Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эрнст Абрахам Йозефсон (1851–1906) – швед суретшісі және ақын. Ол портреттер, халық тұрмысы мен фольклорға арналған жанрлық суреттер салуда маманданған.
Swedish painter and poet (1851–1906)
Ernst Abraham Josephson (1851–1906) was a Swedish painter and poet. He specialized in portraits, genre scenes of folklife and folklore.
Өмірбаян
Ол яһуди тегінен шыққан саудагерлердің орта таптық отбасында дүниеге келді. Оның інісі Людвиг Джозефсон (1832–1899) драматур, ал інісі Якоб Аксель Джозефсон (1818–1880) композитор болған. Ол он жасқа келгенде, әкесі Фердинанд Семи Фердинанд Жозефсон (1814–1861) үйден кетіп қалды, және оны анасы Густафва Якобсон (1819–1881) мен үш үлкен қарындасы тәрбиеледі.
He was born to a middle class family of merchants of Jewish ancestry. His uncle Ludvig Josephson (1832–1899) was a dramatist and his uncle Jacob Axel Josephson (1818–1880) was a composer. When he was ten, his father Ferdinand Semy Ferdinand Josephson (1814–1861) left home and he was raised by his mother, Gustafva Jacobsson (1819–1881) and three older sisters.
Мансап
Отбасының қолдауымен Джозефсон он алты жасында кәсіби түрде сурет салуға кірісіп, Швед Корольдік Көркемсурет академиясына түсті. Ондағы негізгі ұстаздары Йохан Кристофер Боклунд және Август Мальмстрем болды. 1876 жылға дейін академияда оқыды, сосын сурет салудан Корольдік медаль алды. Бірақ Джозефсонның жеке өмірі қиын болды; жиырма жасқа келгенде сифилис ауруына шалдығып, оның романтикалық қарым-қатынастарына зиян келді. Джозефсон жас модель Кетти Риндскопфпен байланысын үзуге мәжбүр болды. 1881 жылы анасының қазасы оны терең қинады, алайда 1883 жылы бай саудагер және өнер коллекционері Понтус Фурстенбергтің (1827–1902) қамқорлығына ие болып, дем алды. 1885 жылы «Opponenterna» тобының мүшесі болды, бұл топ Швед академиясының ескірген оқыту әдістеріне қарсы шықты, бірақ басқару кеңесіне сайланбағандықтан, топқа деген қызығушылығы азайды. 1888 жылдың жазында ауруының күшеюінен сандырақтап, көріпкелдіктер көре бастады. Өткен жазды суретші және гравер Аллан Остерлинд (1855–1938) пен оның отбасымен Бретаньдағы Брехат аралында өткізгеннен кейін, спиритизмге қызығушылық танытты, мүмкін Остерлиндтің оккультизмге деген қызығушылығының ықпалынан болды. Көркемдік шабытпен, ол өлген суретшілердің аттарымен қол қойылған өлеңдер мен суреттер жазды. Оның ең танымал және ықпалды туындылары осы кезеңде жаратылды. Содан кейін Остерлинд оны Швецияға қайтарды және Уппсала психиатриялық клиникасына жатқызды. Бірнеше ай бойы онда жатты. Оған паранойя диагнозы қойылды, бірақ қазіргі кезде оның жағдайы шизофрения деп есептеледі. Жазылғаннан кейін, ол бұрынғы достарымен байланысын жалғастырды, олар оған көмектесуге тырысты. Оның суреттері бұрмаланған, бірақ ертерек туындылары Рихард Берг пен Георг Паулидің ұйымдастыруымен Париж бен Берлиндегі көрмелерде көрсетілді, соның арқасында ол бірнеше медаль алды. Өткен жылдарда денсаулығы нашарлады. Алдымен ревматизмге шалдықты, ол сурет салуға кедергі келтірді. Содан кейін диабет диагнозы қойылды, ол 1906 жылы оның өліміне себеп болды.
With his family's support, Josephson began to pursue art professionally at the age of sixteen, enrolling at the Royal Swedish Academy of Fine Arts. His primary instructors there were Johan Christoffer Boklund and August Malmström. He was there until 1876, when he received a Royal Medal for painting. Josephson's private life was tumultuous, however; by his late twenties, he was affected by syphilis, his romantic life suffering as a result. Josephson was forced to discontinue pursuing a relationship with young model, Ketty Rindskopf. Josephson was deeply affected by his mother's death in 1881, though had found respite when, in 1883, he had obtained the patronage of Pontus Furstenberg (1827–1902), a wealthy merchant and art collector. In 1885, he became a supporter of the "Opponenterna", a group that was protesting the outmoded teaching methods at the Swedish Academy, but his interest in the group diminished when he failed to win election to their governing board. By the summer of 1888, he was beginning to suffer delusions and hallucinations, brought on by the progression of his illness. Residing on the Île de Bréhat in Brittany, where he had spent the previous summer with painter and engraver Allan Österlind (1855–1938) and his family, he became involved in spiritism, possibly inspired by Österlind's interest in occult phenomena. While in his visionary states, he wrote poems and created paintings that he signed with the names of dead artists. Some of his best known and most influential works were created during this period. Shortly after, Österlind took him back to Sweden and he was admitted to sv, a mental institution in Uppsala. He remained there for several months. The diagnosis was paranoia, but his condition would now most likely be called schizophrenia After being released, he continued to associate with his old friends, who did what they could to help him. His paintings had become rather distorted, but his earlier works were shown at exhibitions in Paris and Berlin, thanks to arrangements made by Richard Bergh and Georg Pauli, and he received several medals for them. As the years progressed, his physical health declined. First he developed rheumatic problems, which prevented him from painting. Then he was diagnosed with diabetes, which was the cause of his death in 1906.
Мұра
Содра Энгбидегі "Эрнст Джозефсонс вег" көшесі оның құрметіне аталған. Оның туындыларын Ұлттық музейде, Принц Эугеннің Вальдемарсудде сарайында және Гётеборг өнер музейінде тамашалауға болады.
A street, "Ernst Josephsons väg" in Södra Ängby is named after him. His works may be seen at the Nationalmuseum, Prins Eugens Waldemarsudde and the Göteborgs konstmuseum.