Кіріспе

Рикади (Ρηγάδιον) – Италияның Калабрия аймағындағы Вибо Валентия провинциясында, Тиррен теңізінің жағасында орналасқан шағын ауылдық қала және муниципалитет.

Шекаралар

Рикади муниципалитеті Ламеция Терме және Джиоя Тауро шығанақтарының арасында орналасқан. Капо-Ватикано осы екі шығанақтың аралығында жатыр. Тиррен теңізі Рикадидің батыс жағынан шектеседі. Муниципалитеттің жағалау сызығы шамамен 700 км-ге жетеді.

Тарих

Рикадидің бастауы белгісіз. Аңыз бойынша, бұл қала сарацендердің шапқындары кезінде, 10 ғасырда немесе одан кейін құрылған болуы мүмкін. Осы кезде сарацендер Ромбиоло маңына қоныстанған. Рикади 18-шы ғасырдың соңында болған жер сілкінісінен күйреуге жақын болды, сондай-ақ 20-шы ғасырдың басындағы жер сілкінісінен де ауыр зақымдар алды. "Рикада" немесе "Ригаде" деген атаулар алғаш рет 16-17 ғасырларда пайда болды және бұл атаулар Калабрияда кең таралған "Рига" немесе "Рига" тегінен шыққан болуы мүмкін. Ғасырлар бойы Рикадиде гректер, римдіктер, византиялықтар және нормандар қоныстанды: олар жолдар мен қорғаныс инфрақұрылымдарын (жолдар, көпірлер, жағалаулар мен өзендерді қорғайтын мұнаралар) салған және бұзған. Көптеген археологиялық жаңалықтар әлі де көрініп тұр, ал басқалары Реджио Калабрия Ұлттық мұражайында сақталған. Бір кезде Рикади Тропея қаласына бағынышты болды. 1799 жылы Рикади тұрғындары француз генералы Шампионнеттің арқасында тәуелсіздік алды, ол Неаполь Корольдігін (Рикади бұрын оның құрамында болған) жаулап алған. 1811 жылы қабылданған ереженің негізінде Рикади Калабрия Ультериореге қарасты Монтелеоне ауданының (қазіргі Вибо Валентия) муниципалитетіне айналды. Төменгі Тиррен теңізінің маңызды туристік орындарының біріне айналуға дейін Гроттицельде ауыл шаруашылығы мен балық аулаумен айналысқан адамдар тұрды. 80-жылдардың ортасына қарай бұл жер Рикади экономикасының негізгі күшіне айналды. Туризмнің арқасында соңғы онжылдықтарда жергілікті тұрғындардың табысы мен тұрмыс деңгейі арта түсті (кейбір деректер бойынша, кішкентай қаланың жан басына шаққандағы табысы Калабриядағы ең жоғары көрсеткіштердің бірі). Гроттицель маңында жүздеген туристік нысандар салынды: олардың ішінде кемпингтер, теңіз жағасындағы туристік кешендер, 2-ден 5 жұлдызға дейінгі қонақүйлер, төбелердегі тұрғын үйлер мен шаруашылық демалыс орындары бар.

Мәдениет

"Егіншілік мұражайы" 1992 жылдың мамыр айында жұртшылыққа есігін ашты. Шамамен 500 экспонаттан тұратын қорында қарапайым шаруашылық машиналарын, зығыр және сырға талшығы сияқты жергілікті дақылдарды өңдеуге арналған құралдар мен терракота ыдыстар ұсынылған. Джузеппе Берто конференциялық орталығында орналасқан бұл коллекция тұрақты түрде көрсетілімде.

Мерекелік шаралар

Діни мерекелер қасиетті Закарияның (Қамқоршы Әулие – 5 қарашада), қасиетті Биажионың (3 ақпанда), Падуандық Антонийдің (13 маусымда), қасиетті Доминиканың (6 шілдеде) және Ыстық Көңілді Марияның (15 тамызда) құрметіне тойланады.

Ауыл шаруашылығы

Тропея қызыл пиязы, Тропеядан шыққан атақты қызыл пияз, жағалау бойында өсіріледі. Олар өңделіп, Италияның түкпіл-түкпіліне, Солтүстік Еуропаға және басқа да елдерге жіберіледі. Бұған қоса, көкөністер, цитрус жемістері (апельсин, лимон, бергамот) және ндюжа – дәмделген шошқа еті мен қызыл бұрыштан жасалған салам да өндіріледі.

Балық аулау

Қызылбалық, тунец, бас, дентекс, теңіз жаңғағы, конгер, мулет, морей, сиырша.

Туризм

Гроттичельдің үш шығанағы ("кішкентай үңгірлер") Калабриядағы Рикади муниципалитетіндегі ең танымал және ең әсерлі суға түсу орындары болып табылады, сондай-ақ олар Капо Ватиканомен (Ватикан мүйісі) байланысты. Гроттичельден кіші, шалғай және көркем жағажайларға қол жеткізуге болады.