Кіріспе
Жүсіптің, Мәриямның және нәресте Исаның қашуы туралы Киелі кітаптағы оқиға. Мысырға қашу – Матай ілтебігінде (Матай 2:13–23) және Жаңа өсиеттегі апокрифтерде баяндалған оқиға. Ғалымдардың келуінен кейін көп ұзамай, Жүсіпке түсінде періште көрініп, оған Мәриям мен нәресте Исаны алып Мысырға қашуды бұйырды, себебі патша Ирод осы баланы іздеп, өлтіруге тырысады. Бұл оқиға өнерде Исаның тууының соңғы эпизоды ретінде жиі бейнеленеді және Әулие Мәриямның өмірі мен Мәсіхтің өмірінен құралған циклдердің маңызды бөлігі болды. Әңгімелік дәстүрде "Мысырға қашу кезіндегі демалыс" бейнесі 14-шы ғасырдан кейін дами бастады.
The flight into Egypt is a story recounted in the Gospel of Matthew (Matthew 2:13–23) and in New Testament apocrypha. Soon after the visit by the Magi, an angel appeared to Joseph in a dream telling him to flee to Egypt with Mary and the infant Jesus since King Herod would seek the child to kill him. The episode is frequently shown in art, as the final episode of the Nativity of Jesus in art, and was a common component in cycles of the Life of the Virgin as well as the Life of Christ. Within the narrative tradition, iconic representation of the "Rest on the Flight into Egypt" developed after the 14th century.
Иродтан қашу
Исаны іздеп келген қасиеттілер Иерусалимдегі Ұлы Иродқа барып, жаңа туған «Яһудилердің Патшасын» қайда табуға болатынын сұрады. Ирод баласының өзінің тағына қауіп келтіретініне қорқып, оны өлтіруге тырысты. Ирод осы баланы өлтіру ниетімен күнәсіздерді қырғынға ұшыратты (Матай 2:16). Бірақ бір періште Жүсіпке түсінде көрініп, Иса мен анасын Мысырға алып кетуді ескертті (Матай 2:13). Мысыр Ирод патшалығының шегінен тыс болғандықтан, қашуға қолайлы орын болды. Алайда, Мысыр да, Иудея да Рим империясының құрамына кіріп, «теңіз жолы» деп аталатын жағалау жолы арқылы байланыстырылғандықтан, олардың арасында саяхаттау оңай және салыстырмалы түрде қауіпсіз болды.
Мысырдан оралу
Біраз уақыттан кейін қасиетті отбасы Мысырдан оралды. Мәтінде Иродтың қайтыс болғаны айтылады. Ирод б.з.д. 4 жылы қайтыс болды деп есептеледі, және Матай оның қалай өлгенін айтпаса да, яһуди тарихшысы Иосиф Флавий оның қанды өлімін ерекше бейнелейді. Қасиетті отбасы қайтып оралатын жер Яһуда деп көрсетілген, бұл Жаңа Өсиеттегі жалғыз орын, онда Яһуда бүкіл Яһуда және Ғалилеяның географиялық сипаттамасы ретінде қолданылады (Матай 2:20), діни топтарды немесе яһуди халқын жалпылама білдірмейді. Дегенмен, олар бастапқыда Яһудаға қайтып оралып бара жатқандай сипатталған, бірақ Архелай жаңа патша болғанын білген соң, олар Ғалилеяға баруға шешім қабылдады. Тарихи деректер бойынша, Архелай өте зорлықшыл және агрессивті патша болғандықтан, 6 жылы римдіктер халықтың шағымдарына жауап ретінде оны тақтан түсірді.
Тарихилығы
Лұқаның Ізгі хабарында бұл оқиға баяндалмаған, оның орнына Киелі Отбасы Иерусалимдегі ғибадатханаға барып, содан кейін Назарет қаласына оралған. Сондықтан Иса семинарының жақтастары Лұқа мен Матайдың тууы мен балалық шағы туралы айтқандарының бәрі қиялдау екеніне келіседі. Матайдың басты тақырыбы – Исаны Мұса пайғамбармен салыстыру, және Мысырға қашу осы тақырыпты көрсетеді. Матайдың балалық шағы туралы баяндауына қатысты, 20 ғасырдың британдық ғалымы Уильям Нил былай деді: «Егер біз тартымды поэтикалық безендірулерден тысқары қарасақ, біз өте ықтимал тарихпен бетпе-бет келеміз. Киелі Отбасының Иродтың өлімінен кейін Мысырға қашуы және олардың қайтып келгенде Ғалилеяға қоныстану себебі, Лұқаның Назаретте тұрғандары туралы ақпаратынан бөлек, жағдайларға байланысты ықтимал». Anchor Bible Series тізіміндегі Матайға арналған түсіндірмелерінде У. Ф. Олбрайт және С. С. Манн былай деп мәлімдейді: «Отбасының Мысырға қашу оқиғасының тарихилығына күмән тудырудың қажеті жоқ. Ескі өсиетте қуғын-сүргіннен, кек алудан немесе экономикалық қысымнан Мысырға паналаған жеке тұлғалар мен отбасылар туралы көптеген сілтемелер бар». Британдық ғалым Р. Т. Франс та оқиғаның тарихилығын қолдайды. «[Жүсіптің] Мысырды жер аудару орны ретінде таңдауы үкіметтен жазалаудан қорқып жүрген басқа палестиналықтардың әдеттеріне сай келді; көрші елде үлкен еврей халқы болғандықтан, ол айқын паналау орны болды. Архелайдың Яһудеяны араламай, Ғалилеяда қауіпсіздік күтуі біз білетін саяси жағдайға сәйкес келеді».
Христиандық
Бұл оқиға Жаңа Келісімнің апокрифтік жазбаларында кеңінен дамытылды, мысалы, жас Исаның алдында пальма ағаштары иілуі, Исаның айдаһарларды қолға түсіруі, шөлдің жануарлары оған құрмет көрсетуі және кейін Исамен бірге айқышқа тігілетін екі тонаушымен кездесуі. Кейінгі әңгімелерде Саломия Исаның күтушісі ретінде отбасыға қосылды. Мысырдағы оқиғалар Мысырда орналасқан Копт Православ шіркеуі үшін ерекше маңызға ие, сондықтан Мысырдың барлық аймақтарында отбасы тоқтаған жерлерді көрсететін көптеген шіркеулер мен қасиетті орындар бар. Олардың ең маңыздысы – қасиетті Сергий мен Бах шіркеуі, ол отбасының үйі орналасқан жерде салынған деп есептеледі. Шығыс христиандығында «Қашу» туралы ең толық және ықпалды әңгімелердің бірі, шамамен жетінші ғасырдағы Псевдо-Матфей Ізгі хабарында келтірілген. Онда күннің ыстығынан шаршаған Мәриям пальма ағашының көлеңкесінде демалады. Сәби Иса керемет түрде пальма ағашын иіп, Мәриямға жемісін ұсынады және тамырынан су ағыны шығарып, оған су береді.
Мұсылман
Құранда Мысырға қашу дәстүрі қамтылмаған, бірақ Әл-Муминун, 50 оған сіңісіп кеткен болуы мүмкін: «Біз Мәриямның ұлы мен анасын бір белгі етіп жасадық және оларды тыныш, суы мол, биік жерде қоныстандырдық». Дегенмен, Исаның тууы туралы оның баяндауы Псевдо-Матфей Ізгі хабарындағы қашу туралы баяндауға өте ұқсас: Мәриям құрма ағашының сабағына сүйеніп баласын туды, ол керемет түрде оған құрмалар мен су ағынын сыйлады. Сондықтан бір дәстүр екіншісіне қарыз болған деп есептеледі. Кейінгі мұсылман жазушыларының көптеген түрлілері Исаның өмірін баяндағанда Мысырға қашу туралы әңгімелер жеткізді. Мысалы, Әбу Исхақ әт-Талабидің «Араис әл-мажалис фи қисас әл-анбиях» – пайғамбарлар өмірінің баяны, қашуды және одан кейін Мысырда он екі жыл тұруды баяндайды; сондай-ақ әт-Табаридің «Пайғамбарлар мен патшалар тарихы» еңбегі де бар.
Литургиялық еске алулар
Копт православие шіркеуі 24 пашонда (Григориан күнтізбесі бойынша 1 маусымда) "Иеміздің Мысырға кіруін" еске алады. Шығыс православие шіркеулері мен грек-католик шіркеулері 26 желтоқсанда Мысырға қашуды еске алады. Католик шіркеуінің Римдік Миссалының 1962 жылға дейінгі басылымдары 17 ақпанда осы оқиғаға арналған айын ұсынады. Марониттік католик шіркеуі 29 желтоқсанда Мысырға қашуды және 30 желтоқсанда "Мысырдан Назаретқа оралуды" еске алады.
Өнер саласында
Мысырға қашу – өнерде жиі бейнеленетін тақырып. Онда Мария мен сәбиді есекке мінгізіп, Жүсіп бастап келе жатқан көрінісі көрсетіледі. Бұл суреттер Византиялық Бейт-Лехемге жасалған сирек сапардың ежелгі иконографиясымен байланысты. Дегенмен, кейде Жүсіп баласын иығына көтеріп алып жүреді. 1525 жылға дейін бұл көбінесе үлкен циклдердің бір бөлігі болып келді, мысалы, Құдай тууы, Мәсіхтің өмірі немесе Марияның өмірі. 15 ғасырдан бастап Нидерландыда Киелі отбасының саяхат барысында демалуы бейнеленген, Киелі кітапта көрсетілмеген тақырып – Мысырға қашу кезіндегі тынығу кең таралды. 16 ғасырдың соңына қарай бұл көрініс алғашқы саяхатшы отбасыдан да жиі кездесетін болды. Отбасына көбінесе періштелер еріп жүреді, ал ертеректегі суреттерде кейде Иеміздің інісі, Жақыптың ағасы бейнеленген. Ол Жүсіптің бұрынғы некеден туған ұлы ретінде түсіндіріледі. Мұндай көріністердің фонында (Трент соборы жазбалардағы қосымша мәліметтерге шектеу қойғанға дейін) көптеген апокрифтік кереметтер бейнеленді, бұл ландшафт суретінің дамуына мүмкіндік берді. "Бидай кереметі" көрінісінде, қуып жететін сарбаздар шаруалардан Қасиетті отбасы қашан өткенін сұрайды. Шаруалар шындықты айтады, олар бидай егіп жатқанда өткенін мәлімдейді, бірақ бидай керемет түрде толық бойға жетіп өседі. "Сенімді мүсіннің кереметі" көрінісінде, сәби Иса өткен кезде, пұтқа табынушылардың мүсіні тұғырынан құлайды және шөлден бұлақ ағып шығады (бастапқыда бөлек болған оқиғалар кейін біріктірілді). Басқа да аңыз бойынша, қарақшылар саяхатшыларды тонаудан бас тартып, құрма ағашы иіліп, жемісін алуға мүмкіндік береді. 16 ғасырда ландшафт суретіне қызығушылық артқан кезде, бұл тақырып жеке суреттер үшін танымал болды, көбінесе үлкен ландшафтта шағын бейнеленген тұлғалар көрсетілді. Бұл тақырып неміс романтиктерінің арасында ерекше танымал болды, ал 19 ғасырдың соңында Жаңа өсиеттегі көптеген тақырыптардың бірі ретінде шығыстық стильде бейнеленді. 18 ғасырдың суретшісі Джанбатиста Тиеполо Мысырға қашудан 24 көріністі бейнелейтін суреттер сериясын жасады, олардың көпшілігі тек Қасиетті отбасының саяхаттаған түрлі көріністерін көрсетті. Мысырға келгеннен кейін орын алатын оқиға – сәби Исаның өзінің туысы, сәби Жақия Шомылдыру рәсімін жасаушымен кездесуі. Аңыз бойынша, ол Бетлехемнен бас періште Уриелдің қырғыннан бұрын құтқарылып, Мысырда Киелі отбасына қосылған. Екі қасиетті баланың кездесуі Ренессанс кезеңінде көптеген суретшілердің туындыларында бейнеленді, Леонардо да Винчи және Рафаэль осы тақырыпты танымал етті, мысалы, Леонардоның "Тастар құдайы" сияқты туындылары арқылы. "Мысырға қашу" Генри Осава Таннердің сүйікті тақырыбы болды, ол Киелі отбасының Ирод патшаның өлтірушілерінен жасырынуын бейнелейді (Маттай 2:12–14). Онда Таннер жеке бостандық, қуғын-сүргіннен қашу және афроамерикалықтардың Оңтүстіктен Солтүстікке көшіп кету мәселелеріне деген сезімталдығын көрсетеді. Ортағасырлық Ордо Рахелис циклінің екі пьесасында Мысырға қашу туралы әңгіме бар, ал Флери пьеса кітабында Мысырдан қайтудың жалғыз драмалық бейнесі сақталған.
Музыка саласында
Француз композиторы Гектор Берлиоздың 1854 жылғы "Христос балалығы" ораториясы Иродтың түсінен бастап, оның Даналармен кездесуінен, періштелердің ескертуінен және Мысырға қашудан, Киелі Отбасының Саиске келгеніне дейінгі оқиғаларды суреттейді. Немец композиторы Макс Брухтың екі хорлық туындысы Мысырға қашу тақырыбын негізге алады: "Киелі Отбасының қашуы" (1863) және "Мысырға қашу" (1871). Немец композиторы Валентин Руккбейер "Мысырға қашу" деген опера жазды, ол 2021/22 жылдары Модена коммунальдық театрында, Линц мемлекеттік театрында және Сербия ұлттық театрында қойылды.
Назареттіктер, назареттіктер және назирлер
Лұқа Исаның отбасының бастапқыда Назарет қаласынан екенін айтса, Матай олардың Архелайдан қорқып, Иродтың орнын басып Яһудеяны басқарғандықтан, сол қалаға көшіп келгенін жазады. Назарет, қазіргі кезде қала, Ескі Ұстазда, Иосиф Флавийдің еңбектерінде немесе раввиндік көздерде есімдері жоқ. Дегенмен, көптеген христиандық Киелі кітап археологтары, мысалы, евангелист және египтолог Кеннет Китчен, Иса заманында осы аймақта ауыл болғанына сенімді. Кларк Назареттің ірі Сепфорис қаласынан солтүстікке қарай орналасқандығын атап көрсетеді. Ол кезде Сепфорис Ұлы Иродтың қайтысынан кейін болған қырқыстарда көп бұзылған еді және Ирод Антипа оны қайта жаңартып жатқан. Сондықтан Кларк, Жүсіптің, ағаш шеберлігімен айналысатын адамның, осында жұмыс табуға мүмкіндік алғанын болжайды. «Ол назареттік деп аталады» деген қысқаша тізімнің қиындығы – оның Ескі Ұстазда немесе басқа да қолда бар көздерде кездеспейтіні. Ең жақын ұқсас мәтін – Жарғылар кітабында Самсон туралы айтылады, онда бала назир болады делінеді, ал назир – діни тақуалықты ұстанатын белгілі бір типтегі адам. «Назир» және «Назарет» есімдерінің өте ұқсас болуы, Назарет есімі Евангелия жазылғанға дейін басқа көздерде кездеспеуі және мәтіннің батырдың тууы туралы бірге жүретін сөйлемдерге ұқсас болуы көптеген зерттеушілерді Матайдың бастапқыда Исаны назир деп атағанын, бірақ кейін «назареттік» деп өзгертіп, Назарет деген жерді ойлап тапқанына алып келді, себебі тақуалық талаптары кейінгі діни практикаларға қайшы келді. Киелі кітап зерттеушісі Р.Т. Франс бұл түсіндірмені жоққа шығарып, Исаның назир емес екенін және оның ешқашан назир деп сипатталмағанын айтады. Тағы бір теория, бұл Исаның пайғамбарлығындағы «Исаның тұқымынан таяқ шығады және оның тамырларынан бұтақ өседі» деген сөздерге негізделген. Еврей тілінде «бұтақ» деген сөз נצר (netzer) деп аударылады. «Нецериттер» деп аталатын діни рудың Нецерет/Назарет болып белгілі болған жерге қоныстанғаны мүмкін. Баргил Пикснер «Иисус Галилея арқылы жүргенде» атты еңбегінде Исаға берілген «назареттік» атауы оның туған қаласына емес, патшалық тегіне сілтеме жасайтынын айтады. Бұл сөздерді грек тіліне аударғанда мағынасын жоятын болса да, Матайдың жазбаларында еврей тіліндегі сөздермен ойнау жиі кездеседі, бұл осы Евангелияның кейбір бөлімдері бастапқыда еврей тілінде жазылғанын көрсетеді.
Мысырға қашумен байланысты христиандық дәстүрлер
Мысырға қашу – Мәриямның жеті қайғысының бірі. Жергілікті француз дәстүрі бойынша, Безиердің алғашқы епископы ретінде құрметтелген мысырлық әулие Афродизий, Киелі Отбасы Мысырға қашқанда оларға пана берген адам болған. Копт христиандығында Киелі Отбасы Мысырдың көптеген аймақтарын аралаған, оның ішінде Мустуруд (қазіргі Мәриям Ана шіркеуі орналасқан жер), Уади Эль Натрун (онда төрт ірі монастырь бар) және Ескі Каир, сондай-ақ Фарама, Тель Баста, Саманоуд, Билбайс, Самалут, Маади, Әл-Матария, Арган және Асиут сияқты жерлерге барған деп есептеледі. Сондай-ақ, Киелі Отбасы Копт Каиріне барып, Әулие Сергий мен Баку шіркеуінің (Абу Серга) және Киелі Мәриям шіркеуінің (Вавилон Эль Дараг) қазіргі орналасқан жерінде болған. Әл-Матарияда, бұрынғы Хелиополисте және қазір Каирдің бір бөлігінде 1672 жылы отырғызылған сикомор ағашы (және оған іргелес шіркеу) бар. Бұл ағаш, Мариямның демалып өткен немесе кейбір деректерде қуғыншылардан ағаш қуысының ішінде жасырылған жеріндегі бұрынғы ағаштың орнына отырғызылған. Ал ізгі ниетті бұлбұлдар кіреберісті тығыз тормен жапқан деседі.
Комментарийлер
Корнелий Лапид Мысырға қашу туралы пікір білдіріп, «тропологиялық тұрғыдан Мәсіх Мысырға қашып кетті, бізді жер аударылуды жек көруге үйрету үшін және біз, жер бетіндегі саяхатшылар мен шеттенушілер ретінде, көктегі нағыз отанымызға ұмтылуымыз үшін. Сондықтан Петр Хризолог (Serm. 115) былай дейді: «Мәсіх қашу арқылы бізді қудалау кезінде қашуды жеңілдетуі үшін қашты». Әйгілі Григорий Назианз (Orat. 28) «Барлық жер мен ешбір жер менің елім емес» деді. Григорий үшін ешбір жер отаны болған жоқ, себебі оның отаны – көк. Ол бүкіл әлемді өзінің отаны деп қарағандықтан, әрбір жер оның отаны болды. Сократтан қай елден екені сұралғанда, ол: «Әлемнің азаматымын» деп жауап берді.
Юст Кнехт ұшудың Құдайдың барлықбілімін көрсеткенін айтады, былай деп жазады: «Құдай Иродтың ертеңгісін екі жасқа дейінгі балаларды өлтіру үшін Бетлехемге әскер жіберетінін білді; сондықтан киелі Жүсіпке түн ортасында қашуға бұйрық берді. Раббы Құдай Иродтың қайтыс болатын уақытын, сондай-ақ оның ұлы және мұрагері Архелайдың зұлым мінезін де білді. Сондықтан Жүсіпке Яһудеяға қайтып бармай, Ғалилеядағы Назарет қаласына барып, онда тұруға бұйырды». Роджер Бакстер өзінің «Медитацияларында» ұшу туралы ой бөліседі: «Құдайдың ойлары мен адамдардың ойлары қаншалықты өзгеше! Мәсіх дүниеге келгеннен кейін дереу жер аударылды. Құдіретті Құдай оңайлықпен Иродтан әлемді құтқара алатын, оның ашуын басаңдата алатын немесе Өзінің Құдай Ұлын көрінбейтін ете алатын еді, бірақ ол қауіпсіздіктің қарапайым жолдарын таңдады және оның Ұлы қашуға мәжбүр болды. Бұл Құтқарушының қадір-қасиетіне келтіретін үлкен кемшілік және қиындықтарға толы еді. Құдай Өзі сүйетін адамдармен осылай қарым-қатынас жасайды. Сен Құдайдың Ұлынан артықсың ба? Егер солай болса, неліктен Оның құдіреті сен үшін дайындаған сынақтарға шағымданасың?»