Салина аралы: Сицилия жанындағы жанартаулы аралдың табиғаты мен тарихы
Salina, Sicily
Салина аралдары – Сицилияның солтүстігіндегі Италия аралдары. Ең ірі аралдардың бірі, Санта-Марина, Мальфа, Лени елді мекендерін қамтиды. Туризмге қолайлы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Салина – Сицилияның солтүстігінде орналасқан Эол аралдарының бірі, Оңтүстік Италия. Бұл аралдар тобындағы екінші үлкен арал. Салина үш коммунаға бөлінген: шығыс жағалаудағы Санта-Марина, солтүстікте Малфа және оңтүстік-батыста Лени. Лениден теңізге қарай Ринелла ауылы орналасқан. Лени ауылының үстінде, аралдың орталығында Вальдикиеса жатыр. Басқа шағын ауылдар – Капо-Фаро, Поллара және Лингуа. Қазіргі таңда аралда шамамен 2600 адам тұрып жатыр.
Salina is one of the Aeolian Islands north of Sicily, Southern Italy. It is the second largest island in the archipelago. Salina is divided between three comuni: Santa Marina on the eastern coast, Malfa to the north, and Leni to the south west. From Leni down towards the sea is the village of Rinella. Above the village of Leni is Valdichiesa in the center of the island. The other smaller villages are Capo Faro, Pollara and Lingua. There are currently approximately 2,600 residents living on the island.
География
Салинаның жалпы ауданы бар. Ол, әсіресе вулканология саласындағы құндылығы үшін Әлемдік мұра тізіміне енгізілген. Ол алты жанартаудан тұрады: ең көнелері Пиццо ди Корво, Монте Риви және Капо Фароға жақын орналасқан, бірақ олар морфологиялық жағынан анық көрінбейді, ал Монте Фосса делле Фельци жанартауының қабаты архипелагтың ең биік нүктесі болып табылады, ал Монте деи Порри жақсы сақталған. Аралдың солтүстік-батыс бөлігінде, Поллара шағын ауылының жанында теңіз деңгейінен төменде жатқан кратердің жартысы теңізге құлаған. Салинадағы соңғы жарылыс шамамен 13 000 жыл бұрын аралдың батыс жағында болды және Поллараның жартылай дөңгелек кратерін қалыптастырды; оның белсенділігі көбінесе жарылыс сипатында болды және көп мөлшерде пемза қалдықтарын тудырды. Ішкі қызметтердің қалдықтары – «көпіргеніш» деп аталатын жанартаудан кейінгі құбылыстар мен Пертузодағы термалдық бұлақ. Көпіргеніш құбылысы Ринеллада байқалады және негізінен су асты газының (күкірттегі сутегі) мен будың шығарылуынан туындайды. Бұл құбылыс ең белсенді кезеңінде теңіз түбін көтере алады.
Salina has a total surface area of It is included on the World Heritage List especially because of its worth for vulcanology. It is composed of six volcanoes: the oldest ones are at Pizzo di Corvo, Monte Rivi and close to Capo Faro, although these are barely recognisable from a morphological point of view, while the volcano layer of Monte Fossa delle Felci at is the highest peak in the archipelago and Monte dei Porri are both almost perfectly preserved. A lower crater lies just above sea level near the small village of Pollara, on the north west corner of the island, half of which has fallen into the sea. The most recent eruption on Salina occurred on the western part of the island about 13,000 years ago and formed the semi circular crater of Pollara; its activity was mainly explosive and produced large pumice deposits. All that remains of the endogenic activities are some post volcanic phenomena called “gurgling” and a thermal spring at Pertuso. The gurgling phenomena are at Rinella and are basically caused by the emission of underwater gas (hydrogen sulphate) and vapours. When this phenomenon is at its most active it can lift the sea bed.
Өсімдіктер
Алыстан Салина екі дөңгелек биік таулары мен тегіс жағалауымен толыққан жасыл түсті көрінеді. Аралда 400-ден астам түрлі өсімдік өседі, жүзім, зәйтүн және каперс егіледі. Салина Эол аралдарының арасында қоршаған ортасын табиғи қорықпен қорғаған алғашқы арал болды, ол "Riserva Naturale del Fossa delle Felci e dei Porri" деп аталады. Аралдың тау беткейлері папоротниктермен, топольдермен, қаштан ағаштарымен және Жерорта теңізіне тән өсімдіктермен, соның ішінде капер бұталарымен, тікенді жұмбақтармен жабылған. Сондай-ақ, аралда бау-бақшалар, зәйтүн тоғайлары мен жүзімдіктер де кездеседі. Арал Малвасия шарабымен ерекше көзге түседі – бұл әйгілі ақ шарап тек Салинада ғана өндіріледі. Оның түсі алтын, ал хош иісі күшті әрі нәзік тәтті. Соңғы жылдары жоғары сапалы, аздап қышқыл зәйтүн майының өндірісі қайта жанданып келеді. Салинада әлемдегі ең жақсы каперлер өсіріледі және маусымның бірінші демалыс күндері жыл сайын капер фестивалі өткізіледі.
From a distance Salina looks entirely green with two rounded high mountains and a smooth coastline. More than 400 different types of plants grow on the island and grapes, olives and capers are cultivated. Salina was the first among the Aeolian islands to protect its environment with a natural preserve, known as the Riserva Naturale del Fossa delle Felci e dei Porri. The mountainsides of the island are covered with ferns, poplars, chestnut trees and typical Mediterranean vegetation including with caper bushes, prickly pear cactus. and a variety of orchards, olive groves and vineyards. The island is particularly notable for Malvasia, a famous white wine that is produced only on Salina. It is golden in colour and has an intense, delicately sweet bouquet. There has also been a local revival of the production of superior quality low acid olive oil. It is claimed that Salina produces the best capers in the world and during the first weekend of June there is an annual caper festival.
Тарих
Біздің заманымыздан бұрынғы IV ғасырдан Рим империясының дәуіріне дейін грек қонысы қазіргі Санта-Марина шағын қалашығы орналасқан жерде болған. Одан ішкі аймақтарда осы кезеңге қатысты бірнеше қабірлер табылды. Аралда грек және рим мәдениетінің іздеріне кездесесіз. Грек дәуірінде арал "Дидиме" (Δίδυμη) деп аталған, бұл грекше атау екі тауды "екі егіз" деп білдіреді. Арал қола дәуірінен бері қоныстанған, содан кейін мыңжылдықтар бойы бірнеше рет дамып, тасталып келген. 1981 жылы аралдың екі тау шыңын қоса алғанда, бір бөлігі табиғи қорық болып жарияланды.
A Greek settlement, from the fourth century BC through to the times of Imperial Rome, once lay on the modern day site of the small town of Santa Marina. A number of tombs from this era have been discovered further inland. Several traces of Greek and Roman culture have been found on the island. In the Hellenic Age the island was named "Didyme" (Δίδυμη), a Greek name which refers to the two mountains as "twins". The island was inhabited as far back as the Bronze Age and has been developed and then abandoned many times over the subsequent millennia. Areas on the island, including the two mountain peaks, were designated as a natural reserve in 1981.
Негізгі көрікті жерлер
Лингуадағы тұзды көл бір кезде теңіз тұзы өндірілетін орын болған, сондықтан оған Салина деген ат қойылған ("тұз диірмені" итальян тілінде). Фоссаның еңістерінде бірнеше римдік қабірлер қазылып алынған. Мадонна дель Терзито қасиетті орны, Малфа мен Лени арасында, екі жанартаудың арасындағы Вальдихиеса деп аталатын қуыста орналасқан және 1630 жылы салынған. Салинаның діни орталығы болып табылады, жыл сайын 23 шілдеде көптеген паломниктік сапарлар осы жерге бағытталды. Санта-Марина Салина – аралдың ең қызықты бөлігі. Бұл коммунаға көптеген келушілер алғаш рет келіп, онда бутиктер мен арнайы дүкендерді таба алады. 18 ғасырда мұнда Рим империясының әдеттегі вилласының қираған қалдықтары анықталған, бірақ кейіннен жерге сіңіп кеткен.
The salt lake in Lingua was once a site for production of sea salt, hence the name Salina ("salt mill" in Italian). On the slopes of the Fossa, several Roman tombs have been excavated. Sanctuary of the Madonna del Terzito, located between Malfa and Leni in the saddle known as Valdichiesa between the twin volcanoes, and built in 1630. The religious centre of Salina, it attracts pilgrims on the main feast day of July 23 every year. Santa Marina Salina is the most lively part of the island. This commune is where many visitors are first dropped off and contains boutiques and specialty shops. In the 18th century the ruins of a typical Imperial Roman villa were noted here but have since sunk into the ground.
Көлік
Салинада Санта-Марина және Ринелла деген екі порты бар, олар паромдар мен гидрофойльдермен қызмет көрсетеді. Гидрофойльмен қызмет Неаполь, Палермо, Реджио-Калабрия, Мессина және Милаццо қалаларынан іске қосылған. Аралдағы барлық ауылдарды байланыстыратын тұрақты автобус қатынайды. Басты жол Лингуа, Санта-Марина, Малфа және Поллараны байланыстырады; ал екі жанартаудың арасында Лени және Ринеллаға дейін қосымша жол салынған.
Salina has two ports, Santa Marina and Rinella, served by ferries and hydrofoils. Hydrofoil service is active from Naples, Palermo, Reggio Calabria, Messina and Milazzo. There is a regular bus service connecting all the villages on the island. A main road connects Lingua, Santa Marina, Malfa and Pollara; a side road runs between the two volcanoes to Leni and Rinella.
Мәдениет
Салинаны Александр Дюма Эол аралдарына жасаған саяхаты туралы естеліктерінде еске алған. 1994 жылғы Майкл Радфордтың "Il Postino: The Postman" фильмі, Мессиналық актриса Мария Грация Кучиноттаны түсіріп, Прочида аралында және Салинада түсірілді. Салина Тимоте де Фомбельдің "Ванго" романдарының оқиға орыны болып табылады.
Salina was mentioned by Alexandre Dumas in the memoirs of his journey to the Eolian islands. The 1994 Michael Radford film Il Postino: The Postman, casting Messinese actress Maria Grazia Cucinotta, was filmed on the island of Procida and on Salina. Salina is also a setting in the novel sequence Vango, by Timothée de Fombelle.