Пьер Жан Давид д'Ангер (1788-1856) – француз сулушысы, медальер және масон. Жак-Луи Давидтің шәкірті, Аңжерде туған. Биографиясы, шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз мүсіншісі және медаль иегері (1788–1856)
French sculptor and medallist (1788–1856)
Пьер Жан Дэвид (12 наурыз 1788 – 4 қаңтар 1856) – француз мүсіншісі, медаль иегері және белсенді масон. 1809 жылы суретші Жак Луи Дэвидтің шеберханасына түскеннен кейін, ол өзінің тегін көрсету және шебер суретшіден өзін ерекшелеу мақсатында Дэвид д’Анже есімін қабылдады.
Pierre Jean David (12 March 1788 – 4 January 1856) was a French sculptor, medalist and active freemason. He adopted the name David d'Angers, following his entry into the studio of the painter Jacques Louis David in 1809 as a way of both expressing his patrimony and distinguishing himself from the master painter.
Өмірбаян
Ол 1788 жылы Анжер қаласында дүниеге келген. Оның әкесі ағаш кесуші және әшекей мүсіншісі болды, ол Ла-Вендедегі шоандарға қарсы күрескен ерікті республикалық армияға мушкетер ретінде қосылды. Ол Жан Жак Делусс студиясында оқыды және 1808 жылы Филипп Лоран Ролан студиясында оқу үшін Парижге барды. Парижде ол Триумф аркасы мен Луврдің сыртқы әрлеуі бойынша жұмыс істеді. 1810 жылы ол «Отриада» шығармасы үшін Эколь де Бё-Артта екінші орынды иеленді. 1811 жылы Дэвидтің «La Douleur» шығармасы Экольдің «tête d'expression» байқауында жеңіске жетті, содан кейін сол жылы «Epaminondas» шығармасы үшін Рим сыйлығын алды. Ол Римде бес жыл болды, осы уақыт ішінде Антонио Канованың студиясына жиі барады және Италияның Венеция, Неаполь және Флоренция қалаларына шағын сапарлар жасады. Бурбондардың және олармен бірге келген шетелдік жаулап алушылар мен қайтып келген роялистердің Римнен оралған кезінде, Дэвид д’Анжер Тюильри маңында қалмай, Лондонға сапар шегуді жөн көрді. Мұнда Джон Флаксман және басқалар оны суретші Дэвидке қатысы бар деп қате санап, оның саяси күнәлары үшін кінәлады. Ол үлкен қиындықтармен Парижге қайта оралды, онда оның алдында салыстырмалы түрде сәтті мансап ашылды. Оның медальондары мен бюстеріне үлкен сұраныс болды, сондай-ақ монументалды жұмыстарға тапсырыстар түсті. Олардың ең танымалдарының бірі – Страсбургтегі Гутенбергтің мүсіні; бірақ оның өзі ең жоғары бағалағандары – Ла-Вендедегі соғыста қаза болған сәтте барабанын соғып тұрған деп есептелетін барабаншы бала Жозеф Бараның мүсіні және грек азат етушісі Маркос Боцарис ескерткіші болды. Дэвидтің бюстері мен медальондары өте көп, және оның модельдерінің арасында Францияның белгілі ерлер мен әйелдері ғана емес, сонымен қатар Англия мен Германияның көптеген өкілдері болды. Ол 1827 және 1829 жылдары кәсіби сапармен сол елдерге барған. Оның медальондарының саны 500-ден асты. Дэвидтің атақтылығы Пантеонға арналған оның фронтон мүсініне, Луврдегі мәрмәрден жасалған «Жарақат алған Филопомен» және Пьер-Лашез зиратындағы генерал Жак Николас Гоберге арналған ескерткіште негізделген. Гобердің қабірінен басқа, ол Пьер-Лашездегі тағы жеті қабірге мүсіндер жасады, оның ішінде жазушы Оноре де Бальзак пен дәрігер Самуэль Ганеманның қола бюстері бар. Анжердегі Давид мұражайында оның туындыларының толық жинағы сақталған, олар көшірмелер түрінде немесе түпнұсқа қалыптарда ұсынылған. Оның қайырымдылығының мысалы ретінде «Марсельеза» гимнінің авторы Руже де Лильдің науқас төсегіне асығып баруын, оны дереу үлгілеп, мәрмәрдан ойып жасауын, жұмысты лотереяға салуын және ақынға өте қажеттілік кезінде түскен қаражатты жіберуін атап өтуге болады. Грекияны жаңғырту туралы, грек азат етушісі Маркос Боцарисқа арналған ескерткіші, оның есімін оқып жатқан грек баласын бейнелейтін, Виктор Гюго былай деді: «Әлемде бұдан да әдемі нәрсені көру қиын; бұл мүсін Пудженнің экспрессивтілігімен Феидияның ұлылығын біріктіреді».
He was born in Angers in 1788. His father was a wood carver and ornamental sculptor, who had joined the volunteer Republican army as a musketeer, fighting against the Chouans of La Vendée. He studied in the studio of Jean Jacques Delusse and in 1808 traveled to Paris to study in the studio of Philippe Laurent Roland. While in Paris he did work both on the Arc de Triomphe and the exterior of the Louvre. In 1810 he succeeded in taking the second place prize at the École des Beaux Arts for his Othryades. In 1811 David's La Douleur won the École's competition for tête d'expression followed by his taking of the Prix de Rome for his Epaminondas in the same year. He spent five years in Rome, during which time he frequented the studio of Antonio Canova and made small trips around Italy to Venice, Naples and Florence. Returning from Rome around the time of the restoration of the Bourbons and their accompanying foreign conquerors and returned royalists, David d'Angers would not remain in the neighborhood of the Tuileries, opting instead to travel to London. Here John Flaxman and others took him to task for the political sins of David the painter, to whom he was erroneously supposed to be related. With great difficulty he made his way to Paris again, where a comparatively prosperous career opened before him. His medallions and busts were in much request, as well as orders for monumental works. One of the most famous of these was that of Gutenberg at Strassburg; but those he himself valued most were the statue of Barra (Joseph Bara), a drummer boy who purportedly continued to beat his drum until the moment of death in the war in La Vendée, and the monument to the Greek liberator Markos Botsaris. David's busts and medallions were very numerous, and among his sitters may be found not only the illustrious men and women of France, but many others both of England and Germany countries which he visited professionally in 1827 and 1829. His medallions number over 500. David's fame rests firmly on his pedimental sculpture for the Pantheon, his marble Wounded Philopoemen in the Louvre and his equestrian monument to General Jacques Nicolas Gobert in Père Lachaise Cemetery. In addition to that of Gobert, he did sculptures for seven other tombs at Père Lachaise, including the bronze busts of writer Honoré de Balzac and physician Samuel Hahnemann. In the Musée David in Angers is an almost complete collection of his works either in the form of copies or in the original moulds. As an example of his benevolence of character may be mentioned his rushing off to the sickbed of Rouget de Lisle, the author of the Marseillaise Hymn, modelling and carving him in marble without delay, making a lottery of the work, and sending to the poet in the extremity of need the proceeds. Of Reviving Greece, his monument to the Greek liberator Markos Botsaris, showing a Greek child reading his name, Victor Hugo said, "It is difficult to see anything more beautiful in the world; this statue joins the grandeur of Pheidias to the expressive manner of Puget."