Солтүстік Дакотадағы Нақты Тарихи Орын: Нақты Өзен Үнділер Ауылдары Ұлттық Тарихи Орыны
Knife River Indian Villages National Historic Site
Сохраните историю коренных народов! Национальный исторический памятник поселений индейцев Найф-Ривер в Северной Дакоте: археология, торговля, культура хидаца.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Дакота штатындағы АҚШ-тың ұлттық тарихи орны – The Knife River Indian Villages National Historic Site, Хидаца тайпалары мен Солтүстік жазықтықтар үндістерінің тарихи және археологиялық қалдықтарын сақтайды. Бұл аймақ маңызды сауда және егіншілік орталығы болған. Осы аймақта үш ауыл болғандығы белгілі. Жалпы, бұл үш ауыл Хидаца ауылдары деп аталады. Олардың жеке атаулары: Аватикса Ши’е (Төменгі Хидаца ауылы), Аватикса және Үлкен Хидаца ауылы. Аватикса Ши’е ең ежелгі ауыл деп саналады. Үлкен Хидаца ауылы шамамен 1600 жылы құрылған.
National Historic Site of the United States in North Dakota
The Knife River Indian Villages National Historic Site, which was established in 1974, preserves the historic and archaeological remnants of bands of Hidatsa, Northern Plains Indians, in North Dakota. This area was a major trading and agricultural area. Three villages were known to occupy the Knife area. In general, these three villages are known as Hidatsa villages. Broken down, the individual villages are Awatixa Xi'e (lower Hidatsa village), Awatixa and Big Hidatsa village. Awatixa Xi'e is believed to be the oldest village of the three. The Big Hidatsa village was established around 1600.
География
Knife River Indian Villages National Historic Site Солтүстік Дакотаның орталық бөлігінде, Knife өзенінің Миссури өзенімен қосылатын жерінде орналасқан. Ауыл қазіргі Солтүстік Дакота штатының Стантон қаласынан жарты шақырым солтүстікке қарай, Бисмарк қаласынан солтүстік-батысқа қарай 1 сағат, ал Солтүстік Дакота штатының Минот қаласынан оңтүстік-батысқа қарай 1 жарым сағат жерде жатыр. Knife өзені – Миссури өзенінің саласы. Екі өзеннің бойында кең далалар, өзеннің тік жарлары және өзен арнасындағы ормандар сияқты әдемі көріністерді көруге болады. Ұлттық саябақ Knife өзенінің екі жағымен шектеседі және өзен бойымен созылған орманды жарты аралдан тұрады. Миссури өзені көп мөлшердегі шөгінділерге толы болғандықтан "Үлкен Саз" деп аталады. Миссури өзені АҚШ-тың шамамен алтыдан бір бөлігін суғарып, 529 350 шаршы миль (1 371 011 км²) алапты қамтиды. Дамудан бұрынғы кезеңде Миссури өзені Солтүстік Американың ең бай және алуан түрлі экожүйелерінің бірі болған.
The Knife River Indian Villages National Historic Site is located in central North Dakota, at the confluence of the Knife River with the Missouri River. The village is located ½ mile north of present day Stanton, North Dakota, 1 hour north west of Bismarck, and 1 ½ hours south west of Minot, North Dakota. The Knife River is a tributary to the Missouri River. Scenic sights such as broad plains, river bluffs, and river bottom forests can all be seen along the two rivers. The national park borders both sides of the Knife River, and is made up of a forested peninsula along the length of the river. The Missouri River is known as the "Big Muddy" due to its high sedimentation loads. The Missouri River drains approximately one sixth of the United States and its basin encompasses 529350 square miles (1,371,011 km2). During the pre development period, the Missouri River represented one of North America's most diverse ecosystems.
Ауыл
Knife River Indian Villages National Historical Site жерінде жер үйлерінің, астық сақтау шұңқырларының және шана жолдарының көрінетін қалдықтары бар. Жер үйлерінің қалдықтары жердегі үлкен дөңгелек ойыстар түрінде көрінеді. Бұл үйлердің диаметрі 12 метрге, ал биіктігі 4 метрге жететін. Олар толығымен ағаштан салынған, үстіне бидай шөптерімен жабылған, ал одан кейін құрғақ шөппен жабылған. Шөп қабатының үстіне шамамен 10 сантиметрлік топырақ жабылған, содан аталған есімді алған. Көптеген үйлер бір кезде 2 отбасыға дейін сыйып тұратын. Олардың ең бағалы жылқыларын түнде есік жанындағы қоршауда сақтайтын. Тұрғын үйлер жер бетіне салынған, бірақ күнделікті сыпырудан еден сыртқы жер бетінен сәл төмен болған. Ошақ үйдің ортасында орналасқан, ал төбедегі тесік түтіннің шығуына мүмкіндік берген. Тұрғын үйлер тастап кетілген кезде қабырғалары мен шатыры құлап, сыртқы дөңгелек жиекті құрады. Сакакавея (Сакагева) – Шошон тайпасынан алынған тұтқын, ол Knife River ауылдарының бірінде тұрған. Сакакавея мен оның ұлының Льюис пен Кларк экспедициясында болуы, экспедицияның қауіпсіздігіне, бағыт беруге және миссияның сәтті аяқталуына өте маңызды болды. Оның аудармашылық қабілетімен қатар, экспедицияға кездескен тайпалар жас әйел мен баланың болуы олардың қауіпті емес екенін көрсетеді деп сенді. Бұл соғысқа баратын топтар әйелдер мен балаларды өздерімен алып жүрмейтін себепті болды. Knife River ауылдары маңызды сауда және ауыл шаруашылығы орталығы болып табылды. Түпкілікті американдықтар Миннесотадан Ұлы жазықтарға, Мексика шығанағының жағалауына және Солтүстік-Батыс Тынық мұхитының жағалауына дейін созылған сауда желісінде делдалдық қызмет атқарды. Олардың саудасы көбінесе тері, қару және мыс сияқты металдардан тұрды, бірақ хидаца және мандан тайпалары жүгері және басқа да ауыл шаруашылығы өнімдерін де саудалаған. Олар әйелдер басқарған кең шаруашылықтарында жүгері, бұршақ, қабақ және күнбағыс өсірген.
At the Knife River Indian Villages National Historical Site there are the visible remains of earth lodge dwellings, cache pits, and travois trails. The remains of the earth lodge dwellings can be seen as large circular depressions in the ground. These dwellings were as large as 40 feet in diameter and 14 feet high. They were made entirely of wood, covered by a layer of willows which was, in turn covered by a layer of dried grass. The grass layer was covered by about 4 inches of earth hence the name. Many were once large enough to house up to 2 families. Their most valued horses were kept overnight in a coral by the door. The dwellings were constructed at ground level, but daily sweeping created a floor somewhat lower than the ground outside. The fireplace was in the center and a hole in the roof allowed the smoke to get out. As the dwellings were abandoned, the walls and roof collapsed and created the visible outer circular rim. Sakakawea (Sacagawea) was a Shoshone captive who lived in one of the villages of the Knife River. The presence of Sakakawea and her son on the Lewis and Clark Expedition was extremely crucial to the safety and guidance of the party and the success of their mission. In addition to her ability to translate for them, tribes who encountered the party believed that the presence of the young woman and child indicated they were not a threat. This is due to the fact that war parties did not allow women and children to accompany them. The Knife River Villages served as an important major central trading and agricultural area. The Native Americans served as middlemen in a trading network that stretched from Minnesota, to the Great Plains and Gulf Coast, and the Northwest Pacific Coast. Their trading largely consisted of furs, guns, and metals such as copper, but the Hidatsa and Mandan also traded corn and other agricultural products. They raised corn, beans and squash as well as sunflowers in their extensive gardens which were managed by the women.
Ауырудың таралуы
Нафь өзеніндегі ауылдар 1837 жылға дейін гүлденді, бірақ шешек індетінен халықтың көп бөлігі қырылды; олар халықтың 50% -ын жоғалтты. Бірте-бірте мандан, хидаца және арикара ауылдарының қалғандары солтүстікке көшіп, «Балық тырнағындай» ауылын құрды. 1837 жылдан 1840 жылға дейінгі шешек індеті мандан халқының арасында 90% өлімге алып келді. Льюис пен Кларкпен байланыста болған екі мандан ауылы вирустың қасіретін бастан кешірді. Шешек індеті 1837 жылдан 1838 жылға дейін созылды, нәтижесінде 1600 мандан ауыл тұрғынының ішінде 31 адам ғана тірі қалды. Індет көбінесе сауда арқылы тарады. Індет туралы ескертулерге қарамастан, жергілікті тұрғындар сауда орындарына барып, вирусқа ұшырады. Жұққан мандан ауылдары бос қалғаннан кейін, көрші тайпалар ауылға тауар тонау үшін шабуыл жасады, бірақ жамылғылар, жылқылар және үй заттары арқылы вирусты өздеріне әкеліп, содан кейін зардап шекті.
The Knife River villages thrived until 1837 when a series of smallpox outbreaks nearly wiped out the population; they suffered a 50% loss in population. Gradually survivors of the Mandan, Hidatsa, and Arikara villages migrated north and developed the village of Like a Fishhook. The smallpox outbreaks from 1837 to 1840 had a 90% death rate among the Mandan. The two Mandan villages that had been in contact with Lewis and Clark suffered the horrific effects of the virus. The smallpox outbreak lasted from 1837 to 1838 and, out of 1,600 Mandan villagers, 31 survived. The smallpox epidemic was largely spread through the trading business. Despite warnings of outbreaks, Native Americans still visited trading posts and became exposed to the virus. Once the infected Mandan villages were empty, neighboring peoples raided the village for goods but suffered after carrying back the virus via blankets, horses, and household tools.
Флора мен фауна
Американың түпкі тұрғындары осы аймақты жүздеген жылдар бойы мекендеген, ал қазіргі ландшафт сол кездегіден мүлдем өзгеше. Тайпалар қоныстанған кезде биік жазықтар аралас дала болып, ағаштар аз болған. Өзендердің жайылмалы жерлеріндегі ормандар бай және құнарлы болды. Бұл құнарлы аймақты түпкі тұрғындар жүгері, бұршақ, қабақ және күнбағыс сияқты егін өсіру үшін пайдаланған. Жергілікті жасыл шабақты, пахта ағашы, американдық шөп және қорап ағашы орманда көп кездесетін. Сонымен қатар, құмдық тал, қызыл озиер, бифал жидесі сияқты кішірек ағаштар мен бұталар да кең таралған. 1974 жылы тарихи құндылығы мен сұлулығын сақтап қалу мақсатында парк төңірегіндегі аумақ түпкі тұрғындар мекендеген кездегі түріне келтірілді. Қазіргі уақытта аймақта жергілікті қысқа шөптік далалар, экзотикалық шөптектік алқаптар, жапырақты ормандар, мәдени ауылдар, ылғалды жерлер мен құмдықтар бар. Парктің кейбір аймақтарындағы орман құрамы өте аз өзгерген. Далалық аймақтардың бірнешеуінде бидай, инелі шөп, грама және көк шөптер, сондай-ақ көптеген гүлдер мен бұталар өседі. Жергілікті жануарлар шөлді жиде, жабайы алма, бифал жидесі және июнь жидесі сияқты өсімдіктермен қоректенеді. Парктегі әртүрлі өсімдік қауымдастықтары көптеген жануарлар түрлеріне мекен болып табылады. Айналасындағы ормандарда ақ құйрықты бұғы, койот, суыр, скунс, далалық қалталы гофер және он үш жолақты жер қаскырлары мекендейді. Паркте құстардың да көптеген түрлері бар. Мұнда кездесетін аң құстарына тоқылдақ, фазан, Канада қазы және аза тұтқан көгершіндер жатады. Сонымен қатар, сұңқар, қызыл құйрықты қаз, ақбас бүркіт және қызылқұйрық сияқты жыртқыштарды да көруге болады. Өзендер маңында ақ пеликан, қар қазы және үлкен көк құс сияқты құстарды да тамашалауға болады. Миссури және Найф өзендерінде парк ішінде су жұмсақ денелілердің жиырма алты түрі табылған. Парк аумағында жәндіктердің түрлері жиналып, зерттеледі. 200-ден астам омыртқасыздар түрі анықталды. Мұнда кездесетін жәндіктердің ең көп тараған тобына қоректілер (құрттар), қос қанаттылар (жауындар), жартылай қанаттылар (нағыз жәндіктер), қанаттылар (жапырақ жәндіктер) және қабықтылар (арылар, егеуқұйрықтар және құмырсқалар) жатады. Бұл жәндіктердің көптеген түрлері парк жануарларының тамақтануына маңызды. Басқа жерлердегідей, парк те экзотикалық инвазивті түрлерді басқарумен күреседі. Экзотикалық өсімдіктер алғаш рет түпкі тұрғындар мен еуропалықтар ормандарды тазартқанда пайда болды. Көптеген экзотикалық өсімдіктер кездейсоқ әкелінеді, бірақ кейбіреулері қасақана отырғызылған. Экзотикалық өсімдік түрлеріне жапырақты шырша, Канада қарағай және тәтті қоңыршөп жатады. Парк қазіргі уақытта өсімдіктер мен жануарлар түрлерінің тізімін жасау және оларды бақылау бағдарламасын жүргізуде. Осы ақпарат негізінде басқарушылар экзотикалық инвазивті өсімдіктерді басқару және бақылаудың ең тиімді жолдарын анықтай алады.
Over the hundreds of years that the Native Americans occupied this area, a very different landscape existed than what can be observed today. When occupied by the tribes, the upland areas were a mixed prairie region that contained a minimal number of trees. The floodplain forests in the river bottomlands were rich and fertile. This fertile area was cleared and used by the Native Americans in the cultivation of such crops as corn, beans, squash, and sunflowers. Trees such as green ash, cottonwood, American elm, and box elder were common in the bottomlands. Other smaller trees and shrubs such as sandbar willow, red osier dogwood, and buffalo berry were also common. In 1974, as an effort to preserve the historic value and beauty as it once appeared, the area surrounding the park was transformed back to how it originally looked when the Native Americans occupied the area. The area now contains native short grass prairies, exotic grasslands, of hardwood forest, cultural village sites, wetland areas and sandbars. Within some areas of the park, the forest composition has changed very little. A few prairie areas contain wheatgrass, needlegrass, grama, and big bluestem grasses, and many forbs and flowers. Native wildlife feed on plants such as choke cherry, wild plums, buffaloberry and Juneberry. The various vegetative communities within the park are home to many species of wildlife. The surrounding forests are home to white tailed deer, coyotes, beavers, skunks, prairie pocket gophers, and thirteen lined ground squirrels. The park is also home to a large variety of birds. Game birds found here include turkeys, pheasants, Canada geese, and mourning doves. Raptors such as owls, red tailed hawks, bald eagles and kestrels can be spotted. Other birds surrounding the rivers that can be viewed here are white pelicans, snow geese, and great blue herons. The Missouri and the Knife Rivers are home to twenty–six known species of aquatic mollusks within the park. Within the park limits, insect species are being collected and analyzed. Over 200 different species of invertebrates have been identified. The most common order of insects found here include Coleoptera (beetles), Diptera (flies), Hemiptera (true bugs) Homoptera (leaf hoppers), and Hymenoptera (bees, wasps, and ants). Many of these insects are crucial to the diet of park wildlife. As with everywhere else, the park struggles with the management of exotic invasive species. Exotic plants first appeared when Native Americans and Euro Americans cleared the forests. Many exotic plants are introduced accidentally but a few were planted deliberately. Exotic plant species include leafy spurge, Canada thistle, and sweet clover. The park is currently conducting an inventory and monitoring program to gather information on the plant and animal species present within the park. From this information, the managers will be able to best decide how to manage and control the exotic invasive plants.
Климат
Жаз айларында температура 80 градусқа дейін көтерілуі мүмкін, салыстырмалы түрде ылғалдылығы төмен және желдің бағыты өзгермелі болады. Жылдық орташа температура ал қыс айларында температура нөлден төмен түсуі мүмкін. Бұл аймаққа жылына шамамен жауын-шашын мөлшері ... (amount of precipitation) жауады.
During the summer months, the temperature may reach the upper 80's with relatively low humidity and variable winds. The annual average temperature is The winter months may bring below zero temperatures. This area receives approximately of precipitation a year.