Кіріспе
Кингсли Амистің "Джеймс Бонд Досьесі" (1965) кітабы – Джеймс Бонд романдарына жасалған сын тұрғысынан талдау. Амис кітапты досы және бірлескен авторы, ақын және тарихшы Роберт Конквестке арнады. Кейін, Иан Флемингтің қайтысынан кейін, Амис Джеймс Бонд романдары сериясын жалғастыруға алғашқы жазушы ретінде шақырылды және Роберт Маркхэм псевдонімімен "Полковник Сан" (1968) романын жазды. "Джеймс Бонд Досьесі" – Джеймс Бонд кейіпкеріне арналған алғашқы, ресми әдеби зерттеу болды. Флемингтің жасырын агенті және оның әлемі туралы жақындағы зерттеулердің қатарында тарихшы Джереми Блэктің "Джеймс Бонд саясаты: Флемингтің романдарынан үлкен экранға дейін" (2001) кітабы бар.
The James Bond Dossier (1965), by Kingsley Amis, is a critical analysis of the James Bond novels. Amis dedicated the book to friend and background collaborator, the poet and historian Robert Conquest. Later, after Ian Fleming's death, Amis was commissioned as the first continuation novelist for the James Bond novel series, writing Colonel Sun (1968) under the pseudonym Robert Markham. The James Bond Dossier was the first, formal, literary study of the James Bond character. More recent studies of Fleming's secret agent and his world include The Politics of James Bond: From Fleming's Novels to the Big Screen (2001), by the historian Jeremy Black.
Тарих
1960 жылдары Бонд маниясының қақтарына жеткенде жазылған "Джеймс Бонд досьесі" – Иан Флемингтің триллер жазушысы ретіндегі күшті және әлсіз жақтарын зерттейтін алғашқы, толыққанды, бірақ әжуалы әдеби талдау. Басты романдар жазушысы ретінде Амис Бонд романдарын, әсіресе олардың коммерциялық табысын құрметтеді, оларды "күрделі және мазмұны жағынан жоғары әдебиеттен кем түспейтін" деп санайтын. Бұл 1960 жылдары даулы көзқарас болды, себебі 1950 жылдардың ортасынан бері Джеймс Бонд романдарын кейбір сыншылар зорлық-зомбылық, еркек шовинизм, әдепсіздік, расизм және антикоммунизм үшін сынады. Флемингтің туындыларына деген зихи құрметіне қарамастан, Амис оны талдау жолы, биографы Закари Лидердің айтуынша, "академиялық тәсілдер мен мақтандылықты қарапайым мәдени нысандарға қолдану арқылы оларды пародизациялайды" және осылайша, қасақана түрде қоздырады. Осы тұрғыда, "Досье" академиялық әлемге екі саусағымен көрсетілген сұраныш сияқты көрінеді, педантикалық ғалымдарға деген наразылықты білдіретін, "Лакки Джим, әрине, бекінетін" бір әрекет. Себебі Иан Флемингтің туындыларына Амис анатомиялық және жіктеуге құштарлықты әкелді, оны ол ешқашан жоғары әдебиетке арнаған емес және арнамайтын да еді.