Кіріспе

Майкл Уитни Стрейт (1 қыркүйек 1916 – 4 қаңтар 2004) – американдық жазушы, баспагер және Кеңес Одағының тыңшысы.

Майкл Уитни Стрейт (1 қыркүйек 1916 – 4 қаңтар 2004) американдық журнал баспагері, романист, өнерді қолдаушы, танымал Уитни отбасының мүшесі және КГБ үшін жұмыс ілгенін мойындаған тыңшы болған.

Ерте өмір

Стрейт Нью-Йорк қаласында дүниеге келді, Уилард Дикерман Стрейттің (1880–1918) – Майкл өте кішкентай кезінде қайтыс болған инвестициялық банкир, және Дороти Пэйн Уитнидің (1887–1968) – қайырымдылық жасаушының ұлы. Стрейт Нью-Йорктегі Линкольн мектебінде білім алды, ал анасы Леонард Найт Элмхирстке (1893–1974) қайта үйленгеннен кейін Англиядағы отбасылық Дартингтон Холлда, содан кейін Лондон экономикалық мектебінде оқыды. Оның бауырлары – жарыс жүргізуші Уитни Стрейт және «Оскар» сыйлығын алған актриса Беатрис Стрейт. Стрейттің анасының ата-аналары Флора Пэйн және Уильям Коллинз Уитни (1841–1904) – бірінші Кливленд әкімшілігі кезінде АҚШ-тың Әскери-теңіз күштерінің министрі болған. Флора – Огайо штатының сенаторы Генри Б. Пэйннің қызы және полковник Оливер Хазард Пэйннің қарындасы болды.

Мансап

1930 жылдардың ортасында Кембридждегі Тринити колледжінің студенті болған кезде Стрейт Коммунистік партияның мүшесі және Кембридж апостолдары деп аталатын интеллектуалды құпия қоғамның мүшесі болды. Стрейт Кеңес Одағы үшін тыңшылар желісінде жұмыс істеді, оның құрамында Дональд Маклин, Гай Берджесс, Ким Филби және КГБ рекрутері Энтони Блант болды. Кеңес мұрағатынан алынған, Бланттың 1943 жылы КГБ-ға жолдаған есебінде: «Сіздерге белгілі болғандай, мен тартқан рекруттердің арасында Майкл Стрейт болды» делінген. Стрейт 1934 жылғы Оңтүстік Африка Гран-присінде үшінші орын алды, бұл жарысты оның ағасы Уитни басымдықпен жеңіп алды. 1937 жылы Америка Құрама Штаттарына оралғаннан кейін Стрейт президент Франклин Д. Рузвельт үшін сөз жазушы болып жұмыс істеді және Ішкі істер департаментінің жалақысын алды. 1938 жылдан бастап Стрейт КГБ тыңшысы Ысқақ Ахмеровпен құпия қарым-қатынас жасады. 1956 жылы Стрейт журналды тастап, романдар жазуға кірісті. Бірақ 1963 жылы Вашингтон қаласындағы мемлекеттік қызметке ұсыныс алғанда, Стрейттің өмірбаяны тексерілді, ол отбасылық досы және президенттің арнайы кеңесшісі Артур М. Шлезингерге Кембридждегі коммунистік байланыстары туралы өз еркімен хабарлауға шешім қабылдады. Бұл тікелей түрде Бланттың «Кембридж бес» тыңшылар тобының рекрутері екендігін ашты. Стрейт 1969 жылдан 1977 жылға дейін Ұлттық өнер қоры төрағасының орынбасары қызметін атқарды. 1988 жылы ол «Нэнси Хэнкс: Жақын портрет» атты кітабын жариялады, онда ол Ұлттық өнер қорының екінші төрағасының өмірі туралы айтты, олмен ол бірге жұмыс істеген.