Кіріспе
Гленн Сетон (5 мамыр 1965 жылы туған) – австралиялық жарыс жүргізушісі. Ол 1993 және 1997 жылдары өз командасы үшін жүргізіп, Австралияның туристік автомобильдер чемпионатында жеңіске жетті. Әкесі Барри 1965 жылы жеңіске жеткенімен, Гленн Батерст 1000 жарысын жеңе алмады, бірақ 1994 және 1996 жылдары поул-позициядан старт алып, үш рет екінші орынды иеленді. 1995 жылы жарыстың соңғы кезеңдерінде үлкен артықшылыққа ие болғанымен, финиш сызығына жеті айналым қалғанда қозғалтқышы бұзылып қалды.
Glenn Seton (born 5 May 1965) is an Australian racing driver. He won the Australian Touring Car Championship in 1993 and 1997 while driving for his own team. Although he never won the Bathurst 1000 like his father Barry did in 1965, Glenn started from pole position in 1994 and 1996, and finished second three times. He came close to winning the race in 1995, holding a significant lead in the closing stages, but his engine failed nine laps from the finish.
Ерте мансап
Оңтүстік-батыс Сиднейде өскен Сетон, 17 жасында Оран Парк трассасындағы ауыр апаттан кейін картингтен автомобильдерге ауысты. Ол бұрын картингте сәтті мансапқа ие болды. Джон Боумен бірге Сетон 1987 жылғы Джеймс Харди 1000 жарысында екінші орынды алды, ол сол жылы өткен тұңғыш Дүниежүзілік туристік автомобиль чемпионатының бөлігі болды. Сетон, жауын шашын кезінде сымбатты шиналармен есімде қаларлық жарыс көрсетті, ал Боу кейін дисквалификацияланған Eggenberger Motorsport Ford Sierra RS500 көлігінен кейін күшті позицияда болды, бірақ қауіпсіздік машинасы оларды ұстап қалды. Маусымнан кейін Сетон Андерс Олофссонмен бірге 1987 жылғы Жапон туринг автомобиль чемпионатының соңғы кезеңінде Сузука трассасында жарысып, төртінші орынды иеленді. Бұл Сетонның Австралазиядан тыс жердегі жалғыз маңызды жарысы болды. 1988 жыл Сетон үшін қиын болды. Nissan жаңа Skyline HR31 GTS R көлігін ұсынды, бірақ көлік маусым ортасында ғана келгендіктен, команда әлдеқайда қуатты Ford Sierra көліктерімен теңесе алмады. Көліктің бастапқы сенімсіздігі Сетонның Skyline көлігінің Sandown 500 және Tooheys 1000 жарыстарында бірінші айналымда тоқтауына себеп болды, екі жарыста да көліктің өндірістік беріліс қорабы бұзылды. Сонымен қатар, Сетон Джордж Фьюримен бірігіп 1990 жылғы Sandown 500 жарысын жеңіп алды, бұл 1990 жылғы Австралиялық төзімділік чемпионатында жеңіске жетті. 1993 жылға дамытылған 3A тобының жаңа ережелеріне дайындалып, GSR жаңа V8 қозғалтқышты Ford Falcon (EB) көлігін жасаған командалардың бірі болды. Команда 1992 жылы маусымды аяқтаған төзімділік жарыстарында Falcon көлігін сынады, онда Сетон 1984 жылдан бері Батерсттегі топ-10 біліктілікке енген алғашқы жүргізуші болды. Жаңа V8 формуласына көшу Сетон үшін сәтті болды, ол 1993 және 1997 жылғы Австралия туринг автомобиль чемпионаттарында жеңіске жетті. 1993 жылдан 1997 жылға дейінгі кезеңде Сетон әр жылғы чемпионатта үштікке кірді. 1999 және 2001 жылдар аралығында команда Ford Australia компаниясынан қаржылық қолдау алып, Ford Tickford Racing деп қайта аталды. Бұл кезеңде команда екі көлікпен жарысты, алдымен Neil Crompton үшін, содан кейін Steven Richards үшін, бірақ трассада көп жетістікке жете алмады. Сетон өзінің соңғы жеке чемпионат жарысын 2000 жылы Winton Motor Raceway трассасында жеңіп алды, бірақ соңғы жарыста майға толып жолдан шығып кеткендіктен жалпы жеңіске ие бола алмады. Сетон Ford командасынан кетіп, балалық шағындағы досы және бұрынғы Nissan командаласы Марк Скайфтың Holden Racing Team командасына 2007 және 2008 жылдарғы төзімділік жарыстарында қосылды. Бұл Сетонның мансабында алғаш рет Holden көлігін жүргізуі болды. Ол Tony Longhurstпен бірге Sandown 500 жарысында 13-ші, Nathan Prettyмен бірге Bathurst 1000 жарысында 11-ші орын алды. 2008 жылы Сетон қайтадан Holden Racing Team командасына қосылып, Craig Bairdпен бірге #2 нөмірі бар көлікті жүргізді. Екі спортшы Phillip Island 500 жарысында 14-ші орынды иеленді және Bathurst 1000 жарысында жақсы көрсетіп жатқанда, соңғы кезеңде Warren Luffпен соқтығысып жарыстан шығып қалды. Ол 2010 жылы Kelly Racing командасы үшін Jason Bargwannaмен бірге соңғы Bathurst жарысына қатысты.
Кейінгі мансап
Толық уақытты жүргізуден кейін зейнеткерлікке шыққан Сетон, бірнеше маусым бойы «Турнирлік автомобильдер шеберлері» жарысына қатысты, соның ішінде 2011 жылы Батерстте алғаш рет жарыс жеңіске жетті. 2013 жылы Сетон Боб Пирсонмен бірге Mitsubishi Lancer Evo 10 көлігін бөлісіп, 2013 жылғы «Ұлы Оңтүстік» 4 сағаттық жарысын жеңіп алды.
Жеке өмір
Сетон бұрынғы әйелі Джейнмен бірге Кортни мен Аарон Сетонның әкесі, соңғысы да жарыс жолына түсіп, қазір Дик Джонсон Racing командасында механик болып жұмыс істейді. Сетон Сиднейдің оңтүстік-батысындағы Мурбанкте өсті. Ол әкесімен бірге "Nissan" бағдарламасында жұмыс істеу үшін Мельбурнға көшті. Кейіннен 2004 жылы Сетон Голд-Костқа көшіп, қазір сонда тұрады.
Карьералық нәтижелері
Маусымдық сериялық орны Автомобиль Командасы 1984 жылғы Австралияның туристік автомобиль чемпионаты 13-ші Ford Capri Mk. III Барри Сетон 1986 жылғы Австралияның туристік автомобиль чемпионаты 10-шы Nissan Skyline DR30 RS Питер Джексон Nissan Racing Австралияның төзімділік чемпионаты 12-ші Оңтүстік Тынық мұхитының туристік автомобиль чемпионаты 8-ші 1987 жылғы Австралияның туристік автомобиль чемпионаты 2-ші Nissan Skyline DR30 RS Питер Джексон Nissan Racing 1988 жылғы Австралияның туристік автомобиль чемпионаты 14-ші Nissan Skyline HR31 GTS R Питер Джексон Nissan Racing Австралияның жүргізушілер чемпионаты 14-ші Ralt RT4 Nissan Дэйв Томпсон 1989 жылғы Австралияның туристік автомобиль чемпионаты 7-ші Ford Sierra RS500 Питер Джексон Racing 1990 жылғы Австралияның туристік автомобиль чемпионаты 7-ші Ford Sierra RS500 Питер Джексон Racing Австралияның төзімділік чемпионаты 1-ші 1991 жылғы Австралияның туристік автомобиль чемпионаты 4-ші Ford Sierra RS500 Питер Джексон Racing 1992 жылғы Австралияның туристік автомобиль чемпионаты 5-ші Ford Sierra RS500 Питер Джексон Racing 1993 жылғы Австралияның туристік автомобиль чемпионаты 1-ші Ford Falcon (EB) Питер Джексон Racing 1994 жылғы Австралияның туристік автомобиль чемпионаты 2-ші Ford Falcon (EB) Питер Джексон Racing 1995 жылғы Австралияның туристік автомобиль чемпионаты 2-ші Ford Falcon (EF) Питер Джексон Racing 1996 жылғы Австралияның туристік автомобиль чемпионаты 3-ші Ford Falcon (EF) Ford Credit Racing 1997 жылғы Австралияның туристік автомобиль чемпионаты 1-ші Ford Falcon (EL) Ford Credit Racing 1998 жылғы Австралияның туристік автомобиль чемпионаты 6-шы Ford Falcon (EL) Ford Credit Racing 1999 жылғы Shell чемпионаты сериясы 4-ші Ford Falcon (AU) Ford Tickford Racing 2000 жылғы Shell чемпионаты сериясы 5-ші Ford Falcon (AU) Ford Tickford Racing 2001 жылғы Shell чемпионаты сериясы 16-шы Ford Falcon (AU) Ford Tickford Racing 2002 жылғы V8 Supercar чемпионаты сериясы 24-ші Ford Falcon (AU) Гленн Сетон Racing 2003 жылғы V8 Supercar чемпионаты сериясы 15-ші Ford Falcon (AU) Ford Falcon (BA) Ford Performance Racing 2004 жылғы V8 Supercar чемпионаты сериясы 15-ші Ford Falcon (BA) Ford Performance Racing 2005 жылғы V8 Supercar чемпионаты сериясы 15-ші Ford Falcon (BA) Дик Джонсон Racing 2006 жылғы V8 Supercar чемпионаты сериясы 35-ші Ford Falcon (BA) Stone Brothers Racing 2007 жылғы V8 Supercar чемпионаты сериясы 38-ші Holden Commodore (VE) Holden Racing Team 2008 жылғы V8 Supercar чемпионаты сериясы 52-ші Holden Commodore (VE) Holden Racing Team 2010 жылғы V8 Supercar чемпионаты сериясы 61-ші Holden Commodore (VE) Kelly Racing Австралияның Mini Challenge 6-шы Mini John Cooper Works Challenge Pizza Capers 2011 жылғы Touring Car Masters (C классы) 11-ші Ford XB Falcon GT Hardtop Speed FX Racing 2012 жылғы Австралияның Touring Car Masters сериясы (A классы) 27-ші Ford XY Falcon GTHO Falcon Fire Protection 2013 жылғы Австралияның өндірістік автомобиль чемпионаты 5-ші Mitsubishi Lancer Evo X Pro Duct Racing Touring Car Masters 26-шы Ford XY Falcon GT Falcon Fire Protection 2015 жылғы Touring Car Masters (Pro Masters классы) 7-ші Ford Mustang Thunder Road Racing Australia
Bathurst 1000-ның толық нәтижелері
Жыл Командасы Жүргізушілер Көлік Классы Айналымдар Жалпы орын Сыныптық орын 1983 Барри Сетон Барри Сетон Ford Capri Mk. III B 134 DNF DNF 1984 Nissan Motor Co. Кристина Гибсон Nissan Pulsar EXA Group C 76 DNF DNF 1986 Peter Jackson Nissan Racing Джордж Фьюри Nissan Skyline DR30 RS B 114 DNF DNF 1987 Peter Jackson Nissan Racing Джон Боу Nissan Skyline DR30 RS 1 157 2-ші 2-ші 1988 Peter Jackson Nissan Racing Андерс Олофссон Nissan Skyline HR31 GTS R A 0 DNF DNF 1989 Peter Jackson Racing Джон Госс Тони Носке Ford Sierra RS500 A 140 20-шы 17-ші Тони Носке Ален Ферте Ford Sierra RS500 A 92 DNF DNF 1990 Peter Jackson Racing Дрю Прайс Ford Sierra RS500 1 77 DNF DNF 1991 Peter Jackson Racing Грегг Хансфорд Ford Sierra RS500 1 146 9-шы 8-ші 1992 Peter Jackson Racing Алан Джонс Ford Falcon (EB) A 84 DNF DNF 1993 Peter Jackson Racing Алан Джонс Ford Falcon (EB) A 147 DNF DNF 1994 Peter Jackson Racing Пол Радисич Ford Falcon (EB) A 82 DNF DNF 1995 Peter Jackson Racing Дэвид Парсонс Ford Falcon (EF) 152 DNF DNF 1996 Ford Credit Racing Дэвид Парсонс Ford Falcon (EF) 152 15-ші 15-ші 1997 Ford Credit Racing Дэвид Парсонс Ford Falcon (EL) L1 121 DNF DNF 1998 Ford Credit Racing Нил Кромптон Ford Falcon (EL) OC 160 5-ші 5-ші 1999 Ford Tickford Racing Нил Кромптон Ford Falcon (AU) 161 5-ші 5-ші 2000 Ford Tickford Racing Нил Кромптон Ford Falcon (AU) 158 13-ші 13-ші 2001 Ford Tickford Racing Стивен Ричардс Ford Falcon (AU) 161 9-шы 9-шы 2002 Ford Tickford Racing Дэвид Беснард Оуэн Келли Ford Falcon (AU) 102 DNF DNF 2003 Ford Performance Racing Крейг Лоундес Ford Falcon (BA) 161 2-ші 2-ші 2004 Ford Performance Racing Крейг Лоундес Ford Falcon (BA) 161 2-ші 2-ші 2005 Dick Johnson Racing Дин Канто Ford Falcon (BA) 158 9-шы 9-шы 2006 Stone Brothers Racing Джеймс Кортни Ford Falcon (BA) 161 3-ші 3-ші 2007 Holden Racing Team Натан Претти Holden Commodore (VE) 161 11-ші 11-ші 2008 Holden Racing Team Крейг Бэрд Holden Commodore (VE) 146 DNF DNF 2010 Kelly Racing Джейсон Баргванна Holden Commodore (VE) 132 DNF DNF
Сандоун 500-дің толық нәтижелері
Жыл Командасы Пилоттар Көлік Сыныбы Айналымдар Жалпы орын Класс орыны 1986 Peter Jackson Nissan Racing Джордж Фьюри Nissan Skyline DR30 RS B 129 1 1 1987 Peter Jackson Nissan Racing Джон Боу Nissan Skyline DR30 RS B 86 DNF DNF 1988 Peter Jackson Nissan Racing Андерс Олофссон Nissan Skyline HR31 GTS R A 1 DNF DNF 1989 Peter Jackson Racing Джон Госс Ford Sierra RS500 A 159 4 4 1990 Peter Jackson Racing Джордж Фьюри Ford Sierra RS500 Div.1 161 1 1 1991 Peter Jackson Racing Грег Хансфорд Ford Sierra RS500 A 146 DNF DNF 1992 Peter Jackson Racing Алан Джонс Ford Falcon (EB) 3A 18 DNF DNF 1993 Peter Jackson Racing Алан Джонс Ford Falcon (EB) V8 124 DNF DNF 1994 Peter Jackson Racing Пол Радисич Ford Falcon (EB) V8 158 9 9 1995 Peter Jackson Racing Аллан Грайс Ford Falcon (EF) 161 2 2 1996 Ford Credit Racing Дэвид Парсонс Ford Falcon (EF) 161 2 2 1997 Ford Credit Racing Дэвид Парсонс Ford Falcon (EL) 150 11 11 1998 Ford Credit Racing Нил Кромптон Ford Falcon (EL) OC 145 4 4 2003 Ford Performance Racing Крейг Лоундес Ford Falcon (BA) 139 16 16 2004 Ford Performance Racing Крейг Лоундес Ford Falcon (BA) 152 18 18 2005 Dick Johnson Racing Дин Канто Ford Falcon (BA) 159 12 12 2006 Stone Brothers Racing Джеймс Кортни Ford Falcon (BA) 160 9 9 2007 Holden Racing Team Тони Лонгхерст Holden Commodore (VE) 160 13 13