Италияның Калабрия аймағындағы Рикади қаласының тарихы мен географиясы
Ricadi
Рикади, Италия: Калабриа аймағындағы шағын қала, Тиррен теңізі жағасында орналасқан. Лamezia Terme және Gioia Tauro шығанақтары аралығында. Туризмге қолайлы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рикади (Ρηγάδιον) – Италияның Калабрия аймағындағы Вибо Валентия провинциясында, Тиррен теңізінің жағасында орналасқан шағын ауылдық қала және муниципалитет.
Ricadi (Ρηγάδιον) is a small rural town, as well as a municipality, located along the Tyrrhenian coast, in the province of Vibo Valentia, in the Italian region of Calabria.
Шекаралар
Рикади муниципалитеті Ламеция Терме және Джиоя Тауро шығанақтарының арасында орналасқан. Капо-Ватикано осы екі шығанақтың аралығында жатыр. Тиррен теңізі Рикадидің батыс жағынан шектеседі. Муниципалитеттің жағалау сызығы шамамен 700 км-ге жетеді.
The municipality of Ricadi is located between the gulfs of Lamezia Terme and Gioia Tauro. Capo Vaticano lies between these two gulfs. The Tyrrhenian Sea touches Ricadi to the west. The municipality has about of coasts.
Тарих
Рикадидің бастауы белгісіз. Аңыз бойынша, бұл қала сарацендердің шапқындары кезінде, 10 ғасырда немесе одан кейін құрылған болуы мүмкін. Осы кезде сарацендер Ромбиоло маңына қоныстанған. Рикади 18-шы ғасырдың соңында болған жер сілкінісінен күйреуге жақын болды, сондай-ақ 20-шы ғасырдың басындағы жер сілкінісінен де ауыр зақымдар алды. "Рикада" немесе "Ригаде" деген атаулар алғаш рет 16-17 ғасырларда пайда болды және бұл атаулар Калабрияда кең таралған "Рига" немесе "Рига" тегінен шыққан болуы мүмкін. Ғасырлар бойы Рикадиде гректер, римдіктер, византиялықтар және нормандар қоныстанды: олар жолдар мен қорғаныс инфрақұрылымдарын (жолдар, көпірлер, жағалаулар мен өзендерді қорғайтын мұнаралар) салған және бұзған. Көптеген археологиялық жаңалықтар әлі де көрініп тұр, ал басқалары Реджио Калабрия Ұлттық мұражайында сақталған. Бір кезде Рикади Тропея қаласына бағынышты болды. 1799 жылы Рикади тұрғындары француз генералы Шампионнеттің арқасында тәуелсіздік алды, ол Неаполь Корольдігін (Рикади бұрын оның құрамында болған) жаулап алған. 1811 жылы қабылданған ереженің негізінде Рикади Калабрия Ультериореге қарасты Монтелеоне ауданының (қазіргі Вибо Валентия) муниципалитетіне айналды. Төменгі Тиррен теңізінің маңызды туристік орындарының біріне айналуға дейін Гроттицельде ауыл шаруашылығы мен балық аулаумен айналысқан адамдар тұрды. 80-жылдардың ортасына қарай бұл жер Рикади экономикасының негізгі күшіне айналды. Туризмнің арқасында соңғы онжылдықтарда жергілікті тұрғындардың табысы мен тұрмыс деңгейі арта түсті (кейбір деректер бойынша, кішкентай қаланың жан басына шаққандағы табысы Калабриядағы ең жоғары көрсеткіштердің бірі). Гроттицель маңында жүздеген туристік нысандар салынды: олардың ішінде кемпингтер, теңіз жағасындағы туристік кешендер, 2-ден 5 жұлдызға дейінгі қонақүйлер, төбелердегі тұрғын үйлер мен шаруашылық демалыс орындары бар.
The origins of Ricadi are unknown. According to legend, it was probably founded at the time of the Saracen invasions, during or after the 10th century. By this time, the Saracens had settled around Rombiolo. Ricadi appears to have been almost reduced to rubble by the earthquake which struck towards the end of the 18th century, it was also heavily damaged by the one which struck at the beginning of the 20th century. The place name 'Ricade' or 'Rigade' appeared for the first time in the 16th and 17th centuries, and suggests a derivation from the surname 'Riga' or 'Rigà', which was quite surname in Calabria. Over the centuries Ricadi has been populated by Greeks, Romans, Byzantines, and Normans: they built and blasted road and defensive infrastructures (roads, bridges, towers defending coasts and rivers). Many archaeological discoveries are still visible; others are well protected, being houses in the National Museum of Reggio Calabria. For a time, Ricadi was ancillary to the town of Tropea. In 1799 the Ricadesi obtained their independence thanks to Championnet, a French general who conquered the Kingdom of Naples (which Ricadi was formerly part of). Ricadi became a municipality of the Monteleone district (now Vibo Valentia), belonging to Calabria Ulteriore, because of a rule set in 1811. Before becoming one of the main tourist destinations of the lower Tyrrhennian Sea, Grotticelle was populated by people who lived on agriculture and fishing. By the mid '80s, this place became one of the main economic driving force of the overall economy of Ricadi. Thanks to tourism, over the past decades, incomes and living standards have increasingly improved for local inhabitants (according to some, the per capita income of the little town is one of the highest in Calabria). Near Grotticelle hundreds of tourist structures have been built: these include camping sites, tourist villages located near the sea, 2 to 5 star hotels, residences and farm holidays located in the hills.
Мәдениет
"Егіншілік мұражайы" 1992 жылдың мамыр айында жұртшылыққа есігін ашты. Шамамен 500 экспонаттан тұратын қорында қарапайым шаруашылық машиналарын, зығыр және сырға талшығы сияқты жергілікті дақылдарды өңдеуге арналған құралдар мен терракота ыдыстар ұсынылған. Джузеппе Берто конференциялық орталығында орналасқан бұл коллекция тұрақты түрде көрсетілімде.
"The Farming Museum" , opened to the public in May 1992. The collection, made up by near to 500 finds, shows variety rudimentary farming machinery, tools to process local crops such as flax and broom fibre, and terracotta ware. Housed by the Giuseppe Berto Conference Centre, the collection is on permanent display.
Мерекелік шаралар
Діни мерекелер қасиетті Закарияның (Қамқоршы Әулие – 5 қарашада), қасиетті Биажионың (3 ақпанда), Падуандық Антонийдің (13 маусымда), қасиетті Доминиканың (6 шілдеде) және Ыстық Көңілді Марияның (15 тамызда) құрметіне тойланады.
Religious Festivities are solemnized in honor of Saint Zaccaria (the Patron Saint – on 5 November); Saint Biagio (on 3 February), Saint Antonio from Padua (on 13 June); Saint Domenica (on 6 July); Virgin Mary of Graces (on 15 August).
Ауыл шаруашылығы
Тропея қызыл пиязы, Тропеядан шыққан атақты қызыл пияз, жағалау бойында өсіріледі. Олар өңделіп, Италияның түкпіл-түкпіліне, Солтүстік Еуропаға және басқа да елдерге жіберіледі. Бұған қоса, көкөністер, цитрус жемістері (апельсин, лимон, бергамот) және ндюжа – дәмделген шошқа еті мен қызыл бұрыштан жасалған салам да өндіріледі.
Cipolla Rossa di Tropea, famous red onions from Tropea, are grown all along the coast. They are then processed and shipped throughout Italy, northern Europe, and elsewhere. In addition, vegetables, citruses (oranges, lemons, bergamots) and ‘nduja, a salami made from seasoned pork and red hot pepper, are produced;
Балық аулау
Қызылбалық, тунец, бас, дентекс, теңіз жаңғағы, конгер, мулет, морей, сиырша.
Гроттичельдің үш шығанағы ("кішкентай үңгірлер") Калабриядағы Рикади муниципалитетіндегі ең танымал және ең әсерлі суға түсу орындары болып табылады, сондай-ақ олар Капо Ватиканомен (Ватикан мүйісі) байланысты. Гроттичельден кіші, шалғай және көркем жағажайларға қол жеткізуге болады.
The three bays of Grotticelle ("little caves") are the most famous and most evocative bathing places of the municipality of Ricadi, in Calabria and they are linked with Capo Vaticano (Cape Vatican). Smaller, more remote and evocative beaches can be reached from Grotticelle.