Кіріспе

Сорен Кьеркегордың "Махаббат туралы еңбектері" (Kjerlighedens Gjerninger) – Сорен Кьеркегордың 1847 жылы жазған кітабы. Бұл оның өз атымен жарық көрген еңбектерінің бірі, оның әйгілі "атаусыз" еңбектерінен өзгеше. "Махаббат туралы еңбектері" негізінен агапе махаббатының христиандық түсінігін қарастырады, ол эростық махаббатқа ([[Eros (love)) немесе достар мен туған-туыстарға арналған басымдық махаббатқа (филео) қарсы қойылады. Кьеркегор осы құндылықты жеке христианның өмір сүруін және қарым-қатынасын түсіну үшін пайдаланады. Экзистенциализмнің қалыптасуына үлес қосқан ол, христиандық Киелі кітаптың аяттарын келтіре отырып, оны және теологияның жоғары деңгейін қолданады. Көптеген тарауларда Жаңа өсиеттен алынған махаббат туралы айтылымдар келтіріліп, адамдардың секулярлық өмір салтынан (эстетикалық және этикалық сатылар) шынайы діни тәжірибеге және өмірге көшуі туралы ойлар талқыланады. Кьеркегорды түсіну үшін адам тәжірибесінің маңызы зор болғандықтан, шәкірттер мен Иса Мәсіхтің нақты қарым-қатынастары мен тәжірибелері мінез-құлықтың анық үлгілері ретінде бейнеленеді. Кьеркегорды христиандық этикалық тұрғысынан қарағанда (осы еңбек арқылы таныстырылған), оның діннің бағыттары сырттан қарағанда қалай жұмыс істейтінінен ерекшеленетінін атап өтуге болады. Бұл тек христиандық экзистенциализм ғана емес, сонымен қатар оның туған Даниясындағы саяси оқиғалар мен оның заманының нәтижесі де болып табылады.

Стиль

Кьеркегордың өзі айтқандай, "Еңбектер" – христиандық толғаулар, сөздер емес. Ол риторикалық стильде жазылған, онда ол өзінің ойларын жиі қайталайды және көптеген мысал келтіреді.