жылы Гейдж округы тарихи қоғамы саябаққа сыйға тартқан кейбір жәдігерлер қойылған. 1981 жылы ұлттық ескерткіште бес штаттық қызметкер, бір жартылай штаттық қызметкер және бірнеше маусымдық қызметкерлер жұмыс істеді. 1970-жылдары мен 1980-жылдары маусымдық рейнджерлер тірі тарихты көрсететін қойылымдар ұйымдастырды, бірақ олардың көптеген іс-әрекеттері кейінірек «шаруашылық дәуірі үшін тарихи тұрғыдан дұрыс емес» және «прариядағы шаруашылықтарға қарағанда Аппалачи төбелеріне көбірек ұқсайды» деп есептелді. 1990-жылдары Ұлттық саябақтар қызметінің мұндай түсіндіруге арналған қаражаты шектеулі болды, сондықтан ескерткіш «Шаруашылық» заңының тарихын елдің басқа аймақтарына таратуды бастады. Беатрис қаласының тумасы, суперинтендант Марк Энглер басшылығымен ұлттық ескерткіш 2007 жылы «Шаруашылық мұрасы орталығын» ашты, онда «Шаруашылық» заңын кең көзқараспен қарастыратын интерактивті көрмелер ұйымдастырылды, бұл өзгеріс кіреберістегі «Тірі қабырға» арқылы бейнеленді, онда әр штаттың табысты игерілген жерінің пайыздық көрсеткіші көрсетілген. 2021 жылы ескерткіштің атауы «Шаруашылық Ұлттық тарихи паркі» деп өзгертілді.