Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Лейте провинциясының муниципалитеті, Филиппин.
Municipality in Southern Leyte, Philippines
Бонток, ресми түрде Бонток муниципалитеті (; ) – Филиппиннің Оңтүстік Лейте провинциясындағы 4-ші сыныпты муниципалитет. 2020 жылғы халық санауы бойынша, халқы 29 799 адамды құрайды. Қала Оңтүстік Лейте мемлекеттік университетінің Бонток кампусына орналасқан, ол ауыл шаруашылығы және өнеркәсіптік бағыттар бойынша білім береді. Қала тұрғындары Киелі Бала Исаның құрметіне мереке тойлайды. Жыл сайын 15 қаңтарда өткізілетін Уланг фестивалінде түрлі-түсті киімдердегі қатысушылар Сеньор Санто Нино (Киелі Бала Иса) иконасының құрметіне билейді. Сеньор Санто Ниноға сенімділер оның иконасына қол тигізу арқылы ауруларды емдейтін керемет күштерге ие екенін айтады.
Bontoc, officially the Municipality of Bontoc (; ), is a 4th class municipality in the province of Southern Leyte, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 29,799 people. The town is home to the Bontoc Campus of the Southern Leyte State University, which offers agricultural and industrial courses. The town celebrates their fiesta in honor of the Holy Child Jesus. The Ulang Festival, held annually on January 15, is celebrated by colorful participants dancing in honor of the icon of the Señor Santo Niño (Holy Child Jesus). Some devotees to the Señor Santo Niño said that it can performed miracles that can heal sickness of those who touches the said icon.
Этимология
«Бонток» атауы қазіргі Рим-католик зиратының жанындағы Бонток арнасы деп аталатын ежелгі өзеннен шыққан. Бұл жерде испандық билік басталғанда «даан лунгсод» деп аталатын ежелгі қала орналасқан.
The name “Bontoc” is derived from an old creek called Bontoc creek near the present Roman Catholic Cemetery where old “pueblo” called Daan Lungsod existed during the early Spanish regime.
Тарих
Испандықтар келгенге дейін Бонток – аз тұрғындары бар, жабайы жануарлар мекендейтін далалы аймақ болатын. Испандықтар келгенде, олар Салог өзенінің тарихи алқабындағы құнарлы жазықтар мен аузында орналасқан, гүлденген ауылдарда қоныстанған, бір-бірімен соғысқан ежелгі малай тайпаларын кездестірді. Олар осы соғысқан тайпаларды және қоныс аударғандарды сәтті бағындырып, кейін Бонтоктың бариосының ядросын құраған ауылдар шоғырын құрды. Тарихқа сүйенсек, ежелгі соғысқан басшылардың ең танымалдарының бірі – Мариано Барселон, оған «Тахуг» деген лақап ат қойылған. Ол батырлардың ең батылы деп есептелді. Оның есімі 16 ғасырда Филиппин суларын шарлаған мори қарақшыларын қорқытқан. Испандық билік тұсында және американдық билік орнағанға дейінгі кезеңде Бонтокты «кабаса де барангай» атты жергілікті басшылар басқарды, ол сол кездегі бірлік үкіметтік ұйым болды. Бонток сол кезде Либагон қаласына қарасты «пуэбло» болып есептелді, ол көп жылдар бойы «капитан» немесе «гобернадорсильо» аталғандар арқылы азаматтық және діни мәселелерде халықты басқарды. Осы кішкентай пуэблоны басқарған барангай кабасалары өз халқынан «капитан» деген құрметті аталымға ие болды. Сол кезде шіркеу үкімет істеріне зор ықпал етіп тұрды. Діни қызметкерлерді ренжіткен немесе діни тәртіпке бағынбаған адамдар қатаң жазаланды. Бұл барионың жергілікті басқаруын жүзеге асырған белгілі капитанның арасында: Иларио Барселон, Мануэль Лейес, Ромуальдо Тубия, Флорентино Флорес, Фелипе Агилар және соңғы танымал кабаса немесе капитан – Джерадо Фаелнар, халық арасында Капитан Дадой деп танымал болған, оның басқаруы американдық оккупацияның алғашқы күндеріне дейін созылды. Американдықтар келгеннен кейін Бонток Согодтың бірлік бариосына айналды. Жапондық оккупация кезінде қала жапондықтарға қарсы қарсылық қозғалысының орталығы болды, бас штабы Ситио Маминоу, Барангай Банахауда орналасып, полковник Руперто К. Канглеон басшылық етті. Бір мәрте, жапондық әскерлердің толық жүк көлігі бар патрульдік тобы Ситио Тресе, Барангай Санто-Ниньода толығымен жойылды. Осы оқиғаға арналған шағын ескерткіш Ситио Треседегі Бонток автопаркінің алдында орналасқан. 1950 жылдың 15 маусымында Республикалық заңның №522 ережелеріне сәйкес, ол толыққанды муниципалитетке айналды.
Before the coming of the Spaniards, Bontoc was a wilderness where few natives lived and wild animals roamed. When the Spaniards came, they found scattered warring tribes of primitive Malays who settled in prosperous villages near the mouth and along the fertile plains of the historic Salog river basin. They then successfully subjugated these warring tribes and immigrants and founded a cluster of villages which later on formed the nucleus of the Barrio of Bontoc. As far as history could recall the most popular among the ancient warring chiefs, was Mariano Barcelon who was nicknamed as "Tahug". He was acclaimed to be the bravest of the braves. His name was a terror to the Moro pirates that swarmed Philippine waters during the 16th century. During the Spanish time up to the early part of the American regime, Bontoc was ruled by a succession of native "Cabezas de barangay", a unit government organization during that time. Bontoc was at that time a tributary "pueblo" belonging to the old town of Libagon which governed the people for many years both in civil and religious matter by a line of "capitanes" or gobernadorcillos. The cabezas de barangay who governed this little pueblo also earned for themselves the honor of being called "capitan" by their own people. The church wielded tremendous power at that time in the affairs of the government. Any person who offends the clergy or disobeys religious order is severely punished. Among the well known capitanes who controlled the reins of the local administration of this barrio were: Hilario Barcelon, Manuel Leyes, Romualdo Tubia, Florentino Flores, Felipe Aguilar and the last well known cabeza or capitan was Gerardo Faelnar popularly known among the people as Capitan Dadoy whose administration lasted up to the early days of American occupation. Shortly after the coming of the Americans, Bontoc became a unit barrio of Sogod. During the Japanese occupation, the town served as the seat of resistance movement against the Japanese with its general headquarters in Sitio Mamingaw, Barangay Banahaw and under the command of Colonel Ruperto K. Kangleon. In one notable raid, an entire truckload of Japanese soldiers on patrol was completely annihilated at Sitio Trece, Barangay Santo Niño. A small monument stands in front of Bontoc motor pool at Sitio Trece commemorates this event. On June 15, 1950, it became a regular municipality by the operative provisions of Republic Act No. 522.
География
Қала Соғод шығанағы ауданындағы ең үздік шаруашылық аймақ саналатын, бай аллювиалды жазықтың ұзын бөлігінде орналасқан. Оны Салог және Дивизория өзендері суландырып тұрады. Жерінің құнарлы болуының арқасында күріш өсіру кеңінен дамыған. Қала сонымен қатар Бей ауданында абака, копра және темекі өндірісімен айналысады.
The town is situated on a long stretch of rich alluvial plain, which considered as the greatest farming region in the entire Sogod Bay District, and is drained by the Salog and Divisoria Rivers. Because of its rich soil, there is much rice farming. The town is also the producer of abaca, copra and tobacco in the Bay District.