Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Питриазис рубра пиларис – қызғылт-сары түсті, қабыршақтанған жалаңаш дақтармен және кератоздық фолликулярлық папулалармен сипатталатын созылмалы аурулар тобы. Симптомдарына теріде қызғылт-сары түсті (лат. rubra) дақтар, күшті қабыршақтану (лат. pityriasis), мазасыз қышу, қол-аяқ терісінің қалыңдауы және шаш түбірлерінің айналасындағы қалың дөңгелектер (лат. pilus – шаш үшін) жатуы мүмкін. Кейбір жағдайларда, бастапқы белгілерге аяқ-қолдар мен дененің басқа бөліктерінің ісінуі де кіруі мүмкін. PRP-нің клиникалық дамуы мен жақсару қарқыны әртүрлі болады. Қазіргі таңда PRP-нің нақты себебі немесе емделу жолы белгісіз. Бұл ауруды алғаш рет 1856 жылы Мари Гийом Альфонс Деверджи сипаттаған, сондықтан бұл жағдай Деверджи ауруы деп те аталады.
Pityriasis rubra pilaris refers to a group of chronic disorders characterized by reddish orange, scaling plaques and keratotic follicular papules. Symptoms may include reddish orange patches (Latin: rubra) on the skin, severe flaking (Latin: pityriasis), uncomfortable itching, thickening of the skin on the feet and hands, and thickened bumps around hair follicles (Latin: pilus for hair). For some, early symptoms may also include generalized swelling of the legs, feet and other parts of the body. PRP has a varied clinical progression and a varied rate of improvement. There is currently no known cause or cure for PRP. It was first described by Marie Guillaume Alphonse Devergie in 1856, and the condition is also known as Devergie's disease.
Жіктеу
Ұлыбританиялық доктор В. А. Д. Гриффитс 1980 жылдардың басында ПРП-ның алты түрін жіктеді. Қазіргі уақытта ПРП-ның себептері әлі белгісіз, ал симптомдарды анықтау қиын болуы мүмкін. Көбінесе, ПРП диагнозын дәл қою үшін бірнеше маманға кеңес сұралады. Дерматологтар ПРП-ның қалыптасқан және тұқым қуалайтын (отбасылық) түрлерін анықтаған және оларды медициналық журналдарда сипаттаған. Қалыптасқан түрінде көбінесе бірнеше жыл ішінде симптомдардың спонтанды немесе біртіндеп басылуы байқалады, бірақ ұзақ мерзімді симптомдар жылдар бойы сақталуы мүмкін. Тұқым қуалайтын түрі бала кезінде басталып, ересек шаққа дейін жалғасады. ПРП көбінесе 50 жастан асқан адамдарда дамиды, бірақ кез келген жастағы, нәсілдік және ұлттық топқа жататын адамдарға әсер етуі мүмкін. Әйелдер мен еркектер шамамен бірдей дәрежеде зардап шегеді.
Dr. W. A. D. Griffiths, from Great Britain, classified six forms of PRP in the early 1980s. At this time, the causes of PRP are still unknown and symptoms can be difficult to diagnose. Frequently, more than one medical professional will be consulted before an accurate PRP diagnosis is made. Dermatologists have identified both an acquired form and an inherited form (familial) of PRP and have described them in medical journals. The acquired form usually shows a spontaneous or gradual remission of symptoms within several years although long term symptoms may continue for years. The inherited form starts early in childhood with persistent long term symptoms into adulthood. Although most people who develop PRP are over age 50, individuals of any age, race, and nationality can be affected. Women and men seem to be equally affected.
Емдеу
Емоллиенттермен емдеу терінің жарылуы мен құрғақтығының белгілерін жеңілдетуге қолданылады. Ұйықтар алдында пластикалық окклюзия астында майлағыш құралдарды қолдану қол мен аяқтардағы қабыршақтарды кетіруге көмектеседі. Басқа да жергілікті емдеулерге: жеке кортикостероидтар немесе кератолитиктермен (мысалы, мочевина және D3 витаминінің аналогтары) біріктірілгендері жатады. Ең тиімді терапия – ацитретин және изотретиноин сияқты оральды ретиноидтарды ұзақ мерзімді қолдану. Басқа тиімді жүйелік тәсілдерге: метотрексат, циклоспорин және кортикостероидтар кіреді. IL 23/IL 12-ні блоктайтын моноклональды антидене – устекинумабтың да тиімді болуы мүмкін екендігі туралы хабарламалар бар.
Treatment with emollients is used to relieve symptoms of cracking and dryness. Application of lubricants under plastic occlusion before bedtime appears to aid removal of scales on hands and feet. Other topical options include: topical corticosteroids alone, or combined with keratolytics, such as urea and vitamin D3 analogues. The most effective therapy is long term use of oral retinoids, such as acitretin and isotretinoin. Other effective systemic approaches include: methotrexate, cyclosporin and corticosteroids. There are also reports that the monoclonal antibody ustekinumab (which blocks IL 23/ IL 12) may be effective.