Кіріспе

Синд провинциясындағы қала

Тхатта (‎[ʈɦəʈːoː]; ‎[ʈɦəʈːɑː]) – Пәкістанның Синд провинциясындағы қала. Тхатта Синдтің ортағасырлық астанасы болған және үш әулеттің билік орталығы қызметін атқарған. Тхаттаның тарихи маңызы қаланың ішінде және оның төңірегінде сақталған бірнеше ескерткіштерге алып келді. Тхаттадағы Макли некрополі – ЮНЕСКО-ның дүниежүзілік мұрасы тізіміне енген, әлемдегі ең ірі зираттардың бірі және 14-18 ғасырлар аралығында салынған көптеген монументалдық мазарларды қамтиды. Олар Синдтің оңтүстігіне тән, біріккен жерлеу стилінде жасалған. Қаланың 17 ғасырындағы Шах-Джахан мешіті әсем әшекейленген плиткалармен безендірілген және Оңтүстік Азиядағы плитка өнерінің ең күрделі мысалы саналады.

Этимология

Тата – өзен жағасындағы елді мекендерді білдіреді. Төменгі Синд аймағының ауылдық жерлеріндегі шаруалар қаланы көбінесе Thatta Nagar, немесе жай ғана Nagar деп атайды.

Ерте кездері

Татта Ұлы Александр заманында Индус өзеніндегі маңызды порт болған ежелгі Паталаның орны болуы мүмкін, бірақ Паталаның орны көп пікірталас тудырған. Оған дейін индустар оны Сарни Нагар деп атаған, ал б.з.д. 332 жылы гректер оны алғаш рет Патала немесе Патала деп атады, кейін Моғол кезеңінде Нагар-Татта болып өзгерді. Мұхаммед бин Касим 711 жылы Тхаттаның солтүстігінде жергілікті раджаны жеңіп, аймақты басып алды. Кейбір тарихшылар Тхаттаны араб шапқыншылары айтқан Дебалдың ежелгі теңіз порты деп санайды, бірақ басқалары осы портының орнын қазіргі Карачиде деп көрсетеді. 13 ғасырда Сумра әулетінің билігі әлсіреп, Тхатта мен Индус дельтасы 14 ғасырдың ортасына дейін олардың соңғы бекінісі болып қалды. 1351 жылы Сехваннан шыққан раджпут тегінің Самма әулеті қаланы жаулап алып, оны астана етті. Осы кезеңде Макли некрополі бақталау орны ретінде маңызға ие болды. Мұхаммед бин Тұғлақ 1351 жылы Тхаттаны басып алу науқаны кезінде қайтыс болды.

Португал тілі

1520 жылы Самма билеушісі Жам-Фироз Аргун Тархун әулетінің Шах Бегінен жеңіліске ұшырады, ал ол әулет Орталық Азиядағы кеңейіп жатқан Тимурид империясынан Ауғанстаннан ығыстырылған болатын. Тархундар 1500 жылдардың ортасында дүркіреп, Мұхаммед Иса Тархун (Мирза Иса хан I) 1555 жылы португалдықтардан көмек сұрауға мәжбүр болды. 700 португалдық әскер 28 кемемен келді, бірақ келген кезде Иса Тархунның қақтығыстан жеңіспен шыққанын анықтады. Тархундар португалдық әскерге жалақы төлеуден бас тартқаннан кейін португалдықтар қаланы тонап, оның зор алтын қорын тонады және көптеген тұрғындарын өлтірді. 1557 жылғы Тхатта қаласын тонауға қарамастан, 16 ғасыр португалдық тарихшысы Диого до Куто Тхаттаны Шығыстың ең бай қалаларының бірі деп сипаттады. Дегенмен, португалдықтардың қатысуы 16 ғасырдың басында Афонсу де Альбукеркидің 1507 жылы Хормузды басып алуымен басталды, бұл Синдимен қарым-қатынастың бастауы болды. Кейін 16 ғасырдың алғашқы онжылдығында саудагерлер фабрика (феториа) құрды, ал 16 ғасырдың соңында діни орден (Carmelitas Descalços) – Аяқсыз кармелиттердің діни ордені монастырь салды.

Моғолдар

Қала 16 ғасырда Мирза Жәні Бегпен қиратылды. 1592 жылы император Акбардың билігі тұсында Тхатта Аградағы Моғол империясының басқаруына көшті. Бұл қаланың өркендеуінің төмендеуіне себеп болды, өйткені бір бөлігі сауда басқа Моғол порттарына ауыстырылды. 1637 жылы қаланы құртқыш дауыл жайратып, жартылай қиратып жіберді. Шаһ Жәхан қалада ханзада кезінде алған қонақжайлыққа деген ризашылығының белгісі ретінде 1647 жылы қаланы жаңарту жұмыстарының аясында қалаға Шаһ Жәхан мешітін сыйлады, бірақ ол оның ұлы Әурангездің билігі тұсында 1659 жылға дейін толыққанды аяқталмады. Бұл 1635 жылы салынған және 1662 жылы жабылған ағылшын портымен бәсекелестікке түсті. 1650 жылдары Тхаттада Азия мен Португалияға экспортталатын мата өндіретін 2000 тоқыма станогы болған. Тхатта гүлденген жібек тоқу өнеркәсібіне де ие болды, сонымен қатар Оңтүстік Азияның барлық аймақтарына экспортталатын тері өнімдері де өндірілді. 18 ғасырдың ортасында Тхаттаның сауда орталығы ретіндегі маңызы азайды, өйткені қаланың сауда тобының көп бөлігі Солтүстік Синдхтағы Нерункотқа немесе Гуджаратқа көшті.

Талпур

Алайда 1739 жылы Карнал шайқасынан кейін Моғол империясының Синд провинциясы Парсы империясының Надир шахына толық берілді, содан кейін Тхатта тоқырап қалды, себебі Инд өзенінің де тұнбаға толуы басталды. Кейін қала Талпур әулетінің билігіне өтті, олар Синдті үш бөлікке – Хайрпур, Хайдарабад, Мирпурхас – бөлді және Калхоралардан Тхаттаны тартып алды. 1758 жылы Калхор кезеңінде екінші британдық сауда бекеті құрылды, ол 1775 жылға дейін жұмыс істеді. 19 ғасырдың басында Тхаттаның халқы шамамен 20 мың адамға дейін азайды, бұл бір ғасыр бұрынғы 200 мың адамнан едәуір төмендеді.

Британдықтар

Талпур билігі 1843 жылы Миани шайқасында генерал Чарльз Джеймс Нейпер Синдді Британ империясы үшін жаулап алып, Синдтің астанасын Хайдарабадтан Карачиге көшірген кезде аяқталды. 1847 жылы Тхатта Бомбей президенттігінің құрамына енгізіліп басқарылды. 1920 жылы қаланың халқы шамамен 10 800 адамды құрады.

Қазіргі заманғы

Пәкістан тәуелсіздік алғаннан кейін қаланың көптеген индус халқы, Синдтің көп бөлігі сияқты, Үндістанға көшіп кетті. Бірақ Тхаттада Пенджаб және Бенгалияда болған сияқты кең ауқымды тәртіпсіздіктер болған жоқ. 1947 және 1948 жылдар аралығында Синд штатының барлық аймағында 500-ден аз индус қаза тапты, себебі Синд мұсылмандары көбінесе индус көршілеріне қарсы әрекет ету шақыруларына қарсы тұрды. 1948 жылғы 6 қаңтарда Карачиде тәртіпсіздіктер басталғанға дейін индустар Тхаттадан жаппай қашқан жоқ, бұл Синд индустарының арасында үрей тудырды. Бұл дереккөздер осы құрылымның Тхаттада басқаруды жақсарту мақсатында құрылғанын көрсетеді.

География

Тхаттаның геологиясы Инд жазығы мен Тар шөліне тән жанартаулық және шөгінді тау жыныстарымен ерекшеленеді. Аймақтағы топырақтар құмды-балшықты, және аздап сазды да бар. Топырақтың көп бөлігі Арабия теңізінен келген тұздануға ұшырайды.

Спорт

2020 жылы Jeay Laal футбол клубы құрылды.