Кіріспе

Ирландиялық саясаткер, депутат

Джон Свитман (1844 жылғы 9 тамыз – 1936 жылғы 8 қыркүйек) – 1890 жылдары Парнеллге қарсы Ирландия Ұлттық Федерациясының парламент мүшесі (депутат) болған, бірақ кейіннен радикалданған ирландтық ұлтшыл саясаткер. Ол «Синн Фейн» партиясының негізін қалаушылардың бірі және 1908 жылдан 1911 жылға дейін партия президенті болды.

Ерте өмір

Ол Джон Свитманның (1805–1859), дублиндік сыра қайнатқышы, және Хонорияның (1804–1879), Малахи О’Коннордың (дублиндік саудагер) қызы, үлкен ұлы болды. Ол Дублин графтығында дүниеге келді және Сомерсеттегі Даунсайд мектебінде білім алды. Ол Драмбарах, Келс, Мит графтығында тұрды. 1895 жылдың 11 қыркүйегінде Наван, Мит графтығында Агнес Ханлиге үйленді. Олардың алты баласы болды – төрт ұл және екі қыз. Ол "National Press" газетінің ірі инвесторы болды. 1892 жылдың 3 маусымындағы "The Times" газетінде «Мейт графтығынан Джон Свитман мырза, Ұлттық баспасөзді іске қосу қорына 1000 фунт стерлинг салым қосып, Шығыс бөліміне бірауыздан сайланды» делінген. Бұл Уиклоу графтығындағы екі парламенттік округке ұлтшыл кандидаттарды іріктеу бойынша өткен конвенцияда болды. Ол 1892 жылғы жалпы сайлауда Ирландия парламенттік партиясының Анти-Парнеллит Ирланд Ұлттық Федерациясы фракциясының мүшесі ретінде Шығыс Уиклоудан парламент депутаты болып сайланды. 1895 жылы Парнеллит болып, 1895 жылдың 8 сәуірінде мандатын тастады. 1895 жылдың 26 сәуірінде өткен қосымша сайлауда Парнеллит кандидат ретінде қатысты, бірақ үштік бәсекеде жеңіліске ұшырады. 1895 жылдың шілдесінде өткен жалпы сайлауда ол Солтүстік Миттен бақталатын, бірақ Парнеллитке қарсы депутат Джеймс Гибниді жеңе алмады.

Радикалдылық

ХХ ғасырдың басында ол әлдеқайда радикалды болды. 1905 жылы Ирландияның католиктік шындық қоғамының жылдық конференциясында сөйлеген сөзінде, эмиграцияға қарсы шара ретінде Ирландияның қараусыз жерлерін қайта отырғызуды ұсынған баяндамаға жауап ретінде, ол "Англия" үкіметіне айқын қарсылық танытты. "Таймс" газеті оның "осы қоғамның ең үлкен жауы – ағылшын үкіметін орман отырғызуға шақыруға құқығы жоқ" дегенін хабарлады. Англия үкіметі ирланд халқын, Мысырдың еврей халқын жек көргендей жек көреді, және олар Мұсаның мысырлықтармен күрескендей, Құдай берген барлық құралдармен үкіметке қарсы күресуі керек. Өкінішке орай, олар ағылшын үкіметіне Мысырдың он апат-запырынын жіберуге күші жетпейді, бірақ Англияның өнімдерін, сондай-ақ әскери-теңіз күштерін және әскерін бойкоттай алады". 1900 жылы Свитман королева Викторияның Ирландияға сапарын сынап, Эдуард VII-нің тәж кию антына қарсы шықты және Ирландиядағы қоғамдық ұйымдардың корольді құттықтауға берген дауысына қарсылық танытты. 1903 жылы Свитман Мит округі кеңесінің жетекші мүшесі болды. Кеңес төрағасы болғаны үшін Свитманға Эдуард VII сыйлық жасауды ұсынды, бірақ Свитман Вулф Тоунның күнделігін иеленуі корольдің сыйлай алатын кез келген сыйлықтан артық екенін мәлімдеді және корольдің Ирландияға сапарына қарсы науқан ұйымдастырды.

Синн Фэйн

Ол 1905 жылы «Синн Фейн» партиясының негізін қалаушылардың бірі болды. 1908 жылы Эдвард Мартиннен кейін партияның екінші президенті болып сайланды және 1911 жылға дейін президенттік лауазымда қалды, содан кейін ол қызметтен бас тартып, Артур Гриффит оның орнына келді.

Суитменнің идеологиясы

Осы кезеңде Свитман Синн Фейн партиясының саяси оң қанатында саналды. Свитман "клерикалистік католицизмнің" бір түрін ұстанды және әлеуметтік консерватор болды, бұл оны кез келген таптық саясат идеясын (жер иелері немесе социалистер тарапынан ұсынылған болса да) қабылдамауға және жазбаларында Ирландияның өркендеуі үшін Ирландиядағы саяси элитаның барлық топтардан адамдарды біріктіретін "ұлттық сезімді" қалыптастыруы қажет екенін жариялады. Свитманның көзқарастары Синн Фейн қозғалысының солшыл, либералды және республикалық мүшелері тарапынан Артур Гриффинді саяси оңға ықпалдағандығы және Синн Фейн басылымдарында дін қызметкерлерін сынауға кедергі келтіргендігі үшін жиі сынға іріктелді. Свитман әйелдердің сайлау құқығына қарсы болды және Дублин университетінің колледжі үшін әйелдерді қабылдамау шартымен стипендия құрғаны үшін айыпталды. Свитман 1913 жылғы Дублин локауты кезінде Джим Ларкин мен Ирландия көлік және жалпы жұмысшылар одағына қарсы шығып, "Өнеркәсіптік мәселе" атты памфлетінде өз пікірлерін білдірді.

Революциялық кезең

1918 жылғы әскери міндеттілік дағдарысын тудырған Свитман 1915 жылы Ирландияда әскери міндеттілікке қарсы шықты. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыстың Ұлыбританияның Германия саудасын басып алу үшін Германияға жасаған шабуылымен басталғанын, Ирландияның Ұлыбританиямен байланысын үзбесе, соғыс кезіндегі салықтардан құлайтынын және егер ол «ақиқатты айтқаны үшін» тұтқындалса, бұл Джон Редмондтың Ирландия бостандығын қайта алды деген мәлімдемесінің жалған екенін көрсетеді деп мәлімдеді. 1916 жылғы Пасха көтерілісінен кейін ол қысқа мерзімге қамауға алынып, ұсталды, себебі британдық билік Синн Фейнмен байланысы барларды, көтерілісті Синн Фейн емес, Ирландия Республикалық Бауырластығы жоспарлаған деген қате түсінікпен ұстады. Босатылғаннан кейін Свитман Герберт Мур Пиммен бірге Синн Фейнні қайта құруға кірісті. Свитман 1918 жылғы жалпы сайлауда Синн Фейннен кандидаттыққа түсуден бас тартты, өйткені ол өте қарт болды; оның орнына оның туысы Роджер Свитман 1918 жылдан 1921 жылға дейін Солтүстік Уэксфордтан Техта Дала (TD) болды. Свитман Азамат соғысы кезінде келісімді қолдады, бірақ кейіннен В.Т. Косгрейв үкіметін Гриффиттің протекционистік экономикалық саясатын тастағаны үшін сынап, 1927 жылдан кейін Фианна Фейлді қолдады. Өмірі бойы ирланд газеттеріне көптеген хаттар жазды, ал 1920 жылдардың соңы мен 1930 жылдардың басында Д.П. Моран басқарған «Лидер» журналына материалдар жариялады. Свитман Блюзшерттерге (оның тағы бір туысы Жерард Свитман олардың белсенді мүшесі болды) қарсы күресті, Эойн О'Даффиді Гитлермен салыстырды. Сондай-ақ, ол өзі тұратын Меррион алаңында католик соборы салу жоспарларына қарсы болды, себебі бұл жергілікті тұрғындарға көп қиындықтар мен қолайсыздықтар тудырады. Ол 1936 жылы Дублинде 92 жасында қайтыс болды.