19 ғ. киімдеріндегі жаңа бағыт: Виктория дәуірінен бас тартып, орта ғасыр стиліне қайта оралу, қарапайымдық пен әдемілікке ұмтылыс. Прерафаэлиттердің әсері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ортағасырлық шабытталған киім реформалау қозғалысы
Medieval inspired dress reform movement
Көркем киім – XIX ғасырдың екінші жартысындағы әсем материалдар мен дизайнның қарапайымдылығын бағалап, тым құрылымды және әшекейлі Виктория дәуірінің сәндік үрдістерін қабылдамаған киім стилі. Ол шамамен 1850 жылдардың басында Ұлыбританияда, Рафаэльге дейінгілер және Киім реформалау қозғалысы сияқты көркемдік айналымдардың ықпалымен пайда болды. Кейіннен континентте ол Эстетикалық киім және Күнстлерклид (Künstlerkleid) сияқты нақты санаттарға бөлінді.
Artistic Dress was a fashion movement in the second half of the nineteenth century that rejected highly structured and heavily trimmed Victorian trends in favour of beautiful materials and simplicity of design. It arguably developed in Britain in the early 1850s, influenced by artistic circles such as the Pre Raphaelites, and Dress Reform movements. It subsequently developed into more specific categories such as Aesthetic Dress and Künstlerkleid on the continent.
Көркем киім
Данте Габриэль Россетти және Прерафаэлиттік бауырластықтың басқа мүшелері "ежелгі шеберлердің" жұмысын еліктеп, романтикалық, ортағасырлық тақырыптарды таңдаған саналы архаизаторлар болды. Олар модельдерін орта ғасырлар стиліне сүйеніп, ұзын, ағын суындай төгілген көйлектерге кигізді. Бұл стильдер кейін суретшілердің әйелдері мен модельдері күнделікті киім ретінде қабылдады. Көйлектер еркін пішілген, салыстырмалы түрде қарапайым, көбінесе ұзын, бүрмеленген жеңдері бар; олар табиғи бояулардан алынған, ажарлы түстердегі матадан тігілген және көркем тігіс стиліндегі кестемен безендірілуі мүмкін. Көркем киім сол дәуірдегі бағыттық модадағы тығыз корсеттерге, кең юбкалар мен тізелікке, жарқын синтетикалық анилин бояуларына және әсем әшекейлерге қарағанда ерекше қарсы келді. 1860 жылдары көркем киім интеллектуалдық айналымдарда және суретшілер арасында табиғи әдемілігі үшін танымал болды; сонымен қатар, ол сапалы материалдарға, қол еңбегіне құрметпен қарау және ортағасырлық дизайнның тазалығы сияқты олардың әлеуметтік идеалдарын нығайтты.
Dante Gabriel Rossetti and other members of the Pre Raphaelite Brotherhood were conscious archaizers, emulating the work of the "old masters" and choosing romantic, medieval subjects. They dressed their models in long flowing gowns loosely inspired by styles of the Middle Ages. These styles were then adopted by the painters' wives and models for everyday dress. Dresses were loosely fitted and comparatively plain, often with long puffed sleeves; they were made from fabric in muted colors derived from natural dyes, and could be ornamented with embroidery in the art needlework style. Artistic dress was an extreme contrast to the tight corsets, hoop skirts and bustles, bright synthetic aniline dyes, and lavish ornamentation seen in the mainstream fashion of the period. In the 1860s, artistic dress became popular in intellectual circles and among artists for its natural beauty; it also reinforced their social ideals of quality materials, respect for the work of the hands, and the purity of medieval design.
Эстетикалық киім
1880 және 1890 жылдардағы эстетикалық киімдер көркем киімнің көптеген сыртқы ерекшеліктерін сақтайды (сызықтың қарапайымдылығы мен әдемі маталарға баса назар аудару үшін корсеттен бас тарту), тіпті эстетизмнің өзі Виктория дәуірінің киім реформасының моральдық және әлеуметтік мақсаттарын қабылдамаса да, оның алғы шебері болды. Эстетиктердің өнердің рафинеленген сезімдік ләззат сыйлауы керек деген сенімі, Уильям Моррис қанағаттандырған қарапайымдық пен қолөнерге құрмет көрсетуден тікелей бас тарту болды. Эстетикалық киімдер Liberty & Co. фирмасының жапон стиліндегі көйлектері мен Кейт Гринвейден шабыттанған балалардың алжапқыштарынан бастап, Оскар Уайльдтың 1882 жылы Америкадағы саяхаты үшін арналған "эстетикалық лекциялық костюміндегі" барқыт пиджактары мен шалбарларына дейін әртүрлі стильдерді қамтиды. Бұл қозғалыспен байланысты белгілі дизайнерлер мен киім тігушілердің қатарында Оскар Уайльдтың әйелі Констанс Ллойд үшін костюмдер жасаған Ада Неттелшип және актриса Эллен Терридің бас костюм дизайнері болған Элис Коминс Карр бар. Анна Мутезиус – Лондонда тұратын неміс дизайнері, ол әйелдердің киім өндірушілер тарапынан пайдалануына және олардың талаптарынан қашу үшін өз маталарын және дизайндарын дербес таңдауы керек екеніне наразы болды. Оның 1903 жылы жарық көрген "Das Eigenkleid der Frau" кітабында Фрэнсис Макдональдтың модерн стиліндегі мұқабасы бар және бұл кітап көркем киім қозғалысына маңызды үлес деп есептеледі.
Aesthetic dress of the 1880s and 1890s carries on many of the external characteristics of Artistic dress (rejection of tightlacing in favour of simplicity of line and emphasis on beautiful fabrics), even though, at its core, Aestheticism rejected the moral and social goals of the Victorian dress reform that was its precursor. The Aesthetes' belief that the Arts should provide refined sensuous pleasure was a direct rejection of the reverence for simplicity and handwork propounded by William Morris. Aesthetic dress encompasses a range of modes, from the Japonaise gowns and Kate Greenaway inspired children's smocks of Liberty & Co. to the velvet jackets and knee breeches of Oscar Wilde's "aesthetic lecturing costume" for his speaking tour of America in 1882. Prominent designers and dressmakers associated with the movement include Ada Nettleship, who designed costumes for Oscar Wilde's wife Constance Lloyd, and Alice Comyns Carr, who was head costume designer for the actress Ellen Terry. Anna Muthesius was a German designer living in London who was annoyed that women were being exploited by clothing industrialists and that to avoid their pronouncements they should decide on their own fabrics and designs. Her 1903 book, Das Eigenkleid der Frau, which incorporated an Art Nouveau binding by Frances MacDonald, is considered an important contribution to the Artistic Dress movement.
Үлкен модалағы әсері
Өнер өкілдерінен бастап, көркемдік және эстетикалық киімдер сәндік киімдерге тарады. 20 ғасырдың басындағы нәзік, жеңіл корсеттелген шай көйлектері кеш эстетикалық киімдердің пішінін қайталайды және өз кезегінде Поль Пуаренің ертедегі Арт-Деко туындыларына жол ашты.
From artistic circles, artistic and aesthetic dress spread to fashionable ones. The delicate, lightly corseted tea gowns of the turn of the 20th century echo the lines of late aesthetic dress, and in their turn paved the way for the early Art Deco creations of Paul Poiret.