Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пруссиялық генерал және мемлекет қайраткері (1797–1853)
Prussian general and statesman (1797–1853)
Жозеф Мария Эрнст Кристиан Вильгельм фон Радовиц (6 ақпан 1797 – 25 желтоқсан 1853) – консервативті Пруссия мемлекет қайраткері және генералы. Ол Германияны Пруссия жетекшілігімен, негізгі неміс княздары арасында келіссөздер арқылы біріктіру туралы ұсынысымен танымал.
Joseph Maria Ernst Christian Wilhelm von Radowitz (6 February 1797 – 25 December 1853) was a conservative Prussian statesman and general famous for his proposal to unify Germany under Prussian leadership by means of a negotiated agreement among the reigning German princes.
Алғашқы жылдар
Радовиц Брансвик-Вольфенбюттельдегі Бланкенбург-ам-Харц қаласында католик ақсүйек отбасында дүниеге келді. Оның отбасы серб-венгр текті. Ол Францияда әскери білім алып, Наполеон армиясында соғысқан. Батысфалия артиллериясының жас лейтенанты Радовиц Лейпциг шайқасында (1813) жараланып, тұтқынға түсті, кейін Ганновер қызметіне қабылданды, ал 1823 жылы Пруссияға өтті. Оның мансабы жылдам өрледі, 1830 жылы артиллерия штабының бастығы болды.
Radowitz was born to Roman Catholic nobility in Blankenburg am Harz, in Brunswick Wolfenbüttel. His family being of Serb Hungarian origin. He received a military education in France and fought in Napoleon's army. As a young lieutenant in the Westphalian artillery, Radowitz was wounded and taken prisoner at the battle of Leipzig (1813), subsequently entered the Hanoverian service, and in 1823 that of Prussia. His promotion was rapid, and in 1830 he became chief of the general staff of the artillery.
Пруссия елшісі
1836 жылы Радовиц Пруссияның әскери толық өкілі ретінде Франкфурт федералдық диетасына барды, ал 1842 жылы Карлсруэ, Дармштадт және Нассау сарайларына елші болып тағайындалды. Ол ертеде тақ мұрагерімен (кейін король Фридрих Вильгельм IV) жақын дос болып кеткен еді, ал 1847 жылғы ақпандағы Пруссия конституциясы – 1846 жылы "Вальдхайм" псевдонимімен жарияланған "Геспрехе аус ден Гегенварт дер Штаат унд Кирхе" еңбегінде оның ұсынған идеяларын іске асыруға жасалған әрекет болды.
In 1836, Radowitz went as Prussian military plenipotentiary to the federal diet at Frankfurt, and in 1842 was appointed envoy to the courts of Karlsruhe, Darmstadt and Nassau. He had early become an intimate friend of the crown prince (afterwards King Frederick William IV), and the Prussian constitution of February 1847 was an attempt to realize the ideas put forward by him in his Gespräche aus den Gegenwart der Staat und Kirche, published under the pseudonym "Waldheim" in 1846.
Пруссияның унионисттік саясатын насихаттау
1847 жылдың қарашасында және 1848 жылдың наурызында Фредерик Вильгельм Радовицті Венаға Германия Конфедерациясын қайта құру үшін бірлескен әрекеттерді ұйымдастыруға жіберді. Франкфурт Парламентінде ол консервативті оңшылдардың көшбасшысы болды; ал парламент тарағаннан кейін Пруссияның біріктіруші саясатын белсенді түрде қолдады, оны Пруссия диетасында да, Эрфурт Парламентінде де қорғады.
In November 1847 and March 1848 Radowitz was sent by Frederick William to Vienna to attempt to arrange common action for the reconstruction of the German Confederation. In the Frankfurt Parliament he was leader of the conservative Right; and, after its break up, he was zealous in promoting the Unionist policy of Prussia, which he defended both in the Prussian diet and in the Erfurt parliament.
Пруссияның сыртқы істер министрі
Ол 1848 жылдың мамыр айынан бастап Пруссияның сыртқы саясатына тікелей жауапты болды, ал 1850 жылдың 27 қыркүйегінде сыртқы істер министрі болып тағайындалды. Бірақ, ол 2 қарашада патшаның Австрия империясымен туған дауларды қару қолдану арқылы шешуден бас тартқанына байланысты отставкаға шықты.
He was practically responsible for the foreign policy of Prussia from May 1848 onwards, and on 27 September 1850 he was appointed minister of foreign affairs. He resigned, however, on 2 November, owing to the king's refusal to settle the difficulties with the Austrian Empire by an appeal to arms.
Әдебиет саласы
1852 жылы тамызда ол әскери білім беру директоры болып тағайындалды, бірақ өмірінің қалған бөлігін негізінен әдеби еңбектерге арнады. Радовиц бірнеше саяси трактаттармен қатар, "Ikonographie der Heiligen, im Beitrag zur Kunstgeschichte" (Берлин, 1834) және "Devisen und Mottos des spätern Mittelalters" (ii., 1850) еңбектерін жариялады. Оның "Gesammelte Schriften" атты жинағы 5 томдық болып, Берлинде 1852–53 жылдары жарық көрді.
In August 1852, he was appointed director of military education, but the rest of his life was devoted mainly to literary pursuits. Radowitz published, in addition to several political treatises, Ikonographie der Heiligen, im Beitrag zur Kunstgeschichte (Berlin, 1834) and Devisen und Mottos des spätern Mittelalters (ii., 1850). His Gesammelte Schriften were published in 5 vols. at Berlin, 1852–53.
Өлім
Радовиц 1853 жылдың 25 желтоқсанында Берлинде қайтыс болды.