Кіріспе

Джозеф Каган, Барон Каган (6 маусым 1915 – 18 қаңтар 1995) алғаш рет 1933 жылы Лидс университетінде оқу үшін Англияға келді, бірақ ол Литваға қайтып оралды, және Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Каунаста қалды. 1940 жылы кеңестік әскерлер басып кірген кезде оның әкесі жолда болды, ол Ұлыбританияға қашып кетті. (Оның әкесі Бенджамин 109 жасында қайтыс болғанда Ұлыбританиядағы екінші ең қарт адам болды). Ерекше жағдайларда, Каган отбасының жүн фабрикасын сақтап қалуға рұқсат алды, бұл оның Кеңес қауіпсіздік қызметтерінің агенты деген күдік тудырды. 1971 жылы КГБ-дан дезертир болған Олег Лялин, Каганның Уилсонмен байланысы бар екенін мақтан тұтқаны туралы мәлімдеді, бұл МИ5 оны бақылауға алуына себеп болды, бірақ тыңшылықтың ешқандай дәлелі табылмады. 1976 жылғы наурызда Вильсон премьер-министр лауазымынан кеткен кезде, Каган 1976 жылғы премьер-министрдің отставкасымен байланысты Батыс Йоркшир графтығындағы Элландтың бароны Каган ретінде өмірлік пэр ретінде тағайындалды, және Лейборист партиясының тізіміне енді. Кейін Каган салықтан қашумен айыпталды, бірақ ресми айыптамалар «ұрлық» (оның бұрынғы компаниясынан индиго бояуы баррельдері) және «жалған есеп беру» ретінде берілді, себебі экстрадиция шартында салықтық қылмыстар қарастырылмаған. Тель-Авивте болғаннан кейін, ол Париж қаласында тұтқындалды және Ұлыбританияға экстрадицияланды, бірақ оның пэрлік атағы жойылған жоқ. Осы шарада Каганның бұрынғы Ресей елшілігінің қызметкері, КГБ агенты ретінде танымал Ричардс Вайгаускаспен жақын қарым-қатынаста болғаны анықталды. Алайда, 1995 жылы Каганның некрологында Там Далейл оның Вильнюстегі туыстарына көмектесу үшін осындай байланыстарды сақтап қалғанына сенді; Вайгаускас та Литвадан шыққан еді.