Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кесон провинциясындағы муниципалитет, Филиппин
Municipality in Quezon, Philippines
Юнисан, ресми түрде Юнисан муниципалитеті, Филиппиннің Кесон провинциясындағы 4-ші санаттағы муниципалитет. 2020 жылғы халық санауы бойынша, халқы 25 448 адамды құрайды.
Unisan, officially the Municipality of Unisan , is a 4th class municipality in the province of Quezon, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 25,448 people.
Қаланың өзі
Қала орталығы (poblacion) 4 барангайдан тұрады: Р. Солиман, Рамон Магсейсей, Лапу-Лапу және Ф. де Иесус. Қаланың төрі – бірнеше кварталдан тұратын католик шіркеуі. Юнисан орталық бастауыш мектебі шіркеудің оңтүстік-шығыс жағында орналасқан, ал үкіметтік орталық мектептің артында. Ол муниципалдық ғимараттан, муниципалдық кітапханадан, өрт сөндіру станциясынан, полиция бөлімінен, Комиссия сайлау органы ғимаратынан (COMELEC) және Барангай капитандары қауымдастығы (ABC) ғимаратынан құралған. Ремедиос Эторма Суарес атындағы мемориалдық зал (RESMA), бағдарламалар мен шаралар өткізуге жиі пайдаланылатын орын, сол үкіметтік орталықта орналасқан, ал залдың қарсы бетінде Юнисан ұлттық орта мектебі бар. Тамезис паркі, атақты Юнисан тұрғыны Флоренсио Тамезис атымен аталып, ол Орман шаруашылығы бюросының алғашқы филиппин директоры және сарапшылардың пікірінше, филиппин орман шаруашылығының негізін қалаушысы, қала орталығында, шіркеудің баскетбол алаңына қарама-қарсы орналасқан. Ескі муниципалдық ғимарат, қазір Юнисанның мақтан тұтатын мұралық ғимараты, Калилайян өзенінің жанында, қаланың оңтүстік-батыс бұрышында орналасқан.
The town center (poblacion) consists of 4 barangays, R. Soliman, Ramon Magsaysay, Lapu lapu and F. de Jesus. The heart of the town is the Catholic Church, comprising several blocks. The Unisan Central Elementary School is on the southeastern side of the church, while the Government Center is located at the back of the school which consists of Municipal Hall, Municipal Library, Fire Station, Police Station, Comelec Building and the Association of Barangay Captains (ABC) building. Remedios Etorma Suarez Memorial Auditorium (RESMA), a well used spot for programs and events is on the same government center, while just across the auditorium is the Unisan National High School. The Tamesis Park, named after a prominent Unisanin, Florencio Tamesis, the first Filipino director of the Bureau of Forestry and considered by experts as the father of Philippine Forestry, is likewise located at the center of the town, just across the Church Basketball Court. The old municipal building, now a proud heritage building of Unisan, is on the southwest corner of the poblacion, near the Kalilayan River.
Қасиетті Петр елші шіркеуі
Калилайян қаласының, ескі Калилайян провинциясының астанасының негізін 1578 жылы Хуан де Пласенсия және Диего де Оропеса монахтары қалады. Алғашқы шіркеу бамбук пен нипадан салынған. 1589 жылы Педро Баутиста монах оны ағаштан қайта салуға рұқсат алды. 1595 жылдан кейін Калилайянды Алонсо Банон монах басқарды. 1597 жылы монастырьдың қамқоршысы болып Жоде де ла Консепсьон монах тағайындалды. Педро де Алказар монах 1600 және 1601 жылдары пуэблоны басқарды. 1602 жылы Хуан Мансо монах діни қызметкер болды. 1594 жылы Филиппинге келген 6-шы миссияның мүшесі Диего де ла Магдалена монах та Калилайянды басқарды. 1605 жылы Калилайянды моролар шапты. 9 мың тұрғынның ішінде бар болғаны 1000-ы ғана аман қалды. Аман қалғандар Палсабанган өзенінің жанына синып, онда миссионерлер, олардың ішінде Педро де Сан Буэнавентура монах, бамбук пен нипадан шіркеу, монастырь және мектеп ғимараттарын салды. 1609 жылы Пальсабанганды Хуан де Мерида монах басқарды. 1913 жылы қолтырауандардың салдарынан халық Кабуайо поселкесіне көшіп кетті, онда Фрайр де Мерида ағаштан шіркеу мен монастырь, ал бамбук пен нипадан мектеп ғимараттарын салды. 1635 жылға дейін Кабуайода халық бейбіт өмір сүрді, бірақ содан кейін моролар қайтадан шабуыл жасады. 800-ге жуық аман қалғандар Атимонан және Минанукан поселкелеріне (қазіргі Талаба) синып қалды. Сондықтан Калилайян қаласы көп жылдар бойы толығымен тастамаланған күйде болды. 1620 жылдан бастап Грегорио Висенте Кабуайодан келген әртүрлі отбасыларды, сондай-ақ Калилайян мен Палсабанганда өмір сүргендердің көшпелі ұрпақтарын біріктірді. Олардың бәрі ескі Калилайян жерінде, Калилайян өзенінің шығысындағы дельтада тұрақтап, ешқандай азаматтық немесе діни билікке бағынбады. Олар 1637 жылға дейін сонда тұрды, содан кейін үкімет қаланы өртеп жіберу қажеттігін түсінді. Соңында 1874 немесе 1875 жылы ескі Калилайянның шетінде қала қайтадан құрылды. Unisan қаласының алғашқы жылдарында оны Маркос Толентино діни қызметкер басқарды. 1945 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде шіркеу ішінара қирады, ал 1966 жылы Филиппин тарихи комиссиясы оны қайта жаңартып берді.
The foundation of Calilayan, the capital of the old province of Calilayan, by Friars Juan de Plasencia and Diego de Oropesa started in 1578. The first church was made of bamboo and nipa. In 1589, Friar Pedro Bautista obtained the permission to rebuild it with wood. Friar Alonso Bañon administered Calilayan after 1595. Friar Jode de la Concepcion was Guardian of the convent in 1597. Friar Pedro de Alcazar administered the pueblo in 1600 and 1601. Friar Juan Manso was the religious minister in 1602. Friar Diego de la Magdalena, a member of the 6th Mission that arrived in the Philippines in 1594, also administered Calilayan. In 1605, Calilayan was ravaged by the Moros. Of the 9,000 residents, barely 1,000 survived the attack. The survivors took refuge near the Palsabangon River, where the missionaries, among whom was Friar Pedro de san Buenaventura, built a church, a convent and school buildings with bamboo and nipa. Friar Juan de Mérida administered Palsabangon in 1609. In 1913, because of the crocodiles, the people relocated to the sitio of Cabuyao, where Friar de Mérida built a church and a convent with wood and school buildings with bamboo and nipa. The people lived peacefully in Cabuyao until 1635, when the Moro attacked again. Some 800 survivors took refuge in the sitios of Atimonan and Minanucan (now barrion Talaba in Atimonan). Hence, for many years the town of Calilayan was totally abandoned. From 1620 onwards, a certain Gregorio Vicente united various families from Cabuyao with wandering descendants of those who had lived in Calilayan and Palsabangon, and he and all these people fixed there residence in the site of old Calilayan the delta east of the Calilayan River without recognizing any civil or religious authority. They lived there until 1637 when the Government saw the need to burn the town. Finally in 1874 or 1875, the town was established in the outskirts of the old Calilayan. During its early years, Unisan was administered by Fr. Marcos Tolentino, a secular priest, who In 1945, during the World War II, the church was partially destroyed; it was reconstructed by the Philippine Historical Commission in 1966.
Сент-Рош еншісіндегі (Баранай Панаон)
1962 жылы Рубен Профуго (кейін Люцена епархиясының епискобы) құрған San Roque приходы бұрын қала орталығындағы Әулие Петр приходына қарасты кішкентай шіркеу болған және Қасиетті Бала Иса институтының (Доминикан академиясы) дін қызметкерлерімен қызмет еткен. Приход Ибанг Було, Илянг Було, Ибанг Майрок, Илянг Майрок, Алмасен, Бонифасио, Бургос, Илянг Панаон, Ибанг Панаон, Тубиган, Пларидель, Ибанг Ризал, Илянг Ризал, Сокорро және Поктол ауылдарын қамтиды. Көптеген адамдар шаруалар. Шіркеудің өзі күріш далаларының арасында орналасқан. Панаонда пастор немесе әкімші ретінде қызмет еткен дін қызметкерлері: ә. Антонио Сальво, ә. Фролан Заламеда, ә. Хосе Дурал, ә. Дарио Эндиапе, ә. Кирино Макатанай, ә. Хосе Эрлито Эброн, ә. Алвин Кабунгал, ә. Эдвин Панерго, ә. Исагани Рейес, ә. Роландо Греция, ә. Бенджамин Рода, ә. Денис Варгас және ә. Клод Калвендра. Шіркеудің негізгі жөндеуі ә. Роданың қызмет мерзімінде жасалды. Әулие Петр Апостол және Сент-Рош приходтары Рим-католик Люцена епархиясының құрамына кіреді.
Established in 1962 by Father Ruben Profugo (later Bishop of the Diocese of Lucena), the Parokya ni San Roque was formerly a small church attached to the Parish of St. Peter in the town proper and served by the priest/chaplains of the Holy Child Jesus Institute (Dominican Academy). The parish comprises the barangays of Ibabang Bulo, Ilayang Bulo, Ibabang Mairok, Ilayang Mairok, Almacen, Bonifacio, Burgos, Ilayang Panaon, Ibabang Panaon, Tubigan, Plaridel, Ibabang Rizal, Ilayang Rizal, Socorro and Poctol. Most of the people are farmers. The church itself stands in the midst of rice fields. The priests who served Panaon either as parish priest or administrator include Fr. Antonio Salvo, Fr. Froilan Zalameda, Fr. Jose Dural, Fr. Dario Endiape, Fr. Quirino Macatangay, Fr. Jose Erlito Ebron, Fr. Alvin Cabungcal, Fr. Edwin Panergo,Fr. Isagani Reyes, Fr. Rolando Grecia, Fr. Benjamin Rhoda, Fr. Dennis Vargas and Fr. Claude Calvendra. Major Renovation of the church was done during the term of Fr. Roda. Saint Peter the Apostle Parish and Saint Roche Parish are members of Roman Catholic Diocese of Lucena.
Экономика
Юнисан экономикасы балық шаруашылығы мен егіншілік, сондай-ақ коммерциялық кәсіпорындар мен демалыс орындары есебінен дамып тұр.
The economy of Unisan is sustained by fishing and agriculture, as well as commercial businesses and resorts.
Конгресс округі
Юнисан 1987 жылдан бері Кесонның 3-ші округіне қарайды. Аталған конгресс округіне сондай-ақ Агданган, Буэнависта, Катанауан, Генерал Луна, Макалелон, Муланай, Падре Бургос, Питого, Сан-Андрес, Сан-Франциско және Сан-Нарсисо кіреді. Бұрынғыда ол Кесонның 2-ші округінің, Кесонның жалпы округінің және IV А аймағының құрамында өкілдік етілген.
Unisan belongs to the Quezon's 3rd district since 1987. The said congressional district also includes Agdangan, Buenavista, Catanauan, General Luna, Macalelon, Mulanay, Padre Burgos, Pitogo, San Andres, San Francisco and San Narciso. It was previously represented as part of Quezon's 2nd district, Quezon's at large district, and Region IV A.