Мысырдың Патшайымдар алқабы: фараондардың әйелдері, ханзадалары мен жоғары лауазымды тұлғалары жерленген ежелгі қабірлер. Археологиялық зерттеулер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Патшайымдар алқабы (арабша: وادي الملكات Wādī al Malekāt) – Мысырда патшайымдар, ханзадалар, ханшайымдар және басқа да жоғары лауазымды шенеуніктер жерленген орын. Фараондар Патшалар алқабында жерленген. Патшайымдар алқабы ежелде "Та Сет Неферу" деп аталып келген, бұл атаудың "Әдемі орын" және/немесе "Патша балаларының орны" деген қос мағынасы бар. Патшайымдар алқабындағы қабірлерді қазуды 1900 жылдардың басында Эрнесто Шиапарелли және Франческо Балерни бастады. Патшайымдар алқабы негізгі вадиден тұрады, онда қабірлердің көп бөлігі орналасқан, сондай-ақ ханзада Ахмоз алқабы, Арқан алқабы, Үш шұңқыр алқабы және Долмен алқабы да кіреді. Негізгі вадиде 91 қабір бар, ал қосалқы алқаптарда тағы 19 қабір бар. Қосалқы алқаптардағы жерлеулердің бәрі 18-ші династияға жатады. Патшайымдар алқабын жерлеу орны ретінде таңдау себебі белгісіз. Дейр-эль-Медина жұмысшылар ауылына және Патшалар алқабына жақын орналасқандығы осыған себеп болуы мүмкін. Сонымен қатар, алқап кіреберісінде Хаторға арналған қасиетті үңгірдің болуы да ескерілген болуы мүмкін. Бұл үңгір қайтыс болғандардың жаңғыруымен байланысты болған деседі.
The Valley of the Queens (Arabic: وادي الملكات Wādī al Malekāt) is a site in Egypt, in which queens, princes, princesses, and other high ranking officials were buried. Pharaohs themselves were buried in the Valley of the Kings. The Valley of the Queens was known anciently as Ta Set Neferu, which has a double meaning of "The Place of Beauty" and/or "the Place of the Royal Children". Excavation of the tombs at the Valley of the Queens was pioneered by Ernesto Schiaparelli and Francesco Ballerini in the early 1900s. The Valley of the Queens consists of the main wadi, which contains most of the tombs, along with the Valley of Prince Ahmose, the Valley of the Rope, the Valley of the Three Pits, and the Valley of the Dolmen. The main wadi contains 91 tombs and the subsidiary valleys add another 19 tombs. The burials in the subsidiary valleys all date to the 18th Dynasty. The reason for choosing the Valley of the Queens as a burial site is not known. The close proximity to the workers' village of Deir el Medina and the Valley of the Kings may have been a factor. Another consideration could have been the existence of a sacred grotto dedicated to Hathor at the entrance of the Valley. This grotto may have been associated with rejuvenation of the dead.
Геология
Патшайымдар аңғары – әк тастар, марль, саз, бор және тақтатас сияқты геологиялық құрамы бар жер. Аңғардағы саз қайталап болатын су тасқындарынан қабынып, қысқарып, өзгеріске ұшыраған. Осы қысқару қабірлердің тұрақсыз салынуының және кейіннен аңғардағы қабірлердің зақымдануының бір себебі болды. Сазды топырақтардың және тектоникалық құбылыстардың нәтижесінде болған тасқын қабірлерге ғана емес, сонымен қатар олардың ішіндегі қабырға суреттеріне де зиян келтірді. Патшайымдар аңғарының қазіргі ландшафты плиоцен және плейстоцен дәуірлеріндегі жарылыстар мен одан кейінгі құлаулардың нәтижесінде қалыптасқан. Осының салдарынан, аймақтың бастапқы көлденең қабаттануы еңкейіске ұшырады. Бұл еңкейіс ангидрит, гипс және галит сияқты минералдардың пайда болуына мүмкіндік берді. Жердегі галит тұзы қабірлердегі суреттерге де зиянды. Жер асты сулары қабірлерге сіңіп, тұздың еруіне және қайтадан кристалдануына себепкер болды.
The Valley of the Queens is on a geological array of limestones, marls, clays, chalks, and shale. The clays in the valley have undergone expansion and shrinkage due to recurrent flash flooding throughout the valley. This shrinkage has been one cause of unstable tomb construction and later tomb damage in the valley. Rockslides resulting from shrunk clay deposits and tectonic events have damaged not only the tombs of the valley but also the wall paintings within them. The current landscape of the Valley of the Queens was built through faulting and subsequent slumping during the Pliocene and Pleistocene epochs. Thus, the original horizontal stratigraphy of the area has been subject to tilting. This tilting has revealed deposits of minerals like anhydrite, gypsum, and halite. Salt from halite in the ground is also damaging to the paintings within tombs. Seeping groundwater has permeated the tombs and is the cause of the dissolved and recrystallized salt.
Он сегізінші династия
Патшайымдар аңғарында салынған алғашқы қабірлердің бірі - Секененре Тао мен Ситджехути патшайымның қызы, ханшайым Ахмозаның қабірі. Бұл қабір, Тұтмос І патшалық кезеңіне жатады деп саналады. Осы кезеңдегі қабірлерде ақсүйектердің бірнеше өкілдері, оның ішінде аттар шаруашылығының басшысы және уәзір де кездеседі. Табылған заттардың ішінде ханның әйелі Хенутқа тиесілі канопиялық құмыраның бөліктері бар. Ол, шамамен 18-ші династияның ортасында өмір сүрген. Оның есімі картюшкаға жазылған. Тұтмос III және Меритре Хатшепсуттің ұлы, ханзада Менхеперре есімі жазылған канопиялық құмыра сынықтары да табылды. 18-ші династияның ортасынан таралған Небетнехат, патшаның үлкен әйелі екені, канопиялық құмыра сынықтарындағы картюшкадағы есімі арқылы расталған. Сондай-ақ, 18-ші династияның ортасынан патша қызы Ти есімімен жазылған канопиялық құмыра сынықтары да табылған.
One of the first tombs constructed in the Valley of the Queens is the tomb of Princess Ahmose, a daughter of Seqenenre Tao and Queen Sitdjehuti. This tomb likely dates to the reign of Thutmose I. The tombs from this period also include several members of the nobility, including a head of the stables and a vizier. The items include a canopic jar fragment of the King's Wife Henut. She is thought to have lived mid 18th Dynasty. Her name was enclosed in a cartouche. Canopic jar fragments mentioning Prince Menkheperre, a son of Tuthmosis III and Merytre Hatshepsut, were found. A King's Great Wife Nebetnehat from the mid 18th Dynasty is attested because her name was enclosed in a cartouche on canopic fragments. Canopic jar fragments with the name of the King's Daughter Ti from the mid 18th Dynasty were found as well.
Он тоғызыншы династия
XIX династия кезінде аңғарды пайдалану шектеулі болды. Осы кезеңдегі қабірлерге тек патшайымдар ғана жерленді. I Рамсес, I Сети және II Рамсестің жоғары лауазымды көптеген әйелдері осы аңғарда жерленген. Ең мәшһүр мысал – Нефертари патшайымының (б.з.д. 1290–1224 ж.) тастан қашалған бейіті. Оның қабіріндегі түрлі түсті суреттер бүгінге дейін сақталған. Патшалар аңғарында патша отбасының басқа да мүшелері жерленді. Бұл практиканың мысалы – II Рамсестің ұлдарының қабірі КВ5. Кейбір қабірлерде жарық беру үшін орнатылған шамдар аймақтағы сақтау жұмыстарына қауіп келтіреді. Келушілердің киімдерінен түсетін көптеген түк ауада таралып, қабір едендеріне және басқа да заттарға қонады, өрт қаупін күшейтеді. Түктер заманауи шамдарға түсіп, олардың тұтанбау қаупін арттырады.
During the 19th Dynasty the use of the Valley became more selective. The tombs from this period belong exclusively to royal women. Many of the high ranking wives of Ramesses I, Seti I and Ramesses II were buried in the Valley. One of the most well known examples is the resting place carved out of the rock for Queen Nefertari (1290–1224 BCE). The polychrome reliefs in her tomb are still intact. Other members of the royal family continued to be buried in the Valley of the Kings. Tomb KV5, the tomb of the sons of Ramesses II, is an example of this practice. Light fixtures installed in some of the tombs for better viewing are also a threat to conservation efforts in the area. Large amounts of lint from visitors' clothes stays in the air and settles on tomb floors and other fixtures, creating an increased fire hazard. As lint settles on the modern light fixtures, the likeliness of combustion increases.
Жануарлар популяциясы
Көбінесе Патшалар аңғарындағы ашық қабірлерде шағыннан үлкенге дейін жартас қойнатпалары кездеседі. Табиғи экожүйе үшін пайдалы болғанымен, жартастар қабірлерге, қабырға суреттеріне және аңғардағы туристердің денсаулығына зиян келтіреді. Жартастардың зәр және нәжісі қабір салуға және безендіруге қолданылған тастарға, жабынға және бояуларға зақым келтіреді. Сондай-ақ, жартас нәжісінен туындаған қонақтардың гистоплазмоз ауруына шалдығу мүмкіндігі де артады. Жартас популяциясымен байланыс жартастардың шағуынан және қызыл ауру жұқтыру ықтималдығын арттырады. Экологиялық маңыздылығын ескере отырып, кейбір қабірлер жартас қойнатпаларына ашық қалдырылды. Таңдалған қабірлер: QV 15, QV 48 ЖӘНЕ QV 78.
Commonly located in open tombs in the Valley of the Queens is small to large bat colonies. Although beneficial for the natural ecosystem, bats are detrimental to the tombs, the wall paintings, and the health of tourists in the valley. Urine and feces from bats damages the rocks, plasters, and paints used for tomb construction and decoration. Also stemming from bat excrement is the increased possibility of visitors getting histoplasmosis. Contact with bat populations also increases the possibility of bat bites and rabies transmission. Due to ecological importance, some tombs have been selected to remain open to bat colonies. Tombs selected are as follows: QV 15, QV 48, AND QV 78.