Кіріспе

Мысыр перғауыны Рамсес II қабірі

KV7 қабірі – XIX династия кезінде өмір сүрген ежелгі Мысыр перғауыны Рамсес II ("Ұлы Рамсес") қабірі. Ол Патшалар аңғарында, оның ұлдарының KV5 қабірінің қарсы бетінде және оның ұлы мен ізбасары Меренптахтың KV8 қабіріне жақын орналасқан.

Жасалуы мен орналасуы

KV7 қабірі бұрынғы Он сегізінші династия қабірлерінің иілген осьтік жоспарын ұстанады: қабірге кіру жолы аңғардың төменгі жағына жақын Тебаның әктасты төбесіне қазылған. Бірінші қақпа, B қақпасы, пердесінде «Нефти мен Изис екі жақта орналасқан қатты дискі, Төменгі және Жоғарғы Египеттің геральдикалық өсімдіктерінің үстінде тізе бүгіп отырған Маат бейнесі, есік жақтауларында Патшаның есімдері мен лақаптары» бейнеленген. «Жол шамамен 58 метрге (190 фут) дейін, 12-22 градус бұрышта тас негізіне түседі». C және D қақпалары Ре литаниясынан мәтіндермен және Хордың төрт ұлының суреттерімен әсемделген. Жол кішкентай құдық камерасына, содан кейін F деп аталатын бағаналы камераға ашылады. F екі бағытқа ие. Оңға бұрылса, тағы екі камера бар. Түзу боймен жүрсе, жол «шамамен 12 метрге (39 фут) дейін жалғасады, содан кейін оңға бұрылып, Есна тақтасының қабатына қазылған J қабір бөлмесінде аяқталады». J төрт есікке ие, олар екі кішкентай (Ja және Jb) және екі үлкен бөлмеге (Jc және Jd) апарады, соңғысының өзінен екі тармақ бөлінеді. Қабірдегі басқа да әшекейлерге фараонға өмірден кейінгі өмірде көмектесу үшін арналған жерлеу заттарының суреттері; сондай-ақ Қақпалар кітабынан, Өлгендер кітабынан, Көк сиыр кітабынан, Амдуаттан, Ре литаниясынан және Ауыз ашу рәсімінен алынған көріністер мен үзінділер кіреді. Бұл аймақтағы басқа қабірлерден айырмашылығы, KV7 қабірі ерекше жерде орналасқан және аңғарды мезгіл-мезгіл шайып тұратын су тасқындарынан көп зақым көрген. Осы себепті, әшекейлердің көп бөлігі қалпына келмейтіндей зақымдалған.

Тарих

Кристиан Лебланк, 1991 жылы француз-египеттік бірлескен экспедициясының құрамында, қабірдің құрылысы Рамзес II-нің таққа отырғаннан кейінгі екінші жылының соңына дейін басталғанын және толық аяқталуына он немесе он екі жылдан аспағанын анықтады. Қабірге ұрылу әрекеті болғаннан кейін, Рамзес III-нің билігінің 29-шы жылындағы «Соққы папирусында» көрсетілгендей, Рамзес II-нің мумиясы әкесі Сеті I-нің қабіріне, содан кейін DB320 мумиялық сақтау орнына көшірілді. Үшінші аралық және рим дәуіріндегі туристер қабірлік бөлмеде және жақын жердегі алдында «мол мөлшерде» қыш сынықтарын қалдырды. Грек туристері, мысалы, «Гераклеос, Родостан Эхебоул, Деил және Кипрлық Селаминион» есімдерін бірінші дәліздің қабырғасына қашап жазды. Британ консулы Генри Солт және 1829 жылы Шампольон қабірді толтырған топырақты тазалау жұмыстарын жүргізді. Ричард Лепсиус 1844–1845 жылдары қабірдің соңына тек иіліп барып жете алды, қолжетімді бөлмелерді зерттеді және жер асты кешенін жоспарлады, оның қабырғалары, ол атап өткендей, лай мен құмтаспен қатты зақымдалған. Лепсиус қабірдің алғашқы нақты жоспарын ғана емес, сонымен қатар бағаналы бөлмеге (F) шығыс жағынан қарай әлі қолжетімсіз екі бөлме бар екенін де болжады. Лепсиус жоспары тек көп уақыттан кейін Беркли университетінің Теба картасын жасау тобымен қайта қарастырылды. Теодор Дэвис Патшалар аңғарына концессия алғаннан кейін, ол Гарри Бертонмен бірге қабірді қазды (1913–1914), ал Говард Картер (1917–1921) бұл жұмысты жаңартты, қабірдің ішінде де, сыртында да жұмыс жүргізді. Осы жұмыстар барысында патшалық жерлеу жиһаздарының алғашқы қалдықтары табылды, оның ішінде қазір Нью-Йорктегі Метрополитен өнер мұражайы мен Британ мұражайының коллекцияларында сақталған заттар бар.