Кіріспе

Исландиялық католик епископы және ақын (1484–1550)

Йон Арасон (1484 – 7 қараша 1550) – Исландиядағы протестанттық реформацияның енгізілуіне қарсы күресі үшін өлім жазасына кесілген исландиялық католик епископы және ақын.

Өмірбаян

Жон Арасон Гритада дүниеге келді, Исландияның бенедиктин аббаттығы Мункаþверáда білім алды және шамамен 1504 жылы католик діни қызметкері болып изгіленді. Холар епископы Готтскалк Николяссонның назарына ілігіп, Норвегияға екі миссиямен жіберілді. 1520 жылы Готтскалк қайтыс болғанда, Жон Арасон Холар епископтығына оның орнына таңдалды, бірақ ол 1524 жылға дейін ресми түрде изгіленбеді. Исландияның басқа епископы, Скальхольттың Эгмундюр Палссон, Жонға күшті қарсылық көрсетті және тіпті 1522 жылы оны тұтқындауға тырысты, бірақ Жон неміс кемесімен Исландиядан қашып құтылды. Екі епископ 1525 жылы ақыры татуласты. Епископ Эгмундюр кейін Исландияға лютерандық дінді енгізуге қарсы болды, бірақ ол кезде қарт және соқыр болғандықтан оның қарсылығы тиімсіз болды. Діни қызметкерлердің бойдақ болуы ортағасырлық Исландияда тек діни қызметкерлер өз серіктестеріне үйленбеген деген мағынада ғана қабылданды. Жон Арасонның ұзақ жылдар бойы серіктесі болған Хельга Сигурддардоттирден кем дегенде тоғыз баласы болды, олардың алтауы ересек жасқа жетті: ұлдары Ари, Бьёрн, Магнус және Сигурдр, қыздары Þórunn және Хельга. Хельга Сигурддардоттир әкесі Сигурдр Свейнбьярнарсон Адальдалурдегі Мулидегі қуатты діни қызметкер болғандықтан, отбасылық байланыстары арқылы Жонға маңызды одақтастар әкелді. 1522 жылы Жон төрт баласын – Ари, Бьёрн, Магнус және Þórunn – мұрагерлері ретінде ресми түрде қабылдады.

Патшамен күресу

Епископ Йон патшасы Кристиан III-мен дауға түсті, себебі епископ аралда лютеран дінін таратудан бас тартты. Бастапқыда ол бұл мәселеде қорғанысқа қатысты, шабуылға емес, бірақ 1548 жылы жағдай түбірінен өзгерді. Сол кезде ол епископ Огмундурмен күш біріктіріп лютерандарға қарсы шабуыл жасады. Дегенмен, епископ Огмундурдың қатысуы ұзаққа созылмады, өйткені денсаулығы нашарлап, ол тез арада Данияға жер аударылды. Йонның қарсылығының себебі дін ғана емес, сонымен қатар ұлттық сезім мен жеке мүдделер болды деп есептеледі. Ол даниялықтардың Исландияның діни бейнесін өзгерткеніне наразы болды және арал мәдениеті католиктік дінде қалу арқылы аз зардап шегетініне сенді. Йон Папа Павел III-тен келген қолдау хатынан күш алып, лютерандық идейяға қарсы күресін жалғастырды және католиктік Исландия үшін күресті. Осы күресте оған түрлі шайқастарда бірге шайқасқан заңды емес балалары да көмектесті. Бірақ Саудафелл шайқасында Йон мен оның екі ұлы Ари мен Бьёрн оның ең ірі қарсыласы Дади Гудмундссонмен тұтқынға алынды. Үшеуі де тұтқынға алынып, патшаның уәкіліне тапсырылды. Аңыз бойынша, Йонның тұтқындалғанын естіген қыздарының бірі оны құтқару үшін күш жинады, бірақ оның әрекеттері сәтсіз аяқталды. 1550 жылы Йон, Ари және Бьёрнның бастары кесіліп, католиктік Исландия үшін оның күресі аяқталды. Кейін Йонды қолдаған балықшылар патшаның уәкілі Кристиан Скриверді өлтірді; олардың Йонның ықпалды және бай қызы Þórunn Jónsdóttirдың ықпалымен оны өлтіруге көндірілгені айтылды. Гуннар Гуннарссон Йон Арасонды жазды (Копенгаген: Gyldendal, 1930), Йонның өміріне арналған көркем әңгіме. Алғашында дания тілінде жазылған бұл кітап ағылшын тіліне және басқа да тілдерге аударылды.