Кіріспе
Теңізшілерді даярлау, аттестаттау және қарауылда ұстау стандарттары туралы халықаралық конвенция (STCW) теңіздегі сауда кемелері мен ірі яхталардағы кеме басшылары, офицерлері және қарауылдау персоналы үшін ең төменгі біліктілік стандарттарын белгілейді. STCW 1978 жылы Лондондағы Халықаралық теңіз ұйымының (IMO) конференциясында қабылданды және 1984 жылы күшіне енді. Конвенция 1995 жылы маңызды өзгерістерге ұшырады, ал 2010 жылғы өзгерістер 2012 жылдың 1 қаңтарында күшіне енді. 1978 жылғы STCW конвенциясы халықаралық деңгейде теңізшілерді даярлау, аттестаттау және қарауылда ұстау бойынша ең төменгі негізгі талаптарды алғаш рет белгіледі. Бұрын офицерлер мен матростарды даярлау, аттестаттау және қарауылда ұстаудың ең төменгі стандарттары жеке үкіметтермен белгіленетін, көбінесе басқа елдердің тәжірибесі ескерілмейтін. Осының салдарынан, кеме қатынасының халықаралық сипатына қарамастан, ең төменгі стандарттар мен процедуралар кең ауқымда әртүрлі болды. Конвенция теңізшілерді даярлау, аттестаттау және қарауылда ұстау бойынша ең төменгі стандарттарды белгілейді, оларды елдер орындауға немесе одан да асыруға міндетті. Конвенция кеме құрамының санына қатысты мәселелерді қарастырмайды: осы саладағы ИМО ережелері 1974 жылғы Теңіздегі адам өмірінің қауіпсіздігі туралы халықаралық конвенцияның (SOLAS) V тарауының 14-тармағында қамтылған. Осы талаптар 1999 жылы ИМО Ассамблеясы қабылдаған A.890(21) қауіпсіз кеме құрамы қағидаларымен бекітілген, ол 1981 жылы қабылданған A.481(XII) қаулысын алмастырды және кейіннен 2011 жылы ИМО Ассамблеясы қабылдаған A.1047(27) қағидаларымен – қауіпсіз кеме құрамының ең төменгі деңгейімен алмастырылды. Конвенцияның ерекше маңызды ерекшелігі – ол Конвенцияға қатысушы мемлекеттердің порттарына келген кезде Конвенцияға қатысушы емес мемлекеттердің кемелеріне де қолданылады. Х-бап Тараптарды барлық елдердің туымен жүзетін кемелерге бақылау шараларын қолдануға міндеттейді, осылайша Конвенцияға қатысушы емес мемлекеттің туын көтеретін кемелерге Конвенцияға қатысушы мемлекеттің туын көтеретін кемелерге қарағанда артық жеңілдіктер берілмейді. Конвенцияға қатысушы емес мемлекеттердің кемелері үшін туындауы мүмкін қиындықтар – Конвенцияның кеңінен қабылдануының бір себебі. 2018 жылға қарай STCW конвенциясына 164 Тарап қосылды, бұл әлемдік кеме тасымалының 99,2 пайызын құрайды.
International Convention on Standards of Training, Certification and Watchkeeping for Seafarers (STCW) sets minimum qualification standards for masters, officers and watch personnel on seagoing merchant ships and large yachts. STCW was adopted in 1978 by the International Maritime Organization (IMO) conference in London, and entered into force in 1984. The Convention was significantly amended in 1995 and 2010 entered into force on 1 January 2012. The 1978 STCW Convention was the first to establish minimum basic requirements on training, certification and watchkeeping for seafarers on an international level. Previously the minimum standards of training, certification and watchkeeping of officers and ratings were established by individual governments, usually without reference to practices in other countries. As a result, minimum standards and procedures varied widely, even though shipping is extremely international by nature. The Convention prescribes minimum standards relating to training, certification and watchkeeping for seafarers which countries are obliged to meet or exceed. The Convention did not deal with manning levels: IMO provisions in this area are covered by regulation 14 of Chapter V of the International Convention for the Safety of Life at Sea (SOLAS), 1974, whose requirements are backed up by resolution A.890(21) Principles of safe manning, adopted by the IMO Assembly in 1999, which replaced an earlier resolution A.481(XII) adopted in 1981 and has since been itself replaced by resolution A.1047(27) Principles of Minimum Safe Manning, adopted by the IMO Assembly in 2011. One especially important feature of the Convention is that it applies to ships of non party states when visiting ports of States which are Parties to the Convention. Article X requires Parties to apply the control measures to ships of all flags to the extent necessary to ensure that no more favourable treatment is given to ships entitled to fly the flag of a State which is not a Party than is given to ships entitled to fly the flag of a State that is a Party. The difficulties which could arise for ships of States which are not Parties to the Convention is one reason why the Convention has received such wide acceptance. By 2018, the STCW Convention had 164 Parties, representing 99.2 per cent of world shipping tonnage.
STCW-F Конвенциясы
1995 жылғы 7 шілдеде балық аулау кемелерінің экипажының біліктілігі, сертификатталуы және вахтаны сақтау стандарттары жөніндегі халықаралық конвенция STCW-нің толықтырылған қайта қарау бөлігі ретінде жеке келісімшарт ретінде қабылданды. Ол ратификациялаған мемлекеттерге тиесілі, ұзындығы 24 метрден жоғары балық аулау кемелеріне STCW принциптерін қолданады. STCW F 2012 жылғы 29 қыркүйекте күшіне енді.