Кіріспе
15-16 ғасырлардағы неміс суретшісі және гравюрашы Майкл Волгемут (бұрын Вольгемут деп те аталатын; 1434, 30 қараша – 1519) – неміс суретшісі және гравюрашы, Нюрнберг қаласында шеберхана басқарған. Ол жас Альбрехт Дюрерді тәрбиелегенімен әйгілі. Волгемуттың суретші ретіндегі маңызы тек оның жеке туындыларында ғана емес, сонымен қатар ол басқарған үлкен шеберханада көркем өнердің түрлі салаларымен көптеген шәкірттер айналысқандығында, оның ішінде Альбрехт Дюрер 1486-1489 жылдар аралығында оның шәкірті болды. Оның ательесінде ірі алтарьлық суреттер мен басқа да қасиетті картиналар, сондай-ақ алтын мен бояумен әсем безендірілген, көптеген суреттерден тұратын, жоғары рельефтегі ағаштан ойылған бейнелер жасалды. Волгемут осы кезеңде неміс гравюрасының деңгейін қайта жаңғыртуға үлес қосып, жетекші суретшілердің бірі болды. Гравюралар жасау шеберхана жұмысының маңызды бөлігін құрады, ал ағаш блоктары Волгемуттың эскиздері бойынша ойылып жасалды. Олар негізінен Нюрнбергтегі көптеген баспагерлерге кітап суреттерін жеткізу үшін жасалынды, ал ең тартымдылары жеке сатылатын. Волгемуттың гравюралары гравюра жасау саласындағы жаңалықтарға сай, бұрынғыдан гөрі көлем мен көлеңкелерді жақсырақ бейнеледі. Көптеген жұмыстары күштілігімен және ағаш гравюрасының ерекше талаптарына тапқырлықпен бейімделуімен ерекшеленеді. Кейін ол Нюрнбергтегі қайтыс болған әкесінің шеберханасына оралды, оны анасы Валентиннің өлімінен бері басқарып келді. 1472 жылы ол Плейденвурфтың жесіріне үйленіп, оның шеберханасын өзіне қаратып алды.]] Екі үлкен және көп суреттермен безендірілген кітапта Волгемут пен оның кеңі Вильгельм Плейденвурф жасаған гравюралар бар; екеуі де Германиядағы ең ірі баспагер, Нюрнбергтік Антон Кобергердің баспасынан шықты, ол сонымен қатар Дюрердің куәгері болды. Біріншісі – Schatzbehalter der wahren Reichthumer des Heils (1491); екіншісі – Schedel-дің Historia mundi (1493), көбінесе Нюрнберг жылнамасы деп аталады, ол мәтіні үшін емес, 1809 көркем суреттер жинағы үшін жоғары бағаланады. Осы кезеңдегі басқа кітаптар сияқты, қалаларды, шайқастарды немесе патшаларды бейнелейтін көптеген гравюралар кітапта бірнеше рет қолданылды, тек мәтіндік жазулар өзгертілді. Кітап үлкен, екі беттік гравюрасының өлшемі шамамен 342x500 мм.
Michael Wolgemut (formerly spelt Wohlgemuth; 143430 November 1519) was a German painter and printmaker, who ran a workshop in Nuremberg. He is best known as having taught the young Albrecht Dürer. The importance of Wolgemut as an artist rests not only on his own individual works, but also on the fact that he was the head of a large workshop, in which many different branches of the fine arts were carried on by a great number of pupil assistants, including Albrecht Dürer, who completed an apprenticeship with him between 1486 and 1489. In his atelier large altar pieces and other sacred paintings were executed, and also elaborate carved painted wood retables, consisting of crowded subjects in high relief, richly decorated with gold and colour. Wolgemut was a leader among the artists reviving the standards of German woodcut at this time. The production of woodcuts was a large part of the work of the workshop, the blocks being cut from Wolgemut's designs. They were mostly made to supply the many publishers in Nuremberg with book illustrations, with the most attractive also being sold separately. Wolgemut's woodcuts followed the advances in engraving, depicting volume and shading to a much greater extent than before. Many are remarkable for their vigour and clever adaptation to the special necessities of the technique of woodcut. He then returned to his late father's workshop in Nuremberg, which his mother had maintained since Valentin's death. In 1472 he married Pleydenwurff's widow and took over his workshop;]]
Two large and copiously illustrated books have woodcuts supplied by Wolgemut and his stepson Wilhelm Pleydenwurff; both were printed and published by Germany's largest publisher, the Nuremberger Anton Koberger, who was also Dürer's godfather. The first is the Schatzbehalter der wahren Reichthumer des Heils (1491); the other is the Historia mundi, by Schedel (1493), usually known as the Nuremberg Chronicle, which is highly valued, not for the text, but for its remarkable collection of 1,809 spirited illustrations. As with other books of the period, many of the woodcuts, showing towns, battles or kings were used more than once in the book, with the text labels merely changed. The book is large, with a double page woodcut measuring about 342x500mm.
Суреттер
Вольгемуттың ең ерте белгілі туындысы – 1465 жылы жасалған, қазір Мюнхен галереясында сақталатын, төрт бөліктен тұратын, өте әдемі декоративтік жұмыс. 1479 жылы ол Цвиккау қаласындағы Әулие Мария шіркеуінің басты құрбандық алтарі үшін сурет салды, ол әлі күнге дейін сақталып келеді, және осы жұмысы үшін 1400 гульдендік үлкен сома алды. Оның ең жақсы және ең ірі туындыларының бірі – Нюрнбергтегі Августин монахтарының шіркеуі үшін жасалған үлкен алтарь, қазір мұражайға көшірілген; ол көптеген бөліктерден тұрады, және жергілікті халық құрметтейтін әулиелердің суреттерін бейнелейді. 1501 жылы Вольгемут Гослар қалалық әкімшілігін көптеген суреттермен безендіруге шақырылды; олардың кейбіреулері төбеде тақтаға, ал қалғандары қабырғаларда темпера техникасымен жұқа боялған матаға салынған. Ол портрет суретшісі ретінде үлкен даңққа ие болды, және оның осы саладағы кейбір жұмыстары шынайы бейнелеуінің күшімен және ерекше толықтығымен тамаша. Германиядан тыс жерлерде Вольгемуттың суреттері сирек кездеседі: Ливерпульдегі Корольдік институтында Пилаттың қолын жууы және Кресттен түсіру туралы екі жақсы мысал бар, бұл үлкен алтарьдың бөліктері болуы мүмкін. Өмірінің соңғы он жылында Вольгемут өзінің қолымен көп жұмыс істемеген сияқты. Оның соңғы туындыларының бірі – 1508 жылы Швабахта жасалған алтарь, оның шарты әлі де сақталып тұр. Ол 1519 жылы Нюрнбергте қайтыс болды.