Джордж Уильям Китчин: Дурхам университетінің 1-ші канцлері, соңғы деканы. Биографиясы, білімі, математика мен классикадағы жетістіктері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джордж Уильям Китчин (1827 жылдың 7 желтоқсаны – 1912 жылдың 13 қазаны) 1908 жылы қызмет орнатылғаннан бастап 1912 жылы қайтыс болғанға дейін Дархам университетінің алғашқы канцлері болды. Ол сондай-ақ университетті басқарған Даремнің соңғы деканы еді.
George William Kitchin (7 December 1827 – 13 October 1912) was the first Chancellor of the University of Durham, from the institution of the role in 1908 until his death in 1912. He was also the last Dean of Durham to govern the university.
Ерте өмір
Китчин Исаак Китчиннің ұлы, бұл кезде Саффолк графтығындағы Сент-Мэри Наутон шіркеуінің вакары болған, кейін Ипсвичтегі Сент-Стефан шіркеуінің пасторы болды. Ол Лондондағы Корольдік колледж мектебінде және Корольдік колледжде, содан кейін Оксфордтағы Крайст-Черчте білім алды, онда 1850 жылы классика және математикадан екі мәрте үздік нәтиже көрсетті, ал 1852 жылы үлкен магистр (Оксон) дәрежесіне ие болды.
Kitchin was the son of the Reverend Isaac Kitchin, then curate of St Mary's Naughton, Suffolk, and later Rector of St. Stephen's, Ipswich. He was educated at King's College School and King's College, London, then at Christ Church, Oxford, where in 1850 he took a Double First in Classics and Mathematics, promoted by seniority to MA (Oxon) in 1852.
Мансап
1854 жылы Китчин Христос шіркеуінде математика бойынша емтиханатор болды. Көп ұзамай ол Оксфордты қысып, Хэмпширдегі Твайфорд дайындық мектебінің директоры болып кетті, бірақ 1861 жылы Оксфордқа цензор ретінде оралды. 1861 жылдың соңында Христ шіркеуінде қызмет еткенде, ол 1662 жылғы Біркелкілік заңында арнайы қарастырылған және ежелден бері жалғасып келе жатқан латын тіліндегі дұға қызметін тоқтатуға ішінара жауапты болды. Китчин 1868 жылдан 1883 жылға дейін Оксфордтың колледжден тыс студенттердің алғашқы кіші цензоры қызметін атқарды. Ол сондай-ақ 1863–1864 жылдары Оксфордтағы және 1866–1867 жылдары Уайтхоллдегі таңдалған уағызшы болды. 1869 жылдан 1871 жылға дейін ол Оксфорд өмірінен демалып, досы Джон Раскин кейін сатып алған Көлдер аймағындағы Брантвудта тұрды. Ол жерде ол Клэрендон баспасы үшін тапсырмалар орындады, соның ішінде Ричард Клезби мен Гудбранд Вигфуссонның «Исландиялық-ағылшын сөздігінің» басылымдарын тексерумен айналысты. 1883 жылы Китчин Винчестердің деканы, ал 1894 жылы Дурхемнің деканы болып тағайындалды. Винчестердің деканы ретінде Китчин собордағы жөндеу жұмыстарына жауапты болды, ең бастысы – Бас алтарьдың артындағы ортағасырлық «Ұлы экран» деп белгілі рередосты қалпына келтіру. Реставрациялау жұмысы бастапқыда сәулетші Дж. Д. Седдингке тапсырылды. Алайда, Седдингтің жобасы толық қанағаттандырмады және іске асырылмады. Содан кейін Китчин жобаны жеке өзі басқарып, дерлік өзінің сәулетшісі ретінде жұмыс істеді, қалпына келтірілген экранды безендіру үшін қажетті көптеген жаңа мүсіндерге тапсырыс берді. Аяқталғаннан кейін бұл Англия шіркеуінің 19 ғасырдағы маңызды көркемдік реставрацияларының бірі деп мойындалды. Китчин 1887 жылы Винчестер соборындағы миссионерлік қызмет үшін «Жоғары көтерілген крест» гимнін жазды. Китчин бірнеше Киелі кітап қолжазбаларын сипаттады: Uncial 0132, minuscule 73, Minuscule 506, Minuscule 507 және Minuscule 639. 1910 жылы Дурхам университетіне жаңа конституция берілген кезде Китчин оның бірінші канцлері болып сайланды және екі жылдан кейін қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қалды. 1912 жылдың 13 қазанында қайтыс болды. Ол Дурхам соборына кіретін жолдың батыс жағында (оң жағында) епископ Альфред Такердің қабіріне жақын жерге жерленген.
In 1854, Kitchin was an examiner in Mathematics at Christ Church. He soon left Oxford to become Headmaster of Twyford Preparatory School in Hampshire, but returned to residence at Oxford as Censor in 1861. While at Christ Church, in late 1861 he was partly responsible for the ending of the Latin Prayer Service, conducted there since time immemorial, and for the continuation of which special provision had been made in the Act of Uniformity 1662. Kitchin served as Oxford's first Junior Censor of non collegiate students from 1868 to 1883. He was also Select Preacher at Oxford for 1863–1864 and Whitehall Preacher for 1866–1867. He took a break from Oxford life to live at Brantwood, in the Lake District, from 1869 to 1871, a property later bought by his friend John Ruskin. While there he undertook assignments for the Clarendon Press, including working on the proofs of Richard Cleasby and Gudbrand Vigfusson's Icelandic English Dictionary. In 1883, Kitchin was appointed as Dean of Winchester and in 1894 as Dean of Durham. While Dean of Winchester Kitchin was responsible for refurbishments within the Cathedral, most notably the restoration of the mediaeval reredos behind the High Altar, usually known as 'The Great Screen'. The restoration was initially entrusted to the architect J D Sedding. However, Sedding's design for the scheme did not meet with general satisfaction and was not implemented. Thereafter, Kitchin personally took over and master minded the entire project, essentially as his own architect, commissioning the many new statues needed to populate the restored screen. When completed, this was acclaimed as one of the Church of England's major artistic ecclesiastical restorations of the 19th century. Kitchin wrote the hymn 'Lift High the Cross' in 1887 for a Missionary Service in Winchester Cathedral. Kitchin described several biblical manuscripts: Uncial 0132, minuscule 73, Minuscule 506, Minuscule 507, and Minuscule 639. In 1910, when the University of Durham was given a new constitution, Kitchin was elected as its first Chancellor and remained in office until his death two years later. He died on 13 October 1912. He is buried on the west (right hand side) of the entrance path to Durham Cathedral next to Bishop Alfred Tucker.
Жеке өмір
1863 жылғы 8 қыркүйекте Вестминстер аббаттығында Китчин Даниядағы британ консулы Бриджес Тейлордың екінші қызы Элис Мод Тейлорға үйленді. Олардың 1864 жылы туған қызы Александра, "Xie" деп танымал болды, Льюис Кэрроллдің сүйікті фотосуретке түсірілетін моделіне айналды. Олардың ұлы Джордж Герберт Китчин (1865–1951) әсіресе Гэмпширде көп жұмыс істеген өнімді сәулетші болды. Оның жұмыстарының мысалдары: Комптон Энд, Винчестер, Лайгроув Хаус, Содбери және Хорсли Холл, Гресфорд. Ол сонымен қатар ботаник және бау-бақша архитекторы болды. Олардың тағы үш баласы болды: екі ұлы – Хью Бриджес және Брук Тейлор, сондай-ақ екінші қызы Дороти Мод Мэри.
On 8 September 1863, at Westminster Abbey, Kitchin married Alice Maud Taylor, second daughter of Bridges Taylor, the British consul in Denmark. Their daughter Alexandra, known as "Xie", born in 1864, became Lewis Carroll's favourite photographic subject. Their son George Herbert Kitchin (1865–1951), was a prolific architect, especially in Hampshire. Examples of his work include Compton End, Winchester, Lyegrove House, Sodbury, and Horsley Hall, Gresford. He was also a botanist and garden architect. They had three further children, two sons, Hugh Bridges and Brook Taylor, and a second daughter, Dorothy Maud Mary.