Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық тарихшы Томас Дионисий Кларк (14 шілде 1903 – 28 маусым 2005) – американдық тарихшы. Кларк Кентукки штатының баспа тарихының көп бөлігін жойылудан құтқарып, осы арқылы Кентукки кітапханалары мен мұрағаттар департаментінің маңызды құжат қорын құруға үлкен үлес қосты. Көптеген адамдар оны "Тарихшылар деканы" деп сыйлайды, ал Кларк ең белгілі еңбегі – 1937 жылы жарық көрген "Кентукки тарихы" кітабы. 1991 жылы Кларк Кентукки штатының тарихшы лауреаты болып тағайындалды.
American historian
Thomas Dionysius Clark (July 14, 1903 – June 28, 2005) was an American historian. Clark saved from destruction a large portion of Kentucky's printed history, which later became a core body of documents in the Kentucky Department for Libraries and Archives. Often referred to as the "Dean of Historians" Clark is best known for his 1937 work, A History of Kentucky. Clark was named Historian Laureate of the Commonwealth of Kentucky in 1991.
Миссисипи университеті
Кларк шаруашылық, қол еңбегі және өзен жұмыстарының өзінің қажеттіліктерін қанағаттандырмайтынын шешті. Әке-шешесінің ынтасымен, 1925 жылдың қыркүйегінде Миссисипи университетіне түсті. Сол жерде ол өзінің алғашқы ұстазы, Джонс Хопкинс университетінен докторлық дәрежесін алған тарихшы Чарльз С. Сиднормен танысты. Кларк Сиднордың бір ғана курсын тыңдағанмен, британдық тарих, оның қызығушылығына жатпаса да, екеуі ескі Оңтүстіктің бай мұрасы туралы терең әңгімелер жүргізді. Сиднор Кларкты тарих саласындағы аспирантураға өзінің қызығушылықтарын жалғастыруға ынталандырды. «Оле Мисс» университетінде Кларк туған күнінің маңыздылығын ашып, Бастилия күнінің мәнін алғаш рет түсінді. Содан бастап Кларк «оқуға ғашық болды», ағылшын тілін жетілдірді және жазу мен оқу дағдыларын қалыптастыра бастады, олар оның өмірінде үлкен жетістіктерге жетуіне көмектесетін іргелі құралдарға айналды. Кларк «Оле Мисс» университетіндегі білімін әкесі берген жерде мақта өсіру арқылы қаржыландырды, бірақ бітіруге дейін қаражаты таусылды. Содан кейін ол күтімді қажет ететін гольф алаңын тауып, жұмысқа орналасты. Тағдырдың бұл кездесуінен қаржылық қиындыққа тап болған жас жазушы Уильям Фолкнер Кларкқа гольф алаңын күтуге көмектесті. Кейін Кларк Фаукнердің өзінің шығармаларымен үлкен жетістіктерге жеткенін көріп, қатты таң қалды. 1928 жылы ол бакалавр дәрежесін құрметті дипломмен аяқтады.
Clark had decided that farming, manual labor and river work were not going to meet his needs. At the urging of his parents, he entered the University of Mississippi in September 1925. While there, he met his first mentor, historian Charles S. Sydnor, who held a Ph. D. from Johns Hopkins University. Even though Clark had but one class under Sydnor, British history, which wasn't even within his interests, the two had "deep conversations" about the rich heritage of the old South. Sydnor encouraged Clark to follow his interests into post graduate studies in the field of History. It was at Ole Miss that Clark discovered the significance of his birthday and understood for the first time what Bastille Day was about. Clark "fell in love with learning" at that time, improved his use of the English language and began to develop writing and study habits that framed the disciplines through which he was to accomplish great things later in his life. Clark had financed his education at Ole Miss with a cotton crop on land his father had given him but before he graduated the funds had all but run out. He then found a golf course that needed tending and took the job. It turned out that budding writer, William Faulkner, also having a hard time with finances, helped Clark tend the golf course. Clark was later quite surprised to see that Faulkner had "hit the bigtime" with his writing. He graduated with honors earning a BA in 1928.
Дьюк университеті
Гамильтон: Сіз Дьюкте докторлық диссертация қорғадыңыз. Дурхамға алғашқы пойыз сапарыңыз есте қаларлық болған екен? Кларк: Иә, тарихи сәт болды. Мен Миссисипи штатының Меридиан қаласынан оңтүстік пойзымен келдім. Атланта, Спартанбург арқылы, Гастонияға дейін сапар жасадым. [Гастониядағы] станция маңына адамдар тығырылып, көпшілік жиналды. Пойыз тоқтады. Мен, есімде, шамамен бір сағаттап отырдық. Бұл ереуіл болды. Бұл тоқыма өнеркәсібіндегі ескі феодалдық еңбек қатынастарының ыдырауының бастамасы еді. Оңтүстік үшін бұл тарихи сәт болды. Мен де сол жерде болдым, бәрінің мәнісін білмей, оқиғаның ортасында тұрдым. Сол желтоқсанда АТА (Американдық тарихи қауымдастық) Дурхамда жиналды, мен де қатыстым. Дьюк университеті өз аспиранттарын экскурсовод ретінде пайдаланды. Мен Джорджиялық Э. Мертон Коултер, Питтсбургтік Джон Оливер және Индианалық профессор Линчті жаңа кампустың құрылысымен таныстырдым, олар менің өмір бойына сақтайтын достарым болды. Мен Джеймс Харви Робинсонның президенттік құлпынайы ("Тарихшылардың жаңа жолдары", Американдық тарихи қауымдастық 35 (1930 жылғы қаңтар)) сөйлегенін естідім. Мен Ассоциацияға екінші рет жақындадым, бұл маған үлкен әсер етті. Кларк Американдық тарихи қауымдастықтың белсенді мүшесі болды және көптеген академиялық және академиялық емес шараларда көптеген рет сөз сөйледі. Ол 1991 жылғы Кентукки білім беру реформасы заңының қолдаушысы болды. Ол 1999 жылдың сәуір айында Франкфортта Кентукки тарихы орталығының ашылуын көрді. 2005 жылы орталық Кларк есімімен Томас Д. Кларк Кентукки тарихы орталығы деп аталып, қайта аталды. Кларк 2005 жылдың 28 маусымында 101 жасында дүниеден өтті.
Hamilton: You took a doctorate at Duke. I understand your initial train ride to Durham was an eventful one? Clark: Yes, a historic moment. I took the old southern train from Meridian, Mississippi. Rode it up to Atlanta and Spartanburg and up to Gastonia. And there was a tremendous mob of people around the station [at Gastonia]. The train was stopped. We sat, as I recall, almost an hour. That was the strike. That was the beginning of the breaking of the old feudal system of textile labor relations. That was an historic moment in the South. And I was there. Right in the middle of it without knowing what it was all about. That December the AHA met in Durham and I went. Duke used its graduate students as guides and so forth. I took E. Merton Coulter of Georgia, John Oliver of Pittsburg, and Professor Lynch of Indiana out to see the new campus rising out of the ground and they became lifelong friends of mine. I heard James Harvey Robinson deliver his presidential address ["The Newer Ways of Historians," American Historical Association 35 (January 1930)]. I came up close to the Association . [for] the second time, which had an impact on me.|From David Hamilton's Conversation with Historian Thomas D. Clark:
Clark remained an active member of the American Historical Association and spoke on countless occasions in many venues both academic and non academic. He was a proponent of the Kentucky Education Reform Act of 1991. He lived to see the dedication and opening of the Kentucky History Center in Frankfort in April 1999. The center was renamed after Clark in 2005 as the Thomas D. Clark Center for Kentucky History. Clark died on June 28, 2005, at the age of 101.