Германия басып алған Үндістанда Махатма Ганди мен Жавахарлал Нерудың қарсыласуы. Тарихқа қатысты қысқа әңгіме, соғыс, қарсылық, бейбітшілік тақырыбында.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Соңғы мақала" (1988) – Гарри Тертлдоувтың тарихқа қатысты баламалы қысқа әңгімесі. Әңгімеде британдық Үндістанға неміс шапқыны және нацистік оккупациялық биліктің Махатма Ганди мен оның жақтастарының зорлықсыз қарсылығы мен бейбітшілігіне деген реакциясы суреттеледі. Бұл әңгіме кейіннен 1990 жылы Тертлдоувтың "Kaleidoscope" әңгімелер жинағында, 2001 жылы "XX ғасырдың ең жақсы әскери ғылыми фантастикасы" атты антологияда және 2021 жылы Тертлдоувтың "Гарри Тертлдоувтың ең жақсы әңгімелері" жинағында қайта басылды.
"The Last Article" (1988), is an alternate history short story by Harry Turtledove. The story describes a German invasion of British India and the reaction of the Nazi occupation authorities to the nonviolent resistance and pacifism of Mahatma Gandhi and his followers. This story was later reprinted in Turtledove's short story collection Kaleidoscope in 1990, the variety showcase The Best Military Science Fiction of the Twentieth Century in 2001, and in Turtledove's short story collection The Best of Harry Turtledove in 2021.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Германияның Екінші дүниежүзілік соғыстағы табысы 1947 жылы Британдық Раджға шабуыл жасауға әкелді, нәтижесінде Британдық Үндістан армиясы қатты жеңіліске ұшырады. Тақтың билігінен тәуелсіздік алу үшін күресудің орнына, Ганди мен оның досы Джавахарлал Неру британдықтарға қарсы қолданылған тәсілдерді пайдаланып, нацистік оккупацияға қарсы тұруға мәжбүр болады. Нехру нацистік идеологияның негізгі тұрғысынан аморальды екенін түсінгенмен, Ганди оларды әлі де көндіруге болады деп ойлайды, Польшадан Үндістанға қашып келген австриялық еврей Симон Визентальдің ескертуін елемейді. Бірақ, фельдмаршал Уолтер Модель басқаратын нацистер Гандидің стратегиясына мүлдем құлақ аспайды. Олар өздерін жоғары тұрған нәсіл деп санайды және зорлық-зомбылықсыз қарсылық көрсеткендерді (тіпті белгілі бір нәсілге жататын болса, қарсылық көрсетпегендерді де) өлтіруде ешқандай моральдық шектеулерді мойындамайды. Соңында, қозғалыс нацизмнің қатыгездігіне тойтарыс бере алмағандықтан күйрейді.
Germany's success in World War II has led to their invasion of the British Raj in 1947, resulting in the British Indian Army being decisively defeated. Rather than struggling for independence from the Crown, Gandhi and his friend Jawaharlal Nehru find themselves in the position of resisting Nazi occupation using the techniques that were successfully employed against the British. Although Nehru has a general concept of the inherently immoral nature of Nazi ideology, Gandhi thinks they still can be persuaded, not heeding the warning from an Austrian Jew named Simon Wiesenthal, who was able to flee occupied Poland to India. The Nazis, however, led by Field Marshal Walther Model, are completely unmoved by Gandhi's strategy. They view themselves as a master race and have no moral qualms about killing those who resist non violently (or even those who do not resist at all, if they are of a certain race). In the end the movement collapses as it proves unable to deal with the savagery of Nazism.
Тақырыптар
Ганди нацистер мен британ империалистерінің моральдық теңдестігін қабылдап, керісінше хабарларды ойсыздықпен жоққа шығарады; оқиға бұл Гандидің моральдық және этикалық тұжырымдамаларының барлық адамдар тобы үшін ортақ емес екенін қабылдауға деген тартыншақтығынан туындаған қателік екенін анық көрсетеді. Адалдық – күшті, бірақ аморальды күш ретінде зерттеледі. Ганди пассивті қарсылыққа қатысты ұстанымдарына адал, олар жағдайға қаншалықты сай келмесе де, немесе олар сөзсіз зорлыққа алып келсе де; үндістер Гандиге адал, ал кейбіреулері оның жолында шейіт болады; Модель өзінің шеніне және ұлтына адал; британдықтар ізгілік пен мейірімділік идеяларына адал және оларды соғыс арқылы соңғы деміне дейін қорғайды. Оқиға Гандидің, кейіннен Мартин Лютер Кингтің зорлықсыз қозғалысының осалдығын көрсетеді, оның табысы жаудың санасына ақылмен үндеуге байланысты – яғни, зұлымдықтағы адамды ұялуға және өкінуге мәжбүр етуге, содан кейін ол мойынсұнуы керек. Бұл британ империализміне немесе американдық институционалды расизмге қарсы тиімді стратегия болды, себебі қанау ұғымы осы елдердің құндылықтарымен қайшы келеді. Тарихи тұрғыдан алғанда, барлық азаматтар үшін еркіндік, әділдік және теңдік идеалдары британдық және американдық саяси жүйенің негізінде жатыр, және бәлкім, одан да маңыздысы, халықтың діні мен ұлттық өзіндігінде. Оқиға толерантты бәсекелес, мысалы британдықтарға қарсы тұру мен аяусыз жауға қарсы тұру арасындағы стратегиялық айырмашылықты зерттейді, сондай-ақ нацизм сияқты зұлым күштерге, мысалы Варшава геттосының көтерілісіне қарсы зорлық көрсетудің, бейбітшілдікке қарсы тұрудан гөрі табысқа жететінін ұсынады. Дегенмен, зорлық табысқа кепілдік бермейді; Варшава көтерілісі сәтсіз аяқталды. Фельдмаршал Модель нацистік империяны ерте христиандарға қарсы күрескен Рим империясымен салыстырып, Римнің құлауына оның өзіне зиян келтіруге тырысқан күшке төзімділік танытуы себеп болғанын айтады. Оқиға Модельді қанқұмар жабайы ретінде сипаттамайды; керісінше, ол өз жұмысын кәсіби түрде атқаратын адам ғана. Turtledove Варшава геттосындағы қырғынға жауапты СС офицері Юрген Строптың кейіпкерін енгізеді, Строптың ақылсыз қатыгездігі мен Модельдің жұмыскерлік, бейжай түрде үнділік қарсылықты жоюын қарама-қарсы қою үшін.
Gandhi assumes a moral equivalence between the Nazi and British imperialists, naively dismissing reports otherwise; the story makes clear that this is a lethal mistake stemming from Gandhi's reluctance to entertain the idea that his moral and ethical assumptions are not shared in common among all human groups. Loyalty is explored as a powerful but amoral force. Gandhi is loyal to his concepts of passive resistance, however poorly they fit the situation or inevitably they lead to violence; the Indians are loyal to Gandhi, and some die for it; Model is loyal to his rank and volk; the British are loyal to their ideas of decency and mercy and defend them to the last, through the medium of war. The story illustrates the weakness inherent in Gandhi'sand later Martin Luther King Jr.'snonviolence movement, the success of which depends on a reasoned appeal to the enemy's conscience—that is, on the ability to arouse shame and remorse in the oppressor, who eventually relents. This was a plausible strategy against British imperialism or American institutional racism, as the notion of oppression clashes unpleasantly with the values espoused by these nations. Historically, ideals of freedom, justice, and equality for all citizens are at the root of the British and American political system and, perhaps more important, the religion and national self image of the people. The story explores the strategic difference between opposing a tolerant competitor, such as the British, and opposing a remorselessly violent foe, suggesting that violent resistance to malign forces like Nazism, such as the Warsaw Ghetto Uprising, is more likely to succeed than a pacifistic approach. Violence does not guarantee success, however; the Warsaw uprising is indicated as a failure. Field Marshal Model compares the Nazi empire with the Roman Empire facing the early Christians, pointing out that Rome's collapse came as a result of its tolerance of a force that sought to undermine it. The story does not characterize Model as a bloodthirsty savage; rather, he is a merely a professional doing his job. Turtledove provides an appearance by Jurgen Stroop, the SS officer responsible for the Warsaw Ghetto massacre, to contrast Stroop's mindless savagery and Model's workmanlike, impassive decimation of the Indian resistance.