Кіріспе
14 ғасырдағы ағылшын рыцары сэр Роберт Кнолльс немесе Кноллис (шамамен 1325 – 15 тамыз 1407; 81–82 жаста) – Жүз жылдық соғыстағы маңызды ағылшын рыцарі. Ол патшаның үндемейтін қолдауымен жұмыс істеп, Кале мен Пуатьеден басқа, Эдуард III-ке бағынған екі ірі француз қаласын жаулап алды. Бірақ оның әдістері оған тонаушы және қиратушы ретінде жаман атын шығарды: өртенген ғимараттардың қираған шатырлары "Кноллистің митрасы" деп аталды.
Sir Robert Knolles or Knollys (c. 1325 – 15 August 1407; aged 81–82) was an important English knight of the Hundred Years' War, who, operating with the tacit support of the crown, succeeded in taking the only two major French cities, other than Calais and Poitiers, to fall to Edward III. His methods, however, earned him infamy as a freebooter and a ravager: the ruined gables of burned buildings came to be known as "Knollys' mitres".
Бретондық мұрагерлік соғыс
Шеширде туған. Пуатье шайқасынан кейін Францияның жағдайы нашарлағанда, Наварра королі Карл II Париждегі көтеріліске жетекшілік етті, ал Кнольс Карлдың інісі Филипптің әскеріне қосылды. Олар 1358 жылы Дофинге қарсы астананы уақытша қорғады. Кноллстың ең жарқын сәттері сол күзде болды, ол 2000–3000 англо-гаскондық сарбаздан тұратын үлкен отрядты Луара аңғарына бастап кірді, Шатонеф-Валь-де-Баргис сияқты маңызды қалаларда бірнеше алдыңғы гарнизон құрды. Содан кейін ол Нивернеге басып кірді, оны Фландрияның Маргарет III үшін Арно де Серволь атты авантюрист сәтсіз қорғады. Ол өткен жылы алғашқы үлкен отрядты ұйымдастырған еді. 1359 жылы Кнольс Оксерге жетті, ол екі айлық қоршаудан кейін 10 наурызда түсті. Қала капитуляциялағаннан кейін Кнольс екі төменгі шенді офицермен бірге рыцарь атағын алды, оған дейін ол тек сквайр ретінде танылған. Кнольс және оның әскерлері кәсіби сарбаздар болғандықтан, Оксерді тонау кезінде көп зорлық-зомбылыққа немесе қиратуға жол берілмеді, олар пайдасын барынша арттыруды көздеді. Қаладағы құнды заттар мұқият тоналды, ал тұрғындардан құн төленді. Соңында қаланы бұзбау үшін үлкен сомада ақша талап етілді, бірақ оның тек бір бөлігі ғана төленді. Келесі айда ол Хью Калвелимен бірге Рона аңғарына жорық жоспарлау үшін Шатонефке оралды. Оңтүстікке қарай жылдамдықпен, Пон-дю-Шатодағы Альерде алдыңғы база құрылды, одан олар Велайға шабуыл жасады. Содан кейін Кнольс Калвелимен бірігіп, маңызды Ле-Пюй қаласын қоршауға алды, ол 1359 жылдың шілдесінде түсті. Олар Папалық Авиньон қаласына бет алғанда, Бурбон герцогы Людовик II-нің өкілі Томас де ла Марш әскері олардың жолын кесті, сол кезде екі ағылшын командирі де кері шегініп, өз отрядтарын таратып жіберді. Бретон мұрагерлік соғысының қайнар кезінде ол 1364 жылдың шілдесінде Джон де Монфорттың Аурей қаласын қоршауына қатысты, бұл Джонның қыркүйектегі Аурей шайқасындағы шешуші жеңісіне әкелді. 1367 жылы ол Нахера (Наваррете) шайқасында Қара ханзадамен бірге болды.
Француздық науқан
1370 жылы оған үлкен жерлер мен ақша берілді, сол арқылы әскер жинап Солтүстік Францияға жорық жасау тапсырылды. Ол тамыз айында 6 мың атты әскермен Кале қаласына қонды, француз территориясына терең шабуыл жасап, Париждің шетіндегі ауылдарды өртеп жіберді, бірақ француз королі Карл V-ді шайқасқа шығара алмады. Содан кейін ол Гасконияға бет бұрып, Луар және Луара өзендері арасындағы аймақтағы қамалдар мен шіркеулерді басып алып, нығайта бастады. Алайда, оған сэр Джон Минстерворт сияқты жас командирлерінен көп сын естіді, олар шайқасқа асығысқан. Бертран дю Гесклин басқаратын француз әскерлері жақындап келе жатқаны белгілі болғанда, Кнольс Бретанияға шегінуді ұсынды, бірақ әскердің көп бөлігі бас тартты. Сондықтан ол өзінің жеке құрамымен бірге кетіп, әскердің басым бөлігін сол жерде қалдырды, олар 4 желтоқсанда Понтваллен шайқасында талқандалып, қырғынға ұшырады. Кнольс қысты Бретон маршындағы Дервальдегі қамалында өткізді, содан кейін Минстервортты және оның аман қалған әскерін, олар оған қосылғаннан кейін, Сент-Матье портынан эвакуациялауға тырысты. Бірақ кемелердің жетіспеуіне байланысты көптеген ағылшын сарбаздары жағалауда қалды, оларды Оливье V де Клиссон басқаратын француздар құртты. 1372 жылы патша кеңесі осы апатқа Кнольстің жауапкершілігі ең жоғары екенін анықтады. Ол әскер жинағаны үшін алған жерлерінен айырылып, 10 000 марка айып төледі.
Өлім және мұра
1389 жылы ол Томас Кноллисті өсиетінің орындаушыларының бірі етіп тағайындады. 1407 жылдың 15 тамызында Норфолк графтығындағы Скульторп шатырында қайтыс болды. Ол сондай-ақ Понтефракттағы Троица ауруханасын негіздеді және Шаруалар көтерілісін басуға көмектесті. Кноллздің елтаңбасы Сассекс графтығындағы Бодиам қамалының қақпа мұнарасын әсемдейді. Бұл, қамалды салған Эдвард Далингридждің Кноллзге деген адалдығын көрсетеді, ол Жүз жылдық соғыс кезінде Кноллздің жеке жасағында қызмет еткен.