Кіріспе

Матай 4:20 – Жаңа Келісімдегі Матай Ізгі хабарының төртінші тарауының жиырмасыншы тармағы. Иса Ғалилеяда жаңа ғана уағыз айта бастағанда, балықшы Шимон Петір мен Андреяға кездеседі. Ол оларды өзінің ізбасарлары болуға, "адам балықшылары" болуға шақырды, ал осы тармақта олар оның ұсынысын қабылдайды.

Талдау

Дәстүрлі көзқарас бойынша, осы қысқа кездесуден кейін Исаға қосылу шешімі оның құдайлық күшінің көрінісі болды. Алайда, Франс бұл көзқарас Ілтебіште нақты айтылмағанын және Исаның бұл екеуімен бұрыннан таныс болғаны, тіпті жақын достас болғаны туралы баламалы көзқарас әбден мүмкін екенін атап өтеді. 1 Жохан және оқиғалардың осы нұсқасын меңзейді. Кларк Исаның ағаш шебер болғандықтан балық аулау кемелерін жасау және жөндеу жұмыстарын да істегенін, осылайша Симон мен Андрей сияқты балықшылармен көптеген мүмкіндіктерде қарым-қатынас жасап, дос болуға мүмкіндігі болғанын айтады. Олбрайт пен Манн Матайдың Исаға келу үшін дүниеден бас тартудың маңыздылығын үнемі баса көрсеткенін, бұл балықшылардың желілерін тастауынан көрінеді деп атап көрсетеді. Балық аулау пайдалы, бірақ капиталды қажет ететін кәсіп болған, сондықтан барлығынан бас тарту маңызды құрбандық болар еді. Кларк бұл дүниелік мүліктен бас тарту кейінірек христиан аскеттері үшін үлгі ретінде алынғанын айтады.

Чиркесі аталарының түсініктемелері

Ұлы Григорий: (Евангелия бойынша уағыз. v. 1) Петір мен Әндір Исадан ешқандай кереметті көрген жоқ, Оның мәңгілік сыйлық туралы айтқанын да естіген жоқ. Бірақ, Раббының бір ғана бұйрығымен олардың барлық мүлкі ұмытылып, дер кезінде торларын тастап, Оның соңынан ерді. Осы істе біз олардың мүлкінен гөрі еріктерін қарастыруымыз керек. Өзі үшін ештеңе қалдырмаған адам көп нәрсені тастаған болады, ал мүлкінен құштарлықтарынан бас тартқан адам көп нәрседен айырылады. Христиандықты қабылдағандар бас тартқандары оларға ермегендердің қызығушылығын тудырды. Біздің сыртқы игіліктеріміз қаншалықты аз болса да, Раббыға жеткілікті. Ол құрбандықтың мөлшерімен емес, оның қаншалықты берілгенімен өлшейді. Құдайдың Патшалығы белгілі бір бағамен бағаланбайды, кімнің қанша мал-мүлкі болса да, оның бәрі тең дәрежеде қабылданады.