Кіріспе
1811 жылы Лондондағы кісі өлтірулер Ратклифф тас жолындағы кісі өлтірулер (кейде Ратклифф тас жолындағы кісі өлтірулер) – Марр және Уильямсон отбасыларына жасалған екі жеке шабуыл, салдарынан жеті адам қаза тапты. Екі шабуыл 1811 жылдың желтоқсан айында он екі күн аралығында, Лондонның Уэппинг ауданындағы Лондон доклендс аймағында, жарты мильдей қашықтықта орналасқан үйлерде болды. Кісі өлтірудің басты күдіктісі Джон Уильямс сотқа үлкермес бұрын өз-өзіне қол жұмсады.
The Ratcliff Highway murders (sometimes Ratcliffe Highway murders) were two attacks on two separate families the Marr and Williamson families that resulted in seven fatalities. The two attacks occurred twelve days apart in December 1811, in homes located half a mile apart near the London Docklands district of Wapping, London, England, United Kingdom. The main suspect in the slayings, John Williams, killed himself before he could be put on trial.
Бірінші шабуыл
Бірінші шабуыл 1811 жылғы 7 желтоқсанда 29 Ратклиф шоссесінде, Канон-стрит жолы мен Артишок-Хилл арасындағы көшенің оңтүстік жағында, зығыр матасы сататын дүкеннің артындағы тұрғын жайларда болды. Ратклиф шоссесі – Лондонның Шығыс бөлігіндегі жолдың ескі атауы, қазір ол жай ғана «Автожол» деп аталады, сол кезде қаладан шығатын үш негізгі жолдың бірі болатын. Жол қауіпті әрі тозығы жеткен, қараңғы көшелер мен қираған үйлерге толы аймақта орналасқан. Алғашқы құрбандар Марр отбасы болды. Тимоти Маррдың жасы 24 немесе 27 деп хабарланған, ол бұрын бірнеше жыл Шығыс Индия компаниясында (EIC) «Довер Касл» сауда кемесінде қызмет еткен, ал қазір зығыр матасы және шұлық сататын дүкенін ұстап тұрған. Маррдың жас әйелі Селия, 14 апталық ұлы Тимоти (29 тамызда туған), шәкірті Джеймс Гоуэн және қызметші қыз Маргарет Джуэлл болды. Олардың бәрі сол жылдың сәуір айынан бері 29-шы Ратклиф шоссесінде тұрып жатқан. 1811 жылғы 7 желтоқсанда, түнгі сағат оннан сәл бұрын, Маррлар үйлерінде келесі күнгі жұмысына дайындалып жатқанда, біреу үйге кіріп келді. 7 желтоқсан – сенбі күні, сол кезде көптеген британдық жұмысшылар үшін жалақы күні және дүкен иелері үшін аптаның ең жұмысты күні еді. Джуэлл 29 Ратклиф шоссесінде болмады, өйткені Маррға кешкі асқа устрица сатып алуға жіберілген, ал оның жас әйелі бала туғаннан кейін әлі де сауығып жатқан. Джуэлл содан кейін жақын маңдағы Джон Хиллдегі нан пісіруханаға барып, ескі қарызын төлеуі керек еді. Бірде ол дүкеннің есігін ашқанда, жарықта тұрған адамның бейнесін көргенін айтады. Аймақ әдетте жұмыс уақыты біткеннен кейін көңілді болғандықтан, Джуэлл бұған мән бермей, ісімен айналысты. Устрица дүкені жабық екенін анықтағаннан кейін, ол Маррлардың үйінен өтіп, терезеден жұмыс берушісінің әлі де жұмыс істеп жатқанын көрді және нан пісірушінің қарызын төлеуге барды. Нан пісіруші жабық екенін көріп, Джуэлл басқа дүкенге барып, устрица табуға тырысты, бірақ ол дүкен де жабық екенін көріп, бос қолмен қайтып келді. Джуэлл түнгі сағат жиырмада дүкенге келгенде, ғимараттың қараңғы екенін және есіктің құлыпталғанын көрді. Маррлар оның әлі де сыртта екенін ұмытып кеткен деп ойлап, ол есікті қақты, бірақ жауап алған жоқ. Джуэлл бастапқыда іштен ешқандай қозғалыс естімеді, содан кейін баспалдақтан қадамдар естілді, сондықтан ол біреу оны кіргізуге келеді деп ойлады. Ол жоғары қабаттан баланың жылағанын естіді. Бірақ ешкім есікті ашпады. Артындағы қадамдарды естіген Джуэлл қорқып, есікті «үшіншісіз күшпен қақты», назар аударуға тырысты. Түнгі күзетші Джордж Олни, әр жарты сағат сайын уақытты жариялап, оған не болғанын білу үшін келді. Олни Маррларды жақсы білетін, сондықтан ол есікті қағып, дауыстап шақырды, бірақ жалюзилер орнында тұрғанын, бірақ бекітілмегенін байқады. Бұл шу Джон Мюррейді оятты, ол – ломбард және Маррдың көршісі. Ол үрейленіп, 29-шы Ратклиф шоссесінен ауласын бөліп тұрған қабырғадан секіріп өтіп, жарық пен ашық артқы есікті көрді. Мюррей кіріп, артқы сатыдан көтерілді, Маррларға жалюзилерін бекітуді ұмытып кеткендерін айтты. Ол ештеңе естімеді. Төмен түсіп, дүкенге кірген Мюррей «түндегі қырғынды еденде жатқанын көрді». «Тар ғимарат қанға толы болғандықтан, есіктен шығуға тырысқанда қанның ластануынан қашып құтылу мүмкін емес еді». Аймақтағы тұрғындарды хабардар ету үшін хабарлама жазылып, шіркеу есіктеріне ілінді.
Тергеу
10 желтоқсанда сот сараптамасы қазылар алдында біреулер дүкен мен үйді мүмкіндік іздеп бақылап отырған болуы керек екені айтылды. Қылмыс сағат 23:55-те Желл кеткен кезде басталып, 00:20-да ол қайтып келгенге дейін жасалған. Мюррей сағат 00:10 шамасында соққы дауыстарын естігенін мәлімдеді, сондықтан кісі өлтірушілер Желл келген кезде үйде болған және артқы есіктен қашқан деген шешімге келді. Малды, оның сабындағы сынық арқылы анықтауға тырысты. Бөренеде қан табылмады, бірақ Желл Маррдың сол кешкісін осындай бір бөрене іздегенін айтқандықтан, оны қару ретінде әкелген болуы мүмкін, егер ол көзге түсетін жерде болғанда, Марр оны табар еді. Сол күні шеберханада жұмыс істеген ағаш шеберлерінің бірі Корнелиус Харт ұсталды, бірақ оған қарсы айып тағылуға жеткілікте дәлел болмады және ол босатылды. Маррдың інісі де күдікке ілікті, олардың арасында дау болған деген қауесет тарады, бірақ қырық сегіз сағатқа созылған тергеуден кейін, ол берік алибисі болғандықтан ақталды. Бұрын жұмыстан шығарылған қызметші қыз да сұраққа тартылды, бірақ оның қылмысқа итермелейтін себебі де, қылмыскер серіктестері де болмады, сонымен қатар ол кісі өлтіруді өзіне жеке жасауға тым әлсіз болды. Төрт құрбанға арналған еске алу рәсімі өткізіліп, үш ай бұрын нәресте крещениеден өткен Шығысқа қарайғы Сент-Джордж шіркеуінің қабірлеріне жерленді. 19 желтоқсанда, бейсенбі күні малды тазалағанда, сабында әріптер ойылған сияқты көрінді, мүмкін теңізшінің мыспен соққысымен жасалған: "I.P." немесе "J.P.". Осы іске қатысқандар енді иесін табуға тырысатын мүмкіндік алды.
Екінші шабуыл
Сол түні маулда әріптер табылған, ал алғашқы өлтіруден он екі күн өткен соң, екінші өлтірулер 81 New Gravel Lane (қазіргі Гарнет көшесі) орналасқан «Корольдің қаруы» тавернасында болды. Құрбандар: он бес жыл бойы тавернаны басқарған 56 жастағы мейрамханашы Джон Уильямсон; оның 60 жастағы әйелі Элизабет; және олардың 50-ден астам жастағы қызметшісі Бриджит Анна Харрингтон. «Корольдің қаруы» биік, екі қабатты ғимарат болған, бірақ магистральға жақын болғанына қарамастан, ол шулы орын болмаған, себебі Уильямсондар ерте демалуды ұнатқан. Сол түні Уильямсон шіркеу констебльдерінің біріне қоңыр күртеше киген бір адамның үй маңында тығылып, есігін тыңдап отырғанын айтқан. Ол офицерден белгісіз біреуді іздеп, тұтқындауын сұрады. Біршама уақыттан соң сол констебль «Қан төгілді!» деген дауысты естіді. «Корольдің қаруының» сыртында жиналған халық жоғары қабаттан түйілген матадан жасалған арқанмен төмен түскен, жартылай жалаңаш адамды көрді. Көшеге құлағанда ол түсініксіз жылап тұрды. Ол Джон Тернер еді, соңғы сегіз айдан бері тавернада тұратын қонақ және шебер. Халық тавернаның есігін күшпен ашып, тавернаға апаратын баспалдақтарда беті жоғары қарап жатқан Джон Уильямсонның денесін көрді. Оның басы ұрылып, тамағы кесілген еді. Оны ұру үшін темір бұғау қолданылған болса, тамағын кесу үшін өткір зат пайдаланылып, қолы да жарылып кеткен. Элизабет Уильямсон мен қызметші қыз қонақ бөлмесінде табылған, бас сүйектері сынған және тамақтары кесілген. Қызметшінің аяқтары пештің астында болған, ол ертеңгі отты дайындау кезінде ұрылғандай көрінді. Оның әйелінің мойны сүйекке дейін кесілген. Халық қаруланып, таверна ішінде қылмыскерлерді іздеп шабуыл жасады. Олар Уильямсондардың 14 жасар немересі Кэтрин Стилвеллді төсегінде, тірі және зардап шекпеген күйде тапты. Марр отбасына он екі күн бұрын болған оқиғаны еске алғанда, оның бүкіл шабуыл кезінде ұйықтап, төменде не болғанын білмегені таңғажайып болды. Денелер төсектерге қойылып, қыз қауіпсіз үйге жеткізілді. Көмек шақыру үшін шіркеу қоңырауы соғылып, Лондон көпірі жабылды. Көзі куәгерлердің айтуынша, сол түні тавернаның сыртында ұзын пальто киген бойлы адам жүргенін анықтаған бірнеше Bow Street Runners қылмыскерді іздеуге жіберілді. Бір мәлімет бойынша, Тернер көмекке шақырып, өлтірушіні қорқытып жібергенін айтқан. Ол сонымен қатар, сол бойлы адамды миссис Уильямсонның денесінің жанында көргенін мәлімдеді, бірақ ол да күдікті ретінде қарастырылды және оның мәлімдемесіне толық сенім білдірілмеді. Үйге кіру шарап погребінің люгін күшпен ашу арқылы жасалған. Ашық терезе табылды, оның алдында қан тамшылары, бұл кісі өлтірушінің қашу жолын көрсеткен, ал сыртындағы саздан із табылды, бұл оның қашуын растады. Белгісіз шабуылдаушы сазды беткеймен қашып кеткен, сондықтан полиция оның киімдері сазға толып, оны анықтау оңай болады деп болжады. Бұл қашу жолы Марр отбасын өлтірген адамның қашу жолына ұқсас екені айтылды. Екі отбасы арасында ешқандай байланыс болған жоқ, сондай-ақ екінші қырғынның себебі де анықталмады. Уильямсонның сағаты жоғалғандықтан және екі қылмыс та тоқтатылғандықтан, олар қарапайым тонау ретінде басталған болуы мүмкін. Әртүрлі шіркеулерден келген констебльдер мен Bow Street Runners тобынан құралған жедел топ құрылды. Олар сол жерде тұратын, жақында бір галлон бренди сатып алған және жергілікті дәрігердің айтуынша, қан іздерін кетіру үшін шалбарын жуыған күдіктіні дереу тұтқындады. Оның теориясын растау үшін сот-медициналық сараптамалар болған жоқ, бірақ ол кісі бәрібір ұсталды. Басқа куәгерлер сол түні Ратклиф шоссесімен екі адамның – аяғы сәл кеміп жүретін бойлы адам мен одан кішкентай адамның қашқанын көргенін айтты, бірақ олардың сипаттамалары нақты болмады және ешқандай нақты ізге жете алмады. Жергілікті судьялар жиналып, Марр отбасының ісіндегі сыйақының екі есесін, яғни 100 гинеяны ұстауға көмектесетін ақпарат үшін ұсынды, содан кейін бір сағаттың ішінде хабарламалар жасалып, таратылды. Ақпарат үшін үш түрлі шіркеу сыйақы ұсынды, оның ішінде тағы екі 50 фунт стерлингтік ұсыныс болды.
Тірі қалған адамның куәлігі
Ричард Райдер, Ішкі істер министрі, халықтың үрейі мен қысымына жауап ретінде, тергеуді жүргізу үшін Боу-стрит магистраты Аарон Грэмді тағайындады. Лондон газеттері шамамен үш апта бойы қылмыстарға назар аударды, ал Корольдің қару-жарағынан қарама-қарсы орналасқан "Қара Ат" тавернасында сот тергеушісі шақырылды. Тернер 19 желтоқсан күні шамамен сағат 10:40-та Корольдің қаруларына кіргенін және жоғарғы қабаттағы бөлмесіне кеткенін мәлімдеді. Ол миссис Уильямсонның есікті құлыптағанын естіді, содан кейін алдыңғы есік қатты жабылып ашылғанын естіді және Бриджит: "Біз бәріміз өлтірілдік!" деп айқайлады. Содан кейін Уильямсон: "Мен өлген адаммын!" - деп айқайлады. Төсекте жатқанда Тернер бірнеше соққы естіді. Ол сондай-ақ біреудің ақырын басып жүргенін естіді, сондықтан оның аяқ киімінде шегелер жоқ деп ойлады. (Сырттағы аяқ іздері шегелері бар аяқ киіммен қалдырылған.) Бірнеше минуттан кейін ол төсегінен тұрып, тексеруге кетті. Тернер баспалдақтан төмен түскенде үш ұзын соққы естіді және есік ашық тұрғанын көрді, ал екінші жағынан жарық шығып тұрды. Ол ішке қарап, шамамен алты фут бойындағы, қара, қызғылт түсті пальто киген бір ер адамды миссис Уильямсонға еңкейіп, оның қалталарын тексеріп жатқанын көріп қалды. Тернер баспалдаққа қайта көтерілгенге дейін тек бір адамды ғана көрді. Ол өзі де құрбан болмас үшін, жатын бөлмесінде екі жайманы байланыстырып, үйден төмен түсіп шықты. Ол Уильямсонның сағатының жоғалғанын біліп, оны сипаттады, бірақ тавернада мәйіттің жанында табылған сияқты темір бұрыш болған есімде жоқ еді. Ол кісі өлтіруші оны сол жерге әкелген болуы керек. Мәйіттерді көргендер куәлік берді, ал оларды қараған дәрігер де есебін берді. Қазылар тобы белгілі емес бір немесе бірнеше адамның қасақана кісі өлтіргені туралы үкім шығарды.
Күдікті
Қылмыстарға күдікпен қаралатын Джон Уильямс (сонымен қатар Джон Мерфи деп те аталды), 27 жастағы ирланд немесе шотланд теңізшісі және Олд Ваппингтегі тас жолдан шалқап жатқан Канеловый көшесіндегі «Жеміс ағашы» тавернасында тұрғын болды. Уильямстың бөлмедесі оның тавернадағы кісі өлтірулер түнінде жарты түстен кейін келгенін байқады. Томас Де Квинси Уильямстың Тимоти Маррмен таныс болғанын айтты және оны былай сипаттады: «орта бойлы, жіңішке денелі, арық, бірақ серпімді, жақсы дамыған және артық майдан таза адам. Шашы ең ерекше және жарқын түсті болды, атап айтқанда, ашық сары, қызғылт сары мен сары арасындағы түс». «Таймс» газеті оның 1 метр 75 сантиметрге жуық, арық, «ұнамды келбеті» бар және ақсамайтынын нақтылады. Уильямс Маррға қарсы наразылығын білдірген, бірақ олар кемеде бірге болған кезде, бірақ «Корольдің қаруындағы» кейінгі кісі өлтірулердің себебі анықталмады. Шэдвелл полиция бөлімі Уильямсты және басқа бірнеше күдіктілерді тексерді. Уильямстың қасында екі кепіл билеті, күміс монеталар мен фунт стерлинг банкноты болды. Оның соңғы сапары EIC сауда кемесі «Роксбург Каслға» қатысты, ол сәтсіз бүлік әрекетіне қатысудан мүжілді. Уильямс білімді және адал адам ретінде танымал болды, өйткені ол әрқашан бөлмесі үшін төлейтін және әйелдер арасында танымал болды. Ол кісі өлтіруге аз уақыт бұрын «Кингс Армс» тавернасында кем дегенде бір адаммен бірге ішіп отырғаны көрінді, сондықтан оған қатаң сұрақ қойылды. Уильямс орташа бойлы және дене бітімі нашар болғандықтан, оның сипаттамасы Тернердің қара жамылғысы бар алып адамның суретіне мүлдем сәйкес келмеді. Ол сол күні кешке «Кингс Армс» тавернасында болғанын ешқашан мойындамағанын айтты, бірақ Уильямсондар оны отбасылық дос деп есептеді. Тіпті сол түні миссис Уильямсон аналық сезіммен оның бетін ұстады. Күдік тудырған нәрсе – Уильямстың бұрын ақшасы жоқ екенін айтуы, бірақ кісі өлтіруден кейін оның ақшасы бар екені көрінді. Ол кейін киім-кешегін кепілге бергенін, кепіл билеттерін дәлел ретінде ұсынғанын және сол күні кешке тавернадан шыққаннан кейін ескі жарасы туралы хирургпен, сондай-ақ медицина білімі бар әйелмен кеңескенін мәлімдеді. Бұл алибиді ешкім тексерген жоқ және кепіл билеттеріндегі күндерді де қарастырмады. Өзінің кінәсіз екенін айтқан Уильямс, басқа күдікті де қамалған «Колдбат Филдс» түрмесіне, сонымен қатар «Клеркенвелл» түрмесі деп те аталатын жерге жіберілді. Полиция әлі де қанша адам қатысқанын білмей, барлығы үш күдіктіні ұстады.
Істегі сынық
24 желтоқсанда, Марр отбасының қаны төгілгеннен екі аптадан астам соң және Уильямсон отбасының өлтірілгеніне бес күн өткеннен кейін, соққының (маул) теңізде болған Джон Петерсен деген теңізшіге тиесілі екені анықталды. Бұл ақпаратты "Нашып ағашы" (The Pear Tree) мейрамханасының иесі, Ньюгейт түрмесінде қарызы үшін отырған мистер Вермило берді. Полиция үйді тінтіп, Петерсеннің чемоданын тапты, онда соққы жоқ еді. Вермило еске алғандай, соққы тек чемоданда ғана емес, оны өзі де қолданған және оны кескілеп жөндеуге жауапты болған. Бұл маңызды із болды. Вермилоның қарызын өтеуге көмектесетін, қылмыскерлерді ұстауға көмектесетін ақпарат үшін үлкен сыйлық қарастырылғаны белгілі болды. Сол күні куәгерлер алдында Тернерден Уильямсты миссис Уильямсонның үстінде тұрғанын тани аласың ба деп сұрады. Ол тани алмады, бірақ Уильямсты бұрын мейрамханаға келгенде танығанын айтты. Уильямстың кір жуушысын шақырып, қанды киімдерін жуды ма деп сұрады. Ол екі апта бұрын оның бір көйлегінің жыртылғанын және тағы бірінің жағасында қан іздері бар екенін байқағанын айтты, көрінетіндей, қанды саусақтармен тиіскен. Ол Уильямстың төбелес болғанын ойлады. Уильямсондар өлтірілгеннен кейін ол оның киімдерін жуған жоқ. Уильямс жыртылған және қанға батқан көйлектердің карта ойынынан кейін болған төбелес салдарынан болғанын мәлімдеді, бірақ судьялар оны үнсіз қалдырып, түрмеге қайтарды. Уильямсқа қарсы айғақтар оның соққыны алуға мүмкіндігі болғанын, кісі өлтіргеннен кейін ақшасы болғанын, бірақ бұрын болмағанын, қылмыскер екінші оқиға орнынан қашқаннан кейін бөлмесіне оралғанын және оның қанды және жыртылған көйлектері болғанын көрсетті. Соққыны анықтауға және Уильямстың көйлектерінде қан іздері бар-жоғын анықтауға әрекет жасалса да, сот сараптамалық айғақтарды бағалай алмады және куәгерлердің көрсетулеріне үлкен мән берді.
Өзін-өзі өлтіру
Уильямс сотқа бармады. 28 желтоқсанда ол шапанын пайдаланып, өз-өзіне қол жұмсады. Бұл туралы ешкім білген жоқ, тек оны Шэдвелл судьяларының алдында тағы бір тыңдауға алып кетуге дайындалып жатқанда ғана анықталды. Сотқа бір офицер тұтқынның қайтыс болғанын және денесінің суығандағын хабарлады. Уильямстың өзін-өзі өлтіруі онымен сөйлескендердің барлығын таңқалдырды. Бірнеше тұтқын мен түрме бастығы оның бір күн бұрын жақсы көңіл-күйде болғанын, жақын арада ақталып босатылатынына сенгенін айтты. Бұл кейіннен Уильямстың өліміне себепкер болғандардың басқа нәрселерді іздеуін болдырмау үшін өлтірілген деген күдік тудырды. Сот өлген адамның өзін қорғауға мүмкіндігі болмағандықтан дауды жалғастырды. "Таймс" газеті Уильямс пен басқа күдіктілер арасындағы жасырын түрме хат алмасуы табылып, олардың "нашар қылмыстық мәмілелерге қатысқандығын" көрсеткенін хабарлады. "Карауа ағашы" қонақ үйінде Уильямспен бір бөлмеде тұрған бір адам өзінің шұлықтарының сазға толып, көкірекшенің артына тығылғанын тапты. Ол Уильямстың сол түні шұлықтарын киіп, оларды ластағанын айтты. Ол Уильямспен бетпе-бет келгеннен кейін дереу оларды аулаға алып шығып, жуған. Үй иелері бұл мәлімдемелерді растады және шұлықтардың сазды болғанын, сонымен қатар олардың үстінде қан да бар екенін қосты. Олар Уильямстың өлімінен бұрын бұл туралы ешкімге айтпағанын, одан қорқып, өлімінен сескенгенін түсіндірді. Уильямсты жақсы білетін куәгер әйел оны теңізшінің көкірегінен алынған кескішпен байланыстырды. Сот ақырында Уильямстың қылмыстарда кінәлі екенін жариялады, оның өзін-өзі өлтіруін оның кінәлі екенінің нақты дәлелі деп қарады. Басқа күдіктілерге қатысты істер тоқтатылды және Уильямс бұрын Марр отбасының өлімімен байланысты болмаса да, екеуінің де жалғыз кінәлісі деп танылды. Ішкі істер министрі сот алқасының пікірімен келісіп, бұл мәселені шешудің ең жақсы жолы Уильямстың денесін Уэппинг пен Шэдвелл арқылы көрсету екенін шешті, сонда тұрғындар оның "құрылыстан қашқанын", бірақ оның өліп қалғанын және енді қауіпті емес екенін көре алады. Теңіз полициясы, Боу-стрит атты патрулі және жергілікті констебльдер мен күзетшілер оқиғаны қадағалауға бұйрық берілді. Жаңа жыл қарсаңында Уильямстың денесі түрмеден сағат 11-де шығарылды. Марр отбасының үйінің қарамағына келгенде, процессия шамамен тоқсан бес минутқа тоқтады. Салынған сурет газеттерде сипатталған арық адамды емес, мықты еңбекшіні көрсетті. Оның қалтасында түрме қабырғасынан жыртылған металл бөлігі болды, ол өзін асып өлтіре алмаса, өзін-өзі жарақаттау үшін пайдаланған. Арба марқұм Маррдың үйіне келгенде, шамамен тоқсан бес минутқа тоқтады. Содан кейін процессия Сент-Джордж автожолына дейін өрлеп, онда Жаңа жол (қазіргі Коммерциялық жол) Кэннон-стрит жолымен қиылысады. Процессияға қатысқандар алты фут тереңдігіне қазылған қабірге келді. Джон Уильямстың денесі арбадан шығарылып, осы шұңқырға түсірілді, содан кейін біреу оның жүрегіне қазық қақты. Өзін-өзі өлтіргендерді қасиетті жерге жерлеуге болмайды. Қазық бейіттегі тынышсыз рухтың адаспауын қамтамасыз ету үшін, ал жол қиылысы қабірден туған жаман рухты шатастыру үшін жасалды. Сонымен қатар, қабір өлген адамның тірі кезінде сезінгендей ыңғайсыздық сезінуі үшін әдейі кішкентай етіп жасалды. Онда әктас қосылып, шұңқыр жабылды. Процессия сондай-ақ Корольдің қару-жарағының алдында он минутқа тоқтады, онда көлікші өлген адамды үш рет бетінен қамшылады. 1886 жылдың тамызында газ компаниясы Уильямстың жерленген жеріне жақын ор қазу жұмыстарын бастады. Олар кездейсоқ жоғары-төмен көмілген қаңқаны тапты, ал денесінде ағаш қазықтың қалдықтары болды. "Ол Кэннон және Кейбл көшелері қиылысатын Сент-Джордждағы жолдың бетінен 6 фут төмен орналасқан". "Корона мен Дельфин" қонақ үйінің иесі, Канон-стрит-роудтың бұрышында орналасқан, бас сүйегін естелік ретінде сақтап алған. Содан бері қонақ үй жаңартылды және бас сүйегінің қазіргі орны белгісіз.
Suicides could not be buried in consecrated ground. The stake was meant to keep the restless soul from wandering, while the crossroads were meant to confuse whatever evil ghost arose from the grave. In addition, the grave was deliberately made too small for the body, so that the murderer would feel uncomfortable even in death. Quicklime was added and the pit was covered over. The procession also stopped for ten minutes in front of The King's Arms, where the coachman reportedly whipped the dead man three times across the face. In August 1886, a gas company began to excavate a trench in the area where Williams had been buried. They accidentally unearthed a skeleton, reportedly buried upside down and with the remains of the wooden stake through its torso. "It was six feet below the surface of the road where Cannon Street Road and Cable Street cross at St George's in the East." The landlord of The Crown and Dolphin, a public house at the corner of Cannon Street Road, is said to have retained the skull as a souvenir. The pub has since been renovated and the whereabouts of the skull are currently unknown.
Кейбір басқа күдіктілер
Джон Уильямстың тұтқындалуы тағы екі адамды қызықтыратын еді: Корнелиус Харт пен Уильям "Ұзын Билли" Аблас. Харт, кісі өлтіру күні Маррдың шеберханасында ағаш жұмысы істеген, сонда балтасын жоғалтқанын айтып, оның қайда екені туралы Маррдан бірнеше рет сұраған. Желлдің куәлігінше, Марр сол түні шеберханасын қарап шыққан, бірақ оны таба алмаған. Харт кісі өлтіруден кейін ертесі күні шеберханаға келгенде, балтаны көзге түсетін жерге қойылған күйінде тауып, оны дәлел ретінде алып кеткен. Харт Уильямспен ешқандай байланысы болмағанын қатыстыра айтса да, басқа куәгерлер олардың арасындағы байланысты көрсеткен. Уильямстың тұтқындалуынан кейін Харт "The Pear Tree" мейрамханасында Уильямстың қамауда ұсталып тұрғанын білуге тырысқан. Аблас – Уильямспен бірге "Roxburgh Castle" кемесімен теңізде саяхаттаған теңізші. Оның агрессивті мінез-құлқының тарихы бар және кемедегі сәтсіз бүлікке қатысқан, содан кейін қамауға алынған, ал Уильямсты кемедегі әріптестерінің адастырғаны болжамдалған. Аблас кісі өлтіру түні "The King's Arms" тавернасында Уильямспен бірге ішімдік ішкен, және Тернердің кісі өлтірушінің сипаттамасына одан да жақын келген. Ол сондай-ақ, бірінші кісі өлтіруден кейін тас жолмен қашқан адамдардың бірінің бұрынғы куәгерлер берген сипаттамасына сәйкес, ақсақ болған және екі кісі өлтіру түнінің бір бөлігіне есеп бере алмаған. Ол күдікті ретінде ұсталды. Марр, Уильямс және Абластың Марр жеке кәсіп бастамас бұрын бірге теңізші болып қызмет еткендігі туралы мәліметтер пайда болғаннан кейін, олардың арасында байланыс болуы және мүмкін ескі қарыздардың болуы мүмкін деген пікір айтылды.
Қиындыққа ұшыраған мотивация
Ратклиф тас жолындағы кісі өлтірулердің себебі әлі де жұмбақ күйінде қалып, детективтер мен қылмысқа құмарлар үшін әртүрлі болжамдарға орын береді. Колин Уилсон Уильямстың сифилис ауруына шалдыққандығын және адамзатқа деген өшпенділікке толы болғандығын айтты. Алайда, П. Д. Джеймс пен Критчли бұл істің тездетіліп аяқталғанын, қорқып қалған халықты тыныштандыру мақсатында жүргізілгенін санайды. Алғашқы куәгерлердің бірі "Кингс Армс" мейрамханасының сыртындағы жолда екі адамның сөйлескенін, соның біреуінің "Махони" немесе "Хьюи" деген есімді айтқанын мәлімдеді. Уильямстың есімі солай естілмеген, бірақ ол ұсталғаннан кейін бұл хабар назарсыз қалды. Уильямс кейде өзін дұрыс таныстырмай, жалған ат қолданған болуы мүмкін. Көшеде бірге келе жатқан екі адам туралы ақпарат бойынша, олардың кісі өлтіруге қатысы жоқ екені анықталды, бірақ билік ашық қалған терезе мен сырттағы лайдағы іздер туралы фактілерді елемеді. Джеймс пен Критчлидің пікірінше, шабуылды басқа біреу жасаған болуы мүмкін, ал Уильямс тек трагикалық және бақытсыз құрбан болған. 1812 жылдың қаңтар айында билік Уильямстың кінәлі екенін дәлелдеу қажеттігін сезінді. Жәбірленушілердің тамырларын кесу үшін қолданылған, Уильямсқа қатысы бар деп саналған пышақ немесе қылыш – ізделіп жатқан маңызды дәлелге айналды. Бір полицей қызметкері Уильямстың пальтосынан осындай пышақ тапқанын, бірақ содан бері оны көрмегенін айтты. Газеттердегі куәлік туралы хабарлар қаруды "бритва" деп атаудан басталып, хирургтердің есептеріне сүйене отырып, жаралардың өткір пышақпен жасалғанын мәлімдеуге дейін өзгерді. Соңында пышақ табылды, оның үстінде қан болды делінді, бірақ ол шынымен Уильямсқа тиесілі ме, әлде оның кінәсін растау үшін бөлмесіне жасырылған ба, әлі белгісіз.
БАҚ және танымал мәдениетте
Томас Де Квинси өзінің әйгілі "Қылмысты көркем өнердің бірі ретінде қарастыру" (1827) атты эссесінде осы кісі өлтірулерді және кісі өлтірушіні талдады. Кісі өлтірулер мен Чарльз Хортон Ллойд Шепардтың "Англиялық жынды" (2012) тарихи романында бейнеленген. Бұл кісі өлтірулер Лона Мэннингтің "Байланыс некесі" (2018) тарихи романында көрсетілген. Кісі өлтірулер К.Ж. Чарльздың "Шілтен патша" сериясында (әлі де мистикалық элементтермен); Питер Акройдтың "Дан Лено және Лаймхаус Големі" кітабында кісі өлтірушінің себебі ретінде; Артур Конан Дойлдың "Қызыл түсті зерттеу" атты алғашқы Шерлок Холмс романында; Фергус Хьюмнің "Хансом таксисінің құпиясы" романында; Элисон Гудманның "Қараңғы күндер клубы" романында; және Г.К. Честертонның "Әке Браун" әңгімелерінде, "Көк крест" және "Магистраттың айнасы" шығармаларында кездеседі. Бұл кісі өлтірулер Алан Мурдың "Тозақтан келгендер" көркем романында бірнеше рет айтылады, онда сэр Уильям Галл кісі өлтірулердің қазіргі заманғы полиция күшін құруға және осылайша ұйымның авторитарлық жоспарларын ілгерілету үшін франкмасондар жасаған жалған операция болғанын болжайды. Кісі өлтірулер 2012 жылы британдық "Уайтчепел" теледрамасының үшінші маусымының алғашқы екі эпизодының негізгі оқиғасы болды. Олар Ллойд Шепардтың "Англиялық жынды" (2012) атты алғашқы романында да көркемделіп суреттелген. Кісі өлтіру оқиғасы Дэвид Морреллдің 2013 жылы жарық көрген "Қиын өнер ретінде кісі өлтіру" триллеріндегі оқиғаның орталық бөлігі болып табылады.