Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз әскери офицері және Жаңа Франциядағы сеньор
French military officer and seigneur in New France
Александр Бертье (1638–1708) – француз корольдік армиясының Альер полкінің капитаны, кейіннен Жаңа Францияда сеньор болды. Гугенот отбасында дүниеге келген ол туғанда Исак деп аталды, бірақ 1665 жылы католик дініне кіргеннен кейін Александр есімін қабылдады. 1664 жылдың мамыр айында Кайенді (Гвианадағы бұрынғы француз колониясы) жаулап алу кезінде Александр де Прувиль де Трейсидің басшылығымен қызмет етті, 1665 жылы Трейсимен бірге Жаңа Францияға жіберілді және 1666 жылдың күзінде могавкаларға қарсы үлкен экспедицияға қатысты.
Alexandre Berthier (1638–1708) was a captain in the Allier Regiment of the French Royal Army and later a seigneur in New France. Born into a Huguenot family, he was named Issac at birth but adopted the name Alexandre after converting to Roman Catholicism in 1665. He served under Alexandre de Prouville de Tracy during the capture of Cayenne (a former French colony in Guiana) in May 1664, deployed with Tracy to New France in 1665, and was part of a major expedition against the Mohawk in the fall of 1666.
Әскери мансап
Бертье, Пьер Бертье мен Маргарита Бариақтың ұлы, 1638 жылы Францияның Бержерак қаласында дүниеге келді. Ол Альер полкінің офицері болып тағайындалып, капитан шеніне дейін көтерілді. 1663 жылы оның ротасы Американың жаңадан тағайындалған генерал-лейтенанты Александр де Прувилль де Трейсиді Батыс Үндістанға, содан кейін Жаңа Францияға ертіп баратын әр түрлі полктерден таңдалған төрт ротаның бірі ретінде белгіленді. 1664 жылдың ақпанында экспедиция Ла-Рошельден аттанды. Кейен 1664 жылдың мамырында голландтықтардан қарсылықсыз басып алынды. Гваделупада қыстағаннан кейін Трейси, Бертье және оларды ертіп келген сарбаздар Вест-Индиядан «Брес» кемесімен Сент-Лоуренс шығанағына қарай сапарлады. Олар Перседе кішірек кемелерге ауысып, 1665 жылдың 30 маусымында Квебекке қонды. Одан 11 күн бұрын Франциядан Кариньян-Сальер полкінің алғашқы төрт ротасы келді. Қыркүйек айының ортасына дейін полктің қалған 16 ротасы жетті. Келесі үш жыл бойы шамамен 1200 француз сарбазы Жаңа Францияны ирокездердің шабуылдарынан қорғады. 1598 жылғы Нант эдикты Франциядағы азшылық құрайтын гугеноттарға маңызды құқықтар бергенімен, оларға Жаңа Францияда қоныстануға рұқсат берілмеді. Франсуа де Лаваль епископы француз сарбаздарының қатарында көптеген гугеноттар бар екенін анықтағаннан кейін, түзету шаралары қабылданды. Гугеноттар өз дінінен жұрт алдында бас тартуға мәжбүр болды. Патшаның тапсырмасымен қызмет еткен офицер болғандықтан, Бертье 1665 жылдың 7 қазанында Лаваль жүргізген және Трейси куә болған жекелеген рәсімде анттан бас тартты. Ол осы кезде Александр есімін қабылдаған болуы мүмкін. 1666 жылы Бертье Ришелье өзенінде Форт-де-л’Ассумпсион құрылысын салуға тағайындалды және оның басқарушы офицері болды. Қазіргі Сент-Марк-сюр-Ришелье қаласында орналасқан бұл форт, Трейсинің Ирокездердің Сент-Лоуренс өзеніндегі елді мекендеріне шабуыл жасау үшін пайдаланған жолына орналасқан бірнеше форттың бірі болды. Сол жылы Бертье мен Шамбли Трейсидің мохоктарға қарсы ірі экспедициясы кезінде артқы күзетке басшылық етті. Экспедиция мохоктардың асығыс түрде тастап кеткен төрт ауылын қиратты және олардың қысқы азық-түлік қорын жойды. Келесі жылы мохоктармен бейбіт келісімге қол жеткізілді. Бертье 1789 жылы маркиз де Денонвиллдің сенекаларға қарсы экспедициясы кезінде канадалық милиция ротасына қолбасшылық етті, нәтижесінде олардың төрт ауылы қиратылды. Өз өсиетімен ол өзінің мүлкін қызының күйеуі Мария Франсуаза Виенна Пахоға, ұлы Александрдың жесіріне қалдырды. Бертьервиль қаласы, Бертьер провинциялық сайлау округі және Бертьер—Маскинонг федералды сайлау округі оның құрметіне аталған.
Berthier, the son of Pierre Berthier and Marguerite Bariac, was born in Bergerac, France in 1638. He was commissioned as an officer in the Allier Regiment and rose to the rank of captain. In 1663, his company was selected as one of four companies from different regiments that would accompany the recently appointed Lieutenant Général of the Americas, Alexandre de Prouville de Tracy, to the West Indies and then to New France. The expedition sailed from La Rochelle in February 1664. Cayenne was captured from the Dutch without opposition in May 1664. After wintering in Guadeloupe, Tracy, Berthier and the soldiers that had accompanied them left the West Indies for the Gulf of St. Lawrence aboard the Brèse. They transferred to smaller ships at Percé and disembarked at Quebec on June 30, 1665. 11 days earlier, the first four companies of the Carignan Salières Regiment had arrived from France. By mid September the remaining 16 companies of the regiment had arrived. For the next three years, roughly 1,200 French soldiers protected New France from Iroquois raids. Although the Edict of Nantes in 1598 granted the minority Huguenots in France substantial rights, they were not permitted to settle in New France. When Bishop François de Laval discovered that there were significant numbers of Huguenots within the ranks of the French soldiers, corrective measures were taken. The Huguenots were coerced into publicly abjuring their faith. Since he was an officer who had been commissioned by the king, Berthier abjured in a private ceremony on October 7, 1665, conducted by Laval and witnessed by Tracy. He appears to have adopted the name Alexandre at this time. In 1666, Berthier was tasked with the construction of Fort de l'Assumption on the Richelieu River, and served as its commanding officer. The fort, located in present day Saint Marc sur Richelieu, was one of several that Tracy ordered built astride the route that the Iroquois used to attack settlements on the St. Lawrence River. Later that year, Berthier and Chambly co commanded the rear guard during Tracy's large scale expedition against the Mohawk, one of the five Iroquois nations. The expedition razed four villages which the Mohawk had hastily abandoned and destroyed their winter stores of food. A peace settlement with the Mohawk was reached the following year. Berthier commanded a company of Canadian militia during the Marquis de Denonville's expedition against the Seneca in 1789 that destroyed four of their villages. In his will he bequeathed his possessions to his daughter in law, Marie Françoise Viennay Pachot, widow of his son Alexandre. The city of Berthierville, the provincial electoral district of Berthier, and the federal electoral district of Berthier—Maskinongé are named after him.